Carressa e Cassabè

Carressa e Cassabè (Carresse-Cassaber en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Carressa
La prononciacion qu'ei [ka'rrɛsə]. Las fòrmas ancianas que son Carressa en 980, Curtis Carreissa, en latin, au sègle Xau, Caresse en 1120-1134, Carresse au sègle XIIau e en 1200-1212, Carresse (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 330-332.

Per Dauzat, lo nom qu'ei escur Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 150. 

Miquèu Grosclaude que considèra l'arrasic preindoeuropèa *kar/gar, « ròc ». Lo site que justifica l'ipotèsi : Carressa qu'ei au pè deus bauçs remarcables qui son en arriba deu Gave d'Auloron. De mei, lo nom que semble lo de Carasa dens l'Itinerari d'Antonin, qui ei Garrüze (o Garris), comuna tanhenta de Sent Palai; aqueth nom que contién probablament l'arrasic *kar/gar. Lo sufixe que poderé estar un sufixe dab shiulanta de tipe basco .

Cassabè
La prononciacion qu'ei [kasa'bɛ], dab un è hèra obèrt. Las fòrmas ancianas que son Cassaver en 1072-1254, Casier en 1072-1105, Cassier en 1105-1119, Cassaber en 1120-1134, Cassave au sègle XIIau, Casaver au sègle XIIIau, Casseve en 1440, Cassever en 1441, Cassaver en 1442, Casseber en 1472, Casavee en 1538, Cassabé (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). Pau Raimond que pensa las fòrmas Casier de 1072-1105 e Cassier de 1105-1119 son errors, Grosclaude en ei pas segur. Que pòden estar ancians masculins de cassièra, « ahorèst de casses » .

Segon Dauzat e Rostaing, Cassabè que vien deu gallic cassanos, « casso » dab l'adjectiu latin -viridem, « verd » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 131, a Caisnes. 

Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'explicacion de Dauzat. Que supausaré ua fòrma feminina de casse e l'adjectiu que deuré estar femenin tanben, verda. Segondament, se ver- èra l'adjectiu verd, i auré grafias en -rd [o -rt], la quita -r seré prononciada e la vocala seré [e] e non pas [ɛ]. En realitat, lo nom qu'ei un compausat basco-gascon. Dens un compausat basco, casso que pòt passar a cassa; la finala bè que pòt estar la pòstposicion basca be qui a lo sens de « devath ». Lo sens que seré donc : « devath l'ahorèst de cassos », parallèla a tilhabè, « devath los tilhs », lòc on s'amassavan los jurats d'Aspa.

 Istòria 
Carressa e Cassabè que fusionèn en 1972 http://cassini.ehess.fr/fr/html/fiche.php?select_resultat=6981.

Administracion

Demografia

 En  la populacion qu'èra de  abitants.

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics
Categoria:Comuna de Bearn