Lobés e Bernac

Lobés e Bernac (Loubès-Bernac en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre deu territòri

Toponimia
 Lobés. Las fòrmas ancianas son capella de Lubiis, latinizacion de 1326, p. Sancti Petri de Lubis, latinizacion sense data, p. de Lubiis, latinizacion de 1520 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 161. Per Dauzat, lo nom ven deu latin lupus, « lop », emb lo sufixe -arium Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 380, a Laloubère; per Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, Lobés ven d'un nom « romanic » d'òme Lupercius (comprene Lupercius o son resultat a una epòca dejà romanica). Bénédicte Boyrie-Fénié refusa aquelas proposicions, pr'amor de la fòrma orala emb e barrat ([lu'be], [lu'bejber'na], per Lobés-Bernac) e pr'amor de las fòrmas ancianas (abséncia dr). Un etime luparium, « luec poblat per deus lops » donariá *Lobièr. L'etime Lupercius menariá a *Lobèrç > *Lobèç, emb è dubèrt. L'argument de la prononciacion compta pas perqué a prepaus de Sent Astier, comuna que tòca Lobés e Bernac, Bénédicte Boyrie-Fénié constata que la finala -ièr se pronóncia emb [e] barrat dins los parlars brageiragués [n'es entau per tot -è finau deu Bordalés au Brageiragués], mès l'abséncia de r au sègle XIV es un indici que poiriá sufir, d'aitant qu'una fòrma en latin pòt conservar una r perduda dins la prononciacion. L'interpretacion de Bénédicte Boyrie-Fénié es lo nom d'òme Lop emb lo sufixe -és, vengut deu latin -ensem, çò que justifica la grafia Lobés Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 161 e 221, per Sent Astier La prononciacion [lu'bej] es la d'un locutor naturau nascut a Margairon enquèsta J.P. Sivadon, 2021.

 Bernac. Las fòrmas ancianas son p. de Bernaco, en latin, en 1520, p. Sancti Johannis Beati  Veri (?) sive Beate Marie de Bernaco, au sègle XVII, en latin. La finala -ac marca que Bernac èra una anciana granda propietat romana, emb un nom de propietari que demanda de las precisions. Bénédicte Boyrie-Fénié recensa l'interpretacion deu nom Bernac per los toponimistas : Brennus per Dauzat, Bernus per Negre, Vernus per Grosclaude. Causís lo cognomen Vernus, atestat, que la fai escriure Vernac ; mès dins lo dobte, la grafia pus simpla s'impausa, d'aitant que l'isoglòssa deu betacisme (confusion de v e de b'') es près e qu'a poscut camjar dempuèi lo sègle XVI. Vau mai escriure Bernac'''.

Istòria

 En 1826, Bernac e Lobés fusionèron http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=20071.

Administracion

 Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Duràs; es adara deu canton dei Tuquets de Guiana.

Demografia

 Coma s'explica la populacion de 1800 ?
 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km²

Demografia Bernac

 En 1793, Bernac es probablament dejà recensat emb Lobés
 Las donadas a la drecha deu grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Lobés e Bernac

Luecs e monuments

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Òut e Garona
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Guiana
Categoria:Comuna d'Òlt e Garona
Categoria:Comuna d'Agenés