ସ୍ଥାୟୀ ଅବସାଦ ବେମାରୀ

, 
ସ୍ଥାୟୀ ଅବସାଦ ବେମାରୀ, ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Persistent depressive disorder,( PDD ), ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଡିସଥାଇମିଆ ଏବଂ କ୍ରନିକ୍ ପ୍ରମୁଖ ଅବସାଦ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ଏକ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଅବସାଦ ଅବସ୍ଥାକୁ ବୁଝାଏ ।   ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଖାଇବା କିମ୍ବା ଶୋଇବା ଅଭ୍ୟାସର ପରିବର୍ତ୍ତନ, କମ୍ ଶକ୍ତି, ଖରାପ ଆତ୍ମ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଏକାଗ୍ରତା ସମସ୍ୟା ହୋଇପାରେ ।  ଏହି ଲକ୍ଷଣଗୁଅଭଡିକ ଏକ ସ୍ତରରେ ଥାଏ ଯେଉଁଥିରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସଙ୍କଟ ବା ଦୁର୍ବଳତା ଦେଖାଯାଏ ।  ପ୍ରମୁଖ ଉଦାସୀନତା ବା ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପ୍ରବଣତା ହୋଇପାରେ । 

ଅଳ୍ପ ବୟସରେ ପିତାମାତାଙ୍କ ହରାଇବା ଏବଂ ରୋଗର ପରିବାରିକ ଇତିହାସ ଥିଲେ ବିପଦ ସଙ୍କଟ ରହିପାରେ ।  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ଭାବ୍ୟ କାରଣକୁ ଏଡ଼ାଇବା ପରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।  ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ ବୟସ୍କମାନଙ୍କଠାରେ ଅତି କମରେ ଦୁଇ ବର୍ଷ କିମ୍ବା ପିଲାମାନଙ୍କଠାରେ ୧ ବର୍ଷର ଲକ୍ଷଣ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଡିଏସଏମ-୫, ଡିସଥାଇମିଆ, ଏବଂ କ୍ରନିକ୍ ପ୍ରମୁଖ ଡିପ୍ରେସନ୍ ମିଳିତ ହୋଇ ଏହି ରୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

ଏହି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ କାଉନସେଲିଂ ଏବଂ ସିଲେକ୍ଟିଭ ସେରୋଟୋନିନ ରିଅପଟେକ ଇନହିବିଟର ପରି ଔଷଧ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଜନସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୧ରୁ ୬% ଲୋକ ଜୀବନରେ କୌଣସି ସମୟରେ ଏହି ରୋଗଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି।  ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ବିଶ୍ୱରେ ୧୦୪ ନିୟୁତ ଲୋକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ।  ଆରମ୍ଭ ସାଧାରଣତଃ ବାଲ୍ୟକାଳ କିମ୍ବା ବୟସ୍କ ଅବସ୍ଥାରେ ହୋଇଥାଏ |  ଫ୍ଲେମିଙ୍ଗ ପ୍ରଥମେ ୧୮୪୪ ମସିହାରେ ମାନସିକ ରୋଗ କ୍ଷେତ୍ରରେ "ଡିସଥାଇମିଆ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିଥିଲେ ।  ଏହା ପ୍ରଥମେ ଡିଏସଏମ-୨ରେ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ବିକାର  ଭାବରେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ପରେ ଡିଏସଏମ-୩ ନାମରେ ଏକ ରୋଗ ଭାବରେ ଧାରଣା ଦିଆଯାଇଥିଲା । 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Category:Translated from MDWiki