Mausens e Miramont

Mausens e MiramontSit Toponimia occitana (Mauzens-et-Miremont en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Mausens
La prononciacion es [mɔw’ʐɛ̃m] https://web.archive.org/web/20160811162129/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/le-bugue/MAUZENS-ET-MIREMONT.htm. Las fòrmas ancianas son Mauzens al sègle XIII, Mouzens al sègle XVI (la segonda fòrma correspondriá a una evolucion fonetica, comprene, per la sillaba pretonica, l'afebliment de [-aw] en [-ɔw]) Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 216. Mausens, segon Dauzat e Rostaing, ven del gotic *mawi, « joina, joventa », emb lo sufixe germanic -ing Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 443; segon Chantal Tanet e Tristan Hordé, d'un nom germanic d'òme, inatestat, *Mauricho, emb un sufixe, o de *mawi, emb un sufixe ; segon lo site de las comunas de Dordonha, de la propietat de Mauso, nom germanic d'òme, çò que fariá, emb lo sufixe (-ingos), *Mausingos .

Miramont
La prononciacion es [[mirɒ’mũm] . Las fòrmas ancianas son Miremund en 1253, Castrum de Miro Monte (latinizacion) en 1273, Miramonte (latinizacion) en 1452 . Miramont pausa pas de problèma per çò qu'es del mot mons (del latin mons, montis), « luèc naut, que se vei plan », mas lo vèrbe mirar e l'ensemble del nom son interpretats d'un biais diferent segon los autors. Segon Dauzat e Rostaing, lo vèrbe mirar a per sens « agachar » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 458, a Mirabeau; per lo site de las comunas de Dordonha, lo sens general es d'« una autura ont la vista pòrta luènh ; per Chantal Tanet e Tristan Hordé, lo nom es compausat del vèrbe mirar (latin mirari) a l'imperatiu; mont es un « luèc naut, plan en vista »  , çò que correspond quasiment a la posicion de Negre Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, tòme III, p. 1125; un vèrbe a l'imperatiu, dins aquel cas, es considerat coma una error Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 173, per Miramont-de-Guyenne.

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

 Luòcs e monuments 

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben
 Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Dordonha
Categoria:Comuna de Perigòrd