Ceyssac

Ceissac o Çaissac ? (Ceyssac en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.

 Geografia 

 Comunas vesinas 
    400px|left|Distanças e posicion relativa


Perimètre delh territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Castrum quod vocatur Ceyssac, nobiles de Cheyssac alh secle XI, Castellum Celsiacus en 1089, Sacsiacum vès 1164, Castellum de Ceyssac en 1171, Saisac en 1173, Castrum de Saissac en 1229, Cessacum en 1257, Castrum de Sayssaco en 1330, Eccl. paroch. S. Johannis de Ceyssaco en 1474, Ceyssacium en 1514 Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, p. 51 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f100.image. 
Segon Dauzat, Ceyssac ven delh nom latin d'òme Cessius, ambelh sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 164, a Cesson. 
Joan Arçac remarca que per d'autres noms semblables, Dauzat chausís Saxiacum, de saxum, « ròc »; aquela origina sembla tanben convenir per Ceyssac, encausa de son ròc caracteristic; mas, lo riu, Chaissa en 1346, Cheyssa en 1392, vai pas dins aquelh sens Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 137.
Senilhac
Las fòrmas ancianas son Senilhac en 1343, Cenilhiac en 1587, Cinilhac en 1613, Cenilhac en 1695 Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, p. 268 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f317.image. 
Segon Joan Arçac, Senilhac ven delh nom latin d'òme Senilius, derivat de senilis [« de vielh »] o delh gallic Senus. I a de vestigis antics Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 162, doncas Senilhac èra probablament una proprietat galloromana.
Segon Xavier Delamarre, a prepaus de Senillé e de Sennely, noms estreitaments aparentats a Senilhac, Seniliācon z-es format delh nom celtic d'òme Senilios, atestat, ambelh sufixe -āconXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 235, 306, 365 .
Chantilhac
Las fòrmas ancianas son Chantilhac en 1298, Champtilhac en 1614 Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, p. 64 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f113.image. 
I a de vestigis galloromans e lo nom sembla pas un transferiment, mas una anciana proprietat galloromana. Chantilhac z-es doncas format delh nom celtic (o galloroman) d'òme Cantilios, atestat, ambelh sufixe -ācon Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 102, 290, 337 Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 139-140Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 143, a Cantillac (mas Cantillac ven de Quintilius).
Los Vinhaus
Preséncia anciana de vinhaus (vinhals) sobe una penta orientada alh sud-èst.

Istòria
En 1789, Ceissac, qu'èra un fièu vassau de la vescomtat de Panhac, èra de de la província de Velai, de la subdelegacion e seneschauciá delh Puei de Velai. Sa gleisa parochala, diocèsi delh Puèi de Velai e archipreirat de Solanhac, èra delh vocable de Sant Joan Baptista; l'avesque delh Puei presentava a la cura . 

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes
 Ceissac sobelh site de l'Insee

Nòtas

Categoria:Comuna de Velai
Categoria:Comuna del Naut Léger