Miquel Costa i Llobera

Miquel Costa i Llobera (en castelhan: Miguel Costa y Llobera; Pollença, 10 de març de 1854 – Palma, 16 d’octòbre de  1922) foguèt un poèta malhòrquin de lenga catalana, prèire e escrivan.

Foguèt discípol del poèta barcelonés Josep Lluís Pons i Gallarza e condiscípol del poèta Joan Alcover, e d'autres autors contemporanèus qu'apartenián a l'Escòla Malhorquina. En 1902 foguèt Mèstre en Gai Saber. 

Mantuna de sas poesias es estada revirada a d'autras lengas o musicada en catalan. Particularament, sa creacion mai emblematica de Costa i Llobera foguèt lo poèma Lo Pi de Formentor, una de las poesias mai coneishudes de la literatura catalana. 

Lo poèta mantenguèt qualques correspondéncias per letra amb Frederic Mistral.

 Òbras 
En catalan:

 Lo pi de Formentor (1875)
 Poesies (1885)
 De l'agre de la terra (1897)
 Tradicions i fantasies (1903)
 Horacianes (1906)
 Visions de Palestina (1908)

En castelhan:

 Líricas (1899)


categoria:Escrivan balear
Categoria:Escrivan de lenga catalana