Jules Guesde

Jules Guesde (11 de novembre de 1845 - 28 de julhet de 1922, Saint-Mandé) es un òme politic francés de la fin dau sègle XIX e de la premiera partida dau sègle XX. Aguèt un ròtle important dins la difusion deis idèas marxistas dins lo país e dins la formacion de la Seccion Francesa de l'Internacionala Obriera. Foguèt mai d'un còp elegit deputat e participèt au govèrn d'union nacionala durant la Premiera Guèrra Mondiala.

 Biografia 

Nascut sota lo nom de Jules Bazile, venguèt foncionari au sen dau ministèri de l'Interior avans de s'orientar vèrs lo jornalisme a la fin dau Segond Empèri. Per aquò, prenguèt lo nom de sa maire, Eléonor Guesde, per defendre d'idèas republicanas dins de jornaus de Tolosa e de Montpelhièr. En julhet de 1870, foguèt condamnat a sièis mes de preson per aver atribuït la responsabilitat de la guèrra au govèrn imperiau. Liberat après la Sedan, mostrèt una certana simpatia per la Comuna de París e deguèt s'enfugir en Soïssa après una novèla condamnacion a 5 ans de preson. Vengut marxista, s'entornèt en França en 1876 e rescontrèt Marx en 1880. Foguèt alora un deis actors majors de la renaissença dau movement obrier francés decimat per la repression de 1871. En 1879, fondèt la Federacion dau Partit dei Trabalhaires Socialistas de França, mai minat per de desacòrdis intèrnes prefonds, lo partit subrevisquèt gaire. En 1882, Guesde e seis amics creèron donc lo Partit Obrier que venguèt lo Partit Obrier de França en 1893.

Cap dau PO e dau POF de 1882 a 1902, Guesde se destrièt per la qualitat de seis argumentacions. Aquò li permetèt d'implantar son partit dins mai d'una region obriera dins lo Nòrd, dins l'Èst, en Alèir, en Lengadòc, en Gironda e en Provença. Foguèt personalament elegit deputat de Roubaix de 1893 a 1898 e de 1906 a 1922. Durant aqueu periòde, se prononcièt en favor d'una posicion radicala en condamnant l'intrada dau socialista independent Alexandre Millerand au sen dau govèrn, en considerant que l'afaire Dreyfus èra pas la « batalha » dei trabalhaires e, d'un biais generau, en s'opausant ai corrents reformistas. Impausèt sei tèsis au congrès d'Amsterdam de 1905 que menèt a la creacion de la Seccion Francesa de l'Internacionala Obriera un an pus tard. Pasmens, i foguèt rapidament marginalizat per Joan Jaurés e son influencia comencèt de declinar. D'efiech, Guesde apareguèt pauc a cha pauc coma lo gardian d'una tradicion anciana pauc adaptada a la realitat.

En aost de 1914, se ralièt a l'Union Sacrada e participèt ai govèrns de guèrra dirigits per René Viviani e Aristide Briand fins a decembre de 1916. Sei posicions venguèron pauc a cha pauc pus moderadas durant aqueu periòde. Ostil a la presa dau poder per lei bolchevics en Russia, chausiguèt lo camp dei moderats durant lo congrès de Tors que menèt a la scission entre la Seccion Francesa de l'Internacionala Obriera e la Seccion Francesa de l'Internacionala Comunista (lo futur Partit Comunista Francés).

 Annèxas 

 Liames intèrnes 

 Comunisme.
 Marxisme.
 Seccion Francesa de l'Internacionala Obriera.

 Bibliografia 

 (fr) Jean-Numa Ducange, Jules Guesde : l'anti-Jaurès ?, Malakoff, Armand Colin, 2017.

 Nòtas e referéncias