Landòs

Landòs http://bdtopoc.org/?city_selected=Landos (Landos en francés) es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia
Landòs es la comuna pus importanta delh canton de Pradèlas e beneficia de la preséncia delh collègi. Los dos vialatges pus importants son lo borg e La Sauvetat, situat sobre la RN 88.
 Comunas vesinas 
    400px|left|Distanças e posicion relativa


Perimètre delh territòri

Toponimia
La prononciacion es [lan'dwɔs], d'un informator de competéncia lingüistica excellenta, nascut a Issarlés enquèsta Sivadon junh de 2019.
Las fòrmas ancianas son Ecclesia S. Felicis de Landons alh secle XII, Eccl. S. Felicis de Landos en 1179, Landoas en 1225, Landocium en 1373, Landos en 1464, Landoz en 1614  Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 151-152 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f200.image . 
Segon Dauzat, Landòs ven benleu delh nom germanic d'òme Lando, mas la fin delh mot laissa una dificultat d'interpretacion Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 384. 
Segon los Féniés, Landòs z-es lo nom d'òme Landon alh plural Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 392.
La Sauvetat
Lo nom, delh latin salvitas, es totjorn d'origina medievala, e pusleu delhs secles XI e XII. Las salvetats èran a l'Edat Mejana, en Occitània, de zònas de refugi creadas per la Gleisa catolica e delimitadas a l'entorn d'una gleisa. Garantissián lo drech d'asile, dins lo quadre de la Patz de Diu. Avián un ròtle de pòblament e de colonizacion de las tèrras verges Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 640, a La SalvetatBénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 297.
Dins aquelh cas, designa una comandariá de l'Òrde dels Templèirs, villa et ecclesia quæ dicitur Salvitas en 1164 Jean Arsac, Les noms de lieux du Velay, reedicion 2023, p. 222. 
Ribains
Las fòrmas ancianas son Ribains en 1291, Ribens en 1506, Ribains en 1834. Ribains z-es sobre la coste de ladroit près delh rius de las Empesas. Pòt èsser de formacion latina o romanica e venir delh latin ripa, riba, ambelh sufixe -anus; lo sens seriá « abitant de la riba » Jean Arsac, Les noms de lieux du Velay, reedicion 2023, p. 413. Malurosament, Joan Arçac, que la sabiá o la podiá conéisser, nos fornís pas la prononciacion.

Istòria
En 1789, Landòs dependiá de la província de Velai e de la subdelegacion e senescalciá delh Puèi de Velai. Sa gleisa parochala, diocèsi delh Puèi de Velai e archipreirat de Solanhac, èra delh vocable de Sant Fèlix; lo prior de Goudet presentava a la cura .

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes
 Landòs sobelh site de l'Insee

Nòtas

Categoria:Comuna de Velai
Categoria:Comuna del Naut Léger