En Bòrn

En Bòrn o Blis e Bòrn (Blis-et-Born en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Dempuei lo 1er de genier 2017, es comuna delegada de la comuna novela de Bassilhac e Aubaròcha, emb Bassilhac, Lo Chamnhe, Eilhac, Milhac d'Aubaròcha e Sent Antòni d'Aubaròcha.

Geografia
Blis es dins la val dau riu Gotablava, a l'embranchament d'una autra comba que mena a (En) Bòrn, que eu, es sus un replanat de 200-220 m. Aura, las construccions recentas degudas a la periurbanizacion se concentran a l'entorn de Bòrn e se'n vei pas a Blis.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre dau territòri

Toponimia
 Blis. La prumiera atestacion concernís l'egleisa, Sanctus Severinus de Blis, en 1147. Lo luòc es citat en 1555, Blys. Blis es un nom germanic de persona, Bilizo, diminutiu de Bili-, « doç, aimable » (Tanet e Hordé) Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 60 o, siá Biliso (mesme nom), siá un nom gallo-roman, Blicius (site de las comunas de Dordonha) https://web.archive.org/web/20090328015230/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/st-pierre-de-chignac/BLIS-ET-BORN.htm, que Delamarre, que cita pas Blis, escriu Bilicios. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 287
 (En) Bòrn. Las fòrmas ancianas son Ecclesia de Born, en 1252, Borjnum, en 1345. La prononciacion es [ɛ̃m’bɔr]. Las explicacions de Bòrn, nom de mai d'un vilatge, son divergentas. Dauzat i vei un prelatin borna, « font », Tanet e Hordé òptan per un nom germanic de persona, Borno, diminutiu de Boran, « lo qu'es nascut » (mas per Senta Sabina e Bòrn, seriá l'occitan bòrna, vengut d'un preceltic *borna, « trauc, cavitat ». Lo site de las comunas de Dordonha explica lo nom per l'occitan bòrn « limita, bordura » (e En es una preposicion occitana de valor locativa). Xavier Delamarre a una autra explicacion : un nom gallés d'òme, Burnos.Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 60 e 382Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 98Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 93, 289 e 330 La situacion geografica daus uech Bòrn citats per Dauzat es un bòrd (bòrn ?) de planetge o de ribiera nauta mai que mai, o sus una serra (i  a dos bòrns e lo planetge es estrech) emb un dobte per lo de Senta Sabina e Bòrn (l'egleisa es en bas, mas d'ostaus son en naut), e per Bòrn Sent Jòrge (lenta montada). Los autres son Bords, Lo Bòrn (Nauta Garona), Lo Bòrn (Losera), Bors (Canton de Baignes-Sainte-Radegonde), Bors (Canton de Montmoreau-Saint-Cybard) e En Bòrn; i fau ajostar lo Bòrn de Sent Estròpi de Bòrn; a verificar sus Géoportail https://www.geoportail.gouv.fr/carte, en escrivent lo nom de las comunas en francés. 
 Gotablava. Lo nom de gota per un riu es pas un cas isolat. Gotablava a de l'aiga maitot a la fin de son cors, a causa d'una ressorgéncia. Aquò's aquela aiga neta qu'explica probablament sa blavor supausada (rebat dau ciau).

Istòria
Blis èra paròfia, [benlèu sus l'estenduda de la comuna actuala], e sa gleisa dependiá de l'abadia de 
Chancelada, e Bòrn èra un priorat que dependiá de l'abadia de Sent Cibra]. Èra donc benlèu pas paròfia, mai s'aviá una egleisa.  Mas tanleu la fin dau segle XVIII, l'egleisa de Blis era roinada e lo luòc era pas mai paròfia; mapa de Cassini https://www.geoportail.gouv.fr/donnees/carte-de-cassini la paròfia es Bòrn.

Administracion

 Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Sent Peir de Chinhac; es aura dau canton dau Naut Perigòrd Negre.

Demografia

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben
 Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Dordonha
Categoria:Comuna de Perigòrd