ଅଟୋନୋମିକ ଡିସରିଫ୍ଲେକ୍ସିଆ

ଏହା ସାଧାରଣତଃ ଟି୬ ମେରୁଦଣ୍ଡ ସ୍ତର ଉପରେ ହୁଏ ଯଦିଓ ଟି୧୦ଠାରେ ହେବା ରିପୋର୍ଟ କମ ଅଛି ।  ଆଘାତ ସ୍ତର ଅଧିକ ହେଲେ ଅଧିକ ସଙ୍କଟ ରହେ ।  ମୂତ୍ରନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ, ମୂତ୍ର ଧାରଣ, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ଏବଂ ହେମୋରୋଇଡ ଇତ୍ୟାଦି ରୋଗ ଏହାକୁ ଟ୍ରିଗର କରିପାରେ ।   ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀରେ ସିମ୍ପାଥେଟିକ କ୍ରିୟା ଅଧିକ ହୁଏ ଓ  କ୍ଷତିପୂରଣ ପାଇଁ ପାରାସିମ୍ପାଥେଟିକ୍ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର ଅଭାବ ହୁଏ ।   ଲକ୍ଷଣ ଓ ରକ୍ତଚାପ ଉପରେ ଆଧାର କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ। 

ଏହା ଏକ ଡାକ୍ତରୀ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି ।  ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସିଧା ବସିବା, ସଙ୍କୋଚନ‌କାରୀ ପୋଷାକ ନ ପିନ୍ଧିବା ଓ ଟ୍ରିଗର ଏଡ଼େଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ତା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।  ଏଥିପାଇଁ ଏକ ମୂତ୍ର କ୍ୟାଥେର୍ କିମ୍ବା ଅନ୍ତନଳୀ ଖାଲି କରିବାକୁ ଆଙ୍ଗୁଳିର ସାହାଯ୍ୟ ନେବା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ ।   ଯଦି ରକ୍ତଚାପ ୧୫୦ ମିମି ପାରଦରୁ ଅଧିକ ରହିଥାଏ, ତେବେ ନାଇଟ୍ରୋଗ୍ଲିସେରିନ୍, ପ୍ରାଜୋସିନ୍, ନିଫେଡିପିନ୍ କିମ୍ବା ହାଇଡ୍ରାଲାଜାଇନ୍ ଭଳି ଔଷଧ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ।    ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡିକ ମୂତ୍ରାଶୟରେ ବ୍ଲାଟକ୍ସ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦିଆଯାଇପାରେ ।  ପ୍ରତିଷେଧ ନିମନ୍ତେ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଘଟଣା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ । 

ଅଟୋନୋମିକ ଡିସ୍ରେଫ୍ଲେକ୍ସିଆ ଟି୬ ମେରୁଦଣ୍ଡ ସ୍ତର ଉପରେ ୨୦ରୁ ୭୦% ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଏ |  ଏଥିରେ ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟ ୨୨%  ଥାଏ ।  ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ହିଲଟନ୍ ୧୮୬୦ ମସିହାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।  ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଅନେକ ଲୋକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଔଷଧ ପାଖରେ ରଖିଥାଆନ୍ତି। 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Category:Translated from MDWiki