Sent Goen

Sent Güenh (Sangoine en basco, Saint-Goin en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [sen'gweɲ]. Las fòrmas ancianas que son Sen Goenh en 1385, Sent Goenh en 1402, Sengoenh en 1536, Sangoenh en 1538, Sanct-Guoenh en 1546, Sent-Goenh en 1608, St Goen (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 290.

Segon Dauzat e Rostaing, Sent Güenh que vien deu latin Gaudentius, martir en 1475 dens la region de Tolosa Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 599, a St-Gaudens. Segon Joan Coromines, citat per Miquèu Grosclaude, lo nom qu'ei près de Senguanhet e que's poderé explicar per un aquitan *zingen aparentat au basco meridionau zingo, « prigondor, hons » e zintur, « gòrja » .

Miquèu Grosclaude que discuteish las proposicions precedentas, agionime o faus agionime. Sent Güenh qu'ei dens ua vath alluviau, donc shens ligam dab un mot « prigondor, hons, gòrja » [N.B. Gòrja qu'ei per zintur, foneticament lonh]. Dens lo censièr soletin que i a ua casa aperada Sent Guoadaynhe qui poderé estar ua alteracion de Sanctus Gaudentius. Shens certitud, Grosclaude que's vira meilèu cap a l'ipotèsi de Dauzat e Rostaing, Sanctus Gaudentius .

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Bearn
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics