Sent Leser

Sent Leser (Saint-Lézer en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia
Aute vilatge o quartièr : Castèthvielh.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [sénn lé'zé] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Beorretanæ Urbis... apud Talvam, au sègle VIau (Gregòri de Tors, De gloria confessorum), In ipso Bigorrensi castro, en 1064, abbas Sancti Liceri Bigorre, en latin, en 1026, prior Sancti Licerii, en latin, en 1090, De Sancto Licerio, en latin, au sègle XIIau, en 1300, en 1313 e en 1342, Sent Lezier (ibid.), Sen Lisier, au sègle XIIau o XIIIau, Senlezer en 1285, Sent Leser en 1429, S. Lezer (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1208&titre=saint-lezer.

Segon Dauzat e Rostaing, Sent Leser que vien deu nom grecolatin d'òmi Glycerius, avesque de CoseransAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 611.

Segon Negre, Sent Leser qu'ei lo nom d'un sent, Licerius.

Per la mencion deu sègle VIau, segon Roland Coquerel (De Bigorra à Saint Lézer p. 12), Urbs Beorretana e Talva designan pas ací la medisha localitat. R. Coquerel (op. cit.) que pròva gràcias a tèxtes e arguments arqueologics, l'oppidum deus Bigerriones èra pas a Tarba, mes a Sent Leser, l'anciana Bigorra. Tarba que seré vienuda capitala deus Bigerriones (o Bigerri) que plan tard, a ua data desconeishuda, mes après la patz romana estó solida. Segon Miquèu Grosclaude, la fòrma in ipso Bigorrensi castro que designa lo lòc on ei situat lo monastèri de Sanctus Licerius. Donc a aquera epòca (a la date de l'afiliacion deu monastèri a Clunhic), lo nom de la vila èra pas enqüèra lo deu monastèri, causa complida a partir de l'atestacion de 1300.

A Sent Leser que pòden véder las rèstas d'un remarquable oppidum au lòc aperat Castèth Vielh. Qu'èra donc probablament l'ancian caplòc deus Bigerriones.
R. Coquerel (De Bigorra à Saint Lézer), qu'explica Sent Leser (Sanctus Licerius) seré estat lo cincau o lo prumèr avesque de Bigorra, segon los autors. Que'u horneish la data aproximativa de 484. Dauzat en botant la data de 700 qu'a trobat autas honts. Com que sia, que i a la confusion enter Licerius e Glycerius. Que sembla i avó un Sanctus Licerius, avesque de Lheida, lo medish o un aute. Grosclaude que causeish l'etime de Sanctus Licerius, avesque de Bigòrra.

Istòria
R. Coquerel (De Bigorra à Saint Lézer p. 12) que pròva gràcias a tèxtes e arguments arqueologics, l'oppidum deus Bigerriones èra pas a Tarba, mes a Sent Leser, l'anciana Bigorra. Tarba que seré vienuda capitala deus Bigerriones (o Bigerri) que plan tard, a ua data desconeishuda, mes après la patz romana estó solida. Bigòrra qu'estó transformada en plaça hòrta au sègle IVau entà emparar la capitala navèra, Tarba. Cap a l'an mil, los comtes de Bigòrra qu'i establiguèn la soa residéncia sus la mòta castrau, lo Castèth Vielh.

 Administracion 

Demografia

 En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab era comuna

Véder tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Bigòrra
Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus
Categoria:Comuna de Gasconha