Garraleda e Montdevath

Garraleda e MontdevathToponimia Occitana - La Mapa occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Garlède-Mondebat en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Garraleda
La prononciacion qu'ei [gar'ledɔ], mès qu'audeishen enqüèra [garra'ledɔ]. Las fòrmas ancianas que son Garaleda en 1101, Galarede en 1385, Garralede/Garrelede en 1443, Garlade en 1546, Guarreleda (un cóp), Guarralede (3 còps), Garralede (un còp) en 1548, Garlede (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Garlède-Mondébat despuish lo 25 de junh de 1844, quan apleguèn las duas comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 364-365.

Dauzat qu'explica Garraleda, shens certitud, per lo radicau prelatin gar-, « ròc » e un segond element escur Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 311.

Segon Miquèu Grosclaude, lo nom iniciau qu'ei Garraleda. L'explicacion de Dauzat que's truca a l'abséncia de ròcs sus la comuna; l'etime que'u sembla lo mot latin medievau garralium, explicat dens Du Cange novalis ager, « tèrra navèrament mesa en cultura » (medish sens que Navalhas). Que i auré l'evolucion : vervactum, « varèit » > varectum/varactum > garatum/garrachium (influéncia germanica sus l'iniciau) > garralium. Garraleda que seré format deu latin medievau garralium, dab lo sufixe -etam . Quin passar de li- a l- ?

Montdevath
La prononciacion qu'ei [,munde'bat]. Las fòrmas ancianas que son Mondeabat en 1385, Mondebag au sègle XIV, Mondabat en 1546, Mondebat (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Garlède-Mondébat despuish lo 25 de junh de 1844, quan apleguèn las duas comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 368.

Dauzat qu'explica Montdevath per lo latin mons e lo gascon debat, « en baish » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 311.

Segon Miquèu Grosclaude, la sola dificultat qu'ei la grafia de Mondeabat. Senon, lo toponime qu'ei compausat de mont e devath, meilèu « situat au nòrd » que « en devath ».

Istòria

Administracion

 Demografia 

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics
Categoria:Comuna de Bearn