Cauna de la Devesa

La cauna de la Devesa (o palais de la fialaira de veire) se tròba a Cornhon, entre Sant Ponç de Tomièiras e la Bastida de Roairós dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc. En mai de la cauna, lo vilatge aculhís lo primièr Musèu de l'Espeleologia.

Geologia
Se situa entre doas bendas ordovicianas, al costat de la falha del grand sinclinal Salessa-Jaur. Aquela falha separa los terrens calcaris devonians dels terrens metamorfics del Somalh. Al nòrd se tròba de bancs de calcari dolomitics, mineral remarcable dins la cauna.

Es devesida en tres nivèls:
 Un nivèl inferior que solament pòt èsser visitat pels espeleològs.
 Un nivel intermediari que presenta de concrecions en calcita e en aragonita.
 Un nivel superior amb concrecions excentricas.

 Istòria de la descobèrta de la cauna  
Descobèrta de la dintrada 
La primièira dintrada de la cauna foguèt descobèrta en 1886 durant la construccion de la via de camin de fèrre Masamet-Bedarius que traucava la comuna de Cornhon. La dintrada, apelada  se situa a  al dessubre del sòl, en fàcia de l'anciana gara, convertida uèi en sala de fèstas.

Començament del sègle XX: Exploracion e desvolopament de projèctes
Las primièiras davaladas
Los primièrs visitaires de la cauna foguèron los obrièrs de la via de camin de fèrre que al passatge afrabèron bon nombre de concrecions coma o remembra Édouard-Alfred Martel dins son òbra titolada Les Abîmes.Les abîmes : les eaux souterraines, les cavernes, les sources, la spéléologie : explorations souterraines effectuées de 1888 à 1893 en France, Belgique, Autriche et Grèce (Los abisses: las aigas sosterranhas, las cavèrnas, las fonts, l'espeleologia: exploracions sosterranhas efectuadas de 1888 a 1893 en França, Belgica, Àustria e Grècia). E.-A. Martel. Paginas 160 e seguentas.'' Lo 9 de genièr de 1893, L. Armand, M. Borguet e E.-A. Martel l'explorèron. Lor calguèt pas que una serada per dessenhar de biais parcial un plan somari de la cauna.

D'espeleològs de renom
L'exploracion de la cauna tornar comencèt en 1929 amb Jòrdi Milhau e sa còla. Calguèt aperaquí un an perque las recèrcas entrepresas per aqueles espeleològs foguèsson fructuosas. En 1930, trobèron en efièch las salas superioras de la cauna, en mai de la  (o , espeleològ de la còla que la descobriguèt). La cauna foguèt explorada per maites grands espeleològs franceses, que trobèron la majoritat de las salas: Norbèrt Casteret, Joseph Giry, De Rouville e Miquèl sensiblament.

Inauguracion
Las òbras comencèron en 1932 per sa partida superiora e s'acabèron en 1933. Foguèron realizadas pels membres del Club d'Espeleologia de la Montanha Negra e d'Espinosa (SCMNE), un dels clubs de espeleologia pus ancians de França, que son sèti se tròba a Cornhon. La cauna foguèt dobèrta a la visita lo 2 de setembre de 1933 coma s'evòca dins la . Las òbras se contunhèron entrò a 1939, an de l'inauguracion totala de la cauna, facha per Norbèrt Casteret.

L'exploracion del nivèl inferior
Uèi, la cauna contunha d'èsser explorada. Segon l'acòrdi amb la comuna de Cornhon, proprietària de la cauna, lo SCMNE mena d'expedicions regularas dins la partida inferiora de la cauna dins la tòca de descobrir totas las facietas. Aquel nivèl inferior es pas compausat de riu sosterranh, çò que permet aital de visitar la cauna gaireben tot l'an.

Accèsses
Per la D612 en arribant de Masamet o de Sant Ponç de Tomièiras
Per la D920-D620 en arribant de Menerbés
Per la via de camin de fèrre, transformada en , practicabla en bicicleta o a pè e que religa Masamet a Bedarius

Visitas
La cauna
La cauna se compausa de 7 salas repartidas en 2 nivèls (5 salas pel nivèl intermediari, 2 pel superior). La visita comença pel nivèl intermediari, que se situa  jos la zona de partença pel ponch pus bas de la visita. Las colors dominantas de la partida intermediària son l'òcra e lo marron.

Un escalièr de  (aperaquí 200 lòcas) comunica aquel nivèl e lo nivèl superior. La partida superiora es formada de concrecions blancas. La sortida de la visita se fa  al dessubre de de la zona de partença. Lo retorn a l'acuèlh se fa per una dralha botanica abelada de plantas mediterranèas.

Lo Musèu Francés de l'Espeleologia
Lo viatge sosterranh es precedit d'una visita al Musèu Francés de l'Espeleologia (compresa amb la visita de la cauna), que embarra una colleccion importanta de materials, de documents e d'objèctes de l'univèrs sosterranh. Los tèmas ne son l'istòria de l'espeleologia, los grands espeleològs, l'evolucion de l'equipament, la geologia sosterranha, la fauna sosterranha, la proteccion de las caunas e l'espeleologia locala.

Importància de la cauna pel Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc
Amb la barradura de la linha de la via de camin de fèrre, la cauna facilitèt la reconversion de l'ancian bacin industrial del Naut Lengadòc.Lo departament d'Erau es devesit en 7 airals toristics: Païses de Taur e de Pesenàs, Besierés, Montpelhièr, Còr d'Erau, las Cevenas e lo Puòg de Sant Lop, Vinhals (Menerbés, Sanch Inhan, Faugièiras) e lo Naut Lengadòc. Las visitas a la cauna mostrèron una auça entre 2008 e 2009; es lo segond site toristic d'aquel bacin après lo Jardin Mediterranèu a Ròcabrun.

 Nòtas e referéncias 

Ligams extèrnes
 Cornhon dins lo site d'istòria locala del País Sant Ponés
 Site oficial de Cornhon
 Club d'Espeleologia de la Montanha Negra e d'Espinosa

Categoria:Balma d'Occitània