Lon

Lonhttp://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=166&Itemid=0&lang=oc (Léon en francés) qu'ei ua comuna gascona de Marensin o Maransin situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [luŋ]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Saturninus de Laon aus sègles XI-XII,  Sanctus Saturninus de Leon aus sègles XI-XII, Leon en 1305, Lon (mapa deu sègle XVII, shens data), Longs en 1625, Long (mapa de 1630), Lon (mapa de 1634), Loun (mapa de 1638 e 1647), Léon (mapa de 1651), Leon (mapa deu començament deu sègle XVIII), Lon (mapas de 1714 e de 1733) Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 131.

Dauzat que supausa lo nom vien deu nom latin d'òmi Leone(m) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 248. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'escriu la medisha causa : lo nom de persona Léon.

Los copistas de l'Edat Mejana qu'estón influenciats peu nom Leon (de Leone), mès qu'ei present sonque dens los noms de sent (cf. Sent Lon). La prononciacion gascona d'aqueth petit nom qu'ei [lun], dab -n dentala e non pas velara com ací. Lon, situat sus l'ancian itinerari costèr qui mia cap a Espanha, qu'ei un nom d'origina antica, probablament vienut deu cognomen Longus, shens sufixe J.P. Bost, B. Boyrie-Fénié, Auguste, la Gaule et les routes de l'Aquitaine : la voie « directe » de Dax à Bordeaux, dens Bul. Soc. Borda, 113, 1988, p. 13-20 .

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

Maransin
Categoria:Comuna de las Lanas
Categoria:Comuna de Marensin