Redoma

Redoma (Rodome en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Redoma en 1228, Rodonia = Rodoma en 1313, Castellanus Rodomote, bajulus Saltus Domini Regis en 1315, Redonia = Redoma en 1326, Rodomme en 1594, Roudhomme en 1594, Paroisse Saint Jean de Redome en 1639, Redoume en 1647, Rodome en 1781. La fòrma occitana es Redóumo Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 435, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f527.item.texteImage , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés. 
La prononciacion es donc [re'dumɔ] : interpretacion d'aprèp Fritz Krüger  e l'ALLOc (punt d'enquista 11.22) Xavier Ravier, Atlas Lingüistique et Ethnographique du Languedoc occidental, Tome I, CNRS, 1978).
Munès
Munès (nom francés), [a un km al nòrd-èst de Redoma,] es un masatge e una anciana comunautat [non parròquia] de la diocèsi d'Alet, un ancian fèu del capítol del monestièr de Sant Pau de Fenolhet. Las fòrmas ancianas son : A la baus de Munio entre 768-814 e 1744, Locus de Munesio al sègle XIII, Munasium en 1368, Villa de Mones, comprene Munes, en 1461, Le lieu de Munès, 15 maisons fort petites, de peu de valeur; 2 moulins, un noble au chapitre Saint Paul en 1594, Meunès en 1647, Amau de Munès, ferme et moulin, en 1807 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 270, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f362.item.texteImage .
Las fòrmas ancianas son tròp contradictòrias per imaginar la prononciacion, encara que *Munés siá probable : finala en -ensem > -és ?. La situacion a la punta d'un planòl, dins un site estret, pòt justificar lo basc munho, « pichon mont ». Véser Mun. Se pòt supausar Munio abans le sègle X, puèi *Munh, apondi tardiu de -és, « le terrador de *Munh »; çaquelà perqué -nh- auriá desparegut ?
Calhens
Es un masatge, un còp èra del cossolat de Galinagas e fèu del capítol Sant Pau de Fenolhet. Las fòrmas ancianas son : Calens entre 1037 e 1639, Cailhens en 1583, Tailhens, comprene Cailhens entre 1371 e 1587, Amau de Caillens, réuni a Rodome en 1791 en 1807Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 56, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f148.item.texteImage .

Istòria

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bèlcaire; es ara del canton de la Haute-Vallée de l'Aude (en francés), donc de la Nauta Val d'Aude.

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna
Es la patria del contaire occitan Pèire Pous (Pierre Pous). 

 Véser tanben 
 Comunas d'Aude

Ligams extèrnes
 Redoma sul site de l'Insee

Nòtas

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna d'Aude