La Ròca (Erau)

La Ròca (Laroque en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : ecclesia de Roca, ecclesiam S. Johannis de Roca, castri de Roca en 1155, castrum de Rocha en 1198, de S. Johanne de Rocha, de Ruppe Ayneria, sense data [sègle XII ?], castra Ruppis Ainerii en 1204-1230, de Rocaauver en 1217, castri de Ruppe Ayneria, cum Aynerio de Rupe en 1256, Fredolus de Rupe Ayneria, castri de Ruppe en 1289, de Ruppe Ayneria en 1293, 1307, 1323, 1333, a la fin del sègle XIV, la Roque Ainier en 1526, de Rupeynaria en 1529, de la Roque en 1587,  Laroque en 1648, la Roque Aynier en 1668-69, la Roque-Ainier en 1759, etc Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 335. 

Segon Dauzat, Ròca ven del prelatin *rocca, [absent del latin classic, aquí perqué los escribas ne donan sovent la traduccion rupes]. Ròca prenguèt lo sens de « puèg, tuca, mont rocassós », puèi de « castèl fòrt bastit sus un puòg », puèi de « castèl fòrt, fortalesa »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 569. Segon Hamlin, La Ròca ven de l'occitan ròca, aicí « castèl fòrt », « plaça fòrta situada sus un puòg »; l'ancian determinant ven del nom germanic d'òme Ainerius .

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
 Comunas d'Erau
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna d'Erau