Granhòu

Granhòuhttps://web.archive.org/web/20090410183016/http://communes-oc.cg24.fr/pages/Communes-de-dordogne-en-occitan.pdf (Grignols en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha e la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion es [grɒ’ɲɔw].

Las fòrmas ancianas son d'interès inegal: Granol, en 1072, Grainol, en 1099, Granolium, en latin, en 1135 e Granolhium, en 1245, nos ensenhan que lo nom deviá èsser Granhòl, diferent de la fòrma modèrna sonque per l'l finala qu'èra pas enquera vocalizada. Las atestacions seguentas mòstran una creativitat toponimica que chamnhet probablament pas grand causa a la prononciacion autentica : Granolh a la fin dau sègle XII, Greniols (francizacion sus lo modèle gran/grain ?) en 1310, Granhols en 1385https://www.guyenne.fr/Publications/Jurades_Bergerac/les_jurades_de_bergerac_t1.htm?fbclid=IwAR3P5U8PZg2frObhOvQQmjZ36MrtFFB9QxkOH3bigM2Z2y_HUy7qv6JCllw, Grignaux en 1450 (que testimònia de la vocalizacion de la consonanta finala -l), Grouignouls en 1503, Grignoulx en 1675, [Grignol en 1793], Grignols au sègle XIX. L'etime es benlèu un derivat de granum, « grun, gran », coma graneolum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 333 o son eretier, o, autra solucion, un nom de persona gallés Grannus, sigut de *ialo Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 171. Mas *ialo, « champ, esclarziera, estenduda descoberta », sembla pas donar ni òu, ni iòu en Peiregòrd (veire Maruelh, Eissiduelh, o Valaujors, en Sarladés), çò que roina un pauc la solucion *Grannoialo. Lo site de las comunas de Dordonha chausís lo gallic *Grannusialo (sic, per *Grannialo), « l'esclariera dau diu Grannus » puei l'atraccion dau latin graneolum, « granier » donet au nom sa fòrma actuala . Xavier Delamarre chausís tanben Granno-ialon en se basant sus l'atestacion GranoliumXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 161, 298, 349.

Se tròba tanben Granhòl (òc ancian e en B. de Bòrn) au segle XII o XIIIhttp://lengadoc.chez.com/lexic_medieval.htm.

Istòria

Administracion

 Demografia 

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben
 Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Dordonha
Categoria:Comuna de Perigòrd