Septimània

Septimània, mai tard Gòtia, èra la part occidentala de la província romana de Gàllia Narbonesa que passèt jos contraròtle dels Visigòts en 462, quand foguèt cedida al rei Teodoric II. Los Visigòts la nomenava simplament Gàllia o Narbonensis. 

Correspond gaireben a l'anciana region de Lengadòc-Rosselhon. Passèt brevament jol poder del Califat de Còrdoa al sègle VIII abans sa reconquista pels Francs, que a la fin del sègle IX la nomenava Gòtia o  Marca Gotica.

Septimània venguèt una marca de l'Empèri Carolingian e alara que  la Francia Occidentalis caiguèt al sègle X, encara qu'èra culturalament e politicament separada de França e del govèrn reial central. La region èra jos l'influéncia del Tolosenc, de Provença, e de Catalonha. Èra una part d'Occitània que deuriá finalament caire jol poder dels reis franceses al sègle XIII après la  Crosada dels Albigeses. A partir de la fin del sègle XIII foguèt apelada Lengadòc e son istòria se confondèt amb la de França.

Lo nom «Septimània» pòt derivar per partida del nom roman de la vila de Besièrs, Colonia Julia Septimanorum Beaterrae, que a son torn fa referéncia al poblament dels veterans de la setena legion romana dins la vila. Una autra origina possibla ne's una allusion a las set ciutats (civitates) del territòri: Besièrs, Euna, Agde, Narbona, Lodeva, Magalona, e Nimes. Septimània s'espandiá fins a una linha a mièg camin entre Mediterranèa e Garona a l'oèst; a l'èst fins a Ròse que la separava de Provença; e al sud sa termièra èra los Pirenèus.

Categoria:Istòria de Lengadòc
Categoria:Província romana
Categoria:Istòria d'Occitània
Categoria:Istòria de Catalonha