Bètlòc

Bèthlòc o mens acertadament BailòcMichel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 329 qu'ei ua comuna bearnesa banhada peu gave de Pau e administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Que vadó au sègle XIII com ua bastida fondada autorn deu son castèth.

Que produseish arroi e arrosat de Bearn dab vinhas cultivadas dinc au varat deu castèth.

En 1973 que s'amassè dab duas autas comunas entà formar la comuna navèra de Pujòu-Bètlòc-Ramós ; cadua que tornè crubar la soa independéncia totun en 1984.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia
Las fòrmas ancianas que son Beitloc, en 1119-1136, Beitloc, en 1150-1167, Pulcher Locus, en latin, en 1286, Begloc, en 1327, Begloc, en 1442, Begloc, en 1472, Belloc, en 1536, Betloc, en 1582, Bellocq, sus la mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII. La prononciacion qu'es [bɛj'lɔk], dab un è hèra obèrt, quasi un a. Los estatjants que son los bailoqués [lus bajlu'kes]; notem qu'a la pretonica, la vocala qu'ei tostemps mei fragila e cambiadissa qu'a la tonica. Miquèu Grosclaude que nòta que las fòrmas en -it- representan un t banhat [tj-]  e que las g l'indican tanben . La prononciacion modèrna qu'a suprimit lo t : [bɛtj'lɔk] > [bɛj'lɔk].

Lo sens qu'es evident : que conten ua intencion de marcar la beròu deu site, o que l'endret es bèth per s'i establir Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 62, a BeaulieuBénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 163. Lo nom qu'es frequent dens los cas de mongia, mès pas necessàriament : Bailòc qu'es la prumèra bastida bearnesa.

Questions de grafia
Miquèu Grosclaude que dèisha la causida enter Bailòc o Bètlòc, ua grafia qui's vòu fonetica e ua auta supausada etimologica e englobanta. Mès la soa proposicion qu'ei doblament paradoxau : per la reproduccion de la fòrma orala [bɛj'lɔk], quitament s'aqueth [ɛ] ei près de [a], que caleré causir Bèilòc, que non pas Bailòc basat suu gentilici bailoqués; se vòlen ua grafia rigorosament classica e englobanta, Bètlòc qu'ei meilèu ua grafia sauvatja e qui pòt pas englobar la prononciacion; sonque Bèthlòc pòt englobar ua prononciacion iodizada [bɛj'lɔk], puish que, atau com escriu Grosclaude, th que's pòt articular dab ua molhadura en bearnés (Bètlòc, grafia incorrècta segur, que poderé representar ua prononciacion [bɛl'lɔk], qui existeish per autes lòcs). 

Istòria
Bailòc qu'es la prumèra bastida bearnesa, fondada en 1281 per Gaston VII de Montcada e de Bearn, mès qu'èra ja un vilatge avant e que portava ja lo son nom (véder las fòrmas ancianas au paragrafe toponimia) .

Administracion

Demografia

 En  la populacion qu'èra de  abitants.

Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Bearn
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics