ପେମ୍ଫିଗଏଡ ଗର୍ଭଧାରଣ

ପେମ୍ଫିଗଏଡ ଗର୍ଭଧାରଣ (PG) (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ  Pemphigoid gestationis ) ଯାହାକୁ ଜେଷ୍ଟେସନାଲ୍ ପେମ୍ଫିଗଏଡ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ହେଉଛି ଚର୍ମ ରୋଗର ଏକ ପ୍ରକାର ଅଟୋଇମ୍ୟୁନ ଡିଜିଜ ଯାହା ଗର୍ଭଧାରଣ ସମୟରେ ପ୍ରଥମେ ଦେଖାଯାଏ । ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଫୁଲା, ଛୋଟ ଗୁଣ୍ଡ, ହାଇଭ୍‌ସ ଏବଂ ତୀବ୍ର ଗଲୁ ହୋଇପାରେ । ଛାତି ଏବଂ ଅଙ୍ଗରେ ବିସ୍ତାର ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଏହା ସାଧାରଣତଃ ନାଭି ଚାରିପାଖରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ କିନ୍ତୁ ମୁଣ୍ଡ, ମୁହଁ ଏବଂ ପାଟିକୁ ଅବ୍ୟାହତି ଦିଆଯାଏ ।  ଏହା ଗର୍ଭଧାରଣର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବା ପ୍ରସବ ପର ସମୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । 

ଏଥିରେ ମାତାର ନିଜ ଚର୍ମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଣ୍ଟିବଡି ତିଆରି ହୋଇଥାଏ, ଫଳସ୍ୱରୂପ ଚର୍ମ ସ୍ତରଗୁଡିକ ଫାଟିଯାଇ ଫୋଟକା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ । ଏହା ସମ୍ଭବତଃ ମା’ର ରକ୍ତରେ କିଛି ପ୍ଲେସେଣ୍ଟା କୋଷ  ପ୍ରବେଶ କରିବା ଯୋଗୁ ହୁଏ । ସଙ୍କଟ କାରକ ମଧ୍ୟରେ ମୋଲାର ଗର୍ଭଧାରଣ ଏବଂ କୋରିଓକାର୍ସିନୋମା ହୋଇପାରେ । ଏହା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାର ହୁଏ ନାହିଁ ଏବଂ ପରିବାରରେ ଚାଲିନଥାଏ । ଏହା ସାଧାରଣତ ଛଅ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଗର୍ଭଧାରଣ, ମାସିକ ଋତୁସ୍ରାବ ଏବଂ ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବଟିକା ସେବନଠାରୁ ପୁନର୍ବାର ହୋଇପାରେ । କିଛି ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏହା ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ହୋଇ ରହିଥାଏ । ରୋଗର ଲକ୍ଷଣ, ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ଇମ୍ୟୁନୋଫ୍ଲୋରିସେନ୍ସ ସହିତ ଚର୍ମ ବାୟୋପସି ସାହାଯ୍ୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।  ଏହା ପ୍ରୁରିଟିକ୍ ୟୁର୍ଟାରିଆଲ୍ ପାପୁଲ୍ସ ଓ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର ପ୍ଲେକ୍ (PUPP), ଏରିଦେମା ମଲ୍ଟିଫର୍ମ, ଔଷଧ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଏବଂ ଫୁଲା କାଛୁ ଭଳି ଦେଖାଯାଇପାରେ ।

ଚିକିତ୍ସା ସାଧାରଣତ କର୍ଟିକୋଷ୍ଟେରଏଡ ସହିତ ହୋଇଥାଏ ଯାହା ଚର୍ମରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ କିମ୍ବା ପାଟିରେ ପ୍ରେଡନିସୋଲୋନ ଦୈନିକ୪୦ମିଗ୍ରା ଦିଆଯାଏ । ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଔଷଧଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ପାଇରିଡକ୍ସିନ ଏବଂ ନିକୋଟିନାମାଇଡ୍ ସହିତ ଟେଟ୍ରାସାଇକ୍ଲିନ୍ ଦିଆଯାଇପାରେ । ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଛୋଟ ଆକାର ଶିଶୁର ଅକାଳ ପ୍ରସବ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ; କିମ୍ବା ଫୋଟକା ଏବଂ ହାଇଭ ସହିତ ହୋଇପାରେ, ଯାହା ସାଧାରଣତଃ ଛଅ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଉପଶମ ହୋଇଯାଏ । ଫୋଟକା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଜୀବାଣୁଦ୍ୱାରା ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇପାରେ। । ପ୍ରଭାବିତ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୧୦% ଗ୍ରଭସ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। 

ପେମ୍ଫିଗଏଡ ଗର୍ଭଧାରଣ ୨୦,୦୦୦ରୁ ୫୦,୦୦୦ ଗର୍ଭଧାରଣ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ଜଣେ ଏହି ରୋଗରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ । ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ଲଣ୍ଡନର ଚିକିତ୍ସକ ଜନ୍ ଲସ୍ ମିଲଟନ୍ 1872 ମସିହାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ । ଫୁଲା ଦେଖାଯିବା ହେତୁ ଏହାକୁ ମୂଳତଃ ହର୍ପିସ୍ ଜେଷ୍ଟେସନ୍ କୁହାଯାଉଥିଲା ଯଦିଓ ଏହା ହର୍ପିସ୍ ଜୀବାଣୁ ସହିତ ଜଡିତ ନୁହେଁ ।

 ଆଧାର 

Category:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Category:Translated from MDWiki