Montagudet

Montagudet (Montagudet en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre del territòri

Toponimia
 Montagudet. Las fòrmas ancianas son Montagrudeto, latinizacion de 1271, Monte Agudetum, latinizacion de 1312, Monte Acuteto, en latin, en 1326, Montem Agudetum, latinizacion de 1382, Monti Agudeti, latinizacion, cap a 1400, Sanctus Sulpicius vel Simplicius Montis Acuti alias Montis Agudeti, en latin, en 1520. Montagudet ven de l'occitan mont, del latin mons, montis, e pus exactament montem, e de l'adjectiu agut, del latin acutum, ambe un diminutiu -et, del latin -ittus. Lo nom es probablament un diminutiu de Montagut de Carcin,Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 168-169Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 472 benlèu per evitar una confusion entre dos Montaguts.
 Marmont (gleisa dispareguda). Las fòrmas ancianas son capellanus de Marmont, en 1326, N.D. de Maurmon, cap a 1400, Beata Maria Montis, en 1459, N.D. de Miramont (error de la mapa de Cassini, per confusion ambe Miramont de Carcin). Marmont seriá un compausat de l'occitan mont, vengut del latin montem, e de l'adjectiu mal, çò que supausa una rotacizacion de -l; lo sens seriá « mont de mal prene » . La fòrma de 1400, s'es pas una marrida interpretacion, menariá çaquelà a un equivalent de Montmaur, « mont negre, escur », del latin maurus, « negre » . Veire Marmont e Paishàs.
 Sent Joan del [bis'tu] (anciana parròquia, al lòc escrit St-Jean sus las mapas). Las fòrmas ancianas son Sanctus Joannes del Fresque aliter del Bosco vel del Bistou, en 1520, St Jean del Bistou (mapa de Cassini, fin del sègle XVIII). Vistó- es un derivat de vista (lo vilatge, pas plan naut, domina pr'aquò la ribièra de la Pichona Bargalona) o pus precisament se referís al vistor, « visitaire, inspector, testimòni ocular », en ancian occitan .
 Sent Remèsi. Saint-Rémy Laygue es atestat en 1283 e lo determinant demòra sus la mapa de Cassini : St Remy Laigue. La fòrma orala actuala es Sent Remèsi. Lo nom ven de S. Remedius, « lo garissaire » (latin remedium, « remèdi, medicament », nom de mai d'un sent dels sègles VIII e IX, mès èra a l'origina S. Remigius, , « lo remaire », nom del sent que batejèt Clodovèu e la confusion es frequenta. Pr'amor de la situacion nauta, lo determinacion ancian Laygue a pauc de rasons d'èsser vertadièrament ligat a l'aiga Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 365  
 Valromana o Velromana (anciana parròquia). Las fòrmas ancianas son Sanctus Salvator Vallis Romanoe, en 1789, Valroumanne (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII). La prononciacion de Val- es Bel- dins l'airal : [belru'manɔ] (cf. Velbaser). La grafia es donc Velromana. L'adjectiu romana es motivat per la lenga dels abitants, que parlavan latin, per oposicion a d'autres vilatges qu'èran germanics . Cf. en Coserans, la Bellongue : veth longa (vath longa).

Istòria

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lausèrta; es ara del canton de Pays de Serres Sud-Quercy (en francés), donc del País de Sèrras Carcin Sud.

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas ambe la comuna

Veire tanben
 Comunas de Tarn e Garona
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Carcin
Categoria:Comuna de Tarn e Garona