Valròs

Valròshttps://books.google.com/books?id=YL0iAQAAIAAJ&q=%22Valr%C3%B2s%22&dq=%22Valr%C3%B2s%22&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjCisi5v6b4AhW0n44IHeiwDeMQ6AF6BAgDEAI o benlèu Valranshttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34d.html o   (Valros en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es valrossenc -a.

Geografia

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : decima de Valrans en 1186, podium seu gardam de Valrano en 1199, villa de Valras en 1206, bastidam de Valranis,  de Valrano en 1262 (identificacion mausegura), Valranis en 1323, 1361, de Valranis prope Pedenatio en 1344, de Valranis en 1368, Valras en 1425, de Valranis al sègle XVI, 1636, Valros en 1571, 1585, Verras en 1622, Valros en 1643, 1708, Valras pres Pezenas en 1740-60, Valros en 1770-2 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 418. 

Segon Hamlin, coma Valrans e d'autras localitats, Valròs èra una proprietat galloromana basada sus Valerius, amb lo sufixe -anum, mas (per Valrans ?) Hamlin considèra que la fòrma actuala [amb -s- finala] es deguda a una etimologia populara : *Val ras, « val rasa, tonduda de près », qu'eliminèt las variantas *Valran, *Vauran, *Valeyran. La fòrma de 990, Valcros, citada per Dauzat e Rostaing, es venguda probablament del marrit diccionari topografic d'Eugène Thomas, junta pas ambe las seguentas : an se podiá pas prononciar [ɔ] en 990 se los escribas dels sègles seguents podián encara restablir -ans. Justament, Dauzat e Rostaing escrivon Valcros aquela atestacion de 990, ambe lo sens de « val cavada » o en tot cas en associant los dos sens de « val » e de « cròs »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 696. Mas la diferéncia de tractament fonetic de -an- dins dos vilatges distants de 20 km interròga.

Fòrmas ancianas tiradas del (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas : Valcros en 990; Valranum en 1130; podium seu gardam de Valrano en 1199; de Valranis en 1247-8; Valranis en 1323; Valras en 1425; Valros en 1625; Valros en 1643; Cure en 1760; S. Stephanus de V en 1780https://dicotopo.cths.fr/places/P06020868https://books.google.com/books?id=rsNpi7IVulEC&pg=PA683&dq=%22Valros%22+and+%22toponymie%22&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjWxvvhvKb4AhXfiI4IHZ1uAvgQ6AF6BAgKEAI#v=onepage&q=%22Valros%22%20and%20%22toponymie%22&f=false; Valros al sègle XVIII (Cassini); Valros al sègle XIX (Estat Major).

Istòria

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Cervian; es ara del canton de Pesenàs.

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Lengadòc
categoria:comuna d'Erau