Carles I de Portugal

Carles I  nasquèt al palais d'Ajuda, a Lisbona, lo 28 de setembre de 1863 e mòrt assacinat a Lisbona lo 1èr de genièr. Regnèt sul Portugal de 1889 a sa mòrt, en 1908.

 Biografia 

 Familha e maridatge 
esquèrra|vinheta|Maridatge del duc de Bragan!a amb la princesa Amèlia d'Orleans.
Filh del rei Loís I e de Maria Pia de Savòia, ven rei lo 19 d'octobre de 1889. Sota son reialme, lo Portugal es dins un estat dificil, lo país es declarat dos còps en falhida.

Lo 22 de mai de 1886 esposèt la princesa Amèlia d'Orleans, filha del comte de París, pretendent orleanista al tròn de França. Lo luxe ostentatòri desplegat pel comte pendent la fèsta celebrada per l'escasença una setmana abans a París a l’ostal Galliera (actual ostal Matignon), constèrna los mitans republicans franceses, incitant la Cambra dels deputats e lo Senat a votar un mes mai tard una lei instaurant l'exili dels membres de las familhas avent regnat en França.
esquèrra|vinheta|Retrach de Carles I, Duc de Bragança, Rei de Portugal (Talhièr Nadar)
D'aquesta union nasquèron:

 Loís Felip de Bragança (1887-1908)
 Maria Ana de Bragança (1888)
 Manuèl de Bragança (1889-1932)

 Una descendéncia contestada 
esquèrra|vinheta|Jurament de Carles I coma novèl rei de Portugal (1889).
Lo rei aguèt fòrça avanturas amoroas, que mai d'un enfants ne nasquèron, pasmens pas un foguèt reconegut, nimai presentèt de revendicacions de filiacion reiala.

Maria Pia de Saxe-Coborg Bragança (1907-1995), pretendava èsser filha illegitima mas reconeguda per Carles I de Portugal, eissida d'una relacion amb Maria Amèlia Laredó e Murça. La justícia portuguesa, li refusant tot eritatge suls bens del rei defunt, refusèt de reconéisser una reconstitucion falcificada d'un certificat de batisme a Madrid, après la guèrra civila espanhòl, après que totes autres documents foguèron « perduts », qu'aqueste pretendut batisme reconstituit, amb testimònis inexistents, correspondava pas à son verai certificat de naissença passat a Lisbona. Tamplan aquesta aventurièra pesentèt sas impossiblas revendicacions al tròn de Portugal fòrça tardièrament, après 1957, amb d'objectius politics (ajudar l'esquèrra portuguesa pendent la campanha presidenciala de Humberto Delgado contra Salazar, en 1958) e financièrs. A la fin de sa vida vendrà sos pretenduts drechs a la corona del Portugal a un autre aventurièr, l'Italian Rosario Poidimani, empresonat per aver assejat de se far passar pel rei de Portugal e duc de Bragança, vendent de títols e decoracions de l'Estat portugués en Itàlia.

 Decès 
Lo 1èr de febrièr es assassinat Praça do Comércio a Lisbona, amb son filh aïnat Loís Felip de Bragança per de revolucionaris dels Carbonarime, una organizacion republicana portuguesa de caractèr esoteric. Son filh cabdet lo futur Manuèl II, nafrat al braç, es salvat per sa maire.

 Nòtas e referéncias 

 Bibliografia 

 Pailler, Jean, Charles Ier, roi de Portugal, Atlantica, 2000.
 Nòtas e referéncias 

Categoria:Cavalièr de la Cambaliga
Categoria:Rei de Portugal
Categoria:Naissença en 1863
Categoria:Decès en 1908