Odilon Redon

Odilon Redon, nascut Bertrand RedonBase Leonore. le 22 d'abril 1840 a Bordèu e mòrt le 6 de julhet 1916 a París. Foguèt un pintre simbolista e colorista de la fin del sègle XIX. Son art explòra les rebolhs de la pensada, l'aspèct sorne e esoteric de l'amna umana, emprenhat per las mecanicas del sòmi.

Biografia
Son paire esposa  una creòla d’origina francesa, en America. Tornaràn en França cinc o sieis ans mès tard. Aquel voiatge a una influéncia sul pintre : aquel gost de sòmi fecond, aquel besonh d’imaginacion e d'evasion, notadament le motiu recurent de la barca dins son òbra, s’inscriven dins aquela perspectiva. Tré la debuta, Redon es un artista epiritualament apatrida.

D'una natura fragila, es fisat a una noiriça, puèi a son oncle, a la campanha, e passa son enfància entre Bordèu e le domèni de Peiralevada, près de Listrac dins le Medòc ; es aquí que començarà de dessenhar, a sieis ans, dins aquela natura plena de clartats sornas e de nuanças qui despertèren dins le drollet aquel monde estranh e fantasmagoric, aquel sentiment subjectiu qu'es la quita esséncia de son òbra, et qu'es, avèi encara, una enigma.

Se’n va pels camps, per las vinhas e pels bòsques, espincha, considèra las ombras, le contraste de la tèrra amb l'asuèlh del cèl e del lum. A sèt ans, una vielha goja le mèna a París per qualques meses e aquí descobrís les musèus. Demòra davant las telas, silenciós e subjugat. Les tablèus dramatics le tustan mès que les autres. Tornat a  Bordèu, escolarisat, obten un prèmi de dessenh abans de saber legir, es mornarós e inatentiu e garda le sovenir « le mès triste e le mès lamentable » d'aquela periòda. Decida d'èster artista, sa familha n'es consenta, continua sos estudis e pren de leiçons de dessenh e d’aquarèla ambe son primièr mèstre Stanislas Gorin, eslhève d’Eugène Isabey, Descobrís Millet, Corot, Gustave Moreau.

 Òbras principalas 
 Pintruras 
 Sant Sebastien, 1840, musèu d'Art modèrne e contemporanèu, Strasbourg
 Barbizon en auton, 1840, musèu d'Orsay, Paris
 La Visitacion, 1840 pastèl, musèu d'Orsay, Paris
 Ròsa dins un vase, 1866, Musèu nacional dels bèls-arts d'Alger
 Roland à Roncevaux, 1868, musèu dels bèls-arts de Bordèu
 Autoportrèit, 1880, musèu d'Orsay, Paris
 Vida Modèrna, 1881
 L'Aranha, elle sourit, les yeux levés, 1881 lithografia, musèu d'Orsay/musèu del Louvre departament dels arts grafics
 The raven, 1882, National Gallery of Canada
 La Folia,1885, fusain, musée du Louvre, Paris
 Les uèlhs Clucats, 1890, musée d'Orsay, Paris
 Vilatge Breton, 1890, National Gallery of Art (Washington, DC)
 Vieilhard alat barbut, 1890 pastel, musée d'Orsay
 Crist en crotz, 1905, musée d'Orsay
 Le Pavòt Roge, v. 1906, musée d'Orsay
 Ròsa dins un vase,  33 x 28 cm, collection Rau
 Le carri d'Apolon, huile sur toile, 60 x 73 cm, collection Rau
 Céleri-rave, Paris, musée d'Orsay
 Conversacion mistica, huile sur toile, musée d'art Bridgestone (Tokyo,)
 Ofranda, huile sur carton, musée d'art Bridgestonet (Tokyo,)
 Pandòra, 1914, huile sur toile, Metropolitan Museum of Art
 La Naissance de Vénus, 1912
  Le polype difforme 1883
 À soi-même, autobiographie, H. Floury, 1922
 Roger et Angélique, 1910
 Hommage à Léonard de Vinci'', pastel, v. 1914, Stedelijk Museum, Amsterdam

 Nòtas e referéncias