Millerita

La millerita es un minerau jaune laton a bronze. D'una duretat situada entre 3 e 3,5 e d'una densitat compresa entre 5,3 e 5,7, es compausada de sulfur de niquèl NiS. Forma de cristaus aciculars reünits en matas d'aspècte feutrat. Son esclat es metalic, es solubla dins l'esséncia de terebentina e fond a temperatura bassa en formant de globuls magnetics.

Geologicament, la millerita se forma dins lei venas idrotermalas de bassa temperatura ò coma produch d'alteracion d'autrei mineraus de niquèl. Es generalament associada amb la calcopirita, la siderita, l'ematita, la calcita e lo qüars. Lei jaciments principaus se situan en Alemanha, au Reiaume Unit, en Itàlia, en Boèmia e ais Estats Units. En Occitània, la millerita es presenta coma minerau segondari dins plusors endrechs coma lei minas de Selhas e de Vièla(fr) Roger De Ascenção Guedes, Y. Tixador, A. Casteret e J. C. Goujou, « La Mine de Coustou, Vielle-Aure, Hautes-Pyrénées », dins Le Règne minéral, n° 47, 2002, pp. 23-31.. En despiech d'una concentracion auta de niquèl, la millerita es pas esplechada car constituís pas de minas importantas.

 Liames intèrnes 

 Niquèl.

 Bibliografia 

 (fr) Nicola Cipriani (trad. Marie-Hélène Alfonsi e Catherine Sobecki), Minéraux et Roches, París, Gründ, 1996.

 Nòtas e referéncias 

Categoria:Minerau