Plasença (Perigòrd)

Plasença (Plaisance en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Plasença
La prononciacion es [pla’ʐɛ̃nʂɒ] https://web.archive.org/web/20160810221212/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/issigeac/PLAISANCE.htm. Lo nom de Plasença es escrit solament a la fin del sègle XIX Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 269-270. Lo nom de Plasença èra probablament francés dempuèi l'origina; deriva de plaisant, « agradiu » e del vèrbe plaire; s'utiliza en francés dempuèi lo sègle XV dins l'expression maison de plaisance, « ostal d'agradança, de gràcia », l'equivalent d'una residéncia segondària .

Airenvila (nom supausat)
Las fòrmas ancianas son Sancta Maria de Aurevilla en 1053, Eyrenvilla en 1298 e Ayrenvilla en 1340. Emb l'òrdre germanic determinant-determinat, Chantal Tanet e Tristan Hordé pòdon explicar lo nom per un nom germanic d'òme, Hairingus, seguit del latin villa .

La grafia mistralenca es Eirenvielohttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0855.jpg.

Falgairac
Las fòrmas ancianas son Hospitale de Falgueyraco en 1282, Falgayracum en 1553 . Falgairac es un derivat del latin vulgar *filicaria, derivat del latin classic filix, los dos del sens de « falguièra », emb lo sufixe -acum. Segon Chantal Tanet e Tristan Hordé, l'origina precisa seriá l'occitan falguieràs, « luèc cobèrt de falguièras » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 283, a Faugères, mas lo passatge a Falgairac es pas clar.

Segon lo Tresaur dau Felibritge, son nom es Falgueira en nòrma mistralencahttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1101.jpg.

Mandacon (nom supausat)
Lo nom es atestat en 1464, Mandaco. Dauzat e Rostaing, sense certitud, supausan un preceltic manda, « autura, limit », emb un sufixe escur, o lo nom germanic d'òme Mandaguths Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 430;
Chantal Tanet e Tristan Hordé aiman mai lo nom germanic d'òme Manacholdus , que supausariá una evolucion fonetica malaisida.

En grafia mistralenca, son nom occitan es Mandacouhttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1474.jpg.

Istòria
La comuna se creèt en 1973 (arrestat prefectoral del 1er de decembre de 1972) en fusionant las tres comunas de Falgairac, Mandacon (nom supausat) e Airenvila (nom supausat); l'ostal de comuna es a Plasença, près del quatre rotas de la RN 21 e de la RD 25, dins la comuna d'Airenvila. Lo nom de Plaisance, sus la RN 21, es escrit sus las mapas dempuèi lo sègle XIX solament. La fusion-associacion passèt a la fusion simpla en 2011.

Administracion

 Demografia 

Luècs e monuments
Personalitats ligadas emb la comuna
Veire tanben
 Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Dordonha
Categoria:Comuna de Perigòrd