ହାଇପୋପିଟୁଇଟାରୀଜିମ

କାରଣଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ପିଟୁଇଟାରୀ ଅର୍ବୁଦ, (୬୦%), ପିଟୁଇଟାରୀ ନିକଟରେ ଥିବା ଅର୍ବୁଦ, ପିଟୁଇଟାରୀ ଆପୋପ୍ଲେକ୍ସି, ଆଘାତ ଜନିତ ମସ୍ତିଷ୍କ କ୍ଷତି, ପିଟୁଇଟାରୀ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର, ବିକିରଣ ଥେରାପି ଏବଂ ହାଇପୋଫିସାଇଟିସ ଥାଇପାରେ ।  ପ୍ରାୟ ୧୦% କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହାର କାରଣ ଜଣା ପଡିନାହିଁ।  ରକ୍ତରେ ହର୍ମୋନ୍ ସ୍ତର ଏବଂ ମେଡିକାଲ ଇମେଜିଙ୍ଗ କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ |  ଗୋଟିଏ ହରମୋନର ଅଭାବକୁ ସିଲେକ୍ଟିଭ୍ ହାଇପୋପିଟୁଇଟାରିଜିମ୍ କୁହାଯାଏ; ଯଦି ଅଧିକାଂଶ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ହରମୋନ ସ୍ତର ହ୍ରାସ ପାଏ, ତେବେ ପାନହାଇପୋପିଟୁଇଟାରିଜିମ୍ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ | 

ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଉପରେ ଆଂଶିକ ଚିକିତ୍ସା ନିର୍ଭର କରେ |  ଅଧିକାଂଶ ହରମୋନ୍ ଅଭାବକୁ ଟାବଲେଟ୍ କିମ୍ବା ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ୍ଦ୍ୱାରା ଥାଇରକ୍ସିନ,ହାଇଡ୍ରୋକୋର୍ଟିଜୋନ, ଯୌନ ସ୍ଟିରଏଡ, ଗ୍ରୋଥ ହରମୋନ କିମ୍ବା ଡେସମୋପ୍ରେସିନ୍ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଇପାରେ ।  ହଠାତ୍ ଆରମ୍ଭ ହେଲେ ଦ୍ରୁତ କର୍ଟିସୋଲ ପ୍ରତିସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ |  ଏଥିରେ ମୃତ୍ୟୁର ଆଶଙ୍କା ଅଧିକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଚିକିତ୍ସାରେ ଫଳାଫଳ ସାଧାରଣତଃ ଭଲ ହୋଇଥାଏ |  

ସ୍ପେନ ଦେଶରେ ହାଇପୋପିଟ୍ୟୁରିଜିମ ୨,୦୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଥିବା ଆକଳନ କରାଯାଇଛି |  ପୂର୍ବରୁ ମସ୍ତିଷ୍କ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକଙ୍କଠାରେ ଏହାର ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କମ୍ ହୋଇପାରେ।  ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରଥମେ ୧୯୧୪ ମସିହାରେ ଜର୍ମାନ ଚିକିତ୍ସକ ମୋରିସ ସିମଣ୍ଡସ ପ୍ରଥମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।  

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Category:Translated from MDWiki