Escòla nacionala veterinària de Tolosa

Tolosa (vista oèst)

L’Escòla nacionala veterinària de Tolosa (ENVT) es una ecòla veterinària francesa situada à Tolosa.
Es un establiment d'ensenhament e de recerca, tanben un centre espitalouniversitari veterinari dubert al public, e lo punt de contacte nacional « Seguritat sanitària dels aliments ».

Istòria

Creada en 1825Ordonança reiala del 6 de julhet de 1825., inaugurèt los locals prèp de la gara Matabiau en 1835. 
En junh de 1964, l’anciana escòla foguèt transferida sul site actual e en octobre de 1964 se faguèt la primièra dintrada dels escolan dins l’escòla del camin de las Capèlas.

En 2010, foguèt ligada a l’Institut nacional politecnic de TolosaDécret n° 2010-1681 du 28 décembre 2010 portant rattachement de l’École nationale vétérinaire de Toulouse à l’Institut national polytechnique de Toulouse}}.

Arquitectura de l'ENVT (site actal)

Los arquitectes de l'ENVT
Son Noël Le Maresquier e Paul De Noyers. Son tanben los arquitectes de la Facultat de medecina de Tolosa, du CHU de Ranguelh, de la Facultat de Drech e de Sciéncias Economicas de l’Arsenal e del Complèxe d'ensenhament agricòl d'Ausevila Tolosana.

Lo campus veterinari establit en 1964
Situacion del site e organizacion prevista del campus
Aquela proprietat del castèl de Marmanda, amb lo seus quaranta e un ectaras, es rectangulae e va fins a la viá ferrada Aush Tolosa ; es limitada a l’oèst pel Toish e à l’Èst pel camin de las Capèlas. 

Se compausa de doas zonas parallèlas: 

- d’un costat, una laissa de vint mètres al dessus de Toish, comportant dos espacis bosacts, vint ectaras de vinhas, un ostal lo « Castèo Roge », una bòria amn demorança e annèxes; aquela laissa es bordada pel canal de Sant Martorin ; 

- d’autre costat, vint ectaras de pradas e de culturas.

En octobre de 1955, lo projècte definitiu de construccion foguèt adoptat pel Ministèri de l’Agricultura.

Se distrian tres grops de bastiments: 

- un primièr grop per las consultacions e espitals, 

- un segond per l’ensenhament e recerca (sièis bastiments d'un estatge en miègcercle a l'entorn d’un grop central comprenent los amfiteatres e la torre bibliotèca)

- un tresen grop comprenent la ciutat universitària e los terrens d'espòrt.

Presentacion del campus a la populacion francesa

La novèla escòla foguèt presentada a la television dins lo magazin agricòl lo 17 de març de 1967 (vejatz ligams extèrnes).

Coma se pòt o legir dins l’article de Pierre Taverne publicat en 1968, « la Novèla Escòla foguèt concebuda per repondre als novèls besonhs de l’Ensenhament e de la recerca scientifica. D’una capacitat doble de la precedenta, dotada de vastes e modernes laboratòris, a la possibilitat de s’agrandir en fonccion dels progrès de la sciéncia e de las necessitat economicasTAVERNE, Pierre. A la recherche du passé toulousain :L’Ecole Vétérinaire et les futurs champs Elysées toulousains.Toulouse Informations n°149, mars 1968, pp20-23».

Lo campus establi en 1964 foguèt presentat dins l'Architecture française en 1970Ecole nationale vétérinaire de Toulouse-Purpan. L’Architecture française, juillet-août 1970, n°335-336, pp38-39.
Archius municipalas, Tolosa REV303/1970/1.

Un campus modèrna dins lo respècte d'estil tolosenc

Lo terren de 42 ectaras davalant sus un penjal doç cap al Toish permet la separacion dels servicis al sen de fòrça ostalons. Es pas mai una estructura concentrada a l'entorn d’un bastiment central, los bastiments son repartits de biais a profeitar de l’espaci acquerit e que permet d'envisatjar d'espandiments futurs. Lo centre de l’escòla es ocupat per la bibliotèca e los amfiteatres. Entre la partida centrala de l'administracion, los amfiteatre e la ciuta universitària, es amenatjat un vaste jardin botanic.

La ciutat escolara compòrta 360 cambras repartidas dins 4 bastiments e un restaurant de grandas baias dubèrtas sul val de ToishVisites et promenades : la nouvelle école vétérinaire.
L’Auta, avril-mai 1968, n°355, pp 63-65. .

Lo campus dispausa de 3 intradas distinctas per separar l’administracion, las consultacions e la ciutat escolar.

Totes los ostalons son bastits en brica plenas de parament e elements aparents de beton, e los teulats son de teulas romanas, dins lo respècte de l'etil tolosan.

Ensenhament e Recerche

Plan dubèrta a l'internacional, contribuís a la formacion dels estudiants veterinaris europèus e acuelhís fprça estudiants estrangièrs.

L'ENVT e Wikipedia
En 2008, un acòrdi foguèt signat entre l'escòla e l'associacion Wikimedia France per numerizar fòrça tèsis ancianas liuras de drechs. Lo 29 d'avril de 2009, l'associacion anoncièt que 95 tèsis èran en linha sul site Wikimedia Commons, representant mai de 4000 paginasComunicat de Wikimedia France.

Références

 Vejatz tanben 
 Ligams connèxes 
 Anciana escòla veterinària de Tolosa
 Escòla de la Juncassa
 Escòla nacionala veterinària d'Alfort
 Escòla nacionala veterinària de Lion
 Escòla nacionala veterinària, agroalimentària e de l'alimentacion, Nantas Atlantica

 Liens externes 
 ENVT, site oficial
 Presentacion televisada de la novèla escòla veterinària de Tolosa dins lo magazin agricòl lo 17 de març de 1967, sul site de l'INA