ବୁଢ଼ା ସୁବ୍ବା ମନ୍ଦିର

ଐତିହାସିକ ଇମନ ଜିନ ସେମଯୋଙ୍ଗ (Iman Xin Chemjong) ଅନୁସାରେ ରାଜା ବିଜୟନାରାୟଣଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ସମୟରେ ଓ ତା'ପରଠାରୁ ଲୁମ୍ବୁବାନ (Limbuwan) (Pallo Kirat) ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ବିଜୟପୁର ଥିଲା ।
ସ୍ଥାନ
ଦେଶର ରାଜଧାନୀଠାରୁ ୨୨୦ କିମି ଦୂରରେ ଧାରଣଠାରେ (Dharan) ବୁଢ଼ା ସୁବ୍ବା ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଦକ୍ଷିଣକାଳୀ ମନ୍ଦିରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଏହି ଦନ୍ତକାଳୀ (Dantakali) ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । 

ଲୋକକଥା
ଲୋକ କଥା ଅନୁସାରେ ଶିକାରୀ ବୁଢା ସୁବା ତା ଭଉଣୀ ସହିତ ବାଉଁଶ ଆଗରେ ବସିଥିବା କାଉ ଶିକାର କରୁଥିଲା । ଲକ୍ଷ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲେ ବାଉଶ ଅଗ ଭାଂଗିଯାଉଥିଲା । ସେଠି ଆଉ ବାଉଁଶ କଅଁଳୁ ନଥିଲା । ଏହା ପରେ ସେ ଶିକାର ଛାଡ଼ି ଭଗବାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ମଗ୍ନ ରହିଲା । ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଗୋଟିଏ ମାଟି ଗଦା ଏବେବି ଅଛି ଓ ବାଉଁଶ ଅଗ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆଉ ବୃଦ୍ଧି ହେଉନାହିଁ ।

ଭଗବାନ ଶିବ/ ପାର୍ବତୀ

ଅନ୍ୟ ଏକ ଲୋକକଥା ଅନୁସାରେ ହର ପାର୍ବତୀ ଛଦ୍ମ ବେଶରେ ଶିକାର କରୁ କରୁ ବିଜୟପୁରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଧ୍ୟାନ ମଗ୍ନ ହୋଇଥିବା ବେଳେ କଳି ଯୁଗ ଆଗମନ ହେଉଥିବା ଅନୁଭବ ହେବାରୁ ଉଭେଇ ଗଲେ । ଏହି ଘଟଣାକୁ ୟାକଠୁଙ୍ଗ ଭାଷାରେ ବୁଢା ସୁବ୍ବା କୁହାଯାଏ । ତାଙ୍କ ଧନୁରୁ ବାଉଁଶ ଗଛ ଉଠିଲା ଯାହାର ଅଗ ନଥିଲା ।

 ଏକଲବ୍ୟ 

ଅନ୍ୟ ଏକ ଲୋକକଥା ଅନୁସାରେ ଏଠାରେ ଏକଲବ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା କରୁଥିଲେ । ସେ ନିଜେ ବୁଢା ସୁବ୍ବା ଥିଲେ ।

 ବାଉଁଶ ଲେଖା ଓ ସୂତା ବନ୍ଧା 
ଆଗେ ସେଠାରେ ଥିବା ବାଉଁଶରେ ଲୋକମାନେ ପ୍ରେମ ସାର୍ଥକ ହେବା ପାଇଁ ନାମ ଲେଖୁଥିଲେ ଯାହା ପରେ ମନା କରାଯାଇଥିଲା, ଯେହେତୁ ଗଛ ଆଉ ବଢିଲାନି । ଏହା ବଦଳରେ ସେମାନେ ଗଛରେ ସୂତା ଗୁଡ଼େଇ ମାନସିକ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।

ଅନୁବାଦ:

ବାଉଁଶ ଗଛରେ ଲେଖିବା ପାଇଁ ବୁଢା ସୁବା!

ତୁମେ ଆସିବା ପାଇଁ କେତେ କାଳ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଭାବୁଛି ...

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ନେପାଳର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର