Le Vaulmier

Lo Vamièr (nom occitan notat localament; Le Vaulmier en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

 Geografia 

 Comunas vesinas 
 400px|left||Distanças e posicion relativa 


Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Vaulmieres, en 1267, Valmeyrs, en 1282, Valmeriœ, en 1312, Valmies, en 1418, Los Valmyers, en 1589, Le Baumir, en 1628 (estat-civil de Cròs de Montverd, en Orlhagués), Le Vaulmieis, en 1651, Lou Baulmiers, en 1653 (estat civil de Salèrn), Le Valmiers, en 1653, Le Valamier, en 1659, Le Vaulmieux, en 1669, Lou Vaumieux, en 1672, Lou Vaulmiers, en 1679, Le Vaulmiès, en 1680,  Le Valmiès, en 1683, Le Vaumier, en 1750, Le Vauxmiers, en 1784, Les Vaulemiers (mapa de Cassini) http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496863TadSHP. Le Vaulmier (nom francés) vendriá de val (del latin vallis) e del nom del riu que i passa, MarEnquèsta a l'IEO e Découvertes Occitanes. Segon Catarina Liethoudt a Découvertes Occitanes,"D’après los documents vièlhs, lo nom occitan seriá puslèu Mar (sens s a la fin), qu’èra gaireben totjorn escrich aital.Per dire la vertat, ai pas gaire d’explica de l’origina d’aquel nom e, en occitan d’auèi, se dich pas jamai « mars », mas « mar » o « ma »." (Mars en francés) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 695. L'atestacion de 1282 fai pensar efectivament a una segonda sillaba venguda de -mariu. Las fòrmas ancianas del nom del riu Mar son Flumen Maire, al sègle XII, Aqua dicta de Mar, en 1290, Aqua de Mare, en 1473, Merle, sense data, Ribière Cabade (nom auvernhàs dins la comuna de Sant Vincenç de Salèrn), Rivière de Mas, en francés, en 1653 
http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a0113514968608a15DC. Dins la fòrma Mars, -s finala es parasit o tardiu. Senhalem una interpretacion improbabla : Le Vaulmier interpretat coma lo vau mièg IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf. Certanas fòrmas son degudas al betacisme; una es d'origina orlhaguesa e l'autra es de Salèrn, doncas locala. La prononciacion notada al borg, gràcias a tres informators, es [lu ba'mjɛ] (amb un e pusleu mejan, mas coma l'auvernhàs naut barra e barrat tonic en i, chal compréner è); un informatritz pus joina, que sa coneissénça de l'occitan es passiva, ditz [lu bal'mje] enquèsta Sivadon, abrial 2018. Sembla dificil d'explicar la prononciacion actuala; las fòrmas ancianas farián preveire una fòrma en Bau-, prononciada regularament [bu-]; l'evitament de çò que fariá pensar al vèrbe vomir explica pas completament la prumeira sillaba e la segonda pausa tanben problèma.

 Istòria 

 La comuna se creèt en 1839, del territòri de Sant Vincenç de Salèrn http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=39051.
 Administracion 

 Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Salèrn; es ara del canton de Riòm de las Montanhas.

 Demografia 

 Luòcs e monuments 

 Personalitats ligadas amb la comuna 

 Veire tanben 

 Ligams extèrnes 

Nòtas e referéncias
Nòtas

Referéncias

Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)
Categoria:Comuna de Cantal
Categoria:Comuna d'Occitània