Аристакес Себастаци

Аристакес Себастаци () — сомихаг фыссæг æмæ къухфыстыты рафыссæг XIV—XV-æм æнусты. Литературæйы йæ кæддæрты фæхонынц Рстакес дæр ()Энциклопедия «Кто есть кто. Армяне», Արիստակես Սեբաստացի, Ереван, 2005.

Ахуырад райста Ерзнкайы, Аваг Ванчы моладзандон скъолайы, зындгонд вардапет Геворг Ерзнкацийы къухдариуæггаджы бын. Уым аддарддæр кодта йæ аивадон архайад дæр. Зынгонд сси цы къухфыстытæ-иу рафыста, уыдоны руаджы. 1412-æм азы йæ йе ’мбал æмæ йæ ’мкълассон Ованес Ерзнкаци фæхуыдта æмæ Аристакес рацыд Татевмæ, фæстæдæр та Хермонмæ, стæй та уырдыгæй Егварды моладзандонмæАрмянская Советская Энциклопедия. Ереван, 1976, стр 62.

 Куыстытæ 
Аристакес цы къухфыстытæ рафыста, уыдонæй абоны онг бахæццæ: 

 «Евангели» (1383)
 «Хазгирк» (музыкалон-педагогон чиныг, 1405)
 «Хазгирк» (музыкалон-педагогон чиныг, 1408)
 «Жамагирк» (аргъуаны чиныг, 1409)
 «Златочрев» Григор Татевацийы (1412)
 «Истолкование» Ованес Воротнецийы (1412)

Аристакес йæхæдæг дæр фыста уацмыстæ. Ныры онг дзы æрмæст стæмтæ бахæццæ, се ’хсæн — «Уынаффæтæ ахуыр адæмæн» (), уыцы уац автор бафтыдта йæ «Златочревы» редакцимæ.

 Фиппаинæгтæ 

Категори:Сомихаг фысджытæ