La Veiruna (Erau)

La Veiruna (Lavérune en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

 Eraldica 

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : S. Felicis de Veruna en 1095, in terminio ejusdem Verune en 1102, ecclesiam S. Marie de Veruna en 1109, castro de Veruna en 1122, castellanie de castro de Verun en 1124, apud Verunam en 1146, in castello de Veiruna, in ecclesia S. Marie en 1149, castrum de Veyruna en 1150, pontem Veronie [varianta : Veroniae], 1154, Berengarius de Laveruna en 1154, castrum de Veruna en 1156, 1161, Bonetus de Laveruna en 1161, Guillelmus Bremundi de La Veiruna en 1161, in terminio de Laveruna en 1175, 1191, de Verruna en 1185, de S. Felice de Palacio, alias de Veyruna, alias de Veruna, parrochia de Veyruna , sense data [sègle XII ?], castrum de Veiruna, de Verruna en 1208, ponte Amancionis, qui dicitur de Veyruna en 1272, castri de la Veyruna en 1298, castri de Beyruna, sense data, pro villa seu loco sua de Veranis en 1335, del castel de la Veruna en 1336, prior Veyrune (varianta : de Veruna) en 1392, domino de Veyruna en 1398, Laverune en 1526, de Verona en 1529, S. Petri de Veruna en 1536, de Veruna en 1550, la Vérune en 1622, au lieu de Vérune en 1632, la Verune en 1626, 1648, 1668-9, 1740-60, 1759, 1770-71 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 211-212 (francés). 

Segon Dauzat, La Veiruna ven del « provençal » veire, veiro, « garach, bosiga, èrm »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 392; segon Hamlin, La Veiruna es probablament un derivat de l'ancian occitan vèire, vèira
« tèrra inculta qu'an daissada en bosiga », amb un sufixe -una de sens collectiu. Segon Joan Pèire Chambon, las fòrmas en ver- son dominantas e, per las primièiras, exclusivas de 1095 a 1146, çò que fa l'etimologia de Hamlin (ancian occitan veire, de VET(E)RE) pauc probablaJean-Pierre Chambon: Nouvelles observations sur la Toponymie de l'Hérault de Frank R. Hamlin, 2006, p. 272 (francés). Mas los primièrs escribas, acostumats al latin, penavan a representar los diftongues.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
 Comunas d'Erau
Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna de Lengadòc
categoria:comuna d'Erau