Catús

Catús (Catus en francés) es una comuna carcinòla situada dins lo departament francés d'Òut e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre del territòri

 Toponimia 
Cadurcio, atestacion del començament del sègle IX, sembla una marrida latinizacion. Dauzat evòca, sense certitud, un nom gallés d'òme *Cattusius, varianta intensiva de Catusius Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 155. De las doás possibilitats enonciadas per Basalgas, una es absoludament impossibla : un nom latin d'òme Catius qu'auriá evolucionat cap a Catus (*Catus donariá Cado > Cad > Cat). L'autra possibilitat es una planta, Euphorbia lathyris, la catapuça, un purgatiu, dont una de las variantas del nom es la catuça Gaston Bazalgues, A la Découverte des Noms de Lieux du Quercy et des Communes du Lot, Les Éditions de la Bouriane et du Quercy, 2002, p. 109. Demorariá a explicar perqué lo nom es sense sufixe e a perdut sa finala femenina. E cossí un nom que deviá èsser encara quicòm coma catapuça al sègle IX seriá estat latinizat en Cadurcio ?

Xavier Delamarre fornís, en mai de Cadurcio, una fòrma de 1326, Caturcium, en latin, qu'esclaira la primièra e la justifica en partida, çò que permet d'eliminar totas las etimologias desprovesidas de r. Prepausa en prioritat un etime, catu-rission, justificat per un luòc situat près del Bourg-d'Oisans e escrit dins la Taula de Peutinger, Catorissium, format sus catu-, « batalha, combat » e benlèu -riss-, vengut ipoteticament de *-ret-s-, « corsa ». -R- foguèt donc absorbit. Lo sens seriá de « (luòc) de las corsas de combat » o, de preferéncia,  « la proprietat de *Caturissios ». Delamarre dona una autra possibilitat, *Caturicion, la proprietat de *Caturicios. Caturios  es atestat e *Caturicios es justificat per Caturicius, citat a Lion. Delamarre cita tanben, p. 335, un autre etime, Catussion Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 110, 291 e 335, que cal rebutar, solide, pr'amor de las fòrmas ancianas. Totas aquelas fòrmas supausan logicament un redoblament de -t- (*Cattu-),  doncas una varianta intensiva o ipocoristica de la fòrma normala, siquenon lo nom seriá estat *Cadús.

Salveson (nom supausat)
Salveson ven probablament d'un nom latin d'òme Salvitius, diminutiu de Salvus Gaston Combarnous, Les noms de domaines gallo-romains à anthroponymes dans la cité des Lutevani et dans l’actuel arrondissement de Lodève (suite et fin), R.I.O., 1956 8-4 p. 267  
https://www.persee.fr/doc/rio_0048-8151_1956_num_8_4_1565, ambe'l sufixe -onem.

 Istòria 
 Catús annexèt Salvezou (nom francés) entre 1795 e 1800 http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=7213.

 Administracion 

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Catús; es ara del canton de Causse e Boriana.

 Demografia 

 Demografia Salvezou 
 1793 : 244 abitants

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Òlt
 Lo Portal de Carcin
 L'occitan de Carcin

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna d'Òlt
Categoria:Comuna de Carcin
Categoria:Comuna de Guiana