L'Alafreda

L'Alafreda es un montanha dau massís dels Escrinhs que culmina a 3 954 mètres, entre los departaments dels Auts Aups e d'Isèra. Es situaa a l'extremitat oèst de l'alinhament Pelvós - pic Sens Nom - Alafreda, qui constituís una de las mai remarcables « trilogias ». Se distinguís subretot l'Alafreda Occidentala lo ponch culminant, l'Alafreda Centrala ( 927 mètres), la poncha Forastièr ( 907 mètres) e l'Alafreda Orientala (3 847 mètres).

Alafreda es pereu lo nom d'un vilar de la comuna de Pelvós au pè de la cima,  sul versant èst. Aqueu vilatge, situat au fons de la  Vau Loïsa e essencialament compausat d'un campatge, es un luec reputat per l'alpinisme e l'escalaa.

 Alpinisme 

 Ascensions 

 1870 - Alafreda Occidentala per William Auguste Coolidge amb Christian e Ulrich Almer e Christian Gertsch lo 7 de julhet
 1899 - Alafreda Centrala per Auguste Reynier
 1913 - Conquista de l'aresta de Còsta-Roja per Guido Mayer e Angelo Dibona
 1936 - Pilar nord-oèst de l'Alafreda Occidentala per Lucien Devies e Giusto Gervasutti, los 23 e 24 de julhet
 1936 - Poncha Forastièr per Maurice Fourastier, Henri Le breton e A. Manhès, lo 1r de 
 1959 - Alafreda centrala pel glacièr pendolant de la fàcia nòrd-èst, per A. Makhota e W. Stefan, lo 22 de julhet
 1969 - Via de las Placas sul versant nòrd per Jean Claude Marnier e Jean-Louis Mercadié
 1969 - Aresta de Còsta Roja en solitari per Raimond Renaud
 1970 - Pilar nord-oèst en solitari per Jacques Sangnier del 8 al 11 de julhet
 1975 - Primièra ivernala dau pilar nòrd-oèst per Pierre Béghin, Pierre Caubet, Olivier Challéat e Pierre Guillet, dau 19 au 23 de febrièr

 Vias d'ascension 
L'Alafreda compòrta tres grandas fàcias : o versant Sud, que non presenta pas fòrça vias d'ascension, una fàcia NW principalament rocosa e una fàcia NE amb un glacièr pendolant e de nombrosas golòtas. La montanha es tanben coneguda per sas traversadas d'arestas. Los itineraris remarcables son :camptocamp, Topo d'alpinisme

 via Normala de la poncha Occidentala pel versant Sud (o aresta SE) ;
 via Normala de la poncha Orientala per l'aresta S ;
 traversada de las Fichas (AD) ;
 via Devies-Gervasutti (ED-), comparable a la Walker a las Grandas Jorasses ; Christophe Moulin ne faguèt la primièra ivernala en solitària en decembre de 1992 ;
 via Forastièr (TD), via mixta ;
 aresta de Coste Roja (D) ;
 via de las placas (ED), una de las vias mai duras daus Escrinhs ;
 golòta Pschitt.

 Davaladas notablas 
La fàcia nòrd es estada davalada en esquí lo 20 de mai de 2009 per Hervé Dégonon.Montagnes Magazine n°350, janvier 2010, page 60

Dins la literatura 
Jean-Marc Rochette conta en benda dessenhada sa passion de joenessa per l'alpinisme dins Ailefroide, altitude 3954 paregut en 2018.

 Vejatz tanben 

 Bibliografia 

 François Labande, Guide du Haut-Dauphiné : Massif des Écrins, t. 2 : Partie est : Écrins, Ailefroide, Pelvoux, Roche Faurio, Combeynot, Agneaux, Clouzis, Éditions de l'envol, 1996

 Ligams extèrns 

 Geologia de las cimas de l'Alafreda
 Tot sus la via classica de la fàcia Nord-oèst de l'Alafreda

 Nòtas e referéncias 

Categoria:Portal:Geografia/Articles ligats
Categoria:Puèg