ପସାରୁଣୀ

ଏହା ଏକ ଲତାଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ। ଦୁର୍ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ କିନ୍ତୁ ଅତି ଉପକାରୀ ଲତାଟିଏ। ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଧଳାଙ୍କୁ ପତ୍ରର ଅନୁରୂପ। ପତ୍ରର ଶିରାରେ ଅଳ୍ପ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣର ତେଜ ଦେଖାଯାଏ। କେଉଁ କେଉଁ ଜାଗାରେ ଏହାର ପତ୍ର ପାଣ୍ଡୁରିଆ ଦିଶିଥାଏ।
 ବିବିଧ ଭାରତୀୟ ପ୍ରାଦେଶିକ ନାମ 
 ପ୍ରାଦେଶିକ ଭାଷା  ନାମ ଓଡ଼ିଆ ପସାରୁଣୀ ସଂସ୍କୃତ  ସରଣୀ, ସାରଣୀ, ପ୍ରସୁରଣୀ, ଭଦ୍ରପର୍ଣ୍ଣା, ରାଜବଳା, ପ୍ରତାପିନୀ, କଟମ୍ବରା, ବଳା ଓ ଭଦ୍ରା   ହିନ୍ଦୀ ପସରନ, ଗାନ୍ଧଲୀ, ଗାନ୍ଧାଲିନ, ଗନ୍ଧପ୍ରସାରିନ ତେଲୁଗୁ ସେବିରେଲ ଚେଟ୍ଟୁ, ଗୋନ୍ତେମଗୋରୁ ଚେଟ୍ଟୁ ବଙ୍ଗଳା ଗନ୍ଧଭାଦୁଲିଆ, ଗନ୍ଧଭାଦୁଲେ
 ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଗୁଣ 
ଏହା କଷାୟ ମିଶ୍ରିତ, ତିକ୍ତରସ, ଉଷ୍ଣବୀର୍ଯ୍ୟ, ସାରକ, ଗୁରୁପାକ, ବଳକାରୀ, କ୍ଷୀରଶୋଧକ, ଭଗ୍ନ ସଂଯୋଜକ, ଶୁକ୍ରବର୍ଧକ, କଫ, ବାତ, ଅର୍ଶ, ଶୋଥ, ପିତ୍ତ, ରିକ୍ତଦୃଷ୍ଟି, ବାତରକ୍ତ, ଅମ୍ଳପିତ୍ତ, କଣ୍ଡୁ, କୁଷ୍ଠ ଓ ବେଦନା ନାଶକ ଅଟେ।
 ବ୍ୟବହାର 
ଏହାର ସର୍ବାଙ୍ଗ, ବିଶେଷକରି ଏହାର ପତ୍ରକୁ ଔଷଧିରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଏହାର ପତ୍ରକୁ ବାଟି ପିଆଇଦେଲେ ଗାଈ ଭଲ ଦୁଧ ଦିଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଗ୍ରହଣୀ, ଅତିସାର ଓ ରକ୍ତାତିସାର ଆଦି ରୋଗରେ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ। ଦେହର ଦୁର୍ବଳତା ବିନାଶ କରିବାପାଇଁ, ପିଲାଙ୍କ ପେଟରୁ କୃମି ଦୂର କରିବାପାଇଁ ତଥା ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ବାତ ଦୂର କରିବାପାଇଁ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥାଏ।
 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 
 ବନୌଷଧି ବିଜ୍ଞାନ. କୃଷ୍ଣବ୍ରହ୍ମା ଶତପଥି. ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ଷ୍ଟୋର, ଅଲିଶା ବଜାର, କଟକ

ଶ୍ରେଣୀ:ଉଦ୍ଭିଦ ଜଗତ
ଶ୍ରେଣୀ:ଔଷଧୀୟ ଗଛ
ଶ୍ରେଣୀ:ଫୁଲ