Lu Xun (escrivan)

Lu Xun (en chinés simplificat: 鲁迅; en chinés tradicional: 魯迅 o Lou Sin, del seu nom de naissença Zhou Shuren (en chinés simplificat: 周树人, tradicional: 周樹人) nascut lo 25 de setembre  de 1881 a Shaoxing, província de Zhejiang, e mòrt lo 19 d'octobre de 1936 a Shanghai, èra un escrivan chinés, un dels « fondators de la literatura chinesa contemporanèaÒbras causidas I. ».

 Biografia 
 Una enfança tradicionala 

Lu Xun nasquèt dins una familha de letrats sul declin. Se lo grand, Zhou Fuqin (1838-1904), passèt amb succès le mai naut gra dels examens imperials e obtenguèt una plaça d'estudiant a l’Acadèmia imperiala de Hanlin de la dinastia dels Qing, sa carrièra de foncionari demorèt mediòcre. Lo paire, Zhou Boyi, nascut en 1861, capitèt pas los examens provincials e, sens emplec a la fin de la seuna vida, los seus revenguts venent de la locacion de las tèrras familhalas Pollard 2002 p 2-3 ..

Lu Xun èra l'ainat de tres fraires: Lu Xun, del seu nom de naissença Zhou Shuren, nascut en 1881, Zhou Zuoren en 1885, e Zhou Jianren en 1888. Abant l'edat de un an, recebèt, segon la tradicion, un prenom bodic, Changgeng, « Mon primièr mèstre »..

Enfant, Lu Xun grandiguèt amb una governanta, Ah Chang que li faguèt descobrir las legendas e istòrias popularas"FM1_DeCent" « De Cent plantas de Tres sentors », Lu Xun 2003 .. . Foguèt ela que li ofreguèt lo seu primièr libre que possedava, una edicion illustrada del Libre dels monts e dels mars. Las representacions mòstran que l'obratge l'impressionèt fòrça. Colleccionava las editions illustradas de classicas Pollard 2002 p 11 .. Las representacions teatralas donadas dins las fèstas son una autra font del seu interès per la cultura popularaFeng Xuefeng, « Lu Xun, sa vie, son œuvre », p. 2.. Evòca fòrça tèxtes los esperits e demònis que marquèron la seuna enfança: Wu Chang« Wu Chang o La vida es passatgièra », Lu Xun 2003 ., lo Serp Femmba "FM1_DeCent", la Femna penjada« La divessa de la pendeson »,.…

Lu Xun comencèt la seuna educacion a l'edat de sièis ans dins una escóla primària, e a ontze ans, dintrèt dins una escòla privada, lo cabinèt de las tres sentors Las « tres sentors » son los classics, l'istòria e la filosofia ». Recebèt dis aqueles doas escòlas una educacio tradicionala"FM1_DeCent", basasada subretot su las Conversacions de Confuci e le Classic dels verses al primari, puèi los Quatre Libres e los Cinq Classics a las « Tres Sentors » Pollard 2002 p 11 e 14}}.. Ma l'an seguent lo seu grnad paire foguèt implicat dins un afar de frafec d'influéncias e condemnat a èsser decapitat. Empresonat, Zhou Fuqin foguèt graciat en 1901. SLo seu paire vengut depressiu, alcoholic e opioman, tombèt malaut malade moriguèt dos ans aprèp, en 1896 Pollard 2002 p 4-7 .. Lu Xun conservèt d'aquel periòde lo sovenir de mètges tradicionals ignorants e cupids« La malautia del seu paire »,  Lu Xun 2003 .. Aqueles eveniments apauriguèron la familha.

 La descobèrta de lass idèas occidetalas 
De 1898 a 1902 Lu Xun contunhèt lo seu percors a l'escòla navala de Nanquin, perque se pagava pas l'escolarizacion, puièi l'escòla dels camins de fèrre e de las minasFeng Xuefeng, « Lu Xun, sa vda, son òbra ». L'ensenhament donat èra de tipe occidental, amb de corses d'alamand, de geologia, de quimia, eca Pollard 2002 p 16-18 .. es alara que « venguèt pauc a auc a la concluson que los mètges chineses, conscientament o non, èran pas que d'arpalhansprefàcia à Cridas,  Luxun 1995 .. A aquela epòca, demandèt per li fabricar tres sagèls, lo primièr amb l'inscripcion « Las paraulas m'enganèron », lo segond « L’òme sortís l’espasa », lo tresen « Estudiant sus un caval de batalha », traçant lo retrach d'un jove determinat a se batre Pollard 2002 p 18 ..

Pendent los seus estidis a Nanquin, Lu Xun descobriguèt la teoria de l'evolucion de Darwin e lo darwinisme social, mejans l'òbra de Thomas Henry Huxley, Evolution and Ethics Feng Xuefeng, « Lu Xun, sa vie, son œuvre », p. 4,., que la traduccion de Yan Fu es acompanhada de comentaris sus la situacion chinesa. Atal descobriguèt la literatura occidentala mercé a las traduccions Lin Shu. Lu Xun s'interessava subretot a d'òbras que lo tèma èra aisidamnet transposable a al contèxte chinés de la somission dels Hans als manchós coma Ivanoe de Walter Scott o la Cabana de l'oncle Tom de Harriet Beecher Stowe Pollard 2002 p 19-20..

 La demorança en Japon 
Diplomat de l'Escóla dels camins de fèrre e des las minas en 1902, Lu Xun quitèt China per Japon Pollard 2002 p 20 . e estudiguèt lo japonés dins una escòla preparatòria, l’institut Kobun de Tokyo Pollard 2002 p 21 .. Decidiguèt en 1903, coma fòrça autre estudiants, de copar la trena, simbòl de l'opression manchoa sus los Hans Pollard 2002 p 22 .. Traduguèt Jules Verne, escriguèt d'ensags sus las descobèrtas geologicas Pollard 2002 p 26 ., e descobriguèt, en japoéis e alemand, las òbras de Byron, Shelley, Heine, Pushkin, Lermontov, Mickiewicz, Petőfi Sándor…

Estudiant la medecina a Sendai de 1904 a 1906, ont foguèt en general plan aculhit, e qu'èra quand arribèt lo primièr estudiant estrangièr Pollard 2002 p 28 .. Pasmens malgrat l'ostilitat de qualques estudiants japoneses se liguèt a un des professors, M. Fujino« Monsieur Fujino », Lu Xun 2003 ..
En 1906, a la fin d'un cors, foguèron projectadas de diapositivas d'actualitats sus la guèrra chinojaponesa"FM1_Fujino". Una d'aquelas mostrava una execucion publica d'un chinés accusat d'espionatge, e que conta dis la prefàcia de cridas lo trebolum que li causèt, li faguent prene consciència que  E concluguèt, « Prefàcia a Cridas à le Cri ». Abandonèt los estudis de medecina. A Tokyo, pendent tres ans escriguèt diverses ensags en chinés classic sus l'istòria de la sciéncia, la literatura europèa, la societat chinesa e traduguèt d'auteurs estragièrs.
En 1908, Lu Xun se liguèt a la Societat de Restauracion, una organizacion chinesa antiQing"FX2">Feng Xuefeng, « Lu Xun, sa vie, son œuvre ». Amb d'autres estudiants chineses, Lu Xun segava los eveniments ligats al movements revolucionaris contra la dinastia Qing dins la premsa japonesa.

 Shaoxing e Pequin 
En 1909, Lu Xun tornèt en China e ensenhèt la filosafia e la chimia a l'escòla normala d'Hangzhou, puèi a l'escòla de la seuna vila natala de Shaoxing name="FX2". En 1911 assistèt a la [[Revolucion chinesa de 1911-revolucion republicana:  Venguèt lo director de l'escòla normala superiora de Shaoxing e publiquèt la novèla En remenbre d'un passat alunhat, redigida en chinés classic e ridiculizant lo feudisme. Sostenguèt la creacion d'un jornal lançat per un grop de jove opausats a la nòva administracion e demissionèt dels seu trablh name="FM1_FanA".

