Esterri de Cardós

Esterri de Cardós es un municipi de la província catalana de Lhèida, de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha e de la comarca de Palhars Sobiran.

Toponimia
I a dos vilatges d'aquel nom, l'autre es Esterri d'Àneu. Los documents mòstran que n'i aviá un autre, près del Pont de Suert e encara una autra pus a l'oèst, dins un lòc que los documents de Roda nomenan Castellione. Lo rivatèl nomenat Terri, a la sortida de l'Estanh de Banyoles, deviá èsser a l'origina un Esterri de Catalonha orientala. La prononciacion es [es'tɛrri de kar'dos]. La sola fòrma anciana es Estirri en 1146. Esterri ven de l'ancian basc esto-erri, « lo lòc (erri) de la barradura (clausura, barralha, cleda...), de l'encinta, del claus » (segon Joan Coromines, Estudis de Toponímia catalana, I. p. 162). Pòt èsser un lòc d'utilizacion pastorala, per embarrar lo bestial, o eventualament de proteccion militara. Signat XT Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. IV, p. 158-159 https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=18032.
Arrós de Cardós
Dins la comarca la prononciacion es [rros], coma se A- èra una preposicion. Las fòrmas ancianas son : Arros en 1120, 1281, 1759. I a d'omonimes en Bearn coma Lo Bosc d'Arros. Lo fait que siá lo nom d'una forèst es una verificacion de l'etimologia basca arro, « agrèst » e  « barranc, rèc, vaure, iga ». I aviá dins la val d'Àneu, la pus conservatritz per çò qu'es dels toponimes basques, un ancian vilatge d'Arros(s)e, citat encara en 1408 Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. II, p. 251-252 https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=4032.
Ginestarre
La prononciacion es [ʒines'tarre]. Lo nom es atestat Genestarri en 1281. Es una varianta de ginestar (sufixe -ar) influenciada per la toponimia locala precatalana bascoïda Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. IV, p. 353 https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=20500.
Benante
Es un nom bascoïde, format ambe'l basc iben, « tija, camba (d'un albre) » e lo protobasc anti, « grand », vengut auèi andi. Lo sens global es « grand (bòsc) de troncs (cambas d'albre) ». En iberobasc, i a una i- iniciala amovibla, (i)bone, (i)baica, (I)turissa, fenomèn que sembla present aicí. Coma i a d'autres toponimes dins l'airal que son en andi, se pòt que andi e anti coexistiguèsson  dialèctalament dins l'ancian basc oriental dels Pirenèus Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. II, p. 423 https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=7302.

Nòtas