Popian

Popianhttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34d.htmlhttps://books.google.com/books?newbks=1&newbks_redir=0&id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Popian (Poupian en grafia mistralencahttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1834.jpg; Popian en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es popianet -eda.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : villa Pupiano en 842 (?), in ministerio Pupianense en 959, ministerium Pupianense en 962, vicaria Pupianense en 968, 972, vicaria Pupianianense [legir : Pupianense] en 990, valle Popianensi, cap a 1005, castro Popianense en 1013, vicaria Popianense en 1031-60, castri quod vocatur Popian, de castro Popiano en 1077-99, parrochia S. Vincencii de Popiano en 1094-1107, Popiano en 1094-1108, etc., de Popian en 1113, 1149, 1201, 1529, de Popiano en 1361, Popian en 1571, 1590, Poupian en 1622, 1626, 1643, 1740-60 , cap a 1780, Paupian ou Poupian en 1740-60, Popian en 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 308. 

Segon Dauzat e Rostaing, Popian ven dau nom latin d'òme Poppius, amb lo sufixe -anumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 542; segon Hamlin, Popian ven dau gentilici latin Puppius, amb lo sufixe -anum. Popian èra una proprietat galloromana.
Fòrma anciana tirada dau diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865)
Popian - Popianum castrum en 996https://dicotopo.cths.fr/places/P15388615.

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna d'Erau
Categoria:Comuna de Lengadòc