A l'instauracion del govèrn provisòri aprèp la casuda desl Quings, sus l'intervencion del ministre de l'educacion Cai Yuanpei, venguèt ligat al meteis minstèri.

Lu Xun demorèt de 1912 a 1919 a l'albérga de Shaoxing a Pequin. Traversèt un periòde de depression e se donèta de trabalhs d'erudicion Ryckmans 1975 p 22: colleccion d'inscripcions de l'epòca de la Sièis Dinastias, publicacion de l'òbra de Ji KangFeng Xuefeng, « Lu Xun, sa vie, son œuvre », p. 6.... .

L’an 1918 es aquela de publicacion dins la revista 新青年 Novèla joinessa de la seuna primièra òbra e lenga partlada o baihua, lo Jornal d’un fòl, que coneguèt un vam. La novèla es considerada coma un tèxte fondator pel Movement del 4 de mai de 1919Lucien Bianco, Les Origines de la révolution chinoise, 1915-1949, Gallimard, Folio-Histoire, 1967, pp. 71, 79-80.. CEs a aquela escasença que Lu Xun adoptèt pel primièr còp lo pseudonim qu'es comegut, Lu essent lo mon de la familha mairala.

En 1920, Lu Xun, opausat a l'orientacion radicala volguda per Chen Duxiu, daissèt, amb Hu Shi, lo comitat de redaccion de la revista Novèla JoïnessaLucien Bianco, Les Origines de la révolution chinoise, 1915-1949, p. 90.. Venguèt mèstre de conferéncia a l'universitat de PequinLo sagèl actual de l'universitat de Pequin foguèt dessenhat per Lu Xun. e a l'esòla normala superiora nacionala.

Lu Xun traduguèt en 1924 lo simbòl de la sofrença del Japonés Kuriyagawa Hakuson, tractat de teoria literària influenciat per la psicanalisa. Creèt la revista Yu si (« Al fial de las paraulas ») amb entre autres lo seu fraire Zhou Zuoren, Yu Dafu, Lin Yutang, Qian Xuantong en 1924, puèi La Plana esterila: « Vaquí longtemps que jvolgava que la joïnessa de China se maste e comece a criticar sens aver paur la societat e la civilizacion chinesas, e es perque editèt la revista La Plana esterila}}»

En 1925, sostenguèt la revòlta dels estudiants de l'escòla normala de jovas filhas de Pequin. licenciat del ministèri de l'educacion faguèt un procès que ganhèt e tornèt al seu trbalh. En 1926 pareguèt lo recuèlh Jol pali florit, amb los ensags consacrats a aquel afar. Fondèt una associacion avent per tòca de promòure la literatura russa en China amb la traduccion de classics.

 Los darrièrs ans 
D'agost a decembre de 1926, èra professor de literatura a Xiamen. En 1927, Lu Xun esposaèt Xu Guangping, anciana estudianta de l'escòla normala de las jovas filhas de Pequin. En genièr de 1927, venguèt lo degan de l'universitat de Sun Yat-sen a Canton e responsable de la seuna facultat de lenga e de literatura chinesas. En julhet pareguèt lo seu recuèlh de poèmas en prosa L'èrba marrida. A la fin de l'an venguèt professor a l'universitat del trabalh d'obediéncia anarquista a ShanghaiJean-Jacques Gandini, « L'anarchisme, face cachée de la révolution chinoise », Perspectives chinoises, junh de 1993, p. 40. en linha.

