ଆଶାଲତା ସେନ

ଆଶାଲତା ସେନ (୫ ଫେବୃଆରୀ ୧୮୯୪ – ୧୩ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୮୬) ଜଣେ ସାମାଜିକ କର୍ମୀ, କବି, ସମାଜସେବୀ ଏବଂ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ ନାୟିକା ଥିଲେ ।

 ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଜୀବନ 
ଆଶାଲତା ସେନ ୧୮୯୪ ମସିହାରେ ନୂଆଖାଲିରେ ଜଣେ ଆଇନଜୀବୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ । ତାଙ୍କ ପିତା ବଗଲାମୋହନ ଦାସଗୁପ୍ତ ନୋଆଖାଲି ଜଜକୋର୍ଟରେ ଜଣେ ଆଇନଜୀବୀ ଥିଲେ ଏବଂ ମାଆ ଥିଲେ ମନୋଦାସୁନ୍ଦରୀ ଦାସଗୁପ୍ତ । ପିଲାଟିଦିନରୁ ସେ ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ । ୧୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ବଙ୍ଗଭଙ୍ଗ ବିରୋଧୀ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଉତ୍ସାହରେ କବିତା ଲେଖିଥିଲେ ଯାହା ଅନ୍ତଃପୁର ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ଠାକୁରମା ନବଶଶୀ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେ ୧୯୦୫ରେ, ୧୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ, ସ୍ୱଦେଶୀ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯୋଗଦେଇ ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ, ଉତ୍ସ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଏବଂ ଛୋଟୋଦେର ଛାଡା ସେନଙ୍କ ରଚିତ କିଛି ପୁସ୍ତକ ।

୧୯୨୧ରେ ସେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅସହଯୋଗ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ନାରୀ ସଶକ୍ତିକରଣ ପାଇଁ ନିଜ ଘରରେ ଏକ ଶିକ୍ଷା ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କଲେ । ୧୯୨୨ରେ ସେ ଢାକା ଜିଲ୍ଲାର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ଗୟା କଂଗ୍ରେସରେ ଯୋଗଦେଲେ । ୧୯୨୪ରେ ସେ ସର୍ମା ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ସର୍ଜୁବାଲା ଗୁପ୍ତଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ଗାନ୍ଧାରିଆ ମହିଳା ସମିତି ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହା ମାଧ୍ୟମରେ ଗାନ୍ଧୀୟ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଚାର ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କ ମନେ ଜାତୀୟତାବୋଧ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା । ୧୯୨୫ରେ ସେ *ଆଲ ଇଣ୍ଡିଆ କାଟୁନି ସଂଘ (AIKS)*ର ସଦସ୍ୟା ହେଲେ ଏବଂ ପାଖପାଖିର ଗାଁଗୁଡ଼ିକରେ ଖଦି ବ୍ୟବହାରର ପ୍ରଚାର ଆରମ୍ଭ କଲେ ।

୧୩ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୮୬ରେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ନିଜ ପୁଅଙ୍କ ଘରେ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହେଲା ।

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