Montpaun e Menestairòu

Montpaun e Menesteiròu (Montpon-Ménestérol en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
350 px|left|thumb|L'espaci linguistic lemosin e marchés, e Montpaun e Menesteiròu a l'oèst

Perimètre dau territòri

Toponimia
Montpaun
La prononciacion seriá [mũm’paw]https://web.archive.org/web/20120611151125/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/montpon-menesterol/MONTPON-MENESTEROL.htm
Las fòrmas ancianas son Castrum de Montpao, en 1170, Montepavo (latinizacion), en 1178, Monpao au segle XIII, Montepao, en 1273, Monspavo, en 1364, Montpaon (francizacion), en 1533. Lo nom de Montpaun es format de mont (dau latin mons, montis, e paun, dau latin pavo, pavonis, « paun », nom de l'auseu (solucion pauc satisfasenta segon Dauzat e Rostaing) o (segon Tanet e Hordé) nom latin de persona Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 238-239Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 467.  
Menesteiròu
Las fòrmas ancianas son Monesteirol, en 1083, Monestayrol, en 1122. Es un diminutiu de monastièr/monestièr, dau bas latin monasterium. La fòrma latina, inatestada, dau nom seriá *monasteriolum e sa motivacion seriá l'existéncia d'un petit monastier o d'un priorat. La prononciacion seriá [menɛjtɛj’rɔw] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 447. *Monasteriolum mena puslèu a la grafia Menesteiròu, maugrat la fòrma de 1122, probablament analogica.  
Montinhac
Las fòrmas ancianas son Montanhac, au sègle XIII, Castellum de Montignacum, dictum le [?] Petit, sens data, Petit Montinhac, en 1533, Montignac, au segle XVIII. Montinhac es format d'un nom latin de persona, Montanius, e dau sufixe -acum , latinizacion dau sufixe gallés -ācon. Montinhac èra donc benleu una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Montanius. I a totparier daus Montinhac o Montanhac formats sus un nom comun derivat de mons, montinus o *montaneus, « montanha » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 477 e 475. Dins aqueu cas, per Montinhac, seriá pusleu *montaneus, per causa de la prumiera atestacion : l'ancian borg surplomba la ribiera d'Eila.
Vauclaire
Quò'ra un priorat mençonat en 1178 : Capella de Valas (finala pauc clara); lo luec venguet una chartrosa dins la prumiera partida dau segle XIV : Vale clara en 1335. Grafia Vauclara probabla.
Istòria
 Per ordenança dau 20 d'aost 1824, Montinhac e la section de Menesteiròu, tirada de Montpaun, fòrman la comuna de Menesteiròu e Montinhac (mas, se l'apòrt de Menestairòu a la comuna novela es de quauqua ren coma 800 abitants, se vei pas de baissa concomitanta de la populacion de la comuna de Montpaun, çò que fai pensar que benlèu Menesteiròu èra pas entierament dins Montpaun abans 1824, amai èra una comuna independenta). Montpaun d'Eila e Menesteiròu e Montinhac fusionan jos lo nom de Montpaun e Menesteiròu, per arrestat prefectorau dau 20 de mai 1964. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=23524

Administracion

 A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra chapluec dau canton de Montpaun e Menestairòu, i demorèt e ne'n venguèt burèu centralizator.

Demografia
Demografia de Montpaun, puei de Montpaun e Menesteiròu (après 1965)

Demografia de Montinhac, puei Menesteiròu e Montinhac (après 1824)

 Lo n° INSEE es estat chamnhat per rasons practicas.

Luecs e monuments

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben
 Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Dordonha
Categoria:Comuna de Perigòrd