En 1928 Lu Xun fondèt la revista Lo Torrent. Aara qu'en 1928 e 1929 encore, criticava a l'ecòp desl escrivans refusant de s'engatjar e la partida mai radicala dels intellectuals, en 1930 jonhèt aqueles, dont Qu Qiubai, en participant a la creacion de la Liga dels escrivans d'esquèrra, qu'èra un dels principals dirigeats fins a 1936, tot demorant isolat al sen del comitat director, pròche dels comunistasLucien Banco, Les Origines de la révolution chinoise, 1915-1949, p. 92.. En 1930 encara, foguèt un dels fondators de la Liga chinesa per la libertat. En 1933 fondèt, en collaboracion amb Song Qingling e fòrças intellectuals, la Liga chinesa dels drechs de l’òme. Pendent los darrièrs meses de la seuna vida, al sen de la liga dels escrivans d'esquèrra, Lu Xun s'opausèt a la politica de reconciliacion amb lo Guomindang preconizada per la direccion du partit comunista chinés e a la somession de la creacion a la poloica del aprtit, e sobretot a Zhou Yang, representant del partit a la liga de ShanghaiGilhem Fabre, « Lu Xun devant la guerre : la littérature de défense nationale et la question de l'esprit critique », Études chinoises, n° 2, pp. 47-49.. Criticat per Guo Moruo, pròche del partit, reçcebet lo sosten de Mao Dun e Feng Xuefeng.

Los eus darrièrs dètz ans traduguèt fòça obratges, subretot d'autors russes: los ensags literaris de Plekhanov, Lounatcharsky, dels contes de Gorki, las Amnas mòrtas de Gogol… trabalhèt a la promocion de la gravadura sus fusta e contribuguèt a far tornar descobrir de Frans Masereel, Käthe Kollwitz, Carl Meffert o George GroszFeng Xuefeng, « Lu Xun, sa vie, son œuvre », p. 9. Patrick Destenay, « Zhang Guangyu, caricaturiste et imagier », Extrême-Orient, Extrême-Occident, vol. 8, n° 8, 1986, p.25. en linha Roar China! Lu Xun, Frans Masereel and the Chinese avant-garde art.{{fr}Éric Janicot, 50 ans d'esthétique moderne chinoise : tradition et occidentalisme 1911-1949, Publications de la Sorbonne, 1997. en linha.

Moriguèt de tuberculsi en 1936.

 Agachs sur l'òbra 
 — Lucien BiancoLes Origines de la révolution chinoise, 1915-1949, p. 79, n. 2..

Los ans 1921 a 1927 son la mai fecondas de la carrièra de Lu Xun, aprèp que se consacrèt subretot al combat politc, escrivent subretot d'ensagsSimon Leys, « Introduction à Lu Xun », Essais sur la Chine, p. 442.. La seuna òbra, fòra dels ensags, es fòrça pauc abondanta e revèla un monde interior marcat pel pessimismeSimon Leys, « Le feu sous la glace : Lu Xun », Essais sur la Chine, p. 632.. La seuna denoncia de la Tradicion s'acompanha d'una coneissença prigonda d ela cultura classicaSimon Leys, « Introduction à Lu Xun », Essais sur la Chine, p. 444..

 Novèlas 
Lu Xun es l'autor de tres recuèlh de novèlas: Cridas, Barrutlages (1926) e Contes ancians a la nòstra mèna.

 Cridas, pareguda en 1923, reculhís quatorze novèlas amb prefàcia Texte et traduction (partielle) de Brigitte Duzan.. Lo Jornal d'un fòl, (1918) in Novèla de Joïnessa, primièra del recuèlh, e primièra òbra de la literatura chinesa modèrna escricha en chinés vernacular (levat la prefàcia, en chinés literari). Seguisson Kong Yiji, lo Remèdi Texte et traduction de Brigitte Duzan., Deman, Un incident, Istòria de cavals, Tempèsta dins une tassa de tè, Mon vilatge, la Vertadièra istòria d'Ah Q, satira de la Revolucion de 1911, la Fèsta del solstici d'estiu, la Lutz blanca, Conilhs e Gats, la Comèdia dels guits, lo Teatre dels dieus.

