Cent ans de soletat

Cent ans de soletat (originalament en espanhòl: Cien años de soledad) qu'ei lo roman mei famós de l'escrivan colombian, e Prèmi Nobel de Literatura en 1982, Gabriel García Márquez e qu'ei considerat per mantuns com l'òbra màger de la literatura en lenga castelhana après Don Quichòte.

Que ho estampat peu purmèr còp en Argentina, a Buenos Aires, en 1967 per l'ostau d'edicion Sudamericana.

Que conda un sègle d'istòria d'un vilatge colombian fictiu aperat Macondo autorn de la biografia deu coronèu Aureliano Buendía e de la soa familha en i bèth apielar detalhs simbolics de las divèrsas istòrias deus país sudamericans dens un estil designat com lo realisme magic o real meravilhós.

Cent ans de soletats que s'inscriu dehens la generacion d'òbras deu Boom latino american de las annadas 60 e 70 (maviment postmodernista qui amassa tanben l'argentin Julio Cortázar, lo perovian Mario Vargas Llosa e lo mexican Carlos Fuentes). 

Vejatz tanben
Los 100 libres del sègle segon Le Monde

 Ligams extèrnes 
 Estudi suber 100 años de Soledad.
 Paja de Terra suber Cien años de soledad.

Categoria:Gabriel García Márquez
Categoria:Roman colombian
Categoria:Realisme magic
Categoria:Literatura colombiana
Categoria:Roman de lenga espanhòla
Categoria:Roman paregut en 1967
Categoria:Òbra de Gabriel García Márquez