La Sauvetat de Savèras

La Sauvetat de Savèras https://openstreetmap-oc.org/ (La Sauvetat-de-Savères en francés) es una comuna agenesa situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion es [la,sawe'tat de sa'βɛrɔs]. Las fòrmas ancianas son : de Salvitate, en latin, en 1169, burgus de Salvitate, en latin, en 1211, Ecclesia et villa de S. Petri de Salvitate, en latin, en 1235, Prior de Salvitatis de Saberiis, en latin, en 1318, capella de Salvitat, en ?, en 1326, loc de Salvitate de Saberas, en ?, en 1341, Sabetat; locus de Salvitat in Agenens, en ?, en 1348, R de Salvitate de Saberiis, en latin, en 1520Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 265.

Lo nom, del latin salvitas, es totjorn d'origina medievala, e puslèu dels sègles XI e XII. Las salvetats èran a l'Edat Mejana, en Occitània, de zònas de refugi creadas per la Glèisa catolica e delimitadas a l'entorn d'una glèisa. Garantissián lo dret d'asil, dins lo quadre de la Patz de Dieu. Avián un ròtle de pòblament e de colonizacion de las tèrras vergesAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 640, a La SalvetatBénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 297.

Segon Durengues, l'avesque d'Agen concediguèt lo fèu de Savèras al capítol de Sent Grapasi, i aviá sus la tuca d'aquel nom un vilatge e probablament una glèisa parroquiala. Los canonges de Sent Grapasi volián far créisser la populacion e donc l'interèst del fèu. Creèron donc, dins la segonda mitat del sègle XII, en bas de la tuca de Savèras, près d'una aiga, un priorat e bastiguèron una glèisa. Autregèron als abitants la franquesa e lo dret de seguretat. Atal nasquèt la Sauvetat de Savèras.

Savèra es tanben una comuna de Nauta Garona, al sud de Riumas. Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, aquel nom vendriá d'una raiç idronimica plan anciana sav- / sab-, presenta dins lo nom de Sava, afluent de Garòna (Sava en 1158), de Sambre (Sabis per Juli Cesar) e d'autras aigas. L'etime de Savèra seriá *sav-ara e lo nom de l'ancian vilatge sul puèg vendriá donc del nom de l'aiga.

Xavier Delamarre plaça implicitament Sava e Sambre dins los noms celtics. Las différentas Sèvres an per etime sabarā segon aquel autorXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 224 e 364.

N.B. Segon una faussa cresença, lo nom seriá Sauvetat sense articleSegon https://web.archive.org/web/20160306004710/http://www.eoe-oc.org/files/Camins_Estiu/Camins_Estiu_102_formate.pdf.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas damb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Òut e Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna d'Agenés
Categoria:Comuna de Guiana
Categoria:Comuna d'Òlt e Garona