ଅବିଦା ପରବୀନ

ଅବିଦା ପରବୀନ (; ଜନ୍ମ ୨୦ ଫେବ୍ରୁଆରୀ ୧୯୫୪ ମସିହା) ଜଣେ ପାକିସ୍ଥାନୀ ଗାୟିକା, ରଚୟିତା ଓ ସୁଫି ସଙ୍ଗୀତର ସଙ୍ଗୀତକାର ଥିଲେ ।  ତାଙ୍କର ଗାଇବା ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଯୋଗୁ ସେ ଅନେକ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ 'ସୁଫି ସଙ୍ଗୀତର ରାଣୀ' କୁହାଯାଉଥିଲା । 

ସେ ଲାରକାନାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ସିନ୍ଧି ସୁଫି ପରିବାରରେ ବଢ଼ିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପିତା ବିଖ୍ୟାତ ଗାୟକ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷକ ଉସ୍ତାଦ ଗୁଲାମ ହାଇଦର ତାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦେଇଥିଲେ । ଅବିଦା ପମ୍ପ ଅର୍ଗାନ, କି ବୋର୍ଡ଼ ଓ ସିତାର ବାଦ୍ୟମାନ ବଜଉଥିଲେ । ୧୯୭୦ ଦଶକର ଆରମ୍ଭରେ ସେ ତାଙ୍କ କଳା ପ୍ରଦର୍ଶନ ଦେଖେଇବା ଆରମ୍ଭ କରି ୧୯୯୦ ମସିହାର ବେଳକୁ ପୃଥିବୀରେ ବିଖ୍ୟାତ ହୋଇଗଲେ । ୧୯୯୩ ମସିହାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ଓ ବୁଏନୋ ପାର୍କ, କାଲିଫର୍ଣ୍ଣିଆରେ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ଅନେକ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ପାକିସ୍ଥାନର ଜନପ୍ରିୟ ସଙ୍ଗୀତ ସୋ କୋକ ଷ୍ଟୁଡିଓରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଓ ପାନ-ସାଉଥ ଏସିଆର ସୁର କ୍ଷେତ୍ର (Sur Kshetra) ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ଜଣେ ଜ‌ଜ୍ ଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ରୁନା ଲଇଲା ଓ ଆଶା ଭୋସଲେ ମଧ୍ୟ ବିଚାରପତି ଥିଲେ ଓ ଏହାକୁ ଆୟେଶା ତକିଆ ପରିଚାଳନା କରିଥିଲେ । ସେ ଭାରତ ଓ ପାକିସ୍ଥାନର ଆନେକ ରିଏଲିଟି ସୋରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ ଯେପରିକି ପାକିସ୍ଥାନ ଆଇଡଲ, ଛୋଟେ ଉସ୍ତାଦ ଓ ଭାରତର ଷ୍ଟାର ଭଏସ । ସେ ପାଞ୍ଚ ଶହ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମୁସଲମାନ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ଯିଏ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ମଧରେ ପାଗଳପଣ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ଥିଲେ । ସେ ଜଣେ ପୃଥିବୀ ବ୍ୟାପୀ ରହସ୍ୟମୟ ସୁଫି ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ ଥିଲେ । ବିଗର କିଛି ବର୍ଷ ଧରି ସେ ଅତିଫ ଅସଲାମଙ୍କ ସାଥିରେ ମିଶି ପେପସି ବ୍ୟବସାୟରେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି । 

ନିୟମିତ ଭାବରେ ଅବିଦାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରହସ୍ୟମୟ ଗାୟିକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ବୋଲି ସୁନାମ ଥିଲା । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଗଜଲ, ଠୁମରି, ଖୟାଲ, କବାଲି,ରାଗ, ସୁଫି ରକ୍, କ୍ଲାସିକାଲ, ସେମିକ୍ଲାସିକାଲ ସଙ୍ଗୀତ ସ‌ହିତ ତାଙ୍କର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କାଜିଲ ଶୈଳୀ ଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ହାରମିନିୟନ ଓ ତବଲା ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ସୁଫି କବିମାନଙ୍କ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ । ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଭାଷା, ସିନ୍ଧି, ସରାଇକି, ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷା, ଆରବୀ ଓ ପର୍ସିଆ ଭାଷାରେ ଅବିଦା ଗାଇପାରୁଥିଲେ । Abida Parveen World music: the basics, by Richard Nidel. Routledge, 2005. . p.247. ଅବିଦା ନେପାଳର କାଠମାଣ୍ଡୁରେ ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ନେପାଳୀ ଭାଷାରେ "ଉକାଲି ଓରାଲି ହାରୁମା" ନାମକ ଏକ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ଯାହା ପ୍ରଥମେ ନେପାଳୀ ଗାୟିକା ତାରା ଦେବୀ ଗାଇଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ସାର୍କର (SAARC) ଶାନ୍ତି ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ କୁହାଯାଉଥିଲା ।

ଅବିଦା ଆବେଗ‌ହୀନ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବୁଲ୍ଲେହ ଶାହଙ୍କ କବିତା "ୟାର କୋ ହମନେ" ଗୀତ ଗାଇବା ପାଇଁ ବିଖ୍ୟାତ ଥିଲେ । ୨୦୧୨ ମସିହାର ତାଙ୍କୁ ପାକିସ୍ଥାନର ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ସମ୍ମାନ "ନିଶାନ-ଏ-ଇମିତିଆଜ" ଦିଆଯାଇଥିଲା ଓ ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ପାକିସ୍ଥାନର ପ୍ରେସିଡେଣ୍ଟ ତାଙ୍କୁ "ହିଲାଲ-ଏ-ଇମତିଆଜ" ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ ।

ଆଧାର