Polistirèn

Lo polistirèn es un polimèr de formula generala –[CH2–CH(Ph)]n– eissit de la polimerizacion de l'estirèn Ph–CH=CH2. Descubèrt en 1839 per l'apoticari alemand Eduard Simon (1789-1856)(de) E. Simon, « Ueber den flüssigen Storax (Styrax liquidus) », Annalen der Chemie, vol. 31, 1839, pp. 265-277., suscitèt pauc d'interès fins au desvolopament de l'industria dau plastic durant l'entre doas guèrras. A partir de 1931, la companhiá IG Farben comencèt de l'utilizar per fabricar d'objèctes motlats destinats a remplaçar d'objèctes a basa de zinc. Lo poliestirèn venguèt ansin una matèria plastica importanta dins lo monde modèrne amb d'aplicacions variadas (proteccion d'objèctes durant lo transpòrt, proteccion termica, fabricacion d'objèctes alimentaris, etc.). Pasmens, es tanben vengut una causa essenciala de la pollucion plastica.

 Liames intèrnes 

 Estirèn.
 Plastic.

 Bibliografia 

 (fr) Bruno Burger, Claude Dumas e Valérie Michel, Polystyrène expansé et développement durable ?, Eyrolles, 2008.

 Nòtas e referéncias