Vèlha Briude

Vèlha Briudesegon  e  Demai lo panèu de senhalizacion d'intrada del viatge balha la forma non normalizada Veïa-bride mas que tendriá a justificar la forma conservatritz velha [ˈveja.ˈbʁidə]Albert Massebeuf, Pe Bride, à travers Brioude, Edition imprimerie Watel, Brioude, 1985. "Véïa Bride". (Vieille-Brioude en Francés) z-es una comuna auvernhata situada dins lo departament delh Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

 Geografia 

 Comunas vesinas 
    400px|left|Distanças e posicion relativa


 Perimètre delh territòri 

Toponimia
Vèlha Briude
Las fòrmas ancianas son Ecclesia... vocabulo Vetus Brivate en 833, Vetulae Brivate vès 1000, Vetusta Brivate en 1064, Ecclesia S. Vincencii et eccl. S. Mariae de Vetula Brivate alh secle XII, Veila Briude vès 1200, Frater Vetus Brivata en 1241, Veille-Bride en 1241, Castrum de Veteri Brivata en 1269, Veli Briude en 1271, Vielle-Briode en 1327, El castel de Velhya Breyude en 1341, Velha Brieude en 1353, Vielle-Brioude en 1401, Veille-Brioude en 1511Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 297 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f346.item. 
Lo nom z-a pas chamjat dempuèi lo sègle XIII : Vèlha e pas Vièlha, Briude prononciat Bride o autrament. La prononciacion aproximativa z-es tanben ['veja 'brydə] a Sent Just de Briude Enquèsta delh contributor en 2024.
Dauzat explica que lo pònt (briva en gallic), qu'explica lo nom de Briude (briva + sufixe -ate), z-èra vès Velha BriudeAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 117, a Brive.

Vedrinas
Las fòrmas ancianas son Villa Veterinas, en latin, au sègle X, Vedrinas, en 1139, La villa de Vidrinas, en 1341, Mansus de Vedrynes, en 1459 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f339.image Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 290. Dauzat, que semblava conéisser pas lo tipe veterina, explica lo nom per un mot latin inatestat (vulgar), *vitr-ina, « veirièra (en lengadocian), fabrica de veire ». Mas desempuèi, aquelh tipe de nom z-es explicat per veterinae, « animau de bast » ----> « estable d'una abitarèla, sus una viá romana per exemple » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 703Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 145. Lo grop -tr- baila normalament -i-, a data anciana (e donc per exemple petra > pèira, *vitrina > veirina), mas se la sincòpa z-es pas tròp aboriva (se veterina ven pas tròp leu vet'rina), l'evolucion z-es *vederina, puèi vedrina.

Istòria
 Lo 4 de junh 1845, la comuna de Vedrinas (nom supausat) saguèt annexada a Vèlha Briude .
 En 1789, Vèlha Briude fasiá partida de la província d'Auvernhe, de l'eleccion e subdelegacion de Briude e delh ressòrt de Montpensèir. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Briude, z-èra delh vocable de Sant Vincenç .

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion z-èra de  abitants e la densitat z-èra de  ab/km².

 Demografia Vedrinas (nom supausat) 

 Lo n° INSEE z-es estat chamjat, per de las rasons practicas.
 Las donadas mancan per 1836, mas en 1841, sembla ben que Vedrinas z-èra recensat amb Vèlha Briude.

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes
 Velha Briude sobelh site de l'Insee

Nòtas

Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)
Categoria:Comuna del Naut Léger