Sent Pardol

Sent Perdon (Saint-Perdoux en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
 Lo nom de la comuna (atestacions S. Pardulphus en 1298, Saint Perdhou de Causac en 1742, Saint-Perdoux-d'Issigeac al sègle XIX) ven del nom de Pardulphus, latinizacion del nom germanic Pard-wulf o Bard-wulf, que correspond a un ermita garit miraculosament de la ceguesa, puèi que venguèt abat de Garait Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 621Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 359 (658 - entre 737 e 743); a tombat sistematicament, en Occitània, dins l'atraccion de perdon, adaptat en francés en Pardoux, Perdon, Pardon, etc Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 248. En mai del nom francés actual, de totas las atestacions citadas, fòra de la qu'es en latin, la prononciacion [ʂempær’du] https://web.archive.org/web/20160304051027/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/issigeac/SAINT-PERDOUX.htm, ont [-æ-], correspond a l'aurelha a quicòm coma [-e-] dobèrt jos l'influéncia de l'r apicala (rotlada) que sièc, verifica que Pardulphus es vengut en realitat Perdon, coma per tant de vilatges que pòrtan lo nom d'aquel sent; la grafia autentica es donc  Sent Perdon e non pas *Sent Pardol, inatestada fòra del document oficial citat en referéncia (la latinizacion de 1298 permet de saber que lo nom del sent dedicatari de la glèisa èra coneissut, mas pas la prononciacion de l'epòca en occitan). La nasala finala de Perdon es muda en lengadocian brajairagués.

 Causac, citat en 1742 dins Saint Perdhou de Causac representa lo nom d'òme gallo-roman Cabutius, o Cautius, o *Cadusius, o *Caducius, emb lo sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, pp. 130 e 157, Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 121,Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 74, per Cahuzac, latinizacion d'un sufixe celtic -*acon. Seriá donc lo nom d'una granda propietat gallo-romana. Sembla pas que i aja dins la comuna cap luec d'aquel nom http://www.annuaire-mairie.fr/rue-saint-perdoux-24.html, mas es benlèu lo nom ancian del vilatge.

Istòria

Administracion

Demografia

Luècs e monuments
Personalitats ligadas emb la comuna
Veire tanben
 Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Dordonha
Categoria:Comuna de Perigòrd