Aurador

AuradorBénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 53 (Óuradou en grafia mistralencahttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1655.jpg; Auradou en francés) es una comuna agenesa, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

 Geografia 

Lo borg vièlh, emb la glèisa e qualques ostals, es sus un travèrs. L'ostal de comuna, l'escòla https://www.annuaire-mairie.fr/education-ecole-elementaire-publique-auradou.html e las construccions recentas son al borg novèl, dins la comba, a 200 m del vièlh.

 Perimètre del territòri 

 Toponimia 
La prononciacion es [awra'ðu]. Las fòrmas ancianas son : Orador (parrochia de ~), au sègle XIII, Orador (parrochia de ~), en 1271, Auredor (capella de ~), en 1326, Aurador (parrochialis B. Martini de ~), en 1338, Oratorio (ecclesia de ~), en 1494, Oratorio (de ~), en 1520 .

Totes los toponimistas coneisson qu'Aurador s'explica per lo resultat del mot latin oratorium, del vèrbe orare, « pregar », donc un edifici que sèrv a pregar. Las diferéncias son mai que mai dins l'explicacion de l'evolucion Orador (fòrma etimologica) > Aurador. Dauzat e Rostaing i veson l'influéncia d' aurum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 17 e Bénédicte Boyrie-Fénié, en donant l'exemple de aunor, crei d'i trobar un fenomèn general d'evolucion de o- inicial en au-, frequent en lengadocian e encara mai en gascon. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, sembla fondat d'explicar lo fenomèn per l'aglutinacion de la preposicion a [e dins lo cas de honorem > onor > aunor, l'explicacion es que lo mot èra femenin : la aunor > l'aunor]. Bénédicte Boyrie-Fénié remarca que dins lo mot *orator(i)u, lo [-j-] foguèt amudit; postula dins aquel cas l'influéncia del sufixe -atore, plan espandit .
Grézac
I a un Grézac al nòrd de la comuna sus la RD 103, qu'es probablament Saint-Clair de Grézac, annèxa de Sainte-Foy près de Penne https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/268/mode/2up, glèisa situada un o dos km pus al nòrd, dins la direccion de Pena e dins aquela comuna. Grézac vendriá probablament del nom latin d'òme Gratius e sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 331, per de luècs semblables, latinizacion del sufixe gallés -ācon. Grézac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Gratius, mès la fòrma occitana seriá normalament *Grasac.

 Istòria 

 Administracion 

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Pena d'Agenés; es ara del canton del País de Sèrras.

 Demografia 

 en 1793, la municipalitat èra Autafaja e Aurador
 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

 Luècs e monuments 
 La glèisa de Sent Martin, estralhada pels protestants, foguèt adobada mai d'un còp, puèi quasi totalament rebastida en 1883 segon los plans de Léopold Payen (1830-1911), arquitècte departamental d'Òut e Garona. Demòra de la glèisa romanica lo portal sud. Encara una restauracion de 2015 escafèt las pinturas que i demoravan (font : panèl d'informacion a la glèisa).

 Personalitats ligadas emb la comuna 

 Veire tanben 
 Comunas d'Òut e Garona

 Ligams extèrnes 

Nòtas

Categoria:Comuna d'Agenés
Categoria:Comuna de Guiana
Categoria:Comuna d'Òlt e Garona