Nicòla

Nicòla (Nicole en francés) es ua comuna agenesa, gascona lingüisticament, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània,  ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre deu territòri

Toponimia
La prononciacion es [ni'kɔlɔ]. Las fòrmas ancianas son : eccl. Sancti Symphoriani de Bura, en latin, en 1120, bastidam vocatam Nicola in loco privo vocato Cangio, en latin, en 1293, a fundacione et constructione nove bastide de Nicolea, en latin, en 1293, Nicola in loco prius vocato Cangis, en latin, en 1293, Nicola, Nichola, en latin, en 1307-1317, r. de Puy de Bure en 1520, B. Symphoriani de Podio Vero, vulgo NicoleBénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 195-196.

Lo nom es un transferiment de la vila anglesa de Lincoln, damb ua deformacionAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 496

Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, es un deus rares toponimes anglés d'Aquitània. Mes la bastida de Lincoln en 1291 èra dejà batejada Nicòla dus ans après que la fondèren. Seré lo resultat d'ua metatèsi e de l'atraccion deu petit nom Nicòla, d'origina grèga : Lincoln > Nilcol(n) > Nicol (dissimilacion deu prumèr -l-, atraccion deu petit nom).

Lo morre deu Pech de Berre (en francés), ua formacion oronimica tautologica, qu'a hornit vestigis arqueologics despuish lo Neolitic, es la pròva d'ua ocupacion anciana.

Istòria
Lo rei Edoard Ièr d'Anglatèrra fondèt la bastida en 1291, damb lo nom de Lincoln.

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km²

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas damb la comuna

Véser tanben
 Comunas d'Òut e Garona
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna d'Agenés
Categoria:Comuna de Guiana
Categoria:Comuna d'Òlt e Garona