ਅਲਿਫ਼

﻿ਅਲਿਫ਼ ਪੁਰਾਣੀ ਕਿਨਾਨੀ ਅਬਜਦ (Proto-Canaanite alphabet) ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਉਥੋਂ ਸਾਮੀ ਅਬਜਦਾਂ- (ਫ਼ੋਨੀਸ਼ੀਆਈ 15px, ਸੀਰੀਆਈ , ਇਬਰਾਨੀ , ਅਤੇ ਅਰਬੀ ) ਵਿਚੋਂ ਆਇਆ। ਫੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਹਾਇਰੋਗਲਿਫ਼ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਲਦ ਦਾ ਸਿਰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਗ੍ਰੀਕ ਅਲਫ਼ਾ (Α) ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਗਲੋਟਲ ਵਿਅੰਜਨ ਨਹੀਂ ਪਰੰਤੂ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟਾਉਣ ਲਈ ਅਰਥ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਲਾਤੀਨੀ ਏ ਅਤੇ ਸਿਰੀਲਿਕ ਏ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਫੋਨੇਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਅਲਿਫ਼ / ɑːlɛf / ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗਲੋਟ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਵਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੇਮੀਟਿਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਅੰਜਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਸੱਚੇ ਵਿਅੰਜਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਤਿੰਨ ਵਿਅੰਜਨ ਸੈਮੀਟਿਕ ਰੂਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲ
ਅਲਿਫ਼ ਦਾ ਨਾਮ "ਬਲਦ" ਲਈ ਪੱਛਮੀ ਸਾਮੀ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਚਿੱਠੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਸਿਨਾਟਿਕ ਗਲਾਈਫ਼ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਿਸਰੀ ਹਾਇਰੋਗਲਿਫ਼ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ  F1 , ਜੋ ਇੱਕ ਬਲਦ ਦਾ ਸਿਰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

 ਹਾਇਰੋੋਗਲਿਫ਼ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਸਿਨਾਟਿਕ ਫੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਪੈਲੀਓ-ਇਬਰਾਹੀ F1 ਅਲੇਫ਼ 20px|ਅਲੇਫ਼ 55px|ਅਲੇਫ਼
ਮਾਡਰਨ ਸਟੈਂਡਰਡ ਅਰਬੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ 'ਈਲਫਿਫ / ʔaliːf /' ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ 'ਪੱਕਾ' ਜਾਂ 'ਜਾਣਿਆ', ਜੋ ਮੂਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ʔ-l-f |, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕਿਰਿਆ ਅੱਲਫ / ਅਲੀਫਾ / ਅਰਥ ਹੈ 'ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੋਣਾ; ਜਾਂ 'ਨਜ਼ਦੀਕੀ'। ਆਧੁਨਿਕ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ, ਉਸੇ ਹੀ ਰੂਟ | ʔ-l-f | | (ਅਲੇਫ-ਲਮਾਡ-ਪੀਹ) ਨੇ ਮੇਉਲਫ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕਿਰਿਆਲੀ ਲੇਲੇਫ ਦਾ ਅਸਾਧਾਰਣ ਹਿੱਸਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਸਿੱਖਿਅਤ' (ਪਾਲਤੂਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ) ਜਾਂ 'ਚਲਾਕ' (ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ); ਆਈਐੱਡੀਐੱਫ ਦੇ ਅਬਦੁੱਲੀ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਨੂੰ ਅਮੀਰੇਤ ਦੇ ਅਦੋਮੀ ਖ਼ਿਤਾਬ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਵੀ ਸਮਝੌਤਾ ਹੈ।
ਅਰਬੀ
ਏ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਲਫ ਹੈ, ਇਹ ਅਰਬੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ। ਇੱਕਠੇ ਇਬਰਾਨੀ ਅਲੇਫ, ਯੂਨਾਨੀ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਏ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਫੋਨੇਸ਼ਿਨ 'ਔਲਫ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੁਨਰ-ਸਥਾਪਿਤ ਪ੍ਰੋਟੋ-ਕੰਨਾਨੀ' ਐਲਪੇ "ਬੈਲ"।

ਅਲਿਫ਼ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ:

ਅਰਬੀ ਰੂਪ
ਹਮਜ਼ਾ ਨਾਲ ਅਲਿਫ਼:  ਅਤੇ 

ਅਰਬੀ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਮਾ / aː / ਜਾਂ ਇੱਕ ਗਲੋਟਲ ਸਟੌਪ / ʔ / ਰੈਂਡਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਆਥਰੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਅਤਿਰਿਕਤ ਪੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਜ਼ਟ ਕਉ 'ء ਵਰਤਿਆ। ਹਮਜ਼ਾ ਨੂੰ ਅਰਬੀ ਰੂਪਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਅੱਖਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਵਾਹਕ, ਇੱਕ ਵੌ (ؤ), ਬੌਂਪਟ ਰਹਿਤ (ئ) ਜਾਂ ਅਲਿਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੰਕੇਤਕ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਲਿਫ਼ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਕੇਵਲ ਸੈਕਰੋਨ ਸ੍ਵਰੋਲ ਫੈਟਾਹ ਹੈ। ਇਹ ਇਕੋ ਹੀ ਸੰਭਵ ਕੈਰੀਅਰ ਹੈ ਜੇਕਰ ਹਮਜ਼ਾ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਧੁਨੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਕਿ ਅਲਿਫ਼ ਹਮਜ਼ੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਮਜ਼ਾ ਅਲਿਫ ਉਪਰ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਲਿਫ-ਕਸਰਾ ਲਈ, ਇਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਧਿਆ ਹੋਇਆ ਪੱਤਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲੋਟਲ ਸਟੌਪ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਵਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹਮਜ਼ਾ, ਹਮਜ਼ਤ ਵਬਲ (همزة وصل), ਕੇਵਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਲੇਖ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਬੰਧਤ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਮਜ਼ਤ ਕਾਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ' ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਸਵਰ ਦੇ ਬਾਅਦ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ, ਆਤਿਫ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੈਰੀਅਰ ਹੈ।
ਅਲਿਫ਼ ਮਦਾਹ: 
ਅਲਿਫ਼ ਮਦਾਹ ਇੱਕ ਡਬਲ ਅਲਿਫ ਹੈ, ਇੱਕ ਗਲੋਟਲ ਸਟੌਪ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਵਰ ਦੋਨੋਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਗਾਊ ਇਕੋ ਵਰਗੀ ਹੈ: ਅ. (ਆਖ਼ਿਰੀ ਅ) 'ā / ʔaː /, ਅਖ਼ੀਰ / ʔaːxir /' ਆਖਰੀ 'ਵਿੱਚ। "ਇਹ ਹਮਜ਼ਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਬਾਅਦ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋ ਅਲਿਫਸ, ਇੱਕ ਖੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖਿਤਿਜੀ ਆਦਿ।

ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਰਬੀ ਵਰਨਮਾਲਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਰਬੀ ਅੱਖ਼ਰ