L (jòc)

Lo jòc de l'L (L Game) foguèt inventat per Edward de Bono per tòca d'illustrar la pensada estrategica (Strategic Thinking), aquela que se desplega fàcia a un adversari intelligent e creatiu e qu'es en fach de creativitat estrategica al sens de « concurrenciala ».

Lo jòc repren fòrça idèas comunas en matèria de jòc d'estrategia, perque s'agís d'un jòc amb fòrça pauc de material mas pasmens fòça interessant de jogar.

Lo jòc se jòga amb un tablèu carrat de 4 x 4, una pèça en forma de L de dimensions 3x2 per cada jogaire e 2 pèças neutras qu'apertenon pas a cap dels dos jogaires, mas pòdon èsser desplaçadas per cap dels dos jogaires. 

Cada jogaire recep una pèça en forma de L e dos getons neutres son a la disposicion dels dos jogaires. A cada torn de jòc, lo jogaire deu d'en primièr desplaçar son L, puèi pòt desplaçar un sol dels getons neutres. La L pòt èsser virada al cors del movement mas deu en seguida lo repausar dins una posicion diferenta d'aquela precedenta, doncas en cobrissent almens una casa que cobrissiá pas de per abans. Lo perdent es lo primier jogaire que capita pas mai a desplaçar son L cap a una novèla posicion. 

Una estrategia elementària consistís a utilizar un geton neutre e sa pròpria pièça per blocar un carrat dins un canton, en utilizant l'autre geton neutre per empachar la L de l'adversari de se desplaçar cap a una posicion en miralh. Una autre estrategia tanben elementària consistís a utilizar son L per blocar une mitat de las taula a los dos getons a fin d'empachar l'adversari de se desplaçar dins l'espaci que demòra. 

Aquelas posicions pòdon èsser sovent atengudas se capitam pas a plaçar un geton neutre dins una de las uèit casas arquièras de la taula. Las casas arquièras son las uèit casas del bòrd que non son pas al canton. Al torn seguent, poirem utilizar lo geton murtrièr per formar un carrat o l'utilizar per blocar una posicion del bòrd alara que realizam un carrat o un mièg taula amb son pròpri L e l'autre geton neutre.

Comentari

Dins une partida opausant dos jogaires perfèctes, degun pòt pas ganhar e la partida es sens fin. Lo jòc de l'L es sufisentament simple per èssèr totalament resolgut. Existís 2296 menas d'ordonar las quatre pèças del jòc, sens prene en compte de rotacions o de simetrias. Tot diagrama pòt èsser atenh al cors de la partida.

 Posicions ganhantas 

Un jogaire perd quand se tròba dins una de las 15 situacions descrichas en dejós. Dins caduna d'aquela posicions, se constata que la L del perdent tòca un canton.


 Roge va perdre 

Se Roge se trapa a son torn de jogar dins l'una de las 14 situacions descrichas en dejós, perd fàcia a un jogaire que non fa cap d'error. Per evitar de perdre, cal doncas de totjorn se tornar dins l'una dels 2267 situacions possibles.

Es Roge que joga mas qina que siá son accion, Blau ganharà se joga sens error.
Vaquí las 14 situacions en qué Roge deu evitar de se trobar per non pas pèrdre.


Quitament se los jogaires jogan pas a la perfeccion, pòdon demorar sus la defensiva en evitant prudentament de plaçar un geton neutre en position arquièra.

 Bibliografia 

Edward de Bono, The 5-day Course in Thinking'', Penguin, 1967, 119-155, « The L Game : Stratégic Thinking ».

 Ligams extèrne 
  Site de l'autor sul jòc de l'L