Anèra

Anèra (en francés, oficiaument, Anéran) qu'ei ua anciana comuna occitana, fusionada en 1806 dens era comuna d’Anèra e Camors.

Administrativament qu'èra dens eth canton de Bordèras (uei Bordèras de Loron) e eth districte de La Barta, puish eth arrondiment de Banhèras, deth departament deus Hauts Pirenèus.

Toponimia
Era prononciacion qu'ei [a'nèro] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Anera en 1216, de Anerano en latin, en 1387, Aneran en Loron en 1671-1672, Cazeaux-Dessus en Loron en 1738, Anéran-Camors despuish qu'apleguèn eras duas comunas eth 9 de seteme de 1806Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=824&titre=cazaux-frechet-aneran-camors.

Segon Dauzat, Anèra que vien benlhèu dera proposicion latina ad e de *Nerianum, dab eth nom gallic d'òmi Nerius, dab eth sufixe anumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 18.
Segon Negre e R. Aymard, citats per M. Grosclaude, Anèra que vien deth nom romanic d'òmi Asnarius dab eth sufixe -anum.

Segon Miquèu Grosclaude, era proposicion de Dauzat qu'ei estranha. Per era de Negre, Asinarius > Aznar > Aner qu'ei corrent ara Edat Mejana en Gasconha. E Grosclaude qu'escriu aqueras causas paradoxaus : aqueth shafre adreçat aths crestians acusats d'adorar un cap d'aso qu'ei citat peth prumèr còp per Tertullian cap a 200; e seré pas un pauc tard per eth sufixe -anum ? Eth nom deth mèste dera proprietat antica qu'ei mausegur, benlhèu Aner.

Nòtas

Categoria:Comuna de Comenge

Categoria:Comuna de Gasconha

Categoria:Anciana comuna occitana