Alfabet occitan

Per conóisser totas las règlas de pronóncia de las letras, e mai d'accentuacion, vejatz: pronóncia de l'occitan.

L'alfabet occitan es una varietat de l'alfabet latin. 

Lista e òrdre de las letras
Segon la nòrma classica de l'occitan (en cors d'estudi al CLO), l'alfabet occitan ten 23 letras dins l'òrdre seguent:

A B C D E F G H I J (K) L M N O P Q R S T U V (W) X (Y) Z

Las letras K, W e Y se considèra que son forestièras e s'emplegan sonque dins de mots d'origina estrangièra, pas o pas gaire adaptats a l'occitan, coma whisky, watt, Kenya. Pasmens s'ordenan dintre l'alfabet occitan segon l'òrdre alfabetic internacional.

Noms de las letras
Los noms de las letras son:
{| class="wikitable" style="text-align:left"
! Letra
! Nom: ortografia
! Nom: fonetica(pronóncia estandard mejana,per defaut) 
! Nom: fonetica(autras pronóncias regionalas,indicadas se son diferentas) 
|-
|A a || a ||  ||
|-
|B b || be, be (n)auta ||  || auv. , niç. va. 
|-
|C c || ce ||  || auv. 
|-
|D d || de ||  || auv. 
|-
|E e || e ||  || auv. 
|-
|F f || èfa ||  || auv. lem. , niç. va. 
|-
|G g || ge ||  || auv. , lem. , gas. 
|-
|H h || acha ||  || auv. lem. , niç. va. 
|-
|I i || i ||  ||
|-
|J j || ji ||  || lem. 
|-
|(K k) || ca ||  ||
|-
|L l || èla ||  || auv. lem. , niç. va. 
|-
|M m || èma ||  || auv. lem. , niç. va. 
|-
|N n || èna ||  || auv. lem. , niç. va. 
|-
|O o || o (ò) || 
|
|-
|P p || pe ||  || auv. 
|-
|Q q || cu ||  || auv. 
|-
|R r || èrra ||  || auv. lem. , niç. , va. , pro. 
|-
|S s || èssa ||  || auv. lem. , niç. va. 
|-
|T t || te ||   || auv. 
|-
|U u || u || 
|-
|V v || ve, ve bassa (gas. ve, ve baisha) ||  || auv. , lem. pro. , niç. va. gas. 
|-
|(W w) || ve dobla ||  || auv. , lem. pro. , niç. va. gas. 
|-
|X x || ixa ||  || auv. lem. pro. gas. , niç. va. 
|-
|(Y y) || i grèga ||  || auv. lem. , pro. , niç. va. 
|-
|Z z || izèda/izètaTDF||  o  || auv. lem. , pro. , niç. va. 
|}
Los noms de las letras son femenins: una èfa, una ce, la te. Eventualament, tanben, pòdon èsser masculins: una èfa, una ce, lo te. En aquel cas, los noms femenins be nauta (B), ve bassa (V), ve dobla (W) e i grèga (Y) devenon al masculin be naut, be bas, ve doble e i grèc.

L'elision es frequenta davant un nom de letra que comença per una vocala, segon l'us atestat per Frederic Mistral dins Lo Tresaur dau Felibritge: l'èfa, l'i (mai classic que la èfa, la i).

Signes diacritics

 Remarca — Per una explica mai detalhada dels signes diacritics, vejatz: pronóncia de l'occitan > signes diacritics e tanben pronóncia de l'occitan > règlas d'accentuacion.Qualques signes diacritics servisson per modificar o precisar la pronóncia de las letras de l'alfabet occitan.
 L'accent grèu (_̀) se pòt trobar sus à, è, ò. 
 L'accent agut (_́) se pòt trobar sus á, é, ó, í, ú. 
 Lo trèma (¨) se pòt trobar sus ï, ü. 
 La cedilha (¸) se pòt trobar sota ç.
 Lo ponch interior o en gascon punt interior (·) se pòt trobar entre las consonantas seguentas: n·h e s·h. S'utiliza en gascon. 

Cal ben notar que los signes diacritics son obligatòris subre las majusculas tant coma subre las minusculas. Aquela règla ajuda a precisar la lectura: Índia, Àustria, Sant Çubran, FÒRÇA, SOÏSSA, IN·HÈRN (e non pas India*, Austria*, Sant Cubran*, FORCA*, SOISSA*, INHERN*'').

 Vejatz tanben 
 Occitan
 Grafia classica
 Nòrma classica
 Pronóncia de l'occitan

 Ligams extèrnes 

Categoria:Occitan
Categoria:Lingüistica