Silvèstre II

Gerbert d’Orlhac deu pas son nom a una familia nòbla, mas de la vila ont faguèt sos estudis. Deven oblat a l’atge de 12 ans dins le monastèri Sant Geraud d’Orlhac. L’aprentís monge i estudièc las disciplinas classicas del trivium (gramatica, retorica, dialectica) jol mestre Raimon de Lavaur. Renaud Labadie Savy, Gerbèrt d’Orlhac e Catalonha, Lo Diari n°77, 2024. 

Le comte Borell de Barcelona, vengut marridar Leutgarda de Roergue, ne profita per pelegrinar duscas a Orlhac e i rescontra Gerbert. Le brilhant escolièr le seguís per un viatge d’estudis en Catalonha, qu’es alara entre 967 et 970, una region d’escambi culturals intensius, mercés a la patz que regnava entre l’Andalosia musulmana e le monde Franc. A Vic, a l’abadia de Ripòlh  puèi a Cuxà al pè del Canigó, que Gerbert va enriquesir sa formacion cientifica amb le quadrivium (l’aritmetica, la geometria, la musica, l’astronomia), disciplinas qu’èran, fòra de la musica, quasiment desconegudas ençà dels Pirenèus. Sa reputacion de sabent li dubrís una carrièra de mestre a Roma, ont ensenha sustot l’usatge d’un abac novèl, una maquina de calcular amb las chifras arabas.

Gerbert demòra a la cort del papa, que le recomanda a l’emperaire Oton Ier. Inspirat per la figura de Carlesmanhe, recampa sabents e conéissenças a sa cort, promòu las arts, la literatura e las cièncias. Gerbert joguèc un ròtle màger dins çò qu’apelam ara la Renaissença Otoniana. Preceptor e amic del jove Oton II, puèi d’Oton III, sas relacions e sos talents le mènan a devenir abbat de Bobbio, en Itàlia, puèi secretari e ambassador del novèl rei dels Francs, Uc Capet, que l’apuèja a l’eleccion coma arquevesca de Rems. Fin finala, Oton III le fa nomenar arquevesca de Ravena. 

En 999 Gerbert es fait papa (per la volontat d’Oton III) jol nom de Silvèstre II, un omenatge al papa Silvèstre jos Constantin Ier, l’emperaire que faguèc del cristianisme la religion oficiala de l’impèri roman. Gerbert moriguèc en 1003.

Categoria:Papa
Categoria:Personalitat auvernhata