Dònhen

DònhenToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Dognen en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei ['dɔɲœ(n)] (accent tonic sus la prumèra sillaba; n qui s'audeish a penas). Las fòrmas ancianas que son Donen en 1214, Donenh en 1235, Doneng au sègle XIIIau, Donenh en 1384 e 1539, Donheen en 1546, Doignen en 1673, Doguen (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 240 (en realitat que's pòt léger mei o mensh Dognen).

Segon Dauzat, Dònhen que vien deu nom germanic d'òmi Dono dab lo sufixe germanic -ing; qu'ei ua formacion visigotica Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 248. 

Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'explicacion de Dauzat : los noms en -enh non son pas germanics. La molhadura qu'èra sus la darrèra -n e que s'ei desplaçada a la prumèra. Dònhen qu'ei donc dens la categoria deus noms en 
-enh frequents dens aquera partida de la vath deu Gave d'Auloron. Lo radicau d'aqueths noms qu'ei antroponimic (un nom d'òmi). Aqueth radicau qu'ei probablament Don, deu latin dominus, utilizat com nom de persona e non pas com títol senhorau. Que i a avut un desplaçament d'accent com a *Geroncenh > Geronce, o a Viderenh > Vidèren.

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Bearn
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics