Peciòl

2. Tija.
Lo pecíòl, dich popularament pecol, pecolh o pécol, en botanica es la coeta que jonh la lama o limbe d'una fuèlha amb la tija.
Es absent en las fuèlhas sessilas. Los peciòls pòdon aver un apendix laminar, qu'apareis a cada costat del ponch d'insercion de la fuèlha, nomenat cadun estipula. Las fuèlhas que contenon peciòl són ditas pecioladas. Lo mot proven del latin vulgar pecciolus, diminutiu de "pes, pedis" (pè), tronc d'una planta.

Los peciòls pòdon èsser acanalats o pas, e d'espessors, colors e fòrmas e pòdon servir a caracterizar una espècia o una varietat. Generalament mes o mens cilindric, mas i a de fuèlhas que l'an comprimit, de sòrta que pèrd la rigiditat com en los trémols e cèrts pibols. La basa acostuma a èsser un pauc dilatada. En agrums es alat.

La morfogenèsi del peciòl proven del teissut embrionari anomenat ipocotil qu'un còp alongat sorgís lo cotiledon e lo meristema apical. Las cellulas extèrnas devenon una capa epidermica e qualques unas de las cellulas interioras devenon de colllenquimas que sostenon lo peciòl recentament format.

Las foncions basicas del peciòl son: la mantenença estructurala, l'espessiment e elongacion e lo transpòrt de fluids entre la tija e lo limbe de la fuèlha.

 Referéncias 

Ligams extèrns

*
Categoria:Morfologia vegetala