Còla de Lura

La Còla de LuraJ. T. Avril (1839) Dictionnaire provençal-français. Audoard Cartier, Ate. A l'article <blanquejha> (p. 43) se legís : <La couèlo de Luro blanquejho.> <ref>Leon de Berluc-Perussís (1920) <Li Conte Prouvençau>. Edicions Sextia, Ais de Provença.  Extrach de <Groumandige> : <Eiçò se passo a Banoun (...), uno pichouno viloto de-vers la colo de Luro.></ref> (mens localament Montanha de Lura''), o simplament Lura, es una montanha dei Preaups dau Sud en Occitània, en Provença situada dins lo departament deis Aups d'Auta Provença.

Es delimitada au sud per lo bacin de Forcauquier, e au nòrd per lo massís dei Baroniás e la vau de Jabron. A l'oèst s'estend vèrs Ventor per lo Plan d'Aubion ; a l'èst es copada per la vau de Durença. Es una montanha calcària, culminant a 1827 m, orientada segon un axe oèst-èst coma lo Mont Ventor.

Una pichona estacion d'esquí es situada, en montant au Pas de la Gralha, sus la comuna de Sant Estève deis Òrgues. Maugrat sa talha modèsta, foguèt la premiera qu'establiguèt de montadas mecanicas dins leis Aups dau Sud a partir de 1935.

Es lo luòc, implicit o explicit, de fòrça òbras de l'escrivan Joan Giono. I organizèt un acamp literari au Contador : lei Rescòntres dau Contador de 1935 a 1939.

Flòra e fauna
La montanha es coneguda per sa flòra rica en espècias mai rara sus lei cimas.
Es poblada de singlars, cabròus, cèrvis, taissons, rainards, vipèras aspics, chamoç, voutors fauves, lausèrts o encara de lèbres.

Nòtas

Categoria:Aups d'Auta Provença
categoria:Montanha de Provença
categoria:Sit natural d'Occitània