Orsonede

200px|left|thumb|Veguda d'Orsonede

Orsonede [ʀsʉˈnədə] https://www.e-periodica.ch/digbib/view?pid=rlr-001:1938:14::348#8Albèrt Dauzat (1915) = Albert Dauzat, Glossaire étymologique du patois de Vinzelles, Montpelhièr: Société des Langues Romanes, pagina 251. Vinzèla es un vilatge vesin d'Orsonede. o [ʁsuˈnydə]Collectatge IEO 63 (en francés Orsonnette) z-es una anciana comuna d'Auvèrnha, dins le departament dau Puèi de Doma e la region Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Dempuèi le 1èir de janvèir 2016 z-es comuna delegada de la comuna novèla de Lenede e Orsonede.
Orsonede z-es au pè dau suc de Lenede a 12 km de Soire.

Geografia

Perimètre dau territòri

Toponimia
Orsonede z-es citat dins le Cartulari de Çausselenjas (que datariá dau sègle XII) embei le nom d' Orsonide (i representariá un e barrat). Segon Dauzat en 1931, aquò-es un nom format embei un radicau escur e le sufixe inaccentuat d'origina preceltica e que los gallés adoptèron, -ate, que formava doncas de proparoxitons; après, -a- pòsttonic venguèt -e-  a data anciana, puèi le nom chamgèt d'accentuacion e venguèt paroxiton a la fin de l'Edat Mejana; Dauzat considerava que -ate, productiu davant la romanizacion, s'aplicava a de noms d'aglomeracions mai o mens importantas  o a de regions (los noms de pòbles gallés, per exemple, son en -ates) e rarament a de bens ruraus; le sufixe -ates representava especificament le nom daus abitants de l'aglomeracion o de la region; la sola chausa segura z-es que le nom s'achabava en -onate, mas se sap pas si l'iniciala z-èra O- o U-, si s representava s, ci o ti, ni si lai aviá pas una vocala (autra que -a-) entre r e s <ref>Albert Dauzat, La toponymie gauloise de l'Auvergne et du Velay, 1931 http://www.persee.fr/doc/rea_0035-2004_1931_num_33_4_2623, p. 362-363</ref>. Dauzat se garda de parlar d' Orsonede dins son diccionari e Delamarre ne'n ditz pas ren dins le sieune, çò que z-es tipique d'una granda indecision. Delamarre cita pasmens le nom de persona Orcios, a l'origina d'Orsay Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 211, 304 e 360; mas per un nom de persona d'aquela epòca, n'òm pòt pas evitar la question de son sens concret, benliau derivat d' orco-, « petiòt pòrc » Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 242, çò que permetriá d'utilizar un nom comun pusliau qu'un nom de proprietari, que Dauzat refusa mai o mens per de noms achabats per -ate''. Mas l'incertituda demòra totala.

Istòria

Administracion

Demografia

Luòcs e monuments
 Gleisa de Santa Magdalena, romanica, classada monument istoric en 1907 http://www2.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_1=REF&VALUE_1=PA00092233

Personalitats liadas a la comuna

Veire tanben

Liams extèrnes

Nòtas e referéncias
Nòtas

Referéncias

Categoria:Anciana comuna dau Puèi de Doma
Categoria:Anciana comuna d'Auvèrnhe (Occitània)