Éguer

Éguer nm. (en francés l’Eygues nf., l’Aigues nf., l’Aigue nf., l’Aygues nf.) es una ribiera dau sud-èst d'Occitània, en Daufinat e Provença, que passa dins lei departaments de Droma, deis Auts Aups, e de Vauclusa. Es un afluent de Ròse.

 Geografia 

Ten sa fònt au pè dau suc de Pèila, situat dins lei Baroniás Daufinencas, entre Droma e leis Auts Aups. Raja vès l'oèst, en passant per Verclausa, Saüna e Niòns dins lo departament de Droma. Passa au nòrd d'Aurenja abans de se getar dins Ròse a Cadarossa en fàcia dau centre nuclear de Marcola. Son percors es long de 114,3 quilomètres.

 Etimologia 

Se tròban d'atestaciions en latin medievau coma Equeris (1278), Icaris (1321), Yquarum (1393), Yguaris (1414)... La forma occitana es Éguer en grafia classica (o «Egue» en grafia mistralenca, segon Lo Tresaur dau Felibritge de Mistral). 

Sembla pas de i aver de relacion etimologica entre lo riu d'Éguer, lo País d'Egues e lo mot aiga. 

 Idrografia 

Afluents principaus:
 Esclata
 Armalausa
 Ola
 Enuia
 Rieu e Rieu Sec
 Bentrís
 Lauson
 Sauva.

 Bibliografia 
 Georges Truc, L'eau en Vaucluse. Origine, fonctionnement, potentiel et qualité des réservoirs aquifères, ed. Conseu Generau de Vauclusa, Avinhon, 1991
 Jacques Coffin, Peuplement ripicoles des rives de la basse vallée de l'Aygues (Vaucluse), Tèsi de doctorat (entomologia), Universitat d'Ais-Marselha III, 1992

 Vejatz tanben 
  Ròse
lista deis rius deis Auts Aups

 Nòtas e referéncias 

Categoria:aiga de Droma
Categoria:aiga dels Auts Aups
Categoria:aiga de Vauclusa