Boisseson

Boisseson (Boissezon en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
La comuna se situa dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc.

Son nom vendriá del latin de Buxodunum, .

Geografia

Toponimia
Boisseson seriá un compausat de buxea (del latin buxus, "bois", e sufixe collectiu -ea) e del gallés dunum, "puèg, fortalesa", o de buxetum (del latin buxus e sufixe collectiu -etum) e sufixe -onemAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 92, a Boisseron.

Boisseson es situat al jonhent dels rius de Durenca e Durencusa.

 Istòria 
 A l'Edat Mejana, Trencavel, vescomte d'Albi, bastiguèt un castèl a la plaça de la glèisa d'uèi.
 A la fin del sègle XIIe siècle, les Boissesons, castelans de Lombers, èran de senhors importants de la region. Azalaís de Boisseson, molher de Bernart de Boisseson, èra celebrada pel trobador Ramon de Miraval. Segon aquel, lo rei En Pèire III d'Aragon se seriá enamorat de la beutat d'Azalaís e la venguèt cortejar.
 En 1280, Joan de Montfòrt balha la senhoriá de Boisseson als Burlatz.
 A l'epòca modèrna, Boisseson se nomenèt Boisseson d'Aut Montel, per la distinguir de Boisseson de Matvièl, actuala Comuna de Murat.
 Pendent de conflictes del sègle XVI, lo castèl foguèt occupat successivament per las tropas protestantas del duc de Rohan, e las tropas catolicas del duc de Montmorency. E fin finala destruit pel Viscomte de Paulin, levat la torre de gaita que encara uèi demòra quilhada.
 Pèire Borèl descriguèt al sègle XVII una ninfa vivent a l'entorn de Boisseson, vestida d'una rauba fronzida, de pès e braces fòrça longs, encontrada per un nomenat Sèva que, un còp arribat a Boisseson, conta son aventura als abitants. Una legenda locala menciona la Salimonda, bèla femna dels longs cabels, que pareissiá solament per Candelièra, manjant una poma se la recòlta de l'an que ven èra bona. 
 En 1714, la marquesa de Sant Chamond, eretièra de Loís de Cardailhac, vendèt sa part de la senhoriá de Boisseson a la nòbla Barbara de La Belotterie.
 En 1768, Boisseson es victima d'un aigat.
 En 1789, Boisseson apartenguèt a la Senescauciá e a la diocèsi de Castras.
 En 1792, pel recrutament dels batalhons de volontaris de Tarn, Boisseson deguèt fornir 25 volontaris.
 En 1790 foguèt creada la municipalitat de Boisseson d'Augmontel, capluòc del canton comprenent las comunas d'Aut Montel, Boissedon d'Aut Montel, Cambonés, Sant Julian de Gais (uèi La Garriga) e Val Durenca.
 Lo 20 de març de 1830, la seccion de Pairin naut, enclava de Boisseson, foguèt unida a la commune d'Aut Montel.
 Lo 12 de junh de 1833, los tèrmes de las comunas de Boisseson e de Castras tornèron èsser definits.
 Lo 22 de junh de 1889, la comuna de Boisseson foguèt demenida de la parròquia de Sant Salvi dels Ròcs, uèi comuna.
 Lo 14 de març de 1928, malgrat un avis defavorable del Conselh d'Estat, la Comuna es encara demenida de la parròquia de Nòstra Dama de Noalhac, uèi Comuna.
 Lo 3 de julhet de 1973, la comuna de Boisseson se jonhèt al canton de Masamet Nòrd-Èst.

Administracion

 Demografia 

Personas ligadas a la comuna

 L'abat Gustave Farenc, arqueològ e escrivan occitan (7 de març de 1878 - 11 de junh de 1972). Autor d'una Flòra occitana de Tarn, publicada per Ernèst Negre, Agen: Cap e cap, Agen, 1973.
 Pierre Bernard, fotbalaire.

Nòtas e referéncias

 Véser tanben 
 Articles connèxes 

 Ligams extèrnes 
 Istòria de Boisseson

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna de Tarn