La Pencha

La Pencha (Lapenche en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

 Perimètre del territòri 
 https://www.geoportail.gouv.fr/carte

 Toponimia 
 La Pencha seriá per Dauzat e Rostaing lo mot penche, instrument per penchenar lo cambe; designariá lo luòc que s'i trabalhava lo cambe e que s'i fabricava de penches Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 387. Mès Burgan e Lafon constatan qu'aquela explicacion junta pas ambe las fòrmas ancianas, que son Pons de la Pincta, en 1100, La Picta, en 1104, La Pencha, en 1122, Raymond de Picta, en 1152, Arnaldus de Lapenge, en 1269, Lapenche, en 1326, capellania de Lapenche, cap a 1400, senhor de La Penche... la Pencha... la Penche... loc de la Penche, en 1540, de Picte, en 1526, Sanctus Robertus de Picta, Sancti Roberti de Picta, en 1640, la Penché (Cassini), La Penchée, en 1801. La finala balança encara entre -e e -a : la prononciacion es [lapéntso] o [lapéntse]. Picta es lo participi del vèrbe latin pingere, qu'a donat pénher, pénger, sinonimes de pintar (francisme pintrar). Lo participi passat de pénher/pénger es pench, pencha, e correspond a de glèisas pintadas. Se sap pas s'es la glèisòta de La Pencha qu'èra pintada, o una autra, que lo nom de la familha senhorala s'i referissiá . La fòrma La Pencha correspond a l'etimologia; La Penche deu èsser influenciat pel nom de l'objècte.
 Senta Alausiá. Las atestacions son Sancte Alauzie, en 1300, Saincte Eulalie de Camde, en 1526, Sancta Eulalia ripae de Cando, en 1580, Sancta Eulalia, en 1640, Ste Eulalie de Cande (Cassini). Lo determinant Cande, nom d'un riu (latin candidum, meteis sens), es pas mai utilizat . La senta onorada dins lo nom de l'anciana parròquia es Senta Aulària de Barcelona (fòrma de son nom dominanta en occitan), en latin Sancta Eulalia, martirizada a Barcelona en 304. L'aferèsi, supression de la vocala iniciala del segond mot, E- d' Eulalia, remplaçada per la vocala finala del primièr, -a de Senta (Dauzat parla d'elision) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 586, a St-Araille, dona, en partent d' Eulàlia, Aulàlia. Aprèp, Aulàlia  venguèt Aulàsia (per dissimilacion, -l- se càmbia en -z-, benlèu indirèctament); per metatèsi vocalica (permutacion), lo nom deguèt passar a Alàusia; la rason es que cal mai d'energia per articular un diftongue qu'una vocala simpla; lo diftongue, per recèrca inconscienta d'estalvi, se desplaça ont l'articulacion a mai de fòrça, sus la tonica. Benlèu per analogia ambe d'autres mots acabats atal, lo nom venguèt enfin Alausiá, ambe un desplaçament d'accent.

Per mai d'informacions, consultar tanben Senta Aulària, Senta Eulàlia (omonimia) e Santa Eulàlia.

 Istòria 
 La Pencha èra un priorat de l'abadiá de La Chasadieu . 
 Abans 1806, La Pencha annexèt Senta Alausiá http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=31359

 Administracion 

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Montpesat de Carcin; es ara del canton de Quercy-Rouergue (en francés), donc Carcin-Roergue.

 Demografia  

 Demografia Senta Alausiá 
 1793 : 35 abitants
 1800 : 33 abitants http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=31359

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas ambe la comuna

Veire tanben
 Comunas de Tarn e Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Carcin
Categoria:Comuna de Tarn e Garona