Sant Liòns

Sant Liònçhttps://web.archive.org/web/20210528083707/https://openstreetmap-oc.org/Escrit Sant-Liòns, dins Vesinh : Sant-Liòns, Segur, Sent-Laurens, Christian-Pierre Bedel, Rodés, Mission départementale de la culture, coll. « Al canton », 1992 o Sant LuònçEscrit Sant Luòns, dins Répertòri toponimic de las Comunas de la Region Miègjorn-Pirenèus, Patrici Pojada, ed. Loubatières, Portèth de Garona, 2009, p. 50, a la seguida de l'Institut Occitan d'Avairon http://ieoparis.free.fr/delo/Joseph-Pierre%20DURAND%20DE%20GROS%20-%20%C9tudes%20de%20philologie%20et%20linguistique%20aveyronnaises.pdf aplicacion probabla del sillogisme de Socrates e del cat o encara Sant Liònç de Leveson (Saint-Léons en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Es lo luòc de naissença de l'entomologista Joan Enric Fabre.

Toponimia
La fòrma Sant Luònç nòta la diftongacion de la ò en [uò], caracteristica del sotadialècte roergat.

Geografia
Lo vilatge se situa al limit del Causse Roge e de Leveson, en la val de Musa a l'èst del departament d'Avairon.
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

 Etimologia 
Lo nom de Sant Liònç es dedicat a Leontius, bisbe de Bordèu que s'i anèt recaptar al s. VI.

Istòria
 Preistòria: La preséncia umana dins la comuna es atestada per d'artefactes neolitiques dempuèi lo Rodesenc (de - 3300 a - 2400 ans abans la nòstra èra), mercés a alsescavaments faits al sègle XIXe per Emili Cartalhac. 
 L'istòria de Sant-Léons foguèt estudiada principalament per Albert Carrièra, en la siá Monografia de Sant LiònsAlbert Carrièra, Monografia de Sant Léons, Memòrias de la Societat de las Cartas, Sciéncias e Arts de la Aveyron, Rodez 1940. Qualques informacions complementàrias foguèron aportadas pel numèro de Sauvegarde du RouergueSauvergarde del Rouergue, n°63, Rodez, 1999 consagrat al vilatge.

Lo vilatge de Sant Liòns es atestat dempuèi lo sègle IX. Portava alavetz lo nom de Noviliacum. Al sègle X lo luòc es donat al monastèri de Vabres, puèi al sègle XIe passa jos la dependéncia de l'abadiá de Sant-Victor de Marselha. Lo prior del monastèri bénédictin "Sant Pèire e Sant Leonci" èra al cap d'un territòri que cobrissiá las actualas municipalitats de Sant Liòns e Sent Laurenç de Leveson.
Fins a la Revolucion Francesa, lo senhor féodal es doncas lo prior del monastèri. Dotze fraires compausavan la comunitat bénédictina. Entre eles, lo cambrièr, lo sacristan e lo pitancièr avián de prètzfaches particulars e gausissián de revenguts suplementaris.
Pendent l'Edat mejana, lo nom de "Sant Pèire de Noviliacum" desapareis al benefici d'aquel de Sant Leonci / Sant Liònç.
Lo periòde de prosperitat de Roergue (mitat de sègle XV - mitat del sègle XVIe) es atestat per la preséncia de polidas bastissas talas que lo castèl dels priors, dich "de Sant Martin" (mitat del sègle XV), e los ostals de torreta d'escalièr fòra d'òbra e de fenèstras de traversièrs.
A aquela epòca, lo prior ven comendatari : demòra pas pus a Sant Liòns, e los fraires causisson un d'entre eles coma prior clastral.
Las guèrras de religion tòcan particularament Sant Liòns, ont lo prior laic passa al protestantisme e transforma lo monastèri en plaça fòrta. En 1580, los catòlics assetjant Sant-Léons, canonan e afogan lo vilatge, lo sieu castèl e lo sieu monastèri. Los vestigis actuals del monastèri correspondon aperaquí a son estat d'après 1580.
En 1739, lo conselh del Rei decidís de secularizar Sant Victor de Marselha e los sieus priorats. La comunitat religiosa de Sant Liòns ven un capítol de canonges, e lo prior es alara nomenat dirèctament pel rei. Los canonges daissan pauc a pauc lo vilatge. En 1789, un sol d'entre eles residís a Sant Liòns, e la venda dels bens eccésiastiques coma bens nacionals sembla d'aver pas levat de contestations màgers ; tant mai que los notables locals ne son los principals beneficiaris.
L'anciana senhoriá ven cap de-luòc de comuna e comuna. Es en 1869 que los abitants de Sent Laurenç de Leveson obtengan la creacion de sa pròpria comuna.
Sant Liòns coneguèt son apogèu demografica al sègle XIXe e foguèt puèi tocat per l'exòdi rural.
Las grandas fièiras de bestial an declinadas e desaparegudas, los comèrcis an barrats e las residéncias secondàrias se son multiplicadas
Un vam novèl pel vilatge es ligat a la dubertura de Micropolis, e a la proximitat de la sortida de l'A 75.

Galariá

Administracion

Demografia

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna
Joan Enric Fabre

Veire tanben
 Comunas d'Avairon
Ligams extèrnes

Nòtas



Categoria:Comuna d'Avairon
Categoria:Comuna de Roergue
Categoria:Comuna de Guiana