Granhaga

Granhaga (Gragnague en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

 Geografia 
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a una vintena de quilomètres al Nòrd-Èst de Tolosa, accès per l'autorota A68.
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Guaranhagua en 1205, Graniague, sense data, Garaniagua, sense data Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 2, p. 1332, cercar sus Gallica. Pensar al nom gallic d'òme Garanos, e sufixe patronimica -io-, doncas la propietat del filh de Garanos (latinizat en Garanus), o declinason foneticament equivalenta. Carania pòt tanben foncionar, un còp l'iniciala sonorizada (coma latin cattu- > gat en lengadocian meridional). 
Segon plan d'autors, qu'avián pas las fòrmas ancianas, ineditas, Granhaga ven del nom latin d'òme Granius, ambe'l sufixe -aca (sosentendut villa), « la proprietat de Granius »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 327Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, n° 9678Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 929Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 123. 
Xavier Delamarre, que cita pas Granhaga, plaça le nom Grannios, varianta de Grannos (meteis resultat que ambe Granius), dins les noms celtics de persona Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 161. Mes de personatges d'aquel nom son citats per Ciceron , çò que ne fa tanben un nom latin.

 Istòria 
Pendent l'Ancian Regime, Granhaga èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. En 1790, Granhaga èra del Canton de Montastruc e la Conselhièra, en l'an IX, del canton de Vrufuèlh. Le vocable de la glèisa es Sent Vincenç Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 19 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Pendent l'Ancian Regime, la parròquia de Saint-Sernin-des-Curcelles èra de la diocèsi e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa, annèxa de Saint-Martin-des-Curcelles, a Montastruc e la Conselhièra, èra Sent Sarnin Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 45 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Le diccionari de las localitats de Nauta Garona plaça la parròquia a Granhaga (p. 45) mes tanben a Montastruc (p. 15) Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 15 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html : es una error o la parròquia èra a chaval sus las doás comunas ? La glèisa, situada prèp del castèl de Degrés, a probablament desparegut, atal coma lo toponime.

 Administracion 

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Vrufuèlh; es ara del canton de Puègbonieu.

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas de la Nauta Garona

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna de la Nauta Garona
Categoria:Comuna de Lengadòc