Mervièlh

Mervièlh (en francés Murviel, puèi Murviel-lès-Montpellier dempuèi 1891) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

 Geografia 

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion es [mèr'bjèl] (Atlas Linguistique du Languedoc oriental). Las fòrmas ancianas son : villa quam vocant Muro Vetulo en 1031-1060, ecclesia S. Johannis de Muro Vetulo, parrochia vel villa S. Johannis de Muro Veteri en 1122, castrum de Muro veteri en 1149-50, villam de Muro veteri en 1155, ecclesiam S. Johannis de Muroveteri, cap a 1160, de Muroveteri en 1187, 1194, sense data [sègle XII ?], del maso del castello de Mur vetulo, lo mas del castel de Muro vetulo en 1201 (?), villam de Muro veteri en 1202, terminio S. Johannis de Muroveteri en 1213, castri de Muroveteri en 1311, Mervielh en 1526, Meruel en 1613, Merveil en 1622, Merviel en 1622, 1626, Murvel en 1648, Merviel en 1668-69, Murviel en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini), Merviel en 1771Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 264.

Segon Dauzat e Rostaing, Hamlin, lo nom representa « mur vièlh, vièlha muralha », que designa un ancian oppidum. Justament, al nòrd del vilatge, i a lo siti arqueologic del CastelàsAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud,reedicion 1984, p. 487, a Mur-de-Barrez, ont se trobava una vila antica celtica, puòi galloromana.

La clartat del toponime a patit d'una assimilacion vocalica : u de mur vengut e per influéncia de è de vièlh (è es normalament impossible abans l'accent tonic, es donc lo fonème pus prèp, e, qu'a remplaçat u). Es a remarcar qu'en occitan, i a pus sovent de dissimilacions que d'assimilacions en toponimia (los Ròcafòrt venguts Recafòrt dins la prononciacion, los Verdfuèlh cambiats en Vrufuèlh, etc), allòc que las assimilacions vocalicas son frequentas en la lenga basca (cf. lo doblet uri, vilatge e iri). Es lo fenomèn de l'armonia vocalica, que se pòt tanben trobar mai o mens en Catalonha, país de substrat iberobasc (Celsona > Solsona, per çò qu'es de la toponimia, jonoll, de genoll < genŭcŭlu, per çò qu'es de la lenga) e plan sovent en valencian meridional (olla sona ['ɔʎɔ] e terra sona ['tɛrrɛ]).

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

 Luòcs e monuments 

 Personalitats ligadas amb la comuna 

Veire tanben
 Comunas d'Erau
 Ligams extèrnes 

 Nòtas e referéncias 

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna d'Erau