Aliscamps (mitologia)

Dins la mitologia grèga, los Aliscamps camps Elisis, camps Elisèus, son lo luòc dels Infèrns ont los eròis e las gents vertuoses gausisson del repaus après lor mòrt.

 Etimologia 
Lo mot ven del grèc ancian Ἠλύσιον πεδίον (Êlúsion pedíon), eissit benlèu de ἐνηλύσιον (enêlúsion) (« luòc tocat pel fólzer »), o alara de ἀλυουσας (aluousas) o ἀλύω (alúô) (« èsser agitat », o « vagar/landrar »Dictionnaire Bailly.) segon Eustat de TessalonicaCommentarii ad Homerii Odisseam, IV, v. 563, d'après  Henry George Liddell et Robert Scott, A Greek-English Lexicon, Oxford, Clarendon Press, 1940 ., o alara de ἀλύτως (alútôs), sinonime de ἀφθάρτως (aphthártôs) (« incorruptible »)A Greek-English Lexicon ., en allusion a la natura incorporala de las almas.

 Descripcion dels aliscamps 
Partida dels Infèrns, ont, segon la religion grèga e la religion romana, demoravan las almas vertuosas après la mòrt. Es la quatrena division dels Infèrns, segon los Grècs, e la setena, segon los Romans.

 Los Aliscamps dins la literatura 
Per Omèr, los Aliscamps se situan al tèrme occidental de la Tèrra, près d'Ocean. Dins l’Odissèa, Protèu los descrit atal a Menelas:

A l'epòca d’Esiòde, los Aliscamps venon las illas dels Benastrucs, descricha per Pindar.

Virgili, al cant VI de l’Eneïda, dona una descripcion dels Aliscamps. aquestes, situits dins los Infèrns, aculhisson los iniciats als mistèris orfics. Aqueste luòcs conéis un eternal printemps e possedís lo sieu solelh e las sieunas estelasSolemque suum, sua sidera norunt : Eneïdas, VI, 561..

Unes autors de l'Occident crestians utilizèron lo modèl: los Aliscamps se situisson en enfèrn e aculhisson los eròis e poètas qu'an viscut abans la venguda del Crist. Es atal que dins lo poème de Dante, la Divina Comèdia, « l'ombre d'Anquisi […] apercebèt son filh dins l'Elisis », lo primièr cercle de l'infèrn, ont se vei EnèuInfèrn, IV, 122..

 Los Aliscamps dins l’opèra 
La scèna dels Aliscamps es la 3a de l’acte II de l’opèra Orfèu e Euridice de Gluck. Aquesta scèna es lo balet de las Ombras aürosas o balet dels esperits benastrucs. Aqueste balet-pantomima se situa après la dança de las Furias. Aquestas gardianas dels Infèrns  que venon d’èsser encantadas pel cant d’Orcèu l'autorizan a dintrar als Infèrns e desapareisson dins un avenc a la fin d'aquesta dança. Orfèu  penètra dins los Aliscamps, demorança de las almas vertuosas, jardin de matas floridas o se ten Euridice seguida de las ombres dels Eròis e de la Eroïna. La musica d'aqueste balet es un solo de flauta acompanhat per un orquèstre de còrdas.

 Referéncias 

 Articles connèxes 

 illas dels Benastrucs
 illa Blanca
 Camps d'Ialó de las cresenças anticas egipcianas