Silhàs

Sillas ( en francés) qu'es ua comuna gascona de Vasadés http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f72.item.zoom  p. 124 administrada pr'eu departament de Gironda de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

 Perimètre deu territòri 

 Toponimia 
Las fòrmas ancianas son Sillanarum (Duces Marianarum et ~ partium prope Vazatum castra locant...),  en latin, en 60 av. J-C, dens la Cronica de Vasadés (véser infra), Sila, Silas, en occitan, en 1107-1118), Syllas (duo vicina oppida Marions et ~) (dens la cronica de Vasadés). E lo nom de la comuna en occitan seré Silhàs, dab ua prononciacion [si'jats] Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 350. La prononciacion, observada a Heulias, Sent Martin de Curton, es [si'las].

La purmèira e la tresena atestacions venen de Chronicon Vazatense (Cronica de Vasadés), Archius Istorics de Gironda, XV, p. 15. Ua fòrma escrita en Vasadés, avant l'arribada de Juli Cesar, deu èste presa dab prudéncia. Mès tot s'esclarzís en sabent que la Cronica es pas un document d'epòca. Sembla ua compilacion escrita au sègle XVI o XVII per Hieronimo-Geraldo Puteano (Jeròni Guiraud Deupug, o deu Pug), archidiague de la diocèsi de Vasats http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k34114h/f44.image. Fau acordar au mot oppidum lo sens de « plaça fòrta » shens idèa de « lòc haut », compte tengut deu relèu planèir de las comunas de Marions e de Silhàs (o Silàs), emèi enqüèra i a un dobte sus la localizacion de talas fortalessas, coneishudas setze sègles après que las bastiguèn - ipoteticament. Observaràn qu'un lòc nommat en latin Sillan- seré vengut Sir-, qu'ua localizacion « près de Vasats » senhala un document deu sègle IV o posterior (avant lo sègle IV, Vasats se disèva Cossio) : duas rasons de mèi de dobtar de la valor istorica deu document, se sabèvem pas d'on ven. 

Dauzat e Rostaing explican lo nom, dab plan d'incertitud, per un nom latin d'òme Silus e lo sufixe -aceum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 657, a Sillans, Bénédicte Boyrie-Fénié per Silius, dab lo sufixe -ano(s). Com per Alhats, vengut de Alhans, -n se seré amudit davant -s, en deishant un -t-.

En realitat, nadam en plen mistèri. B. Boyrie-Fénié explica pas quan la prononciacion que dona es supausada e quan es observada. Duas atestacions valen arren e las deu sègle XII representan benlèu la fòrma occitana autentica (e se i avèva ua -n-, se'n vei pas traça tanlèu aquera epòca). Podem supausar que los escribas deu sègle XII sabèvan dejà escriure ua l palatala, çò que mia a refusar provisòriament Silhàs o Silhats e a postular Sila-, dab un dobte per la finala, totas causas que meriterén ua enquèsta suu terrenh. Lo francés escriu sovent ua ll dobla eretèira de ll geminada latina (autentica o supausada), regularament amudida; d'aquí nèishen ortografismes (Camille prononciada [ka'mij], a la plaça de [ka'mil]). Es benlèu atau per Sillas.

 Istòria 

 Administracion 

 Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Granhòs; es adara deu canton deu Sud Gironda.

 Demografia 

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véser tanben
 Comunas de Gironda

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Vasadés
Categoria:Comuna de Gironda
Categoria:Comuna de Gasconha
Categoria:Comuna d'Aquitània (Occitània)