Garòs (Bearn)

GaròsToponimia Occitana - La Mapa occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Garos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [ga'rɔs]. Las fòrmas ancianas que son Guaros, en 1342, Gayros en 1385, Garos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 82.

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Garòs per lo cognomen latin Gallus o per un nom d'òmi Garrus, o per un nom d'òmi Garos atestat en Espanha. Segon Alan Novèl, tanben citat per Grosclaude, l'origina qu'ei l'arrasic preindoeuropèa *gar-, « ròc » (Les noms de Lieux témoins de notre histoire, p. 108) 

Dauzat que pensa Garòs que pòt viéner de l'arrasic preindoeuropèa *gar-, « ròc » (cf. gascon garra, medish sens), mès lo nom gau d'òmi Garrus (segon Rohlfs) qu'es tanben possible Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 311. 

Segon Miquèu Grosclaude, lo nom que pòt viéner de l'arrasic preindoeuropèa *gar-/*kar-, « ròc, pèira » e la situacion geografica junta plan dab aquera ipotèsi (penent regde près deu borg); un nom de persona qu'ei ua auta possibilitat, per exemple per Garròssa (Lanas), situat sus un lòc completament planèr .

Segon Xavier Delamarre, Garòs qu'èra gārosson, la proprietat de Gāros, nom celtic atestatXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 156, 298, 348.

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics
Categoria:Comuna de Bearn