ଢଡୋ ବରଗଛ

ଢଡୋ ବରଗଛ ଭାରତୀୟ କବି ହଳଧର ନାଗଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ସମୁଦାୟ ୧୦ଟି ଅନୁଚ୍ଛେଦ ସହିତ ଲେଖିଥିବା ଏକ କବିତା ଅଟେ।ଲେଖକ କବିତାରେ ବରଗଛକୁ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଅତୀତରେ ବଟଗଛ ଯାହା ଦେଖିଛି ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଗ୍ରାମୀଣ ଭାରତର ଜୀବନର ଚିତ୍ରଣକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିଥାଏ ।

ଏହି କବିତାଟି ମୂଳତଃ ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏହା ହଳଧର ନାଗଙ୍କ ପ୍ରଥମ କୃତି ଅଟେ । ପରେ ସୁରେନ୍ଦ୍ର ନାଥ ଏହାକୁ ଇଂରାଜୀରେ ପୁରୁଣା ବରଗଛ ଭାବରେ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ, ଯାହା କାବ୍ୟଞ୍ଜଳି ଖଣ୍ଡ.୧ ଏବଂ ହଳଧର ନାଗଙ୍କ ଚୟନିତ କବିତାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।

ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଢଡୋ ବରଗଛର ବିଷୟବସ୍ତୁ ଲେଖକ ହଳଧର ନାଗଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଘେଁସରେ ଥିବା ଏକ ବରଗଛରୁ ଆସିଛି, ଯାହା ତାଙ୍କ ଜେଜେବାପାଙ୍କ ସମୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଥିଲା । ଏହି କବିତାରେ, ବରଗଛକୁ ସାଧାରଣତଃ ମୂଳରେ ଥିବା ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଦୋଳି, ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ, ବର ତାଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ଉଠାଇ ଆଣିବା, ଏକ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ଏବଂ ମୃତକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ନିମନ୍ତେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଇଛି । ଢଡୋ ବରଗଛର ଶେଷ ପଦରେ, ଲେଖକ ବରଗଛକୁ ଏକ ନୀରବ ସାକ୍ଷୀ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି: "ଏହା ଦେଖେ, ଜାଣେ, ଶୁଣେ, ପାଏ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ କହିବ ନାହିଁ। ଏହା ଏକ ନୀରବ ସାକ୍ଷୀ ପରି ଠିଆ ହୋଇଛି, ଏହାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ବାହାରକୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି।"

୧୯୯୦ ମସିହାରେ, ନାଗ "ଢଡୋ ବରଗଛ" ଲେଖି ବହୁତ ସଫଳତା ପାଇବା ପରେ ତାଙ୍କର ଲଗାତାର ଆହୁରି ୪ଟି କବିତା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । କବି ଭାବରେ ତାଙ୍କର କ୍ୟାରିୟର ଆରମ୍ଭ ପରେ, ସେ ନିକଟସ୍ଥ ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକୁ ପରିଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କବିତା ଶୁଣାଇବାକୁ କହିଥିଲେ । ପରେ ଏହାକୁ "ଲୋକ କବି ରତ୍ନ"ର ଖ୍ୟାତି ଦିଆଯାଇଥିଲା ।

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