Lu Xun explica le títol dins la prefàcia: {{cita|Me ven de temps a autre de lançar una crida per estimular los combatents que galaupan dins la solitud, per que pèrdan pas coratge« Preface a le cri}}, Œuvres choisies I.. » En 1926 escriguèt: {{cita|Ai, entre autres, un feble que me fa prejudici, e que consistís a lançar de temps a autre una crida, per far las causas mai viventas per cadun dels nosaltres« Comment a été écrite La Véritable Histoire de AhQ », Œuvres choisies II.. »

 Contes ancians a la nòstra mena, paregut en 1935, amasssa uèit novèlas, que lo subjècte ven de la mitologias o de l'istòria antica e fa ecò als evenements de la seuna epòca per ne far la criticaLi Tche-houa, « Introduction » à Lou Sin, Contes anciens à notre manière..

 Ensags 
Lu Xun es l'autor de sièis a set cents ensags, tèxtes corts generalament publicats en revista, puèi amassats en recuèlh. Critica la civilizacion e la societat chinesa, l'imperialisme, i defend la joïnessa e l'emancipacion des femnas.

Aquela activitat de journalista es d'una granda diversitat tantper la forma (articles polemics, soscadissas, criticas...) que pels subjèctes tractas. Mas aquela divesitat aprenta empacha pas una uniformitat prigonda, que se manifesta mejans de tèrmes domonants, coma l'iterrogacion sul « caractèr dels Chineses » ont la mission de la literatura, concebuda coma una crida per desrevelhar las consciéncias. Se la literatura a en comun amb la revolucion lo refús de l'òrdra de las causas, se ne distria un còp que la revolucion, victoriosa, ven un poder novèlrSimon Leys, « Le feu sous la glace : Lu Xun », Essais sur la Chine, pp. 632-633.Lu Xun, Les chemins divergents de la littérature et du pouvoir politique, conferéncia pronociada a l'universitat de Ji'nan de Shanghai lo de 21 decembre de 1927. [lien=http://agora.qc.ca/Dossiers/Lu_Xun en linha].

 La Tomba, 1927, amb de tèxtes de 1907 e d'autres escrichs entre 1918 e 1925.
 Jol pali florit, 1926, ensags de 1925 e tracta, entre autres, del Movement del 30 de mai e de la revòlta de las estudiantas de l'Escòla de las jovas filhas de Pequin.
 Jol pali florit II, 1927, ensags de 1926 e un tèxte de 1927.

S'i trapa entre autre los tèxtes que Lu Xun consacrèt al massèl del 18 de març de 1926. Aprèp un incident provocat per l'armada japonesa sus las broas chinesas, una manifestacion contra l'imperialisme japonés foguèt organizada lo 18 de març de 1926 a Pequin. Las tropas de Duan Qirui, alara al poder a Pequin, tirèron sls manifestants, faisent de centenas de ferrits e 47 mòrts que doas escolanas de l'Escòla normala de jovas filhas, que Liu Hezhen. Lu Xun denoncièt e faguèt omenatge a l'anciana escolana dins Al remembre de madomaisèla Liu Hezhen 

 La Literatura en dentèlas, (1936), sesenta e dos ensags de 1934. Pareguts jos de pseudomins per tornar la censura del Guomindang. Lo títol utilisa l'expression d'un membre del partit comonista chinés, acusant Lu Xun d'èsser del partit dels Occisentals: en efècte la opinions publicadas dins los jornals èra sovent ornada d'un motiu de dentèla« Avant-propos », La Littérature en dentelles, p. 21..

 Poesia 
Lu Xun es l'autor d'un recuèlh de poèmas en prosa, l'èrba marrida, publicada en julhet de 1927. Le recuèlh es compausat de vint e tres poèmas en prosa de tonalitat perssimista, (1924 a 1926), e paregut d'en primièr dins la revista Al fial de las paraulas (Yu si).

