Montastruc e La Conselhièra

Montastruc e La Conselhièra (Montastruc-la-Conseillère en francés) es una comuna lengadociana del departament francés de la Nauta Garona en region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia
Anciana bastida situada a una vintena de quilomètres de Tolosa.
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

 Accès 
 Per la rota nacionala 88 
 Per l'autota A68 sortida 03

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Mons-Astrux en 1241 (benlèu la meteissa atestacion que Montemastrutz de Negre a la meteissa data), Monte Astruco en 1475 Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 3, p. 1860, cercar sus Gallica, Montastruc en 1428 Raymond Corraze, Le diocèse civil de Toulouse en 1428 : géographie et onomastique, in Annales du Midi, 1953, p. 126 .  
Dauzat e Rostaing pensan que lo nom ven del latin mons [montem] e d'un nom de persona, Astruc Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 469. 
Ambe mont, segon d'autres autors, le determinant es puslèu un epitèt, « urós, nascut jos de bons astres » e per consequent plan situatErnest Nègre, Toponymie générale de la France, volume II, n° 21799Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 191Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 517, per tal de ganhar la prosperitat e escapar als enemics.

 Istòria 
L'origina probabla de Montastruc remonta entre lo sègle XI e XII, periòde d'eissarts e d'acreissement de la populacion en País tolosenc.

Fondada en 1242 per Sicard Alaman, senhor de la comuna que ne faguèt una bastida. Aital, Montastruc venguèt una pichona plaça fòrta, ponch estrategic important entre Albigés e Tolosenc. Son creator foguèt Conselhièr e Lòctenent del Comte de Tolosa Raimon VII. Ça que la, la fertilitat de son sòl produsent de blat, de vin e mai en abondància atrasiá las cobejanças de las armadas en operacion.

A partir de 1270, foguèt jos la dependéncia dirècta del rei de França. En 1771, Loís XV de França la concediguèt al comte de Clarac. Aquel s'installèt al castèl de Buset, çò qu'enchiprèt la comunautat de Montastruc. Mai, le novèl senhor se faguèt exigent, volent profeitar de la vila, fins a vendre los comunals. Pr'aquò, la comunautat estèt contra le senhor. Aquel foguèt condemnat en 1786 a remborsar mai de 3000 liuras. Mas le jutjament foguèt pas executat.

Al sègle XVI, pendent las guèrras de religion, Montastruc foguèt assetjat dos còps. En 1570, la vila foguèt presa sens combat puèi ocupada per las tropas protestantas. Vint annadas pus tard, en mai de 1590, le duc de Juèsa (governador de Lengadòc) volguèt tornar prendre la vila qu'èra estada presa lo 5 per una tropa d'uganauds menada per Jacme de Verdiguièr senhor de Teulat.Mémoires de Jacques Gaches sur les guerres de religion à Castres et dans le Languedoc, 1555-1610. Publiés pour la première fois, d'après les meilleurs manuscrits avec notes et variantes par Charles Pradel. Paris: Librairie Sandoz & Fischbacher, 1879. p. 401 e 402. Le sètge durèt tres jorns. I aguèt 200 mòrts. La batalha foguèt terribla e les uganauds totis chaplats.

De l'Edat Mejana al sègle XVII, l'administracion comunala foguèt menada per de Cònsols. En 1692, Loís XIV promulguèt un edicte creant las cargas de maire e de lòctenent de maire dins tot lo reialme. Le primièr maire de Montastruc foguèt Jean Campagne. Le 18 de julhet de 1693 se crompèt la carga ereditària. En 1706 las vilas la poguèron tornar crompar, çò que faguèt Montastruc en 1718-1719.

Pendent l'Ancian Regime, Montastruc èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sent Bertomiu. Tanlèu 1790, Montastruc èra caplòc de canton Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 30 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Oficialament, Montastruc venguèc Montastruc-la-Conseillère en 1891 http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=23146.

Saint-Martin d'Escurcelles e Saint-Sernin d'Escurcelles (noms franceses) èran de parròquias de la diocèsi de Tolosa Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 15 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Les primièrs efièits de la Revolucion Francesa arribèron vèrs 1790. La noblesa locala perdèt sos privilègis fiscals. En junh de 1792, foguèt plantar l’arbre de la Libertat.

Istòria de La Conselhièra
Le Castèl de La Conselhièra, localizat sus la rota dels Birats, foguèt abitat pel Senhor d’Obrièr, Conselhièr al Parlament de Tolosa. La femna d'aquel Conselhièr, que la rumor disiá que n'èra pas gaire bèla, aviá comandat son retrait a un pintre conegut. La conselhièra refusèt le quadre qu'èra pas semblant, disiá ela.
Lo pintre qu'èra pas d'acòrdi, expausèt le quadre a la botigòla que serviá de relai de diligéncias per que les viatjaires le veguèsson. Les passants reconeissián evidentament la femna del Conselhièr, s'exclamavan « La Conselhièra! » cada còp que passavan davant le retrait. Coma lo pintre refusèt de levar lo quadre, le Senhor d’Obrièr foguèt forçat de crompar aquel retrait per le far desparéisser…

Le nom de La Conselhièra foguèt apondut, per decision municipala, lo 16 d'agost de 1890 a Montastruc per lo distinguir de las comunas del departament amb le meteis nom.

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas de la Nauta Garona

 Ligams extèrnes 
 site de la vila de Montastruc e la Conselhièra

Nòtas

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna de la Nauta Garona
Categoria:Grand Tolosa