Estivaus

EstivausTop'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana. (Estibeaux en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

 Geografia 
vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [esti'βaws]. Las fòrmas ancianas que son Estivaus, en latin, aus sègles XI-XII, Estivaux en 1243 e 1305, Arnaldus d'Estivals en 1294, Estivalibus, en latin, en 1375-76, Estibaux (mapa de 1638) Estibeux (mapa de 1714) Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 95-96.

Per Albèrt Dauzat, Estivaus que representa lo gascon estibaus, qui vien deu latin aestivalis, dab lo sens de « lòc d'estivada »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 274.

Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que hè d'Estivaus lo plurau de l'occitan estibal « lòc de varèit, tèrra que dèishan pausar e qui sèrv de pastenc ». Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, qu'i coneish l'occitan estival, nom qu'arreliga a l'amontanhatge o a las activitats agricòlas (produccion de cerealas o, au cntrari, varèit.

Bénédicte Boyrie-Fénié  qu'ajusta an recensat un grop de 37 tumulus sus las lanas de Gèrt, enter Estivaus e Pomarés, qui son ligats aus grans camins d'amontanhatge e d'estiva, tanlèu la Protoistòria, çò qui confirma las explicacions precedentas. Lo nom de gèrt que designa las pradas bonas per apastengar . 

Istòria

 Administracion 

 Demografia 

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas de las Lanas
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de las Lanas
Categoria:Lanas
Categoria:Comuna de Gasconha