Sant Bonet de Salèrn

Sent Bonet de Salèrn (Saint-Bonnet-de-Salers en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia

Comunas vesinas

 400px|left||Distanças e posicion relativa 


Perimètre del territòri

Toponimia
 Sent Bonnet. Las fòrmas ancianas son Sanctus-Bonitus, en latin, al sègle XII, Sainct-Bonnet près de Salern, en francés, en 1443, Sainct-Bonnet-de-Bossac, en francés, sense data, Sainct-Bonnet, en francés, en 1508 e en 1680 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496862EGSEvM. Sant Bonet èra avesque de Clarmont al sègle VIIAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 589https://nominis.cef.fr/contenus/saint/430/Saint-Bonnet.html. Boussac (Boçac en occitan) es un vialatge a l'oèst de la comuna; s'es pas un nom de persona, l'origina es la meima que per Boçac (Nauta Marcha)). La prononciacion notada a Chaucinac es [sim bu'ni] enquèsta Sivadon, abrial 2018.
 Tougouse. Las fòrmas ancianas son Tholosa, en 1273, Tholouze, en 1636, Thulouse, en 1643, Tholouse, en 1659, Thoulouse, en 1669, Thoulouze, en 1693, Toulouze, en 1728, Tolouse, en 1742, Toulauze, sense data, Touze (mapa de Cassini), Tougouse (mapa d'Estat major) http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496862nGBUjR. Tougouse es lo nom de la granda viala lengadociana e coma la grafia ten pas compte de las alteracions auvernhassas de -l- intervocalica, la grafia es Tolosa. L'alteracion apareis pas dins las fòrmas ancianas davant lo sègle XVIII : la grafia Touze de Cassini, pusleu qu'un amudiment de -g- intervocalic segondari, marca probablament la mala compreension d'aqueste -g- intervocalic prononciat a l'occitana per un enquestaire francés de Cassini; -g- manca pas de tornar paréisser un sègle après sus la mapa d'Estat major.
 Chasternac. Las fòrmas ancianas son Villa Castreniacus, al sègle XII, Chastranat, en 1504, Chastrenac, en 1655, Chassenac [cacografia], en 1656, Chestrenat, en 1742, Chasternac (mapa de Cassini) http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496855OEhJ2o. Lo nom ven d'un nom d'òme latin, Castrenus, atestat https://books.google.fr/books?id=m1pDAAAAcAAJ&pg=PP444&lpg=PP444&dq=nom+castrenus&source=bl&ots=E8823eKKx3&sig=SAMnoFXeulHrjx2nah_8tc5C3yc&hl=fr&sa=X&ved=0ahUKEwjfnZSDyIzZAhUMa1AKHcQBCK4Q6AEIJzAA#v=onepage&q=nom%20castrenus&f=false, amb lo sufixe celtic -āco(n), latinizat ordinàriament en -acum. Chasternac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Castrenus. Aquò's possible que siá pus ancian que Sant Bonet, qu'èra benlèu una simpla glèisa bastida dins l'intencion de desservir mai d'un vialatge. La finala -ac s'abasís regularament en -at, en Auvèrnhe, Lemosin, Agenés, Vasadés, Bordalés, puèi dins un segond temps la consonanta finala dispareis. La grafia depend de la fòrma orala, Chasternac, amb metatèsi, Chastrenac, sense metatèsi.
 Ruzolles. Las fòrmas ancianas son Ruisola, en 1284, Ruzolles, en 1654, Gruzolles, en 1661, Rusolle, en 1669, Rusolles, en 1670, Russolles, en 1687, Reizolles, en 1701, Ruzeolle, en 1742, Ruzoles, en 1852 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a0113514968615u77Rf. Las fòrmas ancianas son pas claras, mas lo nom, amb son sufixe -òla (del latin -ola) marca benleu la preséncia de roselas (Papaver rhoeas), associadas a las culturas. La grafia seriá Rusòlas.
 Navaste. Las fòrmas ancianas son Mas de Navaste, en 1443 ; Navesse, en 1508 [cacografia probabla]), Nubaste, en 1734, Nabaste, en 1742, Navastre (mapa de Cassini) http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a0113514968609icvD4. La varietat de las fòrmas (b o v, -aste o -astre) facilita pas l'interpretacion, entre un derivat de nap e la formula respectuósa femenina Na, benleu associada a un nom aparentat a un toponime auvernhàs escur, La Vastria.
 Paillès. 	Las fòrmas ancianas son Villa Paliers, al sègle XII, Mansus de Felieytz, en 1366, Paliens, en 1508, Palier, en 1653, Palietz, en 1671, Palhès, en 1685, Palhiès, en 1689, Palliès, en 1692, Pailliès, en 1742, Paliès, en 1743, Pailliez (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII), a Pailhers, en 1852 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496860jrlgnV. La fòrma de 1366, qu'es pas la prumeira, es probablament una cacografia o una mala lectura. Lo nom es probablament Palhèirs (pus auvernhàs que Palhièrs, mas benleu pas pro francés per èsser acceptat dels escribas), semblable a Palhèrs e a un vialatge a costat de Palheiròls. Lo nom es format de palha e del sufixe eiretèir de -arium, que dona normalament -èir en auvernhàs. Luòc ont se consèrva de palha (Dauzat e Rostaing Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 515) o cabana(s) cobèrta(s) de palha, segon Astor IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf ?
Istòria

Administracion

 Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Salèrn; es ara del canton de Mauriac
Demografia

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias
Nòtas

Referéncias

Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)
Categoria:Comuna de Cantal