ତୋରାଣି

ତୋରାଣି ଓଡ଼ିଆମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ମୁଖ୍ୟ ପାନୀୟ ଖାଦ୍ୟ ।  ଖରାଦିନରେ ଏହା ଗରମ ଭାତରେ ମିଶାଇ ପଖାଳଭାତ ଖିଆଯାଇଥାଏ ।  ଖରାଦିନେ ଗରମରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ତୋରାଣୀକୁ ପିଇଥାଆନ୍ତି ।  କୁହାଯାଏ ତୋରାଣୀ ଗରିବମାନଙ୍କ ଦ‌ହି ଲସୀ ।  ରାତୀରେ ବଳିଯାଇଥିବା ଭାତରେ ଏହି ତୋରାଣୀ ମିଶାଇ ରଖାଦେଲେ ଆରଦିନ ଭାତ ଖରାପ ହୁଏ ନାହିଁ । ଏଥିରେ ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ରହିଛି ।

ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ

ଭାତ ହୋଇସାରିଲା ପରେ ପେଜକୁ ବାହାର କରି କଂସାରେ ରଖାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ପେଜ ଥଣ୍ତା ହୋଇସାରିଲା ପରେ ସେଥିରେ ଅଳ୍ପ ପାଣି ମିଶାଇ ତାକୁ ସେମିତି ଘୋଡ଼େଇ ରଖାଯାଇଥାଏ ।  ପ୍ରତି ଦିନ ସେଥିରେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ପାଣି ମିଶାଇ ତାକୁ ହାତରେ ଘାଣ୍ଟି ଦିଆଯାଏ । ୪-୫ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଖଟା ତୋରାଣି ହୋଇଥାଏ । କୁହାଯାଏ ମାଟିହାଣ୍ତିରେ ତୋରାଣି ରଖିଲେ ଏହା ଶୀଘ୍ର ଖଟା ହୋଇଥାଏ ଓ ଖରାପ ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ । ତୋରାଣି ଅଧିକ ଖଟା ହୋଇଗଲେ ଏଥିରୁ କାଞ୍ଜି/ତୋରାଣି ସୁପ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ଖରାଦିନରେ ଏଥିରେ କଞ୍ଚା ଲଙ୍କା, ଲୁଣ ମିଶାଇ ତୋରାଣି ଲସି ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । 

କାଞ୍ଜି ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ

ପ୍ରାୟ ଖରାଦିନେ ଓଡ଼ିଆଘରେ କାଞ୍ଜି ତିଆରି ହୋଇଥାଏ । ତୋରାଣି ବ‌ହୁତ ଦିନ ରହିଗଲେ ଖଟା ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ ।  ଏହି ଖଟା ତୋରାଣିରେ ଭେଣ୍ତି, ଶିମ୍ବ, ବୁଢ଼ା ବାଇଗଣ, ମୂଳା, ବଇତାଳୁ/କ‌ଖାରୁକୁ କାଟି ଏହାକୁ ହଳଦୀଗୁଣ୍ତ ଓ ଲୁଣ ପକାଇ ଶିଝାଯାଏ । ଏଥିରେ ରସୁଣ, ଶୁଖିଲା ଲଙ୍କା, ପଞ୍ଚୁଫୁଟଣ ଓ କଡ଼ିପତା/ଭୃସଙ୍ଗ ପତ୍ରରେ ଫୁଟଣ କରାଯାଇଥାଏ ।  ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ଔଷଧିୟ ଗୁଣ ରହିଛି ।  ଆଜିକାଲି ତୋରାଣି ବ‌ଦଳରେ ଦ‌ହିକାଞ୍ଜି କରାଯାଉଛି ।
 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ପାନୀୟ