Biost

BiostMichel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 140-141 o Beosthttps://wikigram.locongres.com/index.php?title=2._B._La_prononciation_de_E#Cas_de_certains_d%C3%A9riv%C3%A9s (Béost en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Bagès
La prononciacion qu'ei [ba'gès] (grafia de Grosclaude, dab un g estranhament dur, incompatible dab la grafia Bagès donada per l'autor, donc ua error probabla per [ba'jɛs]; lo còdi fonetic de l'autor, p. 34, que defineish g com « g dur »). Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn que senhala l'errorhttps://www.persee.fr/doc/onoma_0755-7752_1992_num_19_1_1146_t1_0264_0000_2. 

Las fòrmas ancianas que son Baies au sègle XII, Bayees en 1385, Bagees en 1538, Bagés (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). La comuna, qui s'aperava Béost-Bagès, que s'apèra adara Béost Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 138-139.

Segon Dauzat [en realitat per Bagert, lo bòsc e lo vilatge de Bager], lo nom que vien benlhèu deu latin fagus o deu gallic bago, « hau, hag, hai » qui donèn lo basco bago; lo sufixe qu'ei escur Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 45-46.

Segon Miquèu Grosclaude, lo nom que deriva deu latin fagus « hau, hag » mudat en bago shens influéncia deu gallic, pr'amor de la fonetica « basco-aquitana ». Lo sufixe qu'ei probablament lo collectiu basco -etz, çò qui hè deu nom l'equivalent deu gascon haget. Lo sens qu'ei donc « ahorest de hais » .

Biost
La prononciacion qu'ei [bjust]. Las fòrmas ancianas que son Beost en 1328 e 1654, Béost (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Béost-Bagès après la fusion de las duas comunautats, Béost adara Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 140-141.

Segon Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, ua fòrma anteriora de Biost que pòt estar *Benost, qui permet d'associar lo nom dab lo cognomen Venos, atestat en Espanha .

Dauzat qu'arreliga Biost, shens certitud, dab Venasca (Vauclusa), qui a benlhèu la medisha arrasic. Biost que seré explicable per un cognomen Venos (segon Rohlfs)  dab lo sufixe aquitan -osto, diferent de -osso Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 72.

Miquèu Grosclaude que compara Biost, en mei deus lòcs citats abans, dab Bious (en francés), deu lac de Bious-Artigues, comuna de Laruns, dab Bion (benlhèu lo medish radicau), dab Arbiost, dab Beuste, per certanas fòrmas ancianas [en realitat sonque au sègle XVIau, çò qui ei tròp tardiu per estar significatiu e Grosclaude eth-medish qu'admet ei benlhèu un simple rencontre d'azard]. Lo toponime que demòra escur . 

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de la Vath d'Aussau
Categoria:Comuna de Bearn
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics