Cèta e Eigun

Cèta e EigunToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.orgRèglas d'Escritura de la mencion : https://fr.calameo.com/books/005115906552c74111cd2 (Cette-Eygun en francés) qu'ei ua comuna bearnesa dera Vath d'Aspa administrada peth departament deths Pirenèus Atlantics dera region de Navèra Aquitània ancianament d'Aquitània.

Geografia 

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Cèta
Era prononciacion qu'ei ['sɛtɔ]. Eras fòrmas ancianas que son Setta en 1154, Sete, en 1250, Cete en 1385, Ceta en 1449, Cette en 1620, Sette en 1675, Cette (mapa de Cassini, ara fin deth sègla XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 39.

Dauzat qu'explica Cèta com Seta, un preindoeuropèu *set-, « montanha »  Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 656. 

Per Miquèu Grosclaude, un oronime qu'ei possible, mès la basa *set- existeish ? eth toponime que demòra inexplicat .

Toponimia
Eigun
Era prononciacion qu'ei [ej'gyn]. Eras fòrmas ancianas que son Igun en 1449, Aigun (mapa de Cassini, ara fin deth sègla XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 41 e 259.

Miquèu Grosclaude que considèra eth nom qu'ei près d'Aigon : basco ihi, « junc »  e sufixe locatiu basco -gun : « un lòc on i a juncs »  (Eigun qu'ei dens l'arribèra, Cèta en montanha).

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna dera Vath d'Aspa
Categoria:Comuna de Bearn
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics