Issanlàs

Issanlàs ò mielhs IssanlaçLoïs Alibèrt, Gramatica occitana, segonda edicion, Centre d'Estudis Occitans, Montpelhièr, 1976, Vocabulari ortografic, p. 459-460IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org(Issanlas en francés) es una comuna occitana de Vivarés, situada dins lo departament d'Ardecha e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

 Geografia 
Per de rasons de relèu (e de feblesa de densitat de populacion que favorisèt pas los investiments), i a pas de relacion dirècte per viá enquitranada entre la partida centrala (Issanlàs, Meseirac) e meridionala de la comuna e la partida nòrd-èst (mas de segur, i a de chamins). Tipicament, La Ribèira es a 2 km alh nòrd en linha dirècta d'Issanlàs, a 3 km a pè, mas per anar d'un a l'autre en veitura, chau far un alongui de 8 km, en passant per la RD 117, puèi lo còl de Fiulabisa (1250 m d'altitud), puèi la RD 110 e encara un chamin. A causa d'aquò, la comuna a dos n° de pòstas e depend de dos burèus : lo 07660 que correspond a L'Esperon, per la majoritat de la comuna e lo 07510 que correspond a Sant Cirgue de Montanha, per la partida nòrd-èst.

 Comunas vesinas 
    400px|left|Distanças e posicion relativa


Perimètre delh territòri

Toponimia
Issanlàs
Issanlàs seriá atestat Iciliacum en 950 http://www.lieuxetrivieresdefrance.fr/index.php/i-etymologie-noms-de-lieux-de-lardeche/ dins la Charta Vetus delh Vivarés. Lo nom gallés Iccios es atestat Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 298 e benlèu òm pòt supausar un *Iccilios. Cossí que siá, seriá pas lo sol cas en Vivarés e en Velai d'una finala -acum dins los tèxtes e d'un resultat modèrne en às, d'escriure. mielhs -aç segon la norma alibertina; cf. Alairacs. L'evolucion interiora en nasala es pas tanpauc çò esperat amb la fòrma anciana (evolucion regulara se la nasalizacion es pas fautiva : Icilhac). Albèrt Dauzat se demanda se Issanlàs seriá pas un compausat gallés en uxo + -ialo(n) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 362: mas seriam encara pus luènh delh resultat.

La prononciacion es [isan'las], amb s fòtament chotat, d'un locutor de competéncia lingüistica excellenta nascut a Issarlés enquèsta Sivadon junh 2019.

Meseirac
Los noms que revèrtan Mézeyrac pòdon venir siá delh nom latin d'òme Macerius (Amaricius segon los Féniés, doncas amb metatèsi) amb lo sufixe -acum [latinizacion del sufixe gallés -ācon] o d'un autre nom latin, Miser amb lo sufixe [analogic] -iacumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 426Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 187; lo segond explicariá la prumièra sillaba. Mézeyrac èra doncas probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Macerius o Miser. La grafia es Meseirac, quin que siá l'etime, se la fòrma francesa correspond a la prononciacion. I a un autre Mézeyrac a Présailles e benlèu qu'un delhs dos es un transferiment de l'autre.

La prononciacion es [mezɛj'rak], d'un locutor de competéncia lingüistica excellenta nascut a Issarlés , çò que permet d'escriure Meseirac.

Istòria
Alh sègle XVIII, ni Issanlàs nimai Meseirac èran pas parròquias https://www.geoportail.gouv.fr/donnees/carte-de-cassini cherchar a 07660 Issanlas.

Entre 1790 e 1794, Mazeiras (comprene Meseirac), que compreniá probablament Issanlàs foguèt annexat per Masan. Puèi en 1899, Issanlàs (amb Meseirac) se creèt, a partir de Masan http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=21738.

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Cocoron; es ara delh canton de Nauta Ardecha (Tuèis burèu centralizator).

Demografia

 2016 : 104
 Luòcs e monuments 

 Personalitats ligadas amb la comuna 

 Veire tanben 

 Ligams extèrnes 

 Nòtas 

Categoria:Comuna de Vivarés
Categoria:Comuna d'Ardecha