Mandòla

A cordada ua quinta mei baisha(de la còrda mei grèu dinc a la mei aguda :  Do, Sol, Re, La) que 's racta d'ua mandòla alto qu'ei donc a la mandolina çò que lo vriulon alto (acordat com la mandòla alto) b' ei au vriulon (acordat com la mandolina).

Se lo son acòrd qu'ei ua octava devath deu vriulon (Sol, Re, La, Mi mei grèu) que's tracta alavètz d'ua mandòla tenor (lo vriulon octava qu'exiteish e qu'espelí bèth temps a ua estona de las tempsada barròcas).
Aquò que vòu díser tanben que las tres còrdas mei agudas de la mandòla alto (la, re, sol) que son acordadas com las tres còrdas mei grava de la mandolina en i bèth hornir ua còrda mei grava (un do) ; per çò qu'es de la mandòla tenor, cadua de las soas còrdas qu'es la medisha nòta de la madolina, mes grèu.

Com ac ei lo lo cas entà la mandolina, la mandòla que pòt variar dens la soa apariéncia. Que pòt ostentar ua fòrma de laüt con se hosse ua mena de mandolina napolitana de las granas, que pòt seguir un deus dessenh d'Orville Gibson qui en he uas eth medish, que pòden aver ua caisha plata en ametla o mei aplatida com ac son las mandolina irlandèsas e portuguesas, e mantuas autas varaiantas.

Categoria:Instrument de còrdas puntejadas
Categoria:Mandolina