Li Bai

Li Bai (sežo muvvos Li Po, 701-762) oli Tan-kavven kitailaine runoilii. Hänet tundietah poezien kuolemattomannu neroniekannu. Li Bai on yksi kitailazen kirjalližuon histourien kunnivokkahimis runoilijois da yksi muailman suurimis runoilijois, kui Dante da Petrarka, Nizami da Firdousi, Puškin da Shakespeare.

Li Bai kirjoitti läs 1100 tevostu, läs tuhat niilöis on runuo. Häi käytti eriluaduh runomittoi. Kielen da stil’an mugah Li Bain runot ollah spontuanizembii da luonnollizembii migu monil hänen aigalazil. Hänen luomisruavos Tanan kavven hengi on kuvattu ylen kirkkahasti.
Li Bai puaksuh sivotah daosizmah. Tämä on tärgei aspektu hänen tevoksis. Omas luomisruavos Li Bai oppiu yhtistiä selgei nägemys konfutselaižuon muailmah huavehellizen daolaižuonke.

Li Bai ystävyi toizien merkiččijöin runoilijoinke, ezimerkikse Du Funke. Molembat runoilijat oldih nerokkahat da niidy ruvettih verdailemah. Li Bai kučutah romantiekakse, ga Du Fu realistakse.

Li Bai kuoli alkogoulimyrkytykseh. Runoilijan muistomerki sijaiččou Tz’an’-linnas. Li Bain kunnivokse nimitettih krateru Merkuries.
Li Bai tundietah Ezra Paundan ruadoloin, Gustav Maleran muuzikan da Hans Betgen kiännöksien periä.