Briçac

Briçac (Brissac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : ecclesie S. Nazarii de Brissiaco, versus Brissac, apud Brissiacum en 1073, apud Breisag en 1119, de castro Breixach, domino de Breixac en 1122, de Breixac en 1122 (contèxte occitan), castello de Brissaco, abans 1129, castrum de Breissacho en 1189, castro de Breissaco, castrum de Breissac, de Breyssac en 1217, castri de Brissaco en 1217, parrochia S. Nazarii de Breissaco en 1218, Bricciaco, Briciaco, Brisac, Breusac en 1260, Breissaco en 1263, de Brixaco en 1264, apud Brissac en 1271, 1273, de Brissiaco en 1275, 1285, apud Bricciacum, de Brixiaco en 1283, de Prixiaco en 1392, de Brixiaco en 1529, 1550, Brissac en 1526, 1648, 1740-60, 1774-75 (mapa de Cassini), Brissac ou Breissac en 1740-60Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 60. 

Segon Dauzat, Briçac ven del nom gallic d'òme Briccius, amb lo sufixe -acumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 111, a Brécé; segon Hamlin, Briçac ven del gentilici latin o gallic Brĭccius, amb lo sufixe -acum. Briçac èra una proprietat galloromana. Segon Hamlin, las atestacions en ey e en ei son degudas a l'ĭ brèu del radical (en realitat -e es degut a l'ĭ brèu, mas lo doble -cc- explica l'existéncia del diftongue).
Icençac
Las fòrmas ancianas son : ecclesia S. Stephani de Eisalchac en 1140, ecclesiam de Isselsaco en 1187, S. Stephano de Yssansaco, ecclesia de Yssansaco, sense data [sègle XII ?], parrochia S. Stephani de Issanzac en 1218, de Eissansaco en 1288, de Usanssacco, de Issansaco en 1289, prior de Yssansaco en 1331, parrochia S. Esthephani de Yssansaco en 1433, Saint-Etienne-d'Yssansac en 1694, St Etienne d'Issensac en 1740-60, 1774-75 (mapa de Cassini). Segon Hamlin, Icençac ven del nom gallic d'òme *Iccentius amb lo sufixe -acum. Icençac èra una proprietat galloromanaFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 198. 

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna d'Erau
Categoria:Comuna de Lengadòc