Väinämöine

Väinämöine on Kalevalan piähahmoloi, da suomelazen da karjalazen kanzanrunohuon da mifolougien tärgevimii hahmoloi. Väinämöine on runonlaulai da suuri tiedäi, kuduas on vie jumalallizii piirdehii. Hänes käytetäh Kalevalas puaksuh runuo
Vaka vanha Väinämöine,
tietäjä iänikuinen.

Väinämöine on monen tarinan hahmonnu, puaksuh piäozanottai. Merkittävii kerdomuksii (tarinoi) ollah:

 Väinämözen da muailman roindu 

 Väinämöine da Sampo 

 Väinämözen laulu da soitto 
250px|thumb|R. W. Ekman: Väinämöisen soitto (1866)

 Venehenveisto 

 Väinämözen huavu 

 Kalevalan Väinämöine 

Kalevalas Väinämöine on Ilmattaren, ilman immen da meren poigu. Hän viettäy meres kellujan muaman kohtus kolmekymmen vuottu da algau jo syndyjes avvuttua maailman luomizes. Kalevalan tarinois Väinämöine oppiu ottua mučoikse Ainon, Joukahaizen sizären, ga Aino tappau oman ičen upottuu.

 Suhteh toizih miifoih 
150px|thumb|Orfeus soittau liirua eläimien keskes.

Väinämözes on huomattavua samankaldaižuttu kreikkalazen mifolougien suuren runoilijan da soittajan Orfeinke.

 Kačo vie 

Lähtehet