Bertran Folcon d'Avinhon

Bertran Folcon d'AvinhonVariantas : Bertram, Folco, Faucon, d'Avinho, d'Avignon, d'Avigno. Italianizat en Bertrando d'Avignone.La Wikipèdia italiana li identifica tanben ambe Bertran la Tor... Ont es lor sorsa? (fl. 1202-1233) foguèt un nòble provençau e trobador d'Avinhon.

Vida e òbras
Èra un fidèu partisan de Ramon VI e de Ramon VII de Tolosa e participèt ai guèrras contra la Crosada deis albigés. Èra dins la vila pendent lo sèti de Bèucaire en 1216. Ramon VII lo nomenèt cònsol d'Avinhon en 1226.

Deis òbras poeticas de Bertran se consèrvan solament doas coblas escrichas en respònsa a Gui de Cavalhon.Gui de Cavaillon · Bertran Folco d'Avignon, edited by Saverio Guida (1973) Aquel escambi entre Bertran e Gui es de cèrt interès istoric. Ramon VII aviá desplaçat una armada contra Castelnòu d'Arri a la debuta de 1220, mas foguèt obligat de levar lo sèti per afrontar una ofensiva d'Amauric de Montfòrt. Tornèt assetjar lo luòc en julhet e portèt Gui per supervisar la circonvallacion. Pendent lo tresen mes dau sèti, octòbre-novembre, Gui decidís de demandar l'ajuda de Bertran dins un poèma, ambe l'intencion d'accelerar la capitulacion de la vila. Gui coneissiá evidentament Bertran pendent una reünion precedenta e s'adreiçan amb una satira amistosa. Tota aquela istòria se tròba dins la vida de Gui, ambe l'escambi de coblas que i es adjoncha dins lo manuscrit H.Egan, 42. H es un cançonier lombard dei finaus dau sègle XIII que se troba a la Biblioteca Vaticana en Roma. Ara es classificat en Latin 3207.

Segon Alfred Jeanroy,Jeanroy, Alfred (1934). La poésie lyrique des troubadours. Toulouse: Privat. Raimon dei Salas compausèt un partiment ambe Bertran, qu'a pausat lo dilèma: Que sap far melhor la guèrra, fèstas e presents, lei lombards o lei provençaus? Raimon lauda sos compatriòtas e ditz que lei femnas lombardas son grandas e laidas. Linda Paterson,Paterson, Linda M. (1993). The World of the Troubadours: Medieval Occitan Society, c. 1100–c. 1300. Cambridge: Cambridge University Press.  pasmens, identifica pas l'interlocutor de Raimon, conegut unicament ambe lo nom de Bertran, ambe Folcon d'Avinhon.

Sirventés ambe Gui de Cavalhon
I aviá alara la singulara costuma d'escriure en vèrs lei causas e leis actes mai importants, tanben Gui de Cavalhon adreça aquela convocacion per un sirventés non ordinari, en fòrma de discors, ont lei vèrs d'un vèrs riman pas ambe lei dei vèrs seguents. Conven quand lo poèta a afar a una brega, una situacion caotica, un apèu ais armas... D'ont la "discordància" de dei rimas entre un vèrs e un autre que miralha lo baralh dei passions en cors. Lei discors de Gui de Cavalhon compòrtan pas que doas estròfas : totes lei vèrs de la primiera cobla s'acaban per on, totes lei vèrs de la segonda per at. Bertran, coma se ditz, respond en rima, de faiçon dau tot identica: doas coblas monorimas, en on per la primiera e en at per la segonda.

Nòtas e referéncias
Nòtas

Referéncias

Bibliografia
 Egan, Margarita (1984). The Vidas of the Troubadours. New York: Garland. 
 Guida, Saverio (1972). "Per la biografia di Gui de Cavaillon e di Bertran Folco d'Avignon." Culture neolatina, 32, pp. 189–210.
 Guida, Saverio (2002). Premessa all'edizione in linea della tenzone fra Gui de Cavaillon e Bertran Folco d'Avignon (192.2, 83.2)

Veire tanben
Articles connèxes
Lista de trobadors e trobairises

Liames extèrnes
 Article a Enciclopèdia Catalana
Gui de Cavaillon · Bertran Folco d’Avignon, editat per Saverio Guida (1973)

Categoria:Naissença a Avinhon
Categoria:Nòble de l'Edat Mejana
Categoria:Noblesa provençala
Categoria:Trobador provençau dau sègle XIII
Categoria:Camp occitan de la Crosada dels Albigeses