Guinarte e Paréntias

Guinarte e Paréntias (Ginarte en basco, Guinarthe-Parenties en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Véder la toponimia per Paréntias.

Geografia
vignette|upright=1.4|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Guinarte
La prononciacion qu'ei [gi'narte]. Las fòrmas ancianas que son Guinarte en 1385, Guinarta en 1540, Guinarte en 1612, Guinarthe (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Parenties-Guinarthe despuish lo 20 de junh de 1842, quan apleguèn las duas comunas, Guinarthe-Parenties a partir deu 16 de mai de 1845 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 345-346.

Dauzat qu'explica Guinarte per un basco *art derivat de ardia, « peirèra » e un prumèr element escurAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 338.

Segon Miquèu Grosclaude, lo mot ardia qu'ei inusitat en toponimia basca; arte qu'ei un mot-sufixe qui a lo sens de « enter, au demiei de ». La prumèra partida qu'ei agin, « Taxus baccata » o gain, « hautor, tuc »; lo nom qu'evocaré la situacion deu vilatge dens l'arribèra, enviroat de costalats; aquera segonda solucion que sembla la mei versemblabla .

Paréntias
Miquèu Grosclaude que cita las prononciacions [pa'rantjəs], citada en prumèr, donc Paràntias e [pa'rentiəs], escriut Parentias, la grafia que selecciona; que i a donc ua error dens la prononciacion o dens la grafia. Las fòrmas ancianas que son Paranthies en 1385, Paranthias en 1540, Paranties en 1672, Parenties (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Parenties-Guinarthe despuish lo 20 de junh de 1842, quan apleguèn las duas comunas, Guinarthe-Parenties a partir deu 16 de mai de 1845 Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 352.

Paréntias que vien deu nom latin d'òmi Parentinus, compréner Parentina (villa sosentendut), au plurau, donc « las proprietats de Parentinus » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 518, a Parent.

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Bearn
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics