ନଳୀୟ ବନ୍ଧନ

ନଳୀୟ ବନ୍ଧନ, ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Tubal ligation (ଟ୍ୟୁବାଲ୍ ଲାଇଗେସନ, ଯାହାକୁ ଟ୍ୟୁବ୍ ବନ୍ଧା ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ) ମହିଳାମାନଙ୍କର ବନ୍ଧ୍ୟାକରଣ ପାଇଁ ଏକ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପଦ୍ଧତିକୁ କୁହାଯାଏ । ବିଫଳତା ହାର ପ୍ରତିବର୍ଷ ୦.୫ % ଅଟେ । ଏହା ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣର ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ପଦ୍ଧତି ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଏହି ପଦ୍ଧତି ପରେ ଓଭାରି କର୍କଟ ରୋଗର ଆଶଙ୍କା ହ୍ରାସ ହେବାର ଏକ ଅତିରିକ୍ତ ଲାଭ ଅଛି ।

ନଳୀସାଧାରଣତଃ ଏହି ପ୍ରଥା ନିରାପଦ ଥିବାବେଳେ ଜଟିଳତା ହୋଇପାରେ ଯେଉଁଥିରେ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ସଂକ୍ରମଣ ଏବଂ ଅଥାନ ଗର୍ଭ ହୋଇପାରେ । ପ୍ରସବ ପରେ ଏହା ସିଜରିଆନ ସେକସନ ମାଧ୍ୟମରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଖୋଲା କିମ୍ବା ଲାପାରୋସ୍କୋପିକ୍ ମାଧ୍ୟମରେ  କରାଯାଇପାରେ । ବାଇଲାଟେରାଲ  ସାଲପିଙ୍ଗେକ୍ଟୋମି ମଧ୍ୟ କରାଯାଇପାରେ । ଏହା ରତୁସ୍ରାବକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଯୌନ କ୍ରିୟା ସଞ୍ଚାରିତ ସଂକ୍ରମଣକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ ନାହିଁ । ଏଥିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫାଲୋପିଆନ୍ ନଳୀର କିଛି ଅଂଶକୁ ଅବରୋଧ କରି କାଟିବା କିମ୍ବା ବାହାର କରାଯାଏ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଡିମ୍ବାଣୁ ଏବଂ ଶୁକ୍ରାଣୁ ମିଳନରୁ ରକ୍ଷା ମିଳିଥାଏ ଏବଂ ଫଳସ୍ୱରୂପ ଗର୍ଭାଧାନ ହୋଇପାରେନି । 

ଏହି ପଦ୍ଧତି ପ୍ରଥମେ ୧୮୮୦ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା । ୨୦୨୦ ସୁଦ୍ଧା ଏହା ୨୧୯ ନିୟୁତ  ପ୍ରଜନନକ୍ଷମ ମହିଳାଙ୍କଦ୍ୱାରା (୨୩% ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ମହିଳା) ସାଧାରଣ ବ୍ୟବହୃତ ପଦ୍ଧତି ଥିଲା ଯାହା । ଭାରତରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ବିଶେଷ ଭାବରେ ୫୯% ଅଟେ।  ବୟସ୍କ ମହିଳାମାନଙ୍କଠାରେ ବ୍ୟବହାର ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହା ପିଛା ଖର୍ଚ୍ଚ ୬,୦୦୦ ଡଲାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇପାରେ । ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଆବଶ୍ୟକ ହେଉ ନଥିବା ପଦ୍ଧତିର ବିକାଶ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ ଚାଲିଛି । କିଛି ମହିଳା ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦୀର୍ଘ-କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଉତ୍କ୍ରମଣୀୟ (ରିଭର୍ସିବଲ୍) ଗର୍ଭନିରୋଧକ (LARCs) ବ୍ୟବ‌ହାରକୁ ମଧ୍ୟ ବିଚାର କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି ।

 ଆଧାର 

Category:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Category:Translated from MDWiki