Lo recuèlh foguèt fòrça criticat per la  Joïnessa leninista, jornal oficial de la joïnessa comunista chinesa, en 1929, a causa del pessimisme e desfachismeSimon Leys, « Introduction à Lu Xun », Essais sur la Chine, p. 453..

Tanben escriguèt sesenta dètz e set poèmas en verses, sovet d'estíl classic.

 Lista de las òbras 
 Lo Jornal d'un fòl (狂人日記, Kuángrén Rìjì) (1918) — Nouvèla
 La Vertadièra Istòria d'Ah Q (阿Q正傳, A Q Zhengzhuan ) (1921) — Nouvèla
 Cridas (呐喊, Na han) — Nouvèla
 Barrutlage (1925) — Nouvèla
 Vents cauds (1925) — Ensag
 Jol pali florit (Huagaiji) (1926) — Ensag
 Flors del matin culhida lo ser (1927) — Ensag
 La Tomba (1927) — Ensag
 Jol pali florit II (1927) — Ensag
 L'èrba marrida (野草 Ye Cao) (1927) — Poèmas en prosa
 E vaquí tot (1928) — Ensags
 Una brèva istòria del roman chinés (1930) — Ensag
 Triples lésers (1932) — Ensags
 Contes ancians de la nòstra mena (1935) — Novèlas
 La Literatura en dentèlas (1936) — Ensag

 Posteritat 
Aprèp la Liberacion de 1949, Lu Xun foguèt celebrat pel regime maoïsta: ancianas demoras transformadas en musèu, pargues e estatuas del seu nom... e mai, dintre la spersonalitats encargadas de lo celebrar figuran d'enemics ancians, venguts oficials del nòu regime, coma Guo Moruo o Zhang ShizhaoSimon Leys, « Introduction à Lu Xun », Essais sur la Chine, p. 437.. Al contrri lo silenci es fach suls seus ligams amb Qu Qiubai o Lin Yutang, alara que d'ancians amics de Lu Xun son victimas d'epuracions, coma Hu Feng en 1955, Feng Xuefeng pendent la campanha de las cent florsSimon Leys, « Introduction à Lu Xun », Essais sur la Chine, p. 438.. Totes los musèus consacrats a Lu Xun demorèron tancats pendent la Revolucion culturalaSimon Leys, « Introduction à Lu Xun », Essais sur la Chine, p. 440.. Mai recetament, a la dintrada escolar de 2010, gaireben totes tèxtes de Lu Xun que figuravan dins los manuals chineses ene foguèron tirats« Ah Q » suprimit dels manuals escolars chineses..

Lo pargue Lu Xun, a Shanghai, conten la seuna tomba e un musèu que li es dedicat. Sus l'estatua de Lu Xun ergit dins lo pargue, Zhou Zuoren, lo seu fraire, escriguèt: Lettre à Cao Juren, biographe de Lu Xun, citée par Simon Leys, « Introduction à Lu Xun », Essais sur la Chine, p. 436..

L'ostal de Lu Xun, a Shaoxinghttps://web.archive.org/web/20201022200711/http://www.luxunhome.com/., dona l'ambiant d'una demora de fonccionari aisit demorant en província. Foguèt dins aquel encastre que l'escrivan passèt la seuna enfança. En fàcia, l'Ostal de las Tres Sentors es l'escòla privada ont Lu Xun foguèt escolan.

L'ostal de Lu Xun, a Shanghai, es situada dins l'ancian lilong The Continental Terrace. Aquí passèt los tres darrièrs ans de la seuna vida (1933 a 1936).

Lu Xun donèt lo seu a un dels cratèris de Mercuri e a l'asteroíd (233547) Luxunhttp://www.minorplanetcenter.org/iau/lists/NumberedMPs230001.html..

 Nòtas e referéncias 

 Vejatz tanben 

 Bibliografia 

 Ligams extèrnes 


Categoria:Decès en 1936
Categoria:Naissença en 1881