Limós

Limóshttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/11.html (prononciat: ) (en francés e oficialament Limoux) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada administrativament dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 10.339 abitants en 2022.

La vila, qu'es famosa per son carnaval e sa blanqueta, es la capitala del ròdol de Rasés.

Geografia
La comuna, situada a vint quilomètres al sud de la vila de Carcassona, a la dintrada de la nauta val en plen còr de Rasés, es traversada per Aude.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

 Perimètre del territòri 

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Villa quae dicitur Limosus en 844, Vicus Limosus en 980, Villa de Limous en 1157, limosium en 1229, Limos en 1318, Ville de Lymoux en 1594, Limoux en 1781. Aude separa la vila en doás partidas : la Ville (en francés) ambe la glèisa principala dedicada a Sant Martin [riba esquèrra d'Aude] e la Petite-Ville [riba dreita], en occitan l'Aragou (l'Aragon); Les habitants de la Grande Ville, avec ceux de la Petite, en 1293-1639, Le Bourg Neuf en 1390 [sembla designar l'Aragon] Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 212, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f304.item.texteImage . Sant Martin de Limós es la glèisa parroquiala, un archipreirat, un ancian priorat, longtemps en litigi entre l'abadiá de Sant Ilari e la de Prolha, puèi acordat definitivament a la darrèra en 1224 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 403, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f495.item.texteImage . 
Limós es lo resultat del latin limosus « fangós » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 404, a 2. Limeux. Es un etime diferent del celtic lemauson, de lemo, limo « olm » e tanben diferent del celtic *lem-, vengut de *leim-, *lim- « fanga, lòsa, lima », a l'origina del nom de la Limanha (meteissa origina indoeuropèa dins lo darrèr cas).
Marcèlha (nom supausat)
Es una anciana villa e vilatge. Las fòrmas ancianas son : Marcelanum en 1240-1246, Marcilia..., Marcella en 1290, Terminium Beatae Mariae de Marcelano en 1290, Rector de Marcelhano, sine cura en 1351, Massilia en 1521, Marcelhan en 1639 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 225, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f317.item.texteImage . 
Coma Massilhan, Marcèlha ven del nom latin d'òme Marcellius (o Marcilius ?), ambe'l sufixe -anumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 433, a Marcilhac. Lo nom a conegut un reculament d'accent.
Nòstra Dòna (o Dama) de Marcèlha es una capèla rurala votiva, un priorat unit primièr al collègi de Narbona, a París, puèi al collègi dels Doctrinaris de Limós d'aquí a la revolucion. Las fòrmas ancianas son : Sancta Maria,... in Flacano en 1101, Beata Maria de Marcelano en 1214, Beata Maria de Marcelhano en 1298, Decimarium Beate Marie de Marcilia en 1290, Notre Dame de Marceille en 1756, etcAbbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 225, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f317.item.texteImage .
Vendémias
Véser a l'article.
Flaçan
Flaçan correspond probablament al lòc de Flassian, situat sus la mapa IGN al nòrd de la vila, entre le camin grand de Carcassona, Aude e le camin de fèrre.
Flaçan es un ancian priorat, del vocable de Sant Pèire, unit a l'abadiá d'Alet. Las fòrmas ancianas son : Villa Flaccianum en 881, Villa Flactianum en 922, Villa Flacanum en 1101, Flacianum en 1119, Villa Flacianum cum ecclesia en 1162, Flacianum in Reddesio en 1240, Flassianum en 1252, Sanctus Petrus de Flaciano, prope villam Limosi en 1283, Flecianum..., Flesianum en 1360, Flassanum en 1481, Flassa en 1807 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 140, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f232.item.texteImage .
Flaçan ven del nom latin d'òme Flaccius, ambe'l sufixe -anum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 290, a FlacéBénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 136 (referéncias per d'autres lòcs).
La Canal
La Canal es un mont al nòrd-oèst de Limós e que sus el la vila primitiva èra bastida. Foguet desrocada dos còps, en 1165 e en 1190. Las fòrmas ancianas son : Villa de Podio..., reedificaverunt villam in fortalitio Podii en 1255, La Villa que era al Pueg..., la Villa del Pueg entre 1165-1190 e le sègle XV, Ribes Hautes de Montfort en 1546 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 191, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f283.item.texteImage .
Le nom s'explica per la preséncia d'una canonada, d'un passatge d'aiga mai o mens contarotlat, aval de la vila.

Istòria
La vila de Limós es ocupada dempuèi lo neolitic. La pèira levada de la Pèira Dreita es un vestigi qu'atèsta aquela ocupacion. La reünion dels dos abitats Flacianum e Limosus es a l'origina de la fondacion al sègle VIII de la vila de Limós.

Al sègle IX, la vila de Limós es mencionada per lo primièr còp dins una carta de Carles II lo Calv. Al sègle X, Limós deven lo caplòc del vescomtat de Rasés. Al sègle XIII, la vila es presa per Simon de Montfòrt e Limós es balhat a un senhor francés, Lambert de Turry. En 1221, lo comte de Fois, Raimon Rogièr, pren la vila. En 1226 comença la  que marca la resisténcia de la vila sostenguda per Raimon Trencavel e Rogièr Bernat II de Fois fàçia a las tropas de Loís VIII. Limós foguèt annexat per la corona de França entre 1296 e 1376. Als sègles XIV e XVII, la vila es tocada per la pèsta. 

En 1891, un aigat istoric causa la mòrt de sèt personas: lo nivèl de l'aiga atenh 7,20 m. Lo 19 d'agost de 1944, la vila es liberada de las tropas d'ocupacion alemandas qu'ocupavan la vila dempuèi lo 28 de novembre de 1942.
Lo 1èr de febrièr 1965, Vendémias foguèt annexat a Limós per fusion simpla http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=19622https://www.insee.fr/fr/metadonnees/cog/commune/COM11403-vendemies.

Administracion
Limós èra caplòc de son canton dempuèi 1793. A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, venguèt burèu centralizator d'un canton, espandit de 23 a 35 comunas e que tornèron batejar  per decret del 27 de decembre 2015 Canton de la Région-Limouxine (en francés), doncas Canton de La Region Limosenca.

Caplòc de districte en 1793, Limós es una sosprefectura d'Aude. La vila fasiá partida de la Comunautat de comunas de Limós/ Sant Ilari, n'es ara de la CC del Limosenc (SIREN 200043487).

Lista dels cònsols

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

 Cultura

Carnaval de Limós
Dura tres meses, de genièr a març, totas las dimenjadas e la setmana folclorica. Se caracteriza per una alternança de sortidas de bandas de pèiròts unicament sus la plaça principala de la vila. Lo carnaval de Limós es considerat coma lo pus long del mond.

Blanqueta de Limós
La blanqueta de Limós es un vin efervescent de Lengadòc, es un vin d'apelacion d'origina contrarotlada (A.O.C.). La blanqueta de Limós es lo primièr vin efervescent del monde. La proprietat efervescenta d'aquel vin foguèt descobèrta en 1531, mas segon d'autras fonts, foguèt descobèrta al sègle XIV.

Espòrt
XIII Limosenc

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna
Jules Védrines aviator francés

Ligams extèrnes
Limós : la blanqueta, tuc mitic - Occitanica eAnem / CIRDOC 
Limós : Carnaval - Fecas e Godilhs - Occitanica e-Anem / CIRDÒC 
 Limós sul site de l'Insee

Nòtas

categoria:Comuna d'Aude
Categoria:Sosprefectura
Categoria:Vilas e vilatges florits
categoria:Comuna de Rasés