Milada Musilová

Milada Musilová (1912-1996) foguèt una soprano chèca.

Biografia
Milada Musilová nasquèt lo 14 de febrièr 1912 a Blansko (Moràvia), a 20km al nòrd de Brno, de Kristina Musilová e Rudolf Musil. I demorèt pas gaire, que'l paire trobèt una plaça als camins de fèr en tant qu'engenhaire, e  donc la familha agèt a se mudar a Brno. Pr'aquò, i tornèt sovent pendent las dimenjadas e los jorns de fèsta, tant que visquèron los pepin e menina.

En 1929, dintrèt al Conservatòri d'Estat a Brno. Venguèt sòcia del teatre amator Sokol e, dins las annadas 1929-1936 joguèt de ròtles dins mai d'una opereta. Aprèp que foguèt diplomada del conservatòri en 1935, contunhèt  a estudiar lo cant ambe'l professor Branberger a Praga. Dempuèi 1936, foguèt engatjada 9 ans a l'operà d'Ostrava. Se maridèt ambe'l Doctor en Dret Antonín Parme. Dins las années 1945 - 1948, trabalhèt a l'Operà del 9 de mai a Praga, que fusionèt en 1948 ambe'l Teatre Nacional. Cantèt mai que mai dins d'operàs de Mozart, Smetana et Janáček, fins a 1975. Dempuèi 1962, se consacrava tanben a l'ensenhament. En 1968,  recebèt lo títol d'Artista Emerita e, la meteissa annada, foguèt nommada ciutadana d'onor de la vila de Blansko.

Milada Musilová moriguèt lo 24 de genièr 1996.
http://www.muzeum-blansko.cz/vyznamne-osobnosti-blanenska/milada-musilova-1912-1996-/http://blanensky.denik.cz/serialy/milada-musilova-legenda-se-zlatem-v-hrdle20120210.html.

La plaça de Milada Musilová dins la musica enregistrada es benlèu relativament modèsta, mas foguèt considerada coma la Mařenka ideala, ambe son soprano leugièr, per sa participacion a l'enregistrament de La Promesa venduda de Jaroslav Vogel en 1952L'Avant-Scène Opéra, n° 246, La Fiancée vendue, edicions Premières Loges, 2008. Es aquò que li val d'èsser coneguda internacionalament e d'obténer un passapòrt per l'immortalitat.

Avertiment : pr'amor de la declinason en chèc e de la traduccion en occitan, la fòrma de qualques noms pròpis, de personas pauc conegudas, es aleatòria dins aqueste article per çò qu'es de las finalas.

Nòtas e Referéncias