ପି. ଭି. ନରସିଂହ ରାଓ

ପାମୁଲାପର୍ତି ଭେଙ୍କେଟ ନରସିଂହ ରାଓ (୨୮ ଜୁନ ୧୯୨୧ – ୨୩ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୦୪) ଭାରତର ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ, ଆଇନଜୀବୀ, ଏବଂ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ଜଣେ ରାଜନେତା ଥିଲେ, ଯିଏ ୧୯୯୧ ରୁ ୧୯୯୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହେବାରେ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ଅଣ ହିନ୍ଦୀଭାଷୀ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ । ୧୯୯୧ ମସିହାର ଅର୍ଥନୈତିକ ସଙ୍କଟ ପରେ ଭାରତର ଅର୍ଥନୈତିକ ଉଦାରୀକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିବାରେ ତାଙ୍କ ଭୂମିକା ପାଇଁ ସେ ପରିଚିତ, ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଅବିରତ ରଖି ଏବଂ ବିସ୍ତାର କରିଆସିଛନ୍ତି ।

ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ସେ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରର ରକ୍ଷା, ଗୃହ ବ୍ୟାପାର ଓ ବିଦେଶ ବ୍ୟାପାର ପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟଗୁଡ଼ିକର ଦାୟିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ୧୯୯୧ ର ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ, ତାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ୨୪୪ଟି ଆସନ ଜିତିଥିଲା ଏବଂ ପରେ ଅନ୍ୟ ଦଳମାନଙ୍କର ବାହ୍ୟ ସମର୍ଥନ ସହିତ ସେ ଏକ ଅଲ୍ପମତ ସରକାର ଗଠନ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ, ୧୯୯୧ ରେ ଆସୁଥିବା ଅର୍ଥନୈତିକ ସଙ୍କଟକୁ ଟାଳିବା ପାଇଁ ରାଓ ଯେଉଁ ସଂସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ବିଦେଶୀ ନିବେଶ ପାଇଁ ଦେଶକୁ ଖୋଲିବା, ପୂଞ୍ଜି ବଜାର ସଂସ୍କାର, ଦେଶୀୟ ବ୍ୟବସାୟର ନିୟମ ଶିଥିଳ କରିବା ଏବଂ ବାଣିଜ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସଂସ୍କାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଅଗ୍ରଗତି କରିଥିଲା। ବିଦେଶୀ ବାଣିଜ୍ୟ ପାଇଁ ଭାରତକୁ ଖୋଲିବା ସହିତ ବାହ୍ୟ ଋଣକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବାଣିଜ୍ୟ ସଂସ୍କାର ଏବଂ ବିଦେଶୀ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ନିବେଶର ନିୟମରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣାଯାଇଥିଲା।

୨୦୨୪ ମସିହାରେ, ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ସମ୍ମାନ ‘ଭାରତ ରତ୍ନ’ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା। ୨୦୨୫ ମସିହାରେ, ତାଙ୍କ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀ ପୂର୍ବସନ୍ଧ୍ୟାରେ ତେଲେଙ୍ଗାନାର ରାଜ୍ୟପାଳ ଜିଷ୍ଣୁ ଦେବ ବର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାଜ ଭବନରେ ତାଙ୍କ ପୋର୍ଟ୍ରେଟ୍ ଉନ୍ମୋଚିତ କରାଯାଇଥିଲା।

 ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ପୃଷ୍ଠଭୂମି 
ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୧ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୪ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ ସଭା ସଦସ୍ୟ