Revèl

RevèlToponimia occitana (Revel en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Mons-Revellus en (1174 ? de mal legir), Revello en 1343 Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 3, p. 1855, vol. 4 p. 2357, cercar sus Gallica.
Dauzat e Rostaing explican lo nom de Revèl per l'ancian occitan revèl (latin rebellem), « revòlta », aplicat a un castèl Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, a Ravel, p. 557. Lo Petit Levy pòrta : revèl, reb-, « rebelle » (adjectiu); revèl « opposition, résistance; divertissement » (substantiu masculin)  Emil Levy, Petit Dictionnaire Provençal - Français, reedicion Culture Provençale et Méridionale, Raphèle-lès-Arles, 1980. 
Segon Negre, Revèl es una bastida fondada per Felip VI en 1341. L'occitan revèl aviá le sens de « rebellion, resisténcia » Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 26 894. 
Segon J. Astor, le vèrbe de l'ancian occitan revelar deriva del latin rebellare (de bellum, « guèrra »). -B- intervocalic ven regularament -v-. L'adjectiu revèl es vengut atal un nom gloriós e bellicós de castèl Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 669. 
Calvairac
Probablament d'un nom latin d'òme *Calvarius (cf. Calvius, de calvus, « cappelat ») e sufixe -acum.
Drulha
Las fòrmas ancianas son S. Saturninus de Druilha en 1093, Druilla en 1226, Druilhe en 1393 Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 2, p. 1015, cercar sus Gallica. 
A l'origina del nom de la comuna vesina Vaudrulha. Del celtic deruillā, « cassanha, garrissada », o [ipoteticament] propietat de Dervillos. La mapa de Cassini pòrta Dreuilh, que menariá a deruillon, meteis sens Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 135 e 345, per d'autres lòcs, mès las fòrmas ancianas pròvan qu'es una error.
Vaure
Del celtic uoberā, uobero, « font esconduda o riu escondut », que pòt menar al sens de « bòsc, forèst » (de uo, « jos » Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 324Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 275.
Cofinal(s)
Derivat de cofin. Lòc de fabricacion artesanala ?

Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Revèl èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa de Revèl es Nòstra Dòna de Gràcia. La comunautat de Revèl èra despartida entre la diocèsi de La Vaur (parròquias de Revèl, Calvayrac, Couffinal, Vauré) et de Sant Pàpol (Dreuilhe). En  1790, lo nom èra Revel,  Couffinals  et Vauré. Dreuilhe fosquèc comuna, puèi incorporada a Revèl en l'an IV. En 1790, Revèl èra caplòc de canton e de districte Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 38 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Calvayrac, o probablament en occitan Calvairac èra una parròquia de la diocèsi de La VaurDictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 9, 44 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Sus la mapa de Cassini, le nom es escrit St-Pierre de Calvairac a l'oèst de Revèl e al nòrd de Dreuilhe. La mapa modèrna mòstra simplament St-Pierre, ambe una glèisa e un cementèri.

Couffinal o Couffinals (probablament Cofinals en occitan) èra una parròquia de la diocèsi de La Vaur e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa èra Sant Andrieu Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 13 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Sus la mapa de Cassini, le nom es escrit Coufinal, a l'oèst de Dreuilhe (Coufinals sus la mapa modèrna, a l'oèst de la RD 624) e pareis pas coma lo d'una parròquia.

Vauré (probablament Vaure en occitan) èra una parròquia de la diocèsi de La Vaur e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa, annèxa de Revèl, èra Sant Sarnin Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 50 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Vaure es al nòrd de l'aglomeracion de Revèl, près de la RD 79f e garda sa glèisa e son cementèri.

Dreuilhe, (probablament Drulha en occitan) èra una parròquia de la diocèsi de Sant Pàpol e de la senescauciá de Lauragués, dins la comunautat de Revèl. Le vocable de la glèisa èra Sant Sarnin, ara Santa Crotz. Fosquèc comuna entre 1790 e l'an III, puèi suprimida e incorporada a Revèl en l'an IV  
Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 14 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Drulha es al sud-oèst de Revèl e garda sa glèisa e son cementèri.

Administracion

 Dempuèi la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, Revèl es demorat canton.

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas de la Nauta Garona

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna de Lauragués
Categoria:Comuna de la Nauta Garona
Categoria:Comuna de Lengadòc