Montlaur (Lauragués)

Montlaur  (Montlaur en francés) es una comuna de Lengadòc, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

vignette|center=1.6|Vista del borg dempuèi lo castèl; la val d'Èrs Mòrt es al fons
Geografia
Comuna de l'airal urban de Tolosa situada dins son pòl urban en banlèga Sud-Èst de Tolosa situada en Lauragués, a 20 km de Tolosa. Es dins la val de l'Èrs Mòrt.

Accès
 Rota nacionala 113 (Tolosa-Carcassona)
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Monslaurus en 1209, 1454, Montelauro en 1218, 1402 Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 3, p. 1855 e 1881, cercar sus Gallica.
Montlaur es le castèl, pincat sus un puèg; le caplòc es a Sent Lautièr, pus a l'oèst. Montlaur es atestat en 1267, de Montelauro Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 471, puèi en 1428, Montlaur Raymond Corraze, Le diocèse civil de Toulouse en 1428 : géographie et onomastique, in Annales du Midi, 1953, p. 127 . Montlaur es format de mont, del latin mons, montem e d'un determinant que pòt èsser l'eretièr de Laurus, nom d'un sant, puslèu que l'eretièr de laurus, « laurièr, laur » (Dauzat e Rostaing) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 471, probablament Laurus, un nom de sant e de persona en general (los Féniés) Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 249 e 360, un nom de persona imprecisat (Negre) Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 29 431.
Segon Astor, i a tròp de toponimes Montlaur per que siá un nom de persona. Una possibilitat es « montanha del laurièr », mai que mai de laurièrs simbolics. Mès la variacion en genre de laur (Ròcalaura) permet de pensar que laur a una valeur adjectivala. Le petit Levy cita laur, « color de laurièr ». Mes, s'agís vertadièrament de la color del laurièr ? En pensant a Lauret, nom d'un buòu de color baiarda clara, òm es menat a atribuïr a laur, lauret una origina aurum, « aur », ambe aglutinacion de l'article, coma dins aureolus > auriòl, puèi lauriòl, nom de l'ausèl. Laur, Laura podián aver lo sens de « color d'aur, daurat » ? Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 514, 515
Maravals
Representa probablament un ancian Malas Vals, ambe rotacizacion de -l- interior per dissimilacion e amudiment  de -s- interior iodizat.

Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Montlaur èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa es Sant Lautièr. En 1790, Montbrun èra del canton de Basièja; en l'an IX passèc al canton de Montgiscard. Autra glèisa : Nòstra Dòna de Maravals Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 32 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

La parròquia de Maravals èra de de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Lauragués. Le vocable de la glèisa es Nòstra Dòna Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 27 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. La glèisa de Maravals es al sud-sud-èst de Montlaur; es sola e lo vilatge es pus al nòrd.

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments
vignette|center=1.8|Le castèl de Montlaur

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas de la Nauta Garona
Ligams extèrnes

Nòtas et referéncias

Categoria:Comuna de la Nauta Garona
Categoria:Comuna de Lauragués