Sesseraç

Sesseràs o Saisseràshttp://www.persee.fr/doc/anami_0003-4398_1917_num_29_115_8087?h=capcir grafia anti-etimologica, degun es pas capable de descodar una tala grafia (Cesseras en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Expausada a un climat mediterranèu, es drenada per la Cèssa, l'Espène, lo riu del Pas de Fòssa e per divèrses autres pichons corses d'aiga. Inclusa dins lo pargue natural regional del Naut-Lengadòc, la comuna possedís un patrimòni natural remarcable : dos sits Natura 2000 (los « causses de Menerbés » e lo « Menerbés ») e doas zònas naturalas d'interès ecologic, faunistic e floristic.

Geografia
La comuna es limitròfa del departament d'Aude.vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion es [sèsè'ras]. Las fòrmas ancianas son : parochia de Saisseras cum ipsa ecclesia S. Martialis en 1100, ecclesiam S. Martialis de Seisseria en 1102, Pontius de Cesseratis,  Bernardo de Cesserats en 1135, Guillelmus Boeri de Seceraz en 1169, de Cesserad cap a 1182, de Cesserats en 1222, decimario de Cesseracio en 1255, castri de Cesseratio en 1262, territorio de Cesseratio en 1267, Cesseratio en 1331, 1351, lo luoc de Cesseras en 1361, de Cesseracio en 1386, Cesseras en 1518, 1529, 1740-60, 1770 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 102. 

Segon Dauzat, Sesseràç ven del nom de l'aiga Cesse (nom francés), en riba de qué se tròbaAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 163; segon Hamlin, Sesseràç tira son nom de l'aiga de Cesse. Sesseràç es pas situat sus Cesse, mas a mai de 2 km al sud e de l'autre costat de l'aigavèrs. Pr'amor de las fòrmas ancianas (Cesse : in rivum quem vacant Seissar en 924, ultra Cesser en 1262, flumen Cesseris en 1358, la Rybiera Dessesse en 1537, Cessé en 1596, la Cesse en 1740-60, Cesse R. e Ceysse R. en 1770, sus la mapa de Cassini). Es probablament un derivat, amb lo sufixe -arem, del latin saxum « pèira »Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 101), los dos noms son de mal separar; probabla lo vilatge s'es desplaçat cap al sud. Seriá un derivat, amb lo sufixe -atis, del nom de l'aiga, probablament d'epòca galloromana.

 Istòria 
L'ocupacion umana es atestada sus la comuna de Cessaràs dempuèi 300 000 ans (cavamentde la cauna del Clòsc).

Lo vilatge apareis pas oficialament dins l'istòria qu'en 844, dins un acte de Charles le Chauve (mencion de la villa Censaradus).

Al sègle XIII, al moment de la crosada contra los albigeses, lo senhor acusat d'eretgia es despossedit de sos bens e empresonat a Carcassona. En 1255, Saint Louis balha Cessaràs a Raimond II Trencavèl, en indemnizacion dels bens confiscatas per la Corona. Es  dins lo castèl senhorial que seriá mòrt aquel abans-darrièr dels Trencavèl, en 1263, après aver servit lo rei de França pendent la setena crosada. 

Lo 25 d'octobre de 1591, a luòc la batalha de Cessaràs-Azillanet dins Erau, pendent las guèrras de religion.

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna d'Erau
Categoria:Comuna de Lengadòc