ପେରିକାର୍ଡିଓସେଣ୍ଟେସିସ

ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଛାତି ସମ୍ମୁଖ ଭାଗରେ ଥିବା ବକ୍ଷାସ୍ଥି ବା ସ୍ଟର୍ନମର ନିମ୍ନରୁ ଛୁଞ୍ଚି ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇପାରେ |  ଏହି ପଦ୍ଧତି ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ସ୍ଥାନ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଜୀବାଣୁମୁକ୍ତ କରି ସ୍ଥାନୀୟ ନିଶ୍ଚେତକ ଦିଆଯାଏ  ।   ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ କିଟରୁ ୧୦ମିଲି ସିରିଞ୍ଜ ସହିତ ଏକ ୨୦ଗ୍ରା ମେରୁଦଣ୍ଡ ଛୁଞ୍ଚି ନିଆଯାଇ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରେ |  ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଏହି ପଦ୍ଧତି କରାଯାଏ । ସେଲଡିଞ୍ଜର ପ୍ରଥା ଅବଲମ୍ବନ କରି ଏକ ପିଗଟେଲ ଡ୍ରେନ ସେଠାରେ ରଖାଯାଏ । 

ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡରେ ଆଘାତ, ଅନିୟମିତ ହୃତ୍ ସ୍ପନ୍ଦନ, ନିମୋଥୋରାକ୍ସ ଏବଂ ଯକୃତରେ ଆଘାତ ହୋଇପାରେ |  ପଦ୍ଧତି ପୂର୍ବରୁ ଆଘାତରୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ପାକସ୍ଥଳୀକୁ ଖାଲି ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ଏକ ନାସୋଗାଷ୍ଟ୍ରିକ ନଳି ଭର୍ତ୍ତି କରିଦିଆଯାଏ । ସଫଳତାର ଲକ୍ଷଣରେ ଉନ୍ନତ ରକ୍ତଚାପ ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଘଟେ |   ପ୍ରଣାଳୀ ପରେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ରୁମକୁ ଅଣାଯାଇପାରେ ଯେପରି ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ଥୋରାକୋଟୋମି ବା ପେରିକାର୍ଡିଆଲ ଉଇଣ୍ଡୋ କରିହେବ । ଏହି ପ୍ରଣାଳୀ ପ୍ରଥମେ ୧୯୧୧ ମସିହାରେ ମାର୍ଫାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ | 

 ସନ୍ଦର୍ଭ 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Category:Translated from MDWiki