ଗ୍ରାନୁଲୋମାଟୋସିସ ସ‌ହିତ ପଲିଆଞ୍ଜାଇଟିସ

ଏହାର ପ୍ରକୃତ କାରଣ ଅସ୍ପଷ୍ଟ, ଯଦିଓ ଏହା ଜେନେଟିକ ଓ ପରିବେଶ ଯୋଗୁ ହେଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ |   ଏହା ବ୍ୟକ୍ତିର ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତରାଧିକାର ସୂତ୍ରରେ ଆସେନି । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ଅଟୋଇମ୍ୟୁନ ଡିଜିଜ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ଏଏନସିଏ-ଜଡ଼ିତ ଭାସ୍କୁଲାଇଟିସ ଏବଂ ପଲିଆଞ୍ଜାଇଟିସ ସ‌ହିତ ମାଇକ୍ରୋସ୍କୋପିକ ଗ୍ରାନୁଲୋମାଟୋସିସ ।  ଲକ୍ଷଣ ଅନୁଶୀଳନ ଏବଂ ଲାବୋରେଟୋରୀ ପରୀକ୍ଷଣ ଉପରେ ଆଧାର କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ ଏବଂ ତନ୍ତୁ ବାୟୋପ୍ସି କରି ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଥାଏ। 

ରୋଗର ଗମ୍ଭୀରତା ଉପରେ ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ |   ଲକ୍ଷଣ ଉପଶମ ନିମନ୍ତେ     ରିଟକ୍ସିମାବ ବା ସାଇକ୍ଲୋଫୋସ୍ଫାମାଇଡ ଭଳି ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋସପ୍ରେସିଭ ଔଷଦ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ମାତ୍ରାର କର୍ଟିକୋଷ୍ଟିରଏଡ ଦିଆଯାଏ । ରୋଗକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବା ପାଇଁ ଆଜାଥାଓପ୍ରିନ, ମେଥୋଟ୍ରେକ୍ସେଟ କିମ୍ବା ରିଟକ୍ସିମାବ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ |   ବୃକ୍‌କରେ ଦୋଷ ଥିଲେ ପ୍ଲାଜ୍ମା ବିନିମୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ |  ଚିକିତ୍ସା ବିନା ବଞ୍ଚିବା ଦୁଷ୍କର; ତଥାପି, ଚିକିତ୍ସା ସହିତ ଅଧିକାଂଶ ରୋଗୀ ୮ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବଞ୍ଚନ୍ତି | 

ୟୁରୋପରେ ପ୍ରତି ଏକ ନିୟୁତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୨-୪ ନୂତନ ରୋଗୀ ଚିହ୍ନଟ ହୁଅନ୍ତି । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପ୍ରତି ୧୦୦,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୩ ଜଣ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ।  ରୋଗର ଆରମ୍ଭ ପ୍ରାୟଃ ୪୦ରୁ ୬୦ ବର୍ଷ ବୟସ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥାଏ |  ପୁରୁଷ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ସମାନ ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି |  ଜାପାନ ଏବଂ ଆଫ୍ରିକୀୟ-ଆମେରିକୀୟ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କର ଏହି ରୋଗ କ୍ୱଚିତ ହୁଏ । ଏହି ରୋଗ ପ୍ରଥମେ ୧୯୩୧ ମସିହାରେ ହେଞ୍ଜ କିସିଞ୍ଜର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ୧୯୩୬ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଏକ ପୃଥକ ରୋଗ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ ହୋଇନଥିଲା। 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Category:Translated from MDWiki