Mascarans

Mascarans (Mascaras en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus  e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia
Autes vilatges e quartièrs : Era Lana, Serròt.

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Era prononciacion qu'ei [maska'rad]]. Eras fòrmas ancianas que son R. de Mascharas, en 1296, De Mascaranis, en latin en 1313, De Mascaranis, en latin, en 1379, De Mascaras, en 1342, Mascaras, Mascarans, en 1429, Mascaras, sus era mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII. Cf. tanben Mascaranheda, quartièr de Mascaràs situat ath sud deth vilatge, citat en 1429 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000, http://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1125&titre=mascaras .

Que cau logicament estudiar amassa Mascarans deths Hauts Pirenèus, Mascarans (e Haron), eth Mascaràs de Gers, Mascarvila de Lauragués e Mascarens (comuna de Lautrèc, Tarn).

Dauzat e Rostaing qu'explican eths tres Mascarà(n)s per un nom germanic d'òmi, Mascarius (latinizacion), devath era fòrma Mascaranis, genitiu de la declinason femenina franca. Era medisha explica que vau per Mascarvila, dab eth apondi deth resultat de villa, « grana proprietat » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 440. Qu'ei logic : era finala vila ara fin deth nom e pas ath començament qu'ei sovent associada ara colonizacion franca e donc Mascar qu'a plan de rasons d'estar un nom germanic Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 183. Per Mascarens, dab eth sufixe -ingos, Ernèst Negre precisa que Mascar ei un nom gallés d'òmi, que eths germans adoptèn Ernest Negre, Les Noms de Lieux du Tarn, 4e ed., Vent Terral, Energues, 81350 Andouque, 1986, p. 52; en efècte, Negre, çò precisan Grosclaude e Le Nail, qu'avèva mostrat dens era soa Toponymie du canton de Rabastens que Mascarus èra dens ua inscripcion latina de 55, çò qui empacha de l'interpretar com d'origina germanica; Mascarus que seré gallic e Ernèst Negre que precisa auré probablament eth sens de « negre ». Mascaros qu'ei tanben un antroponime trobat sovent en Gasconha per Berganton; que considèra ei un shafre, dab eh sens possible « lordejat, maculat, tacat ». . Xavier Delamarre coneish pas Mascaros, mès sonque Mascios Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 192.

Miquèu Grosclaude qu'explica eths Mascarà(n)s deths Pirenèus Hauts e Atlantics per un nom d'òmi Mascar(us); eras fòrmas dab doble -aa [deth nom bearnés] que serén era marca d'ua n e d'un plurau, -anos o -anas (observacion de Jacques Boisgontier). Eths Mascarà(n)s que serén *mascaranas (villas), « las proprietats de Mascarus » Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 105-106 [meilèu « eras tèrras »]. Grosclaude qu'accèpta era explicacion de Boisgontier (meilèu ua fòrma femenina), mès, encoratjat per eras fòrmas ancianas, que causeish pr'aquò era grafia masculina Mascarans.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab era comuna

Véder tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus
Categoria:Comuna de Gasconha