Lunèl Vièlh

Lunèl Vièlh (Lunel-Viel en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : terminio de Lunello Vetere en 1096, Bertrandus de Lunello vetulo en 1128, apud Lunellum Veterem en 1152, decimaria de Lunello Veteri en  1198, terminio de Lunello Vetere, de Cabreriis et Lunello Veteri, sense data [sègle XII ?], Lunellum veterem en 1226, ecclesie de Lunello veteri en 1263, prior de Lunello Veteri en 1392, Lunel Viel en 1526, de Lunello Veteri en 1529, 1550, S. Vicentii de Lunello veteri en 1536, Lunel le viel en 1622, Lunelviel en 1626, 1648, Lunel vieil en 1740-60, le Bourg de Lunel-viel en 1740-60, Lunel Viel en 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 223. 

Segon Dauzat, Lunèl ven probablament dau nom gallic d'òme Lunus, amb lo sufixe -ellum; Dauzat compara amb Vichel, format tanben d'un nom de persona amb lo meteis sufixeAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 417, a Luneau desacostumat; segon Hamlin, Lunèl ven probablament pas dau nom de persona Lunus; res permet pas tanpauc de supausar un ligam amb lo mot latin luna « luna » , ni per las tradicions (cf. la traduccion medievala ebraïca Yarh « luna » (Roblin, 3n Congrès Internacionau de Toponimia e d'Antroponimia, III, p. 766); Lunèl es pas tanpauc un derivat dau mot preceltic *lòna (ipotèsi de Berthelé), per rasons foneticas. Es evident per l'autor que Lunèl èra a l'origina lo nom de Lunèl Vièlh; las doás localitats aurián en gròs una importància egala au mens dempuòi l'Edat Mejana e datarián probablament totas doás de l'epòca galloromana. I a d'autras localitats dau nom de Lunel o Luneau. Hamlin imagina un mot prelatin, benlèu gallic, *lunello-, benlèu de sens idronimic.

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

 Luòcs e monuments 
 La bauma preïstorica dau Mas de las Cavas Aquela bauma se situa a un quilomètre au nòrd-oèst dau vilatge en anar cap a Sant Genièis. 
 La glèisa de Sant Vincenç Aquesta glèisa, bastida pendent lo sègle XV, foguèt destruïda mantun còp del temps de la guèrra de Religions. Lo solet vestigi de la glèisa medievala es lo campanar. Sant Vincenç es lo patron del vilatge.
 Lo Castèl de Lunèl Vièlh e son iranjariá.

 Personatges de Lunèl Vièlh 
 Lo felibre Antòni Ros (Roux en grafia de l'epòca), autor de maitas òbras de las que cal remarcar Las Pescalunetas.
 Georges Rouquier (1909-1989), actor e realizator.

 Personalitats ligadas amb la comuna 

 Veire tanben 
 Comunas d'Erau
 Ligams extèrnes 
Sit de Lunèl Vièlh, en francés

 Nòtas e referéncias 

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna d'Erau