La Livinièra

La Livinièra o La Livinhièirahttps://books.google.com/books?newbks=1&newbks_redir=0&id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Livini%C3%A8re (en francés La Livinière) es una comuna lengadociana situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d'.

Los gentilicis son vinhèirol -a e vinhairon -a.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La Livinièira
La prononciacion es [la libi'njejro]. Las fòrmas ancianas son : villa Cella-vinaria quae dicitur Terras en 869-870, illo castello et illas forcias de a la Lavineria, cap a 1032-1060, castrum quem vocant Lavineira en 1069, ecclesiam S. Stephani de Cella-Vinaria en 1102 e cap a 1182, castellum de Lavineria en 1127, castrum de Lavineria en 1175-1176, de Lavinaria, ad Lavinaria en 1262, prior de Lavineria en 1275, 1351, 1362, prieuré de La Livinière en 1661, la Livigniere en 1740-1760, la Liviniere en 1740-1760 e 1770 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 218-219. 

Segon Dauzat, La Livinièira ven del nom latin d'òme Lavinius, amb lo sufixe -aria, puèi aglutinacion tardiva de l'article; se pòt tanben pensar a una alteracion de la vinièra (latin vinearia, « vinhal »)Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 407; segon Hamlin, La Livinièira, proprietat galloromana, es un derivat del gentilici latin Lavinius, benlèu amb lo sufixe -anum, alterat abans la data de las primièiras atestacions, per càmbiament de sufixe jos l'atraccion paronimica de l'ancian occitan vinièra, del latin vinaria, « vinha »; cella « monastèri », atestat Cella-Vinaria (benlèu per *Cella Lavinaria) a poscut èsser confondut amb l'ancian demonstratiu cela e remplaçat per l'article definit la (cf. Cel Mans > Le Mans).

Calamiac Bas, Calamiac Naut
Lo gentilici de Calamiac es calamiòl -ahttps://books.google.com/books?newbks=1&newbks_redir=0&id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Calamiac.

Lo nom es atestat sus la mapa de Cassini : Calamiac B[a]s, H[au]t en 1770 (Cassini). 
Calamiac èra probablament un domèni galloroman, format de l'escais-nom [cognomen] latin Calamus amb lo sufixe -i-acum; cf. Calamiac a Sadirac (Gironda). Una autra possibilitat seriá, amb lo sufixe gallic o pregallic (sic) -iaco, lo tèma oronimic preindoeuropèu *kal-am-Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 69.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna d'Erau
Categoria:Comuna de Lengadòc