ଶାରୀରିକ କୁରୂପ ବେମାରୀ

ଜେନେଟିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ, ସାମାଜିକ ଏବଂ ମାନସିକ କାରଣଗୁଡ଼ିକର ମିଶ୍ରଣ ହେତୁ ଏହି ରୋଗ ହେଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।  ଶିଶୁଙ୍କ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର ଏବଂ ପରିବାରର ଇତିହାସ ଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ରହେ ।  ଏହାକୁ ଏକ ପ୍ରକାର ଅବସେସିଭ୍ - ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବ୍ୟାଧି ଭାବରେ ବର୍ଗୀକୃତ କରାଯାଇଛି |  ଉପପ୍ରକାରରେ ମାଂସପେଶୀ ଡିସମୋର୍ଫିଆ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯେଉଁଥିରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ମାଂସପେଶୀକୁ ବହୁତ ଛୋଟ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯାହାକି ଅନ୍ୟର ରୂପରେ ଏକ ତ୍ରୁଟି ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ହୋଇଥାଏ । 

ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସାଧନ ସାଧାରଣତ ଲକ୍ଷଣରେ ଉନ୍ନତି କରେ ନାହିଁ ।  କାଉନସେଲିଂ ଯେପରିକି ଗ୍ୟାନାତ୍ମକ ବ୍ୟବବ‌ହାରିକ ଥେରାପି (ସିବିଟି) କିମ୍ବା ମେଟାକଗ୍ନିଟିଭ୍ ଥେରାପି ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।  ସିଲେକ୍ଟିଭ ସେରୋଟୋନିନ ରିଅପଟେକ ଇନହିବିଟର ଔଷଧ  ଦେଲେ ୫୦ରୁ ୮୦% ଲୋକଙ୍କ ଉନ୍ନତି ହୋଇପାରେ ।  ଏହି ରୋଗ ଅବସ୍ଥା ହେତୁ ପିଲାମାନେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଛାଡ଼ିପାରନ୍ତି । 

ଏହା ଜନସଂଖ୍ୟାର ୦.୭ରୁ ୨.୪%କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଥିବା ଆକଳନ କରାଯାଇଛି ।  ଏହା ସାଧାରଣତ ବିଳମ୍ବିତ ପିଲାଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ।  ସମାନ ଭାବରେ ପୁରୁଷ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯଦିଓ ମାଂସପେଶୀ ଡିସମର୍ଫିଆ ପ୍ରକାର ସାଧାରଣତଃ କେବଳ ପୁରୁଷମାନଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଏ ।   ଏହି ଅବସ୍ଥା ୧୮୯୧ ମସିହାରେ ଏନ୍ରିକୋ ମୋର୍ସେଲିଙ୍କ ନାମରେ ନାମିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରଥମେ ୧୯୮୦ ମସିହାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Category:Translated from MDWiki