Nix

Dins la mitologia grèga, Nix (en grèc ancian , en latin ) es la divesa primordiala de la Nuèch personificada. Segon la Teogonia d'Esiòde, el a son fraire Erèba (las Sornièra) son las primièras divinitats eissidas del Caòs primordial. Sa demora se trapa al delà del país d'Atlàa, a l’Oèst extrèma.

 Descendencia de Nix 
Dins la Teogonia d'EsiodeHésiode, Théogonie, vers 211-232., Nix engendra amb Erèba:

 Etèr, treslús clar, la partida mai brilhanta de la nauta atmosfèra; e Emera, lo Jorn; (v. 123-125)

Puèi sola:

 Moros, Lot-Fatal l'odiós ; Quere, Trepàs, e Tanatos Mòrt negra, Ipnos, Somelh, e las mila Oneiroi (los Sòmis) qu’un dels mai celèbres es Morfèu ; (v 211-212)
 las Esperidas, Ninfas del vespre, gardianas de las pomas d'aur ; (v. 215-216)
 las Moiras, teissièras del destin dels òmes e dels dieus, e los Queres, esperits de las mòrts violentas; (v. 217-222)
 Nemesis Reprobacion, la Venjança e la Justícia divina;
 Èris, la Discòrdia ; (v. 225)

Segon d'autras fonts, seriá tanben la maire:

 de Moïra, la Destinada;
 de Geras, la Vielhum ;
 de Filotes, l'Amor sexual ;
 de Momos, lo Sarcasme ;
 d'Apate, la Tromperia ;
 de Dolos, l’engaba ; 
 d'Oizis, la Misèra ;
 de Caront, lo nauchièr dels Infèrns ;
 d'Epifront, la Prudéncia ;
 d'Eleos, la Pietat ;
 de las Erinias, divinitats persecutriças, que per Esiòde naisson de la castracion d'Uranos (Teogonia, v. 185) ;
 de Lissa, la Colèra ;
 d'Ecata, la divesa de la Mascariá e de la Luna ;
 de l’Stix, un autre fluvi dels Infèrns ;
 d'Adicia, l'Injustícia;
 d'Elpis, l'esper.

Vejatz tanben
 Divinitats grègas primordialas

 Bibliografia 

 Fonts anticas 

 Esiòde, Teogonia (v. 123 et 211).
 Omèr, Iliada (XIV, 259 ; VIII, 488).

 Estudis savents 

 Clémence Ramnoux, La Nuit et les enfants de la Nuit dans la tradition grecque, Paris, Flammarion, 1959.

 Nòtas e referéncias 

Categoria:Mitologia grèga