Julius Pokorny

Julius Pokorny (12 de junh de 1887 – 8 d'abrièl de 1970) foguèt un lingüista austrian, especialista de las lengas celticas e dels estudis celtics, mai que mai de la lenga irlandesa, e un defensor del nacionalisme irlandés. Tenguèt de pòstes academics dins d'universitats austrianas e alemandas.

Joventut e educacion
Julius Pokorny nasquèt lo 12 de junh de 1887 a Praga, en Boèmia, a l'epòca en Austria-Ongria. Foguèt educat a l'Escòla Piarista de Praga e a l'escòla de l'abadiá benedictina de Kremsmünster, en Austria. De 1905 a 1911, estudièt a l'Universitat de Viena, ont se diplomèt en dret e en filologia, puèi i ensenhèt de 1913 a 1920 Pól Ó Dochartaigh, Julius Pokorny, 1887–1970: Germans, Celts and Nationalism, Dublin, ed. Four Courts Press, 2004 .

Carrièra
Pendent la Primièra Guèrra Mondiala, Pokorny venguèt un activista pro-alemand, qu'encoratjava los republicans irlandeses a lançar l'insurreccion de Pascas contra l'Empèri Britanic. Es conegut per aver rencontrat Roger Casement e aver correspondut ambe el, un activista per l'independéncia irlandesa, que foguèt executat en 1916 Pól Ó Dochartaigh, Julius Pokorny, 1887–1970: Germans, Celts and Nationalism, Dublin, ed. Four Courts Press, 2004, p. 41Reinhard R. Doerries, Prelude to the Easter Rising: Sir Roger Casement in Imperial Germany, Frank Cass, London & Portland 2000, p. 189. Pokorny serviguèt tanben dins la guèrra coma reservista dins l'Armada Austro-Ongresa (de Cisleithania) a partir de 1916 Pól Ó Dochartaigh, Julius Pokorny, 1887–1970: Germans, Celts and Nationalism, Dublin, ed. Four Courts Press, 2004, p. 40. 
En 1920, succediguèt a Kuno Meyer coma president de filologia celtica a l'Universitat Friedrich Wilhelm a Berlin. E mai foguèsse estat batejat catolic a la naissença e essent simpatic al nacionalisme alemand, foguèt suspendut en 1933 en vertut de la lei nazia per la restauracion de la foncion publica professionala, pr'amor de son ascendéncia josieva. Foguèt restablit pus tard gràcias a l'exempcion per los qu'avián portat l'unifòrme d'Alemanha o de sos aliats dins la Primièra Guèrra Mondiala, çò que foguèt exigit pel president de la Republica de Weimar Paul von Hindenburg coma precondicion per tal que signèsse lo projècte de lei. En 1935, foguèt licenciat un còp de mai jos las disposicions de las leis racistas de Nuremberg, çò que menèt a son remplaçament a la Cadièra dels Estudis Celtics de Berlin per Ludwig Mühlhausen https://web.archive.org/web/20190709091411/https://www.keltologie.uni-bonn.de/abteilung-keltologie/institutsgeschichte Institutsgeschichte, Hemprich, site Universität Bonn Abteilung für Keltologie. Contunhèt de viure mai o mens dobèrtament a Berlin fins al mens en 1939, puèi i visquèt una existéncia escura e sosterranha a partir d'a l'entorn de 1940 fins qu'escapèt en Soïssa en 1943 Dermot Keogh Jews in Twentieth Century Ireland: Refugees, Anti-Semitism and the Holocaust, 1998, Cork University Press. Ensenhèt qualques annadas a l'Universitat de Bèrna e a l'Universitat de Zuric fins a sa retirada en 1959.

En 1954, recebèt un títol de professor honoris causa a l'Universitat Ludwig Maximilian de Munic, ont ensenhèt a temps parcial en 1956 e tornarmai de 1960 a 1965. Foguèt premiat de diplòmas d'onor per l'Universitat Nacionala d'Irlanda en 1925, l'Universitat de Galas a Swansea en 1965 e l'Universitat d'Edinburgh en 1967.

Mòrt
Moriguèt a Zuric en 1970, gaireben tres setmanas après que foguèt trucat per un tramvai pas luènh de son ostal.

Trabalhs
Foguèt l'editor de la revista d'estudis filologics Zeitschrift für celtische Philologie de 1921 d'aquí que ne foguèt empachat pels nazis en 1939, e foguèt cargat de la reviscolar en 1954. Contunhèt de la redigir fins a sa mòrt en 1970. Es l'autor del Indogermanisches etymologisches Wörterbuch (Diccionari etimologic indoeuropèu, 1959), que foguèt un tèxte central en son temps, mès datat ara. Publiquèt tanben divèrses recuèlhs d'escritura irlandesa en traduccion alemanda, e una istòria d'Irlanda completament nacionalista irlandesa en 1916, qu'apareguèt en traduccion anglesa en 1933 Julius Pokorny, Irland, 1916. Julius Pokorny, A History of Ireland, 1933.

