Chastelmanh

Chastelmanh“Articolo 1. Il comune di Castelmagno (Chastelmanh) è Ente autonomo...” Statuto del comune di Castelmagno.http://www.espaci-occitan.org/oc/occitan-e-occitania/occitania-e-valadas-occitanas/valadas-occitanas/https://www.oocities.org/toponimiaoccitana/98b.html (Castelmagno en italian) es una comuna de la Val Grana, dins las Valadas Occitanas.“Articolo 12. In considerazione della particolare appartenenza storico-geografica dell'area alpina sud-occidentale del Piemonte di lingua e cultura occitana [...] il Comune con i propri mezzi favorisce la promozione, valorizzazione e tutela delle caratteristiche etno-linguistiche della popolazione locale [...]” Statuto del comune di Castelmagno. Administrativament es dins la província de Coni e la region de Piemont, dins l’estat italian. Son capluòc es Champdamolin.

Geografia
Chastelmanh se tròba al fons de la Val Grana a 1150 m d’autessa. Fai  abitants e es format da 15 ruaas, mas mec sieis son abitaas al jorn d’encuei: lo cap luòc Champdamolin, Clòts, Claps, Colet, Inaud e Neron.
Istòria
Lo territòri era abitat jà dai temps de la Roma imperiala; la sia istòria es liaa a n’aquela de la diòcesi de Turin, vist que lo siu evesco era senhor de la Val Grana, mas per sa posicion de confin subìs l’enfluença del marquesat de Saluces, di Savòia e de la França.
La comuna, ente lo monde s’es sempre ocupat d’enlevament e produccion de fromatge, es devengua famosa abo lo fromatge Chastelmanh, produch abo lach de vacha après aver passat entre dui e sieis mes en trunas naturalas freschas e umidas.

Per la legenda, a la fin del IX secle lo fromatge seria arribat fins a Aquisgrana a la taula imperiala de Carl Manh: e vist que lhi seria ben plasut, seria estat chamat Chastelmanh en siu onor. Sector important de l’economia es lo torisme, esportiu e religiós, gracias a la presença del santuari de Sant Manh, s’la via que pòrta al Còl Fauniera e a las valadas Maira e Estura. Naissut ente un bòt se venerava Mart guerrier, ental Medioevo es estat decò pòst de blòc militar contra lo contraband, e ospici per lhi pelerins en viatge.

Reconstruit ental 1475, es engrandit ental XVIII secle abo la gleisa moderna, d’ente se passa a la Chapèla Vielha e a la Chapèla Allemandi. Aicì Pietro da Saluzzo realiza vers lo 1475 Evangelistas e Doctors de la Gleisa. Lhi frescs de la Chapèla Vielha abo las Istòrias de la Passion e Resurrecion son òbra del 1514 de Giovanni Botoneri.
Lista dels cònsols

Categoria:Comuna de la region de Piemont
Categoria:Comuna de la província de Coni
Categoria:Comuna de la Val Grana