Fèbre jauna

La fèbre jauna es una malautiá causada per un flavivirús (Orthoflavivirus flavi). Es una zoonòsi, transmesa per de moissaus dau genre Aedes, que tòca normalament lei moninas vivent dins lei seuvas eqüatorialas. Lei moissaus tènon lo ròtle de sèrva e de vector per lo virús e lei moninas d'òstes amplificators.

L'èsser uman viu normalament pas ò pauc dins lei regions onte la malautiá es endemica. Pasmens, pòu èsser contaminat per lo mejan dei moissaus. Entornat en vila, leis individús portaires dau virús pòdon alora transmetre l'agent patogèn a de populacions de moissaus urbans coma Aedes aegypti. Aquò pòu alora entraïnar l'aparicion d'una epidemia de fèbra jauna. La malautiá pòu èsser asimptomatica. Dins sa forma grèva, ataca lo fetge, entraïna d'emorragias digestivas e mena a la mòrt dau pacient dins 20 % a 50 % dei cas. I a ges de tractament eficaç e la presa en carga medicala dei malauts se limita au tractament dei simptòmas. En revènge, existís un vaccin eficaç. 

Originària d'Africa, la fèbre jauna se difusèt dins plusors regions dau monde en causa de l'importacion massisa d'esclaus africans en America durant lo periòde coloniau. De campanhas de lucha permetèron de l'eliminar pauc a cha pauc dei regions desvolopadas de l'emisfèri nòrd, mai la malautiá es totjorn frequenta dins lei regions tropicalas e eqüatorialas d'Africa e d'America dau Sud. Dins lo corrent deis ans 2010,  cas èran enregistrats cada an, principalament en Africa. D'efiech, l'aumentacion de la populacion urbana, lo rescaufament climatic, l'abséncia de campanhas organizadas de vaccinacion e la manca d'educacion i favorizan l'aparicion frequenta d'epidemias.

 Liames intèrnes 

 Paludisme.

 Bibliografia 

 (fr) Claude Chastel, Histoire des virus, de la variole au sida, París, Boubée, 1992.
 (fr) François Delaporte, Histoire de la fièvre jaune : naissance de la médecine tropicale, París, Payot, 1989.
 (en) Thomas P. Monath e Martin S. Cetron, « Yellow fever vaccine », dins Stanley A. Plotkin, Walter A. Orenstein e Paul A. Offit, Vaccines, Saunders Elsevier, 2008.

 Nòtas e referéncias