Estela de la Hami

Lo men còr ques’estava dens lo treishaguèr per’mor deu Nil qui n’èra pas vienut quan at calèva per sèt annadas. Lo gran qu’èra escàs, las granas b’èran secas, tot çò qu’avèvam per minjar n’èra pas briba abondós, chascun qu’èra frustrat dens lo son prohèit. Que s’escadèva qu’òm non pòscosse pas mei caminar: lo mainatge qu’èra en plors, lo gojat qu’èra aflaquit ; los vielhs, los lors còrs b’èran tristes, la loas camas b’èran plegadas mentre que s’estavan suu sòu dab las mans contra los lors còs. Los quites cortesans b’èran dens lo besonh; lo temples qu’èran barrats e los santuaris devath la prova. Tot que demorava donc dens lo treishagèr. Alavetz que'm virè de cap au passat e qu’interroguèi un òmis enter los serviciaus de l’ibis, lo capdau deus prèstes legedors, Imhotep : _« En quin endret e vad lo Nil ? », e’u demandèi, « Quau diu e i demora, entà qui m’ajudi ? » _« Que i a ua vila au bèth miei de l’aiga : lo Nil que l’entorneja. Lo son nom qu’ei Elefantina ; Khnom i ei, estant lo son diu.

[Adarron, lo rei qu’ordona sacrificis e ceremonias peu diu qui’u apareish en saunei:]

_ «Que soi Khnom lo ton creator; los mens braç que son darrèr tu entà ensarrar lo ton còs. Que soi lo senhor qui crea, lo qui s’ei hèit eth medish, lo Non hèra gran, lo qu’i èra a la vaduda deus temps, Hapi qui correish au son grat. Que harèi pujar lo Nil per tu. La hami que s'acabarà. Lo còr que serà mei gaujós que non pas abans. Non i aurà pas nat annada qui l’aigat non pujarà per cap terren, las hlors que pravaràn en beth plegar devath lo polen. » _  « Alavetz que'm desvelhèi mentre que lo briu de mas pensadas e tornava, e tot deishar l’immobilitat, que hei un decret en favor de Khnom lo men pair ...en escanvi de çò qui hes per jo. »

Categoria:Literatura de l'Egipte antica

hr:Džozer#Stela gladi