Narp

NarpMichel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 348-349 (Narp en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.4|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [narp]. Las fòrmas ancianas que son Narb en 1323, Narp en 1385, Narbau sègle XIVau, Narb en 1412, Narp (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing (après J. Hubschmid), Narp que vien d'ua arrasic preindoeuropèa qu'a per sens « mauva » o « branca d'arbo » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 490. Segon Dauzat (R.I.O., 1952, p. 244) e Flutre (R.I.O., 1957, p. 204), citats per Miquèu Grosclaude, lo nom que vien d'ua arrasic preindoeuropèa *nar qui's pòt espandir en *nar-p : « lòc umide, braudèr ». Que i a exemples nombrós dens lo Massís Centrau . 

Segon Miquèu Grosclaude, lo sens de « mauva » que sembla estranh, lo de « lòc umide » qu'ei possible. Mès que cau evocar lo topoantroponime basco Narbaitz, qui poderé aver per sens « ròc de la soca » (Narb-aitz) o « lòc on i a socas » (Narb-aitz). Que i a dus lòcs nommats Narbe : un quartièr de Hiars e un quartièr d'Aràmits, près de Sola. La situacion dens ua region boscosa de mejana montanha hè qu'un toponime ligat a l'eishartigatge ei possible. L'origina qu'ei basca, benlhèu de narba, « soca ? » .

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Bearn
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics