Labeja

LabejaSit Toponimia occitana (Labège en francés) es una comuna lengadociana del Tolosan, situada dins le departament francés de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

 Geografia 
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada dins son pòl urban en banlèga Sud-Èst de Tolosa.
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

Accès
 Entre la rota departamentala D16 e l'autorota de las doas mars (A61) en direccion de Narbona
 Pel periferic Èst de Tolosa sortida 19a.
 Per tren TER de Miègjorn-Pirenèus
 Gara de Labeja
 Gara de Labeja Innopòl
Una associacion milita per la prolongacion de la linha B del Mètro de Tolosa fins a Labeja Innopòl
Perimètre del territòri

Toponimia
Le nom es atestat en 1428, Labega Raymond Corraze, Le diocèse civil de Toulouse en 1428 : géographie et onomastique, in Annales du Midi, 1953, p. 125 . 
Segon Dauzat, Labeja ven de Lapidea (villa), d'un escais latin Lapideus o d'un adjectiu lapideus, « en pèira » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 375. Pr'amor de la vocala finala, l'adjectiu masculin es exclús. 
Segon Negre, Labeja es un vilatge al bas de las pendas dins una comba expausada al sud-oèst. Labeja ven de l'occitan labech « vent del sud-oèst », ambe -a, çò que ne fa un adjectiu : localitat expausada al vent de sud-oèst Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume II, n° 22 432. 

 Istòria 
De traças romanas se pòdon veire a Labeja. Mas cap de vilatge foguèt pas present sus aquel site. Foguèt un lòc de passatge entre Basièja e Tolosa. A l'Edat Mejana, l'abitat es dispèrs. Al sègle XIV, una senhoriá de Labeja es atestada dins de documents de l'epòca. Aparteniá al collègi Sant Front de Perigòrd que ne demorèt proprietari pendent quatre sègles. Lo vilatge se bastiguèt a l'entorn de la glèisa a la fin de la Renaissença.

Pendent l'Ancian Regime, Labèja èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sent Bertomiu, Sent Sarnin en 1538. Tanlèu 1790, Labèja èra del canton de Castanet Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 22 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

A partir de 1960, al Nòrd-Èst del vilatge se desvolopa un pòl novèl amb fòrça burèus e laboratòris sul site de Labeja Innopòl.

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

 Lòcs e monuments 

 Las fonts de Sant Sarnin e del Laurèl son conegudas per lors aigas curativas. Una legenda conta que Sant Sarnin se seriá arrestat a Labeja e balhèc a la font de Sant Sarnin lo poder de garir
 La glèisa de Sant Bertomieu del sègle XIX
 Lo colombièr del Boisset del sègle XVIII inscrich sus la tièras dels monuments istorics dempuèi l'11 de julhet de 1977
 L'ostal Salvan
 Un grand club de petanca amb los melhors jogaires de la region

Véser tanben
 Comunas de la Nauta Garona

 Ligams extèrnes 
 Site de la vila de Labeja
 Labeja sul site de l'IGN

Nòtas

Categoria:Comuna de la Nauta Garona
Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Grand Tolosa