Assosta

Toponimia
La prononciacion qu'ei [a'sustɔ]. Las fòrmas ancianas que son Soste en 1290, Seubalade en 1343, Ceubalade, Saubalade en 1536 e 1644, Sauvelade (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 137-138.

Segon lo diccionari de Palay, p. 78, Assouste qu'ei definit atau « abric, acès, endòst, sobac, aplec; lòc acessat, endostat, assobacat. Nom de lòc » (traduccion). 

Segon Miquèu Grosclaude, lo mot (as)sosta, deu latin (ad)substare qu'ei panoccitan. Dens lo diccionari d'Alibèrt, qu'a lo sens de « lòc acessat, acès; cobèrt = hangar » (traduccion). La fòrma de 1270 qu'indica lo nom a pas arren a véder dab lo basco aitz, « punta rocosa » [au contra de la vesia Aas]. Lo nom que vien de adsubsta « lòc acessat » .

Istòria
Lo 29 de mai de 1861 qu'apleguèn las comunas d'Aas e d'Assosta entà crear la comuna d'Aigas Bonas.

 Galeria 

Categoria:Vila de Bearn
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics