ଭାରତୀ ଦୟାଲ

ଭାରତୀ ଦୟାଲ (ଜନ୍ମ: ଡିସେମ୍ବର ୧୯୬୧, ସମସ୍ତିପୁର) ହେଲେ ମଧୁବନୀ ଚିତ୍ରକଳାରେ ପାରଦର୍ଶୀ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଶିଳ୍ପୀ।

 ଜୀବନୀ 
ଦୟାଲଙ୍କ ଜନ୍ମ ଉତ୍ତର ବିହାରର ସମସ୍ତିପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ମଧୁବନୀ ଚିତ୍ରକଳା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମିଥିଳା ଅଞ୍ଚଳର ଅଂଶ। ସେ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ (ବି.ଏସ୍‌.ସି.) ଏବଂ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର (ଏମ୍‌.ଏସ୍‌.ସି.) ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ୧୯୯୧ ମସିହାରୁ ସେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ବସୋବାସ କରୁଛନ୍ତି।

 କାର୍ଯ୍ୟ 
ଭାରତୀ ଦୟାଲ କମ ବୟସରୁ ତାଙ୍କ ମାଆ ଓ ଠାକୁରମାଙ୍କ ପାଖରୁ ମଧୁବନୀ ଚିତ୍ରକଳା ଶିଖିଥିଲେ। ୧୯୮୪ ମସିହାରୁ ସେ ପେଶାଗତ ଭାବେ ଏହି କଳାରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ମିଥିଳାର ପାରମ୍ପରିକ କଳାରେ ନବୀନତା ଆଣିବା ପାଇଁ କାମ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀସ୍ଥ ତାଙ୍କ ଷ୍ଟୁଡିଓରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହିଳା ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦେଇଆସୁଛନ୍ତି।

ତାଙ୍କ ଶୈଳୀ ପାରମ୍ପରିକ ମଧୁବନୀ କଳାକୁ ଆଧୁନିକ ମାଧ୍ୟମ, ଯଥା ଏକ୍ରିଲିକ ଓ କ୍ୟାନଭାସ୍‌ର ବ୍ୟବହାର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଧୁନିକ ରୂପ ଦେବା ପାଇଁ ପରିଚିତ। ସେ ପ୍ରାକୃତିକ ଓ ସବୁଜ ପରିବା ଆଧାରିତ ବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର କରି ଚିତ୍ରାଙ୍କନ କରନ୍ତି। କୃଷ୍ଣ ଓ ରାଧାଙ୍କ ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରଣରେ "ପ୍ରେମ, ଆକାଂକ୍ଷା ଓ ଶାନ୍ତି"ର ଭାବନା ପ୍ରକାଶ ପାଇଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

 ପ୍ରଦର୍ଶନୀ 
ଦୟାଲ ଦେଶ ଓ ବିଦେଶରେ ଅନେକ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଆୟୋଜନ କରିଛନ୍ତି। ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ଟେଲିଭିଜନରେ ପ୍ରସାରିତ ଏକ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟାରୀରେ ତାଙ୍କ ମଧୁବନୀ କଳାକୁ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଜୁନ୍ ୨୦୧୫ ରୁ ଜୁନ୍ ୨୦୧୬ ମଧ୍ୟରେ ଏକ୍ରିଲିକ ଓ କ୍ୟାନଭାସ୍‌ରେ ତିଆରି ତାଙ୍କ କୃତିମାନଙ୍କ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ମ୍ୟୁଜିୟମ୍ ଅଫ୍ ସେକ୍ରେଡ୍ ଆର୍ଟ (MOSA) ଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା।

ତାଙ୍କ ସାତଟି ମଧୁବନୀ ଚିତ୍ର, ଯେଉଁଥିରେ ପାରମ୍ପରିକ କଳା ସହ ଆଧୁନିକ ବିଷୟବସ୍ତୁର ସମନ୍ୱୟ ରହିଛି, ଦ ନ୍ୟୁ ବିହାର ପୁସ୍ତକରେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇଛି। ପୁସ୍ତକର ଆବରଣ ପୃଷ୍ଠା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଅଙ୍କିତ ଚିତ୍ରରେ ସାଇକେଲ ଚାଳାଉଥିବା ଜଣେ ଝିଅ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା "ମହିଳା ସଶକ୍ତିକରଣ ଓ ଶିକ୍ଷାର ଅନ୍ୱେଷଣ"ର ପ୍ରତୀକ। ଏଥିରେ ଏକ ମାଛ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା "ରେନବୋ କୃଷି" ବା ଗ୍ରାମୀଣ ଆୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟର ସମନ୍ୱୟକୁ ସୂଚିତ କରେ। ପୁସ୍ତକର ଲେଖକ ଏନ୍‌.କେ. ସିଂହ ଓ ନିକୋଲାସ୍ ସ୍ଟର୍ନ ମତ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ, "ଆଧୁନିକ ବିଷୟବସ୍ତୁରେ ପାରମ୍ପରିକ ଶୈଳୀର ବ୍ୟବହାର ମାଧ୍ୟମରେ ଭାରତୀ ମଧୁବନୀ କଳାର ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନରେ ଅବଦାନ ରଖିପାରିବେ"।

 ପୁରସ୍କାର 

 ଏଆଇଏଫ୍‌ଏସିଏସ୍‌ (AIFACS) ପୁରସ୍କାର
 ମିଲେନିୟମ୍ ପୁରସ୍କାର
 ଜାତୀୟ ମେରିଟ୍ ପୁରସ୍କାର
 ୨୦୦୬: ହସ୍ତଶିଳ୍ପ କ୍ଷେତ୍ରରେ କୃତିତ୍ୱ ପାଇଁ ଭାରତର ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର
 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୧ ଜନ୍ମ