Alfa e omega

La tradicion crestiana assimila sovent Jèsus Crist a l'alfa e l'omega, del nom de la primièra e de darrièra letra de l'alfabet grèc classic (ionic) (α e ω). Çò que simbolisa l'eternitat del Crist, que :
 es al començament de tot; se pòt se referir al primièr capítol de l'Evangèli segon sant Joan,
 e es a la fin del monde (Apocalipsi segon Sant Joan).

Le Jesuista Pierre Teilhard de Chardin tornèt prendre, dins sa presentacion del punt ω, cap final de l'evolucion umana, associat a l'α de la creacion, aquela metafòra. 

Dins la numeracion grèga, la letra α es lo 1 chifre de la 1 enneada (lo nombre 1, doncas lo mai pichon) e la letra ω lo 8 chifre de la 3 enneada (lo nombre 800, doncas gaireben lo mai grand...). De α a ω vòl tanben dire .

Dins lo simbòl d'Atanasa, la Trinitat crestiana es presentada coma essent l'Alfa e l'Omega.

 Font 
Libre d'Isaïas 44:6

Apocalipsi 1:8

Novèl testament Apocalipsi 21:6

 Traças 
Son innombrables dins l'iconografia crestiana

Aquel simbòl es dessenhat a la basa del ciri pascal alumat la nuèit de Pascas per simbolizar la preséncia del Crist al còr del monde. I es associat una crotz, l'annada e cinc grans d'encens enfonsats dins la cira.

Figura a l'oèst e a l'èst du Crisme, encadrant lo chi (X) e lo rhô (P).

Lo porgue de la mitat de la Sagrada Familha de Barcelona es divisat en dos per una colomna centrala on
t l'escultor Subirachs a gravèt las letras alfa e omega unidas.

Categoria:Cristianisme