Montjòi (Aude)

Montjòi (Montjoi en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. 

Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Castrum de Monte Joi in Termenesio en 1232, De Monte Joy en 1232, De Monte Jocundo en 1366, Montjoux en 1415, Lo loc de Monioy = Monjoy en 1464, Monjoy en 1536, Montjoy en 1595, Notre Dame de Montjoy, fondée par Charlemagne en 1639, Montjois en 1689. La prononciacion occitana es Mounjói Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 435, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f527.item.texteImage , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [mun'ʒɔj]. 
Segon Dauzat e Rostaing, los Montjòis son formats ambe mons [montem] e l'etimologia de la segonda partida es malsegura; segon los autors, vendriá de mons gaudii, « mont del gaug » o del germanic mundgawi, « proteccion del territòri »; designa una eminéncia caracteristica long d'un camin, sovent un tumulús, o una construccion que sèrv de senhal Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 465, 467, a Mons; segon los Feniés, aquel nom representa de pilòts de pèiras qu'ensenhan lo camin a seguir o remembran un eveniment important Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 129.
Burgan e Lafon remembran los articles d'Anne Lombard-Jourdan de la Nouvelle Revue d'Onomastique, 1990, p. 281-282 e 1993, p. 159-180. Cap a la fin del sègle X, un montjoie designava d'auturas situadas près de lòcs sents; lo nom es atestat Mons Gaudii en 997. S'aplicava mai que mai al tumulús ont Sant Danís seriá estat escapitat. La tuca èra lo punt de recampament de las tropas reialas abans un combat, en cridant « Montjoie-Saint-Denis ! ». Èra donc lo crit de guèrra dels cavalièrs franceses. L'etimologia es un compausat germanic, format de Mund, « apara ! », a l'imperatiu, e de Gau/Gawi, « país, territòri ». Seriá a l'origina una crida a un protector del territòri dels francs, çò qu'explica lo sens de crit de guèrra. Foneticament, lo passatge de *mundgawi a montjoie es regular en francés e lo nom foguèt latinizat en montem gaudii e cristianizat per lo ligam a Sant Danís. Lo toponime s'espandiguèt suls camins de pelegrinatge e prenguèt lo sens de « montet que sèrv d'observatòri », de « pilòts de pèira o d'edicul per ensenhar lo camin o gardar un remembre » e quitament de « quantitat, abondi » Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 346-348.

Istòria 

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas d'Aude

Ligams extèrnes
 Montjòi sul site de l'Insee

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna d'Aude
Categoria:Comuna de Lengadòc