Denguin

DenguinToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Denguin en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [den'gin]. Las fòrmas ancianas que son Denguii au sègle XI, Danguinum, en latin, en 1101, Dengui en 1104, Dengunum, en latin, en 1286, Dengin en 1286, Denguinum, en latin, au sègle XIIIau, Danguii en 1385, Dengui en 1402, Dengun en 1535,  Danguin en 1675, Denguin (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 185-186.

Segon Dauzat, lo nom que vien deu latin dominus, « senhor » e deu nom germanic d'òmi Wino Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 243. 

Segon Miquèu Grosclaude, que cau compréner d'En dens lo dominus de Dauzat (la particula senhorau En que vien deu latin domine e que seré acompanhada de la preposicion d'''). Lo problèma qu'ei lo nom germanic Wino, desconeishut dens la region. Grosclaude qu'aima mei un aute nom germanic Wido (> Guido, Guidon, Gui), atestat dens la region : Guido/Gui, avesque de Lescar a la fin deu sègle XIau e au començar deu sègle XIIau, neishut en Bearn e segon Marca, senhor de Lons, vilatge vesin. Que's pòt supausar Denguin e Lons èran proprietat d'ua grana familha aristocratica de l'epòca [qui usava sovent deu petit nom Gui]. Denguin qu'èra donc benlhèu la proprietat d'en Gui, mès dab ua incertitud p'amor de la consonanta finau -n'' .

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion qu'èra de  abitants.

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics
Categoria:Comuna de Bearn