Causses e Vairan

Causses e Vairan (Causses-et-Veyran en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Causses
La prononciacion es ['kαusès]. Las fòrmas ancianas son : castrum de Caucio en 1199, casalem de Caussero en 1265 [segonda man : cap a 1500], de Cauceribus en 1323, de Cauceriis en 1342, de Carceribus en 1351, de Causseribus en 1357, 1361, al sègle XVI, en 1636, de Causis en 1500-1502, Causses en 1571, Causse en 1622, 1643, 1708, Causses et Vairan/Veiran en 1740-60, Causses en 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 94. 

Segon Dauzat, que cita una mencion Calsanum de 990, venguda del (marrit) diccionari ortografic d'Eugène Thomas (1865), lo nom auriá conegut un reculament d'accent [implicitament, *Caussan > *Caussa]. L'origina seriá lo nom latin d'òme Calicius, amb lo sufixe -anum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 157; segon Hamlin, pr'amor de la situacion topografica e de las fòrmas ancianas, lo nom es pas simplament un plural de causse; la fòrma de 1199 es probablament corrompuda. Causses ven de l'ancian occitan calcièr
(> calciè, TdF) « caucinièira » (cf. l'expression in furno caucerencs emplegada en 1165); après la reduccion normala d'-èrs a -ès, una etimologia populara faguèt passar lo nom a causses.
Vairan
La prononciacion es [ba'jro]. Las fòrmas ancianas son : terminio de Averano, cap a 972, ecclesiam S. Severi de Vayrano, cap a 1156, castrum de Veranio, cap a 1182, Vayrano en 1323, [villa] de Vayrano en 1342, Vayra en 1363, Vayran en 1571, 1585, de Vayrano, al sègle XVI, de Vairano en 1636, Veiran en 1708, m[étair]ie du Vairan en 1759, l'eglise de Vayran en 1740-60, Vayran en 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 423. 

Segon Hamlin, Vairan ven del gentilici latin Varius, amb lo sufixe -anum. Vairan èra una proprietat galloromana.

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna d'Erau
Categoria:Comuna de Lengadòc