Alàs i Cerc

Alàs i Cerc es una comuna catalana de l'Aut Urgèl creada en 1970, que se tròba a l'orient de la plana de la Seu. La vila d'Alàs es lo caplòc del tèrme municipal lo qual compren tanben los vilatges de Torres d'Alàs, Cerc, Artedó, la Bastida d'Hortons, el Ges, Vilanova de Banat, lo vilatjòt despoblat de Lletó, lo santuari de les Peces, lo de Sagàs, e divèrses ermitatges e de masadas esparsas de pertot, coma l'ermitatge de Sant Antoni del Tossal, la capèla e mas de Sant Miquel, e la masada de la Molina de Lletó.

 Situacion 
La municipalitat es situada a l'èst de la Seu d'Urgèl, a la riba esquèrra del Segre. Ten som limit al nòrd amb Estamariu, a l'èst amb Arsèguel e Cava, al sud amb la Vansa i Fórnols, a l'oèst amb lo Pla de Sants Tirs e al nòrd-oèst amb la Seu d'Urgèl. Dins lo tèrme d'Alàs i Cerc i a lo pichon enclavament de Bell-lloc, qu'aperten a la municipalitat de la Seu e qu'es situat dins los primièrs contrafòrts de la Sèrra del Cadí.

Lo Segre li fa de limit natural pel nòrd; unicament a la drecha de la ribièra i a un bocinòt de tèrras que correspond a l'ancian tèrme de les Torres, incorporat dempuèi la meitat del sègle XIX al d'Alàs. Lo termenal, per orient, remonta la riba drecha del la ribièra riu de Vilanova en passant pel calhau de la Gralla e lo calhau del Moixol e contunha aiga amont lo cors del torrent de la Molina fins a arribar a la crèsta de la sèrra del Cadí, que fa de limit per miègjorn dempuèi ponent de la Torre de Cadí en passant pel portell de Cadí e lo cap de la Fesa (2391 m).

Las tèrras d'Alàs i Cerc s'estendon al pè de la sèrra del Cadí e los sieus contrafòrts septentrionals; bona part del sud de la municipalitat es dins lo Pargue Natural del Cadí-Moixeró.

 Demografia 

Lo primièr cens es de 1970, après la fusion de las ancianas municipalitats d'Alàs e de Cerc. 

 Referéncias 

Categoria:Comuna d'Aut Urgèl