Orvièlh

Orvièlh (Orbiel en francés) es una aiga dels departaments de Tarn e d'Erau, afluent de riba esquèrra d'Aude en region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia
Sa longor es de 41 km. Nais a La Bruguièira e s'escampa dins Aude a Trebes. 
Travèrsa cinc (ancians) cantons : La Bruguièira, Masamet-sud-oèst, Lo Mas de Cabardés, Concas, Campendut.

Idrologia
Son debit es relativament important : Orvièlh es una aiga abondosa. Son regime, pluvionival, es irregular, ambe un estiatge bas en estiu.

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Olibegium en 794, Rivulus Oliveti en 844, Flumen Olvei en 1242, Flumen Olvegii en 1298, Flumen Ulvei veteris en 1319, Flumen Ulvey veteris al sègle XV, Ripparia d'Orvielh en 1501, Flumen Olivegii en 1503, La rivière d'Urviel en 1646, Rivière d'Orvieu en 1763, Orviel en 1763, Ourvieu en 1763, Olviel en 1763, Orbiel en 1781. La prononciacion occitana es Ourbiel Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 284-285, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f376.item.texteImage , dins la grafia de l'abat Savartés, donc probablament [uɾ'bjɛl].
Xavier Delamarre a pas explicat lo nom, d'aparéncia celtica çaquelà, diferent d'Orbiu, derivat probablament d'Orbios, « l'eretièr » (d'un flume pus important, nom aplicat a d'afluents). Lo nom es passat d'una fòrma probabla Olvei a Orvièlh per rotacizacion de l (pas necessàriament per influéncia d'Orbiu) e atraccion paronimica de òr vièlh (òr, francisme ancian per aur). La descobèrta de las minas d'aur de Salsinha e Vilanièra al sègle XVIII venguèt confermar çò que demòra una error.

Nòtas e referéncias

Orvièlh
Orvièlh