Came

Came (Akamarre en basco, Came en francés) qu'es ua comuna d'Occitània, en Gramont. Qu'es administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

Los sons abitants que son los camòts.

Geografia
Las comunas tòcatocantas que son Hastings, Ueire Gave e Òrta Vièla dens las Lanas au nòrd, Lèren e Sent Pèr de Lèren en Biarn a l'èst, Bidaishe a l'oèst, La Bastida e Arancon au sud-èst e Arrauta-Sharrita e Vergüei-Vièlanava au sud.

Predominància lingüistica


Las duas versions de la Carte des sept provinces basques montrant la délimitation actuelle de l'euscara en dialectes, sous-dialectes et variétés (Mapa de las sèt províncias bascas qui mòstra la delimitacion actuala de l'euscarà en dialèctes, sos-dialèctes e varietats) dessenhadas en 1863 per lo prince Loís Lucian Bonaparte que plaçan Came hòra de l'aira bascofòna.

Lo Recueil de linguistique et de toponymie des Pyrénées (Recuelh de lingüistica e de toponimia deus Pirenèus) realizat en 1887 per Julian Sacaze que dona per Came ua version en gascon, compausada d'ua traduccion de dus tèxtes mitologics, puish ua lista deus microtoponimes de la comuna.

Le Recueil des idiomes de la région gasconne (Recuelh deus idiòmas de la region gascona) realizat en 1894 per lo lingüista Edouard Bourciez que dona per Came ua version de la parabòla deu hilh prodigue traduita en gascon.

La mapa deu Pays Basque français (País Basco francés) dessenhada en 1943 per Maurice Haulon que hè paréisher la "démarcation actuelle entre la langue basque et les dialectes romans" (demarcacion actuau enter la lenga basca e los dialèctes romanics) e qu'enclutz la comuna de Came dens l'aira gasconofòna.

Toponimia
La prononciacion qu'ei ['kamə]. Las fòrmas ancianas que son Sanctus Martinus de Camer aus sègles XI-XII, Camer en 1105-1119, 1140, 1193, 1240, Camera, en latin, en 1249, Camer en 1304 e 1309, Cammes en 1463 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 255-256.

Dauzat qu'explica lo vilatge ei sus un tuc, donc lo nom que vien benlèu d'un preceltic *cam-, « hautor » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 136. Astor, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'arreliga lo nom dab Camaret (Vauclusa), Chamaret (Droma), Camarada (Arièja), lo Cap Camarat (Var qui poderén viéner d'un oronime prelatin o preceltic *kam-ar .

Segon J.B. Orpustan, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom que vieneré deu basco akara, « nard », o akher, « boc » e barr o lo son superlatiu barren, « interior, inferior » .

Bénédicte Boyrie-Fénié que pausa la question de saber s'ei un nom qu'estó romanizat o, au contrari, basquizat. Dens lo cas d'un nom latin basquizat, que prepausa lo nom latin d'òmi Camerius, apocopat (= dab supression de la fin); mès la topografia que permet de causir un oronime com hèn Dauzat o Astor.

Istòria
Lo vilatge qu'apartienèva au reiaume de França e non pas a Navarra devath lo Regim Ancian (que dependèva de la Senescaucia de Càmer, en demorant navarrés un quartièr isolat, la Herrèra (çò qui volèva díser ). Uei lo dia que hè partida deu "Bascoat" dens lo sens de la lei Pasqua de 1995.

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics

Ligams extèrnes

Nòtas