Sobeiranetat

La sobeiranetat es un tèrme que designa lo drech exclusiu d'exercir l'autoritat politica (executiva, legislativa e judiciària) sus una zòna geografica. Aqueu concèpte faguèt son aparicion dins lo corrent de l'Edat Mejana ambe l'emergéncia parallèla dau concèpte d'estat. Lo sobeiran èra alora generalament un individú clarament identificat (l'emperaire, lo rèi ò lo senhor superior d'un territòri). Per la seguida, ambe la fin de l'Ancian Regime, la sobeiranetat se'n destaquèt pauc a pauc per venir a l'ora d'ara un concèpte liat ai nocions de nacion (sobeiranetat nacionala) e de pòble (sobeiranetat populara).

Dins una situacion de sobeiranetat, una region o una nacion es tributària d'una entitat mai poderosa, apelada lo suseiran o sobeiran, que li permet d'autonomias localas limitadas mentre que contraròtla sos afars estrangièrs. Dins lo sistèma feudal, lo suseiran èra un senhor qu'autrejava un fèu a son vassal durant la ceremonia de l'omenatge.

 China 
 Istòria 
Istoricament, l'emperaire de China se considerava coma lo centre del mond civilizat, e las relacions diplomaticas dins l'Asia de l'Èst se fondavan sus la teoria que totes los caps del mond avián obtengut lor autoritat de l'Emperaire. La teoria politica chinesa reconeissiá pas res qu'un emperaire e afirmava que son autoritat èra suprèma a travèrs del mond entièr. Las relacions diplomaticas amb l'emperaire de China èran quilhadas sus la teoria d'estats tributaris, e mai que lo resultat de las relacions tributàrias èra una forma de comèrci, jos la teoria que l'emperaire dins sa benvolença recompensariá l'estat tributari amb de presents de valor egala o pus granda.

 Tibet 

 Índia 
 Sikkim 
 Botan 

 Autres païses 
 Itàlia/ Sant Marin
 Itàlia/ Vatican
 França/ Mónegue
 França/ Andòrra
 Espanha/ Andòrra
 Soïssa/ Liechtenstein
 Nòva Zelanda/ Niue
 Nòva Zelanda/ Illas Cook
 Nòva Zelanda/ Tokelau
 Austràlia/ Nauru
 Anglatèrra/ Illa de Man fins a 1765
 Estats Units/ Micronesia, Illas Marshall, e Belau.

 Liames intèrnes 
 Sobeiranetat nacionala.
 Sobeiranetat populara.

 Bibliografia 

 Nòtas e referéncias