Vilapinta

Vilapintahttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/11d.html (Bilopínto en grafia de l'abat Savartés; Villepinte en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

 Geografia 
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Vilapinta
Las atestacions ancianas son : Locum quod dicitur Villa Pinta et ecclesia in honorem sancti Johannis Baptistae en 754; Villa Picta en 1120; Picta Villa en 1207; Villapinta en 1211; Vilapenche en 1441; Villapenche en 1442; Villapincta en 1485; Villepenche en 1494. Lo patron parroquial sembla cambiat per un brieu al sègle XVI. Ecclesia parrochialis Beate Marie loci de Villa Picta al sègle XVI; Beata Maria de Villa Pincta en 1503; Villepinte en 1781; Bilopínto (prononciacion segon l'abat Savartés).
Villa designa las grandas proprietats ruralas a partir del sègle IV, puèi pren pauc a pauc lo sens de « vilatge ». Lo determinant ven del latin pincta, « pinta (pintrada) » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 722 e 718, per quina motivacion ? benlèu de frescas dins la glèisa.
Lo Puèg Sant Pèire (nom supausat)
Ancian priorat del vocable de Sant Pèire. Las atestacions ancianas son : In loco ubi vocatur a Cascared en 1216, Feudum de Cascarretto en 1263, Cascarretum, in episcopatu Tholosano en 1267, Ecclesia de Cascarreto en 1296, Redditus hospitalis de Cascareto en 1317, Castarretum..., Cascayretum en 1318, Hospitale de Castaireto al sègle XV, Cascareish en 1640, Pech Saint Paire en 1781Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 334, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f426.item.texteImage , Pech St Paire (mapa de Cassini). Lo lòc a cambiat de nom e i a un dobte sul nom novèl. L'abat Savartés manda a Sant Ferriòl.
Sant Ferriòl
Es un ancian decimari situat sus la comuna de Vilapinta e en partida sus la de Carlipà. Sembla ligat a Cascaret, futur Puèg Sant Pèire. Las fòrmas ancianas son : Decimarium Sancti Ferioli, in loco ubi vocatur a Cascared en 1216, Saint Fériol en 1774, Saint Ferréol en 1807, Pred de Sainct Ferriol en 1641Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 386, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f478.item.texteImage .
Sant Ferriòl, en latin Ferreolus, es un avesque de Limòtges al sègle VI, un martir a Besançon al sègle III, un martir a Viana (Isèra) al sègle IVAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 599, a St-Fargeau.

Istòria
En 1790-94, Puy-Saint-Pierre (Lo Puèg Sant Pèire ?) foguèt incorporat a la comuna http://cassini.ehess.fr/fr/html/fiche.php?select_resultat=40398. Es un masatge situat a 1 km al nòrd-èst de Vilapinta, sus la RD 526.

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas d'Aude

Ligams extèrnes
 Vilapinta sul site de l'Insee

Nòtas

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna d'Aude