Margairon

Margairon, foneticament [margej'ru], o MargueronBénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 209-210 (Margueron en francés) es una comuna agenesa administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
Dins lo borg, la RD 708, anciana RN 708, venguda de Senta Fe la Granda se devesís en RD 708 en direccion de Duràs e en RD 708E3 (en Òut e Garona, RD 19) en direccion de Miramont de Guiana.

Una partida deu borg es sus un luec nommat La Tuqueta (vistas en direccion de l'èst e deu nòrd).

Perimètre deu territòri

Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom poiriá venir d'un nom d'òme gallés *Margaros, de *Margos, emb lo sufixe -onem (e un derivat de Margarita sembla exclús a lor idèa) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 435, a Margueray. Bénédicte Boyrie-Fénié, que cita una atestacion de 1326 (una sola), Marguerone (cappella de ~), evòca, sense certitud,  lo latin marga, donc *marga + sufixe d'origina prelatina -ara + sufixe diminutiu latin -one .

Los toponimistas coneissián pas la fòrma orala. Lo nom es coneissut a Margairon, a Liguers, a Riucau e a Vilanuèva de Duràs (comunas tocantas) coma [margej'ru], a Landerroat (a 9 km), e a Savinhac de Duràs (a 10 km) coma [margej'rõ] (o [margej'rũn]; çò que de las mapas ancianas verifican Guillaume Delisle, Carte du Bourdelois, du Périgord et des provinces voisines / par G. de l'Isle, 1714, http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b59718791/f1.item.r=.zoomhttp://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/1_navigation.php#. La grafia Marguerone de l'atestacion deu s'explicar, coma sovent, per la dificultat deus escribas medievaus a escriure los diftongues que lo latin coneissiá pas.

Se poiriá conjecturar un etime en *marg-, nom d'òme gallés *Margos o latin marga. I farriá ajustar un doble sufixe *ar-ionem : *Margarione(m > *Margairone. En rason de la natura deus sufixes, marga conven milhor qu'un nom d'òme. Logicament, emb una tala explicacion, la bona grafia seriá Margairon (e pas Margueiron) emb l'evolucion ai- pretonic > ei- generala dins lo lengadocian brageiragués.

Una autra possibilitat es fornida pr'aquò per Xavier Delamarre, que postula un morgo-riton-, de morga, morgia, morgonos, « frontièra » e ritu-, « ga, passatge d'un cors d'aiga, passatge », puèi que Margairon es a la frontièra dels Nitiobroges e dels Vasates (en realitat, dels Petrocores) e lo nom seriá estat reinterpretat sus lo modèle deu latin margarita, « pèrla » Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 356 e 201. L'evolucion entre l'etime e lo resultat seriá : *Morgo-riton- (emb sufixe) > *Marga-riton- > *Margaridon- > *Margarion- > *Margairon- > [margej'ru]; l'evolucion brageiraguesa -ga- > -ja- a pas jogat perqué lo nom èra enquèra en *Morgo- a son epòca de validitat.            . 

Autres luecs dins la comuna
 Les Guillebaux (en francés). Prononciacion [lej gijəbaw], grafiat Los Guilhebaus o Les G- o Lei G-, estant que lo parlar confond los e las en les, prononciat [ləs], [ləz] e [lɛj]/[lej] segon lo contèxte)

Istòria

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Senta Fe la Granda; es adara deu canton de Le Réolais et Les Bastides (en francés), donc Lo Reulés e las Bastidas.

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants.

Luecs e monuments
 La glèisa de Sent Martin (sègles XVI-XVII, monument istoric 1925) .

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna d'Agenés
Categoria:Comuna de Gironda
Categoria:Comuna d'Aquitània (Occitània)