Linhan

Linhanhttps://books.google.com/books?id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Lignanhttps://framacarte.org/en/map/ieo-toponimia-occitana_6746#11/43.3971/2883.1490, [li'ɲo], [li'ɲan] (Ligna, Lignò o Ligno en grafia mistralencahttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1427.jpg; Lignan-sur-Orb en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es linhanés -esa.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion es [li'ɲan] (actuala), [li'ɲo] (tradicionala, encara coneguda). Las fòrmas ancianas son : villa vocabulo Lignano, in villa Lignano, ecclesia S. Vincentii, après 1010, Lignano en 1030, 1053, villa que vocant Lignan en 1077, in castro et in villa de Lignano en 1131, municionem de Lidigan [legir: Lignan] en 1159-81, castrum Lignani en 1216, de Linhano en 1344, lo castel de Linha en 1363, Linhan en 1562, de Lignano al sègle XVI, de Linhano en 1636, Lignan en 1643, 1708, Linhan ou Lignan en 1740-1760, Lignhan en 1740-1760, Lignan en 1770-72 (mapa de Cassini). D'autres noms semblables gardan la prononciacion locala autentica : LIGNON (masatge de  Riòls), atestat Lignon en 1298 [1746], 1501 [1746], etc, Ligno en 1650, 1722, Linon en 1773-4 (mapa de Cassini); prononciacion [li'ɲõ]; totjorn a Riòls, a 7 km al sud, LIGNO (ostal), atestat Linio en 1773-4 (mapa de Cassini); RUISSEAU de LIGNE (Valròs e Montblanc), Rec de Ligno (cadastre de Valròs); prononciacion [li'ɲo]; nom de familha Lignon derivat del noms dels lòcs precedentsFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 217. Lo contributor a un dobte sus la bona lectura d'una mencion de 1298, Lignon per masatge de Riòls.

Segon Dauzat, Linhan ven del nom latin d'òme *Linius (inatestat segon Dauzat), derivat de Linus, amb lo sufixe -anumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 403; segon Hamlin (per Linhan, la comuna e lo masatge de Riòls, non pas l'ostal), Linhan ven del gentilici o de l'escais-nom latin (del nomen o del cognomen) Linius, amb lo sufixe -anum. Linhan èra una proprietat galloromana.

NB. L'accent tonic es sus la segonda sillaba, çò qu'exclutz la grafia Linha.

Linhan - Lignanum villa cum ipsa turre en 977; In villa Lign. ecclesia S. Vincentii cum domo et vinea et duos ortos et ortolano cum uxori et tres i… en 1152; Castrum Lign. cum ecclesiis et omnibus earum pertinenciis en 1216; Linianum en 1187; Linha en 1384; Lignan en 1625https://dicotopo.cths.fr/places/P78121612. 

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

 Luòcs e monuments 

 Personalitats ligadas amb la comuna 

 Veire tanben 
 Comunas d'Erau
 Ligams extèrnes 

 Nòtas e referéncias 

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna d'Erau