କେ. ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମା

କେ. ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମା (୧୪ ଏପ୍ରିଲ ୧୯୧୯ - ୨୬ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୭୫) ଜଣେ ମାଲାୟାଲମ ନାରୀବାଦୀ ଲେଖିକା ଥିଲେ । ତାଙ୍କର କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ଅନେକ ଆମେରିକୀୟ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଅନୁବାଦ ହୋଇସାରିଛି ।

ପ୍ରାରମ୍ଭ ଜୀବନ
କେ ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମା ୪ ଏପ୍ରିଲ ୧୯୧୯ ମସିହାରେ କେରଳର ତ୍ରିଭାନ୍ଦ୍ରମ ସହର ନିକଟସ୍ଥ କୁନ୍ନୁମ୍ପୁଜା ନାମକ ଏକ ଗାଁରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ପିତା ପୃଥମାନଭପିଲ୍ଲା ଏବଂ ମାତା କାର୍ତ୍ତିୟାନୀ ଆମ୍ମାଙ୍କର ତୃତୀୟ ଏବଂ ସାନ ଝିଅ ଥିଲେ । ୧୯୩୬ ମସିହାରେ, ସେ ପ୍ରଥମ ପଦବୀରେ ଇଂରାଜୀ ବିଦ୍ୟାଳୟ  ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ । ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ସଂଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ଅବଶ୍ୟ, ଏହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ଥିବା ତିକ୍ତ ସମ୍ପର୍କ ତାଙ୍କୁ ଭାବପ୍ରବଣ କରି ଥକେଇ ଦେଇଥିଲା । ଏହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ଅଧ୍ୟୟନକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା । ପରେ ସେ ୧୯୪୦ ମସିହାରେ ତ୍ରିଭାନ୍ଦ୍ରମ ସରକାରୀ କଳା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। । ଭାରତର ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି କେ.ଆର. ନାରାୟଣନ ତଥା ମାଲାୟାଲମରେ ରୋମାଣ୍ଟିକ କବି ଚାଙ୍ଗାମୁଜା କୃଷ୍ଣ ପିଲ୍ଲାଇ ତାଙ୍କ କଲେଜ ସାଥୀ ଥିଲେ। । ସେ ୧୯୪୫ ମସିହାରେ ଟ୍ରାଭାନକୋରର ସ୍ଥାନୀୟ ପାଣ୍ଠି ଅଡିଟ୍ ବିଭାଗରେ ଏକ ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। । ସେ ଏହି ଚାକିରିରେ ଥିବାବେଳେ କ୍ଷୁଦ୍ର କାହାଣୀ ‘ପନ୍ନୁମ୍କୁଦମ୍’ ଲେଖିଥିଲେ ।

ସାହିତ୍ୟିକ ବୃତ୍ତି
କେ. ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ୧୯୩୮ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ତା’ପରେ ୧୨ଟି କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପର ଗ୍ରନ୍ଥଖଣ୍ଡ, ଏକ ଉପନ୍ୟାସ ଏବଂ ଏକ ନାଟକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ପରେ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ, ପୁରଷାନମରିଲଥା ଲୋକମ୍ ନାମକ ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ "ପୁରୁଷ ଘୃଣାକାରୀ" ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପରେ ନାରୀବାଦୀ ପଣ୍ଡିତମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କଲେ ।

ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ସାମାଜିକ-ରାଜନୈତିକ ବ୍ୟଙ୍ଗ ଥିଲା । ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କ ଜଟିଳ ସମ୍ପର୍କକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଥିଲା । ସେ ମହିଳା ଉପାସନାକୁ ମଧ୍ୟ ତୀବ୍ର ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ। । ସେ ଲେଖିଛନ୍ତି, “ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀକୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ଉପାସନା କରେ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଏକ ଆଦର୍ଶ ଭାବରେ; ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ମହିଳାଙ୍କ ଭକ୍ତିର ଆଧାର ହେଉଛି ସେହି ପୁରୁଷ ପ୍ରତି ଥିବା ପ୍ରେମ ନୁହେଁ ବରଂ ନିଜର ଆତ୍ମ-ଗୁରୁତ୍ୱ ବଢାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା। ” ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମାଙ୍କ କାଳ୍ପନିକର ଏକ ଚୟନ, ଏହାର କିଛି ଇଂରାଜୀରେ ଅନୁବାଦିତ, ଏକ ଭୁଲିଯାଇଥିବା ନାରୀବାଦୀଙ୍କ କାହାଣୀ ନାମରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଜାନସି ଜେମ୍ସ କୁହନ୍ତି, "କାହାଣୀରେ ସେ ପୁରୁଷ ଏବଂ ପ୍ରେମ ବିଷୟରେ ମହିଳାଙ୍କ ଭ୍ରମକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ପିତୃପୁରୁଷ ତଥା ପରମ୍ପରାକୁ କଟୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ନାରୀବାଦୀ ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ।" ।

ଜୀବନ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ
ତାଙ୍କ ପୁତୁରା ଚାକିରି ପାଇ ସେଠାରୁ ଚାଲିଯିବା ପରେ ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମା ସାଧାରଣ ଜୀବନରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇଥିଲେ। । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ପୁତୁରା ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ, ଯାହା ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମାଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ ଆଡକୁ ଠେଲି ଦେଇଥିଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷଗୁଡିକରେ, ୧୯୬୩ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ମାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେପରେ ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଭଉଣୀର ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିଲେ । ପରେ ୧୯୭୫ ମସିହାରେ, କେ. ସରସ୍ୱତୀ ଆମ୍ମା ନିଜ ବାସ ଭବନରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।

କାର୍ଯ୍ୟ

ଉପନ୍ୟାସ

 ପ୍ରେମଭଜନମ୍ (ଡାର୍ଲିଂ) - -୧୯୪୪
 ଦେବଦୁଥ (ଇଶ୍ବରଙ୍କ ଦୂତ) -୧୯୪୫

କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ
 ପୋନୁମୁକୁଦମ୍ (ସୁନା ପାତ୍ର) - - ୧୯୪୬ |
 ସ୍ତ୍ରୀ ଜନ୍ମମ୍ (ଜଣେ ମହିଳା ଭାବରେ ଜନ୍ମ) - ୧୯୪୬
 କୀଜୀଭାନକରୀ (ଅଧୀନ ମହିଳା) - ୧୯୪୯
 କଲାମାଣ୍ଡିରାମ (କଳା ମନ୍ଦିର) - ୧୯୪୯
 ପେନ୍ବୁଦ୍ଧୀ (ମହିଳାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି) - ୧୯୫୧
 କାନାଥା ମାଥିଲ୍ (ମୋଟା କାନ୍ଥ) - ୧୯୫୩
 ପ୍ରେମା ପ୍ୟାରିଶାନମ୍ (ପ୍ରେମର ପରୀକ୍ଷଣ) - ୧୯୫୫
 ଚୁଭାନ୍ନା ପୁକ୍କାଲ୍ (ନାଲି ଫୁଲ) - ୧୯୫୫
 ଚୋଲାମାରଙ୍ଗାଲ (ଛାଇ ଗଛ) - ୧୯୫୮

ପ୍ରବନ୍ଧର ସଂଗ୍ରହ
 ପୁରଷ୍ଣମାରିଲ୍ଲା ଲୋକମ୍ (ପୁରୁଷ ବିନା ଏକ ବିଶ୍ୱ) - ୧୯୫୮

ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ପ୍ରକାଶିତ
 ଏକ ଭୁଲିଯାଇଥିବା ନାରୀବାଦୀଙ୍କ କାହାଣୀ ।

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୧୯ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୫ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ନାରୀବାଦୀ ଲେଖକ