ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇੇਠੀ

ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇੇਠੀ (1928 - 21 ਮਾਰਚ 1995) ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ, ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਫਿਲਮਸਾਜ਼ ਸੀ।
ਜੀਵਨੀ 
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇਠੀ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਅਕਤੂਬਰ 1928 ਨੂੰ ਗੁਜਰਖਾਨ, ਜਿਲ੍ਹਾ ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਬਰਤਾਨਵੀ ਪੰਜਾਬ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ)http://www.thesikhencyclopedia.com/biographies/famous-sikh-personalities/sethi-surjit-singh-1928 ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਧ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਮਾਇਆਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇਠੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਮਨਹੋਰ ਸੇਠੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕ ਧੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੀਫ਼ਜ਼ਾ ਤੇ ਪਵਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਉਰਫ ਸ਼ੈਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇਠੀ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਐਮ.ਏ. ਅਤੇ ਪੀਐਚ.ਡੀ ਕੀਤੀ।

ਵਿੱਦਿਆ ਅਤੇ ਕਿੱਤਾ
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇਠੀ ਨੇ ਐੱਮ.ਏ (ਅੰਗਰੇਜੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ) ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੀ .ਐੱਚ. ਡੀ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਥਿਏਟਰ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ ਅੰਤਿਮ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਆਜੀਵਨ ਫੈਲੋ ਰਹੇ।
ਮੌਤ
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇਠੀ ਦੀ ਮੌਤ 21 ਮਾਰਚ 1995 ਨੂੰ ਹੋਈ।
ਰਚਨਾਵਾਂ

ਨਾਟਕ

ਪਰਦੇ ਪਿੱਛੇ (ਇਕਾਂਗੀ, 1946) 
ਕਾਫੀ ਹਾਊਸ 1958
ਚੱਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਬੁੱਤ (ਇਕਾਂਗੀ)1958
ਕੱਚਾ ਘੜਾ 1960
ਕਦਰਯਾਰ 1960
ਭਰਿਆ ਭਰਿਆ ਸੱਖਣਾ ਸੱਖਣਾ 1964
ਮਰਦ ਮਰਦ ਨਹੀਂ ਤੀਵੀਂ ਤੀਵੀਂ ਨਹੀਂ 1969
ਕਿੰਗ ਮਿਰਜ਼ਾ ਤੇ ਸਪੇਰਾ 1965
ਗੁਰੂ ਬਿਨ ਘੋਰ ਅੰਧਕਾਰ 1969
ਨੰਗੀ ਸੜਕ ਰਾਤ ਦਾ ਓਹਲਾ 1971
ਮੇਰਾ ਮੁਰਸ਼ਦ ਮੋੜ ਲਿਆਓ 1973
ਸ਼ਾਮਾ  ਪੈ ਗਈਆ 1976
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਥੀਏਟਰ (ਨਾਟ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)1982
ਪੈਬਲ ਬੀਚ ਤੇ ਲੌਂਗ ਗੁਆਚਾ (ਨਾਟ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)1994
ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ ਦੋਸਤੋ

ਨਾਵਲ
ਰੇਤ ਦਾ ਪਹਾੜ (1954)
ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗੱਲ (1955)
ਕੰਧੀ ਉੱਤੇ ਰੁੱਖੜਾ (1957)
ਜਨਤਾ ਜਾਗੀ
ਇੱਕ ਖ਼ਾਲੀ ਪਿਆਲਾ
ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹੇਗਾ
ਡੁੱਬਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਲਾਮ
ਆਬਰਾ ਕਦਾਬਰਾ
ਬਦਨਾਮ ਸੜਕਾਂ
ਕਹਾਣੀ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ

ਐਵੇਂ ਜਰਾ
 ਮਹੀਵਾਲ
 ਕੌੜੇ ਘੁੱਟ
ਅੰਗਰੇਜ਼ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਨ
ਸਲਾਮ
ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਹਾਣੀ
ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ
ਆਲੋਚਨਾ

ਕਾਬਚਾਰਤਿਕ 1955
ਨਾਟਕ ਕਲਾ 1974  
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਵਿਤਾ ਦਾ ਮੁੱਢ  
ਨਾਟਕ ਕਲਾ ਬਾਰੇ  
ਨਾਵਲ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲੰਘ ਗਏ ਦਰਿਆ
ਸਿਰਜਨਾਤਮਕ ਨਾਟਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਰੰਗਮੰਚ ਤੇ ਨਾਟਕ ਕਲਾ

ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਟਕਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਟਾਫ਼