Pokorny èra partisan de la teoria pan-illiriana, globalament abandonada desempuèi, e situava l'Urheimat de la civilizacion illiriana entre lo Weser e la Vistula e a l'èst d'aquela region ont la migracion comencèt a l'entorn de 2400 ab. J-C J. Pokorny (1936) Substrattheorie und Urheimat der Indogermanen, p. 213. Pokorny suggeriguèt que d'elements illirians se trobavan dins la màger part de l'Euròpa continentala e tanben en Bretanha e en Irlanda. Son "illiromania" derivava en partida de la "Germanomania" arqueologica e foguèt sostenguda per d'especialistas dels toponimes contemporanèus coma Max Vasmer (1928, 1929) Max Vasmer 1928 "Beitrage zur alten Geographie der Gebiete zwischen Elbe und Weichsel" Zeitschrift für slawische Philologie 5.360–370. e Hans Krahe (1929, 1935, 1940) Hans Krahe Lexikon altillyrischer Personennamen (Diccionari dels noms personals vièlhs illirian) (1929).

Publicacions
 Libres
 Der Ursprung der Arthursage. Anthropologische Gesellschaft, Wien 1909.
 A Concise Old Irish Grammar and Reader. Max Niemeyer, Halle an der Saale; Hodges, Figgis, Dublin 1914.
 Irland. F.A. Perthes, Gotha 1916 (Perthes’ kleine Völker- und Länderkunde 1).
 Die älteste Lyrik der grünen Insel. M. Niemeyer, Halle a. S. 1923.
 A Historical Reader of Old Irish: Texts, Paradigms, Notes, and a Complete Glossary. M. Niemeyer, Halle a. S. 1923 (Nachdruck: AMS, New York 1985).
 Altirische Grammatik. Walter de Gruyter, Berlin/Leipzig 1925.
 Alois Walde: Vergleichendes Wörterbuch der indogermanischen Sprachen. 3 Bände. Herausgegeben und bearbeitet von Julius Pokorny. de Gruyter, Berlin u. a. 1927–1932 (Unveränderter photomechanischer Nachdruck. ebenda 1973, ISBN 3-11-004556-7).
 Zur Urgeschichte der Kelten und Illyrier. M. Niemeyer, Halle a. S. 1938.
 Altkeltische Dichtungen. Aus dem Irisch-Gälischen und Cymrischen übertragen und eingeleitet. A. Francke, Bern 1944.
 mit Vittore Pisani: Allgemeine und vergleichende Sprachwissenschaft: Indogermanistik. Keltologie. A. Francke, Bern 1953.
 Indogermanisches etymologisches Wörterbuch. 2 Bände. A. Francke, Tübingen/Bern/München 1957/1969 (1. Aufl.), 2005 (5. Aufl.). ISBN 3-7720-0947-6

 Articles
 Der Gral in Irland und die mythischen Grundlagen der Gralsage. In: Mitteilungen der Anthropologischen Gesellschaft in Wien 62, 1912, S. 1–15.
 Erschienene Schriften: Rudolf Thurneysen, Zu irischen Handschriften und Literaturdenkmälern. In: ZCP 9, 1913, S. 184–6.
 Die englische Herrschaft in Irland. In: Petermanns Mitteilungen 62, 1916, S. 361–65, 409–12.
 Der irische Aufstand von 1798. In: Georges Chatterton-Hill (Hrsg.): Irische Blätter 4, 1916, S. 331–340.
 Rasse und Volk in Irland. In: Georges Chatterton-Hill (Hrsg.): Irische Blätter 7, 1917, S. 524–528.
 Beiträge zur ältesten Geschichte Irlands. 1. Die Fir Bolg, die Urbevölkerung Irlands. In: ZCP 11, 1916–17, S. 189–204.
 Beiträge zur ältesten Geschichte Irlands. 2. Der gae bolga und die nördliche, nicht-iberische Urbevölkerung der Britischen Inseln. In: ZCP 12, 1918, S. 195–231.
 Beiträge zur ältesten Geschichte Irlands. 3. Érainn, Dárin(n)e und die Iverni und Darini des Ptolemäus. In: ZCP 12, 1918, S. 323–357.
 Zu Morands Fürstenspiegel. In: ZCP 13, 1921, S. 43–6.
 Das nichtindogermanische Substrat im Irischen. In: ZCP Nr. 16, 1927, S. 95–144, 231–66, 363–94; Nr. 17, 1928, S. 373–88; Nr. 18, 1930, S. 233–48.
 Substrattheorie und Urheimat der Indogermanen. In: Mitteilungen der Anthropologischen Gesellschaft in Wien 66, 1936, S. 69–91.
 Zum nichtindogermanischen Substrat im Inselkeltischen. In: Die Sprache 1, 1949, S. 235–45.
 Die Geographie Irland bei Ptolemaios. In: ZCP 24, 1954, S. 94–120.
 The Pre-Celtic Inhabitants of Ireland. In: Celtica 5, 1960, S. 229–40.
 Herausgeber der Zeitschrift für celtische Philologie. Niemeyer, Tübingen 1. 1897 ff. 

Nòtas