Salanhac e Aivigas

Salanhac e Aivigas (Salignac-Eyvigues en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre del territòri

 la comuna tòca pas Prats de Carluç, mas de gaire.

Toponimia
Salanhac
La prononciacion es [ʂɒlɒ’ɲa] https://web.archive.org/web/20160811042435/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/salignac-eyvigues/SALIGNAC-EYVIGUES.htm
Las fòrmas ancianas son Salenac, en 1115, Salaihnach, en 1122, Salignhac, en 1450. Puslèu que de Sallinius (Dauzat e Rostaing), lo nom sembla venir de Salanius, emb lo sufixe -acu(m) , latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Salanhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre Salanius. Lo nom balança entre Salanhac e Salinhac (encara en 1793, lo nom èra oficialament Salagnac, puèi venguèt Salignac), mas puslèu que d'imaginar una influéncia del nom latin Sallinius o del vilatge de Salinhac (Gironda) Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 384-385Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 640http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=35103, cal explicar la tendéncia a prononciar Salinhac per una dissimilacion, fenomèn banal en occitan quand un nom de luòc a tres vocalas semblablas.

Aivigas
La prononciacion es [ɒj’vigɒ] .
Las fòrmas ancianas son Parochia d'Ayguigas, en 1031, Eyvignas, Acvigas, en 1323, Ivignas en 1326 e Evignas dins la siguda del sègle XIV. Chantal Tanet e Tristan Hordé, que, coma de costuma, an negligit de s'informar de la fòrma del nom dins la lenga autoctòna, postulan a las vinhas, contractat coma dins l'oèst del departament (as [ɛj] vinhas) ; Dauzat se garda de tota interpretacion, perqué las atestacions son contradictòrias Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 279. Probable que lo nom autentic semblava curiós als escribas, aquí perqué faguèron jogar l'atraccion de vinhas, que demorèt dins lo nom oficial d'aquí a 2001. Qué pensar, pr'aquó, de la fòrma de 1031 ? Cacografia ? Probable, mas se sap pas.

Se remarca que Aivigas fai partida dels noms de luòcs que començan per Ai-, que son situats a una frontièra de pòble gallés, mai que mai a l'entorn de Perigòrd, que son pas explicats o que son sols del meteis nom (Aidon, Aineça, Aimet) en mai dels Aigurandas. Idèa de « frontièra » ? En isolant l'element ai- comun a tots, i a un mot gallés que convendriá per la segonda partida : uic(o)-, -uices, « combatent(s), venceire(s) » Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 317. La fòrma femenina del nom poiriá venir d'un villa sosentendut e lo plural, encara pus eventualament, d'un collectiu. Aquelas reflexions son pas que d'ipotèsis aventuradas.

Aibena
Las fòrmas ancianas son Vicus de Haebene en 1322, puèi Eybena en 1325; Tanet e Hordé tròban pas de solucion e gausan pr'aquò un nom germanic seguit del sufixe -ing(os) , mas -ingos femenizat auriá pas donat una finala -ena al sègle XIV. Dauzat suggerís l'exemple d'Eybens, que n'explica lo sufixe pel gallés -inco o pel germanic -ing Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 279 e 278.

Pr'amor de l'atestacion de 1322, Aibena fai benlèu pas partida dels noms en -Ai relevats a prepaus d'Aivigas. Pr'aquò, s'èra d'aquela familha, lo segond element poiriá èsser lo gallés penno-, « cap, extremitat », emb sonorizacion normala de -p- en posicion (venguda) intervocalica.

Istòria
 En 1965, Salanhac annexèt Aivigas e Aibena http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=35103
 la comuna èra capluòc de son canton de la Revolucion a 2015

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra capluòc del canton de Salanhac e Aivigas; es ara del [[canton de Terrasson e La Vila Diu.

Demografia

Luòcs e monuments
 Jardins de l'Ostalàs d'Eirinhac.

Personalitats ligadas amb la comuna
Guiraud de Salanhac, trobador del sègle XII

Veire tanben
 Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Dordonha
Categoria:Comuna de Perigòrd