Adolf Blanch

Adolf Blanch i Cortada (Alacant, 11 de genièr de 1832 – Barcelona, 7 de febrièr de 1887) foguèt un poèta, gramatician, istorian e jornalista catalanGran enciclopèdia catalana. Venguèt Majoral del Felibritge en 1876.LEFÈVRE, L'année félibréenne 1903, Marselha, 1904

 Biografia 
Adolf Blanch nasquèt a Alacant (País Valencian) en 1832, de parents originaris de Catalonha. Estudièt la filosofia e lo drech a l'Universitat de Barcelona. S'endralhèt puèi cap a d'estudis literaris e publiquèt dins lo jornal barcelonin El Sol sos primièrs ensages. Publiquèt divèrsas poesias dins qualques revistas. Obtenguèt mantun prèmi als Jòcs Florals de Barcelona e en 1859 capitèt d'aver "la viòla d'aur e d'argent" gràcias a sa poesia Amor de Deu. En 1861 venguèt sòci numerari de la Reial Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona. Amb un autre erudit catalan d'aquel temps, Antoni de Bofarull, publiquèt una gramatica catalana en 1867.
 Ligams extèrnes 
 Gramatica de la lengua catalana de 1867 d'Antoni de Bofarull e Adolf Blanch sus Google Books

 Referéncias 

Categoria:Majorau dau Felibritge
Categoria:Majorau catalan
Categoria:Istorian catalan
Categoria:Poèta catalan
Categoria:Felibritge
Categoria:Naissença en 1832
Categoria:Decès en 1887