Florenç

Florenç (Flourens en francés) es una comuna lengadociana del Tolosan, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus).

Es una comuna de Tolosa Metropòli.

Geografia
Ara, l'urbanizacion d'ostals individuals es mai que mai a l'entorn de Florenç, gaireben en continuïtat ambe Montauriòl e pas tant a l'entorn de la Magdalena. Le site de Puèg-Auriòl(a), distinct de la Magdalena, garda son castèl, mes es pas urbanizat https://www.geoportail.gouv.fr/carte.
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre del territòri

Toponimia
Florenç
Las fòrmas ancianas son Florentius en 1160, Florens en 1646 Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 2, p. 1152 e 1151, cercar sus Gallica, Florent en 1428. 
Florenç ven del nom latin d'òme Florentius, emplegat sol Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 292-293, a FlorensacErnest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, n° 10911. Es probablament lo nom d'una anciana villa galloromana.

Puèg-auriòl(a) (nom supausat)
Las fòrmas ancianas son Podio Aurialo o Podio Auriolo (tèxte manuscrit)Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 3, p. 2048, cercar sus Gallica, Pueg auriola en 1428 Raymond Corraze, Le diocèse civil de Toulouse en 1428 : géographie et onomastica, in Annales du Midi, 1953, p. 125 . 
Puèg-auriol ven del resultat del latin podium, « autura, tuca » e de l'epitèt auriòl, vengut del latin aureolus, diminutiu de aureus, « daurat » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 472, a Mons, per Montauriòl. Ambe puèg, le femenin interròga. 
Segon Burgan e Lafon, a prepaus de Montauriòl, l'adjectiu auriòl es simbolic e valorizant, pas descriptiu de la color del sòl Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 248. Mes i pòt aver de cases contraris. La comuna d'Oriolles, en Charanta ara francesa, a son nom atestat Auriola en 1100. La motivacion pòt èsser la preséncia de calcedònias pseudomorficas, de color blonda, que i an trobat Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 510.

Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Florenç èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sent Martin. En 1790, Florenç èra del canton de Tolosa; en l'an IX, del canton de Tolosa-sud, en 1973, de Tolosa-8 Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 16 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Pendent l'Ancian Regime, La  Magdelaine o Péchauriolle èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es, de segur, Senta Magdalena. En 1790, Péchauriòlle èra del canton de Tolosa; en l'an IX, del canton de Tolosa-sud. Péchauriolle fosquèc fusionat ambe Florenç per ordenança del 5 de setembre 1847 Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 35 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. La mapa Cassini presenta La  Magdelaine coma una parròquia annèxa, una sucursala. La  Magdelaine, a l'ooèst-nòrd-oèst de Florenç, a conservat sa glèisa, venguda « capèla ». 

La mapa d'Estat-Major (sègle XIX, logicament aprèp 1847) mòstra Péchauriolle (Puèg-Auriòla en occitan probablament) coma caplòc, mes sus la mapa de las annadas 50 lo caplòc èra Florenç e la Magdalena es simplament lo nom d'una capèla, pas d'un lòc.

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².
Demografia Puèg-auriòla (nom supausat de Pechauriolle(s))

 En 1846, Puèg-auriòla èra recensat ambe Florenç.

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben 
 Comunas de la Nauta Garona

 Ligams extèrnes 

 Nòtas e referéncias 

Categoria:Comuna del Tolosan
Categoria:Comuna de la Nauta Garona
Categoria:Comuna de Lengadòc