Sanscrit vedic

Lo sanscrit vedic es una forma arcaïca de la lenga sanscrit que foguèt utilizada entre lo millenari II e lo millenari I avC per escriure lei tèxtes sacrats de la religion vedica, un ensemble de crèires a l'origina de l'indoïsme. Durant aqueu periòde, aquela lenga, que presentava inicialament de trachs pròches de la lenga persana avestica, conoguèt fòrça evolucions que menèron a l'aparicion dau sanscrit classic vèrs lo sègle III avC. La màger part d'aquelei transformacions regardèron la simplificacion de la fonologia, dau sistèma de flexions nominalas e pronominalas e de la conjugason. Lo lexic, encara pauc influenciat per lei lengas dravidas, èra mai que mai de mots eissits dei parlars indoeuropèus.

 Liames intèrnes 

 Indoïsme.
 Sanscrit.

 Bibliografia 

 (en) Christopher I. Beckwith, Empires of the Silk Road: A History of Central Eurasia from the Bronze Age to the Present, Princeton University Press, 2009.

 Nòtas e referéncias