Sant Flor

Sant FlorMaugrat la règla generala que ditz que los noms de luòcs, a la diferéncia dels noms de sants, utilizan la fòrma sent, localament se ditz enquera Sant Flor (lo nom es percebut coma una unitat, coma se saguèsse pas un agionime). Cristian Omelhièr prepausa Sent Flor, benlèu emplegat defòra de la comuna, dins son Petit Dictionnaire Français-Occitan d'Auvergne, Ostal del Libre, 2003, p. 297-298, en ajosta  (Saint-Flour en francés) z-es l'anciana capitala de l'Auvèrnhe Naut e de l'avescat de Chantal e l'actuala sosprefectura del departament del Chantal de la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups.

 Geografia 
La vila se devesís entre vila nauta e vila bassa. Sant Flor z-es situada a 900 m  de nautor sobre una planesa de basalt volcanic. Z-es traversada pel riu d'Ander que dona son nom a la Val d'Ander.

Sant Flor se tròba sobre l'anciana rota RN9 e a rasa de l'autorota A75 que religa Besièrs e París.

Perimètre delh territòri

 Las comunas de Sant Flor e de Mentèira se tòchan pas, mas se'n manca pas de gaire.

 Toponimia 
Lo primièr nom de Sant Flor es Indiciacum P.Y. Lambert, Nouveaux textes gaulois - Persée
www.persee.fr/doc/crai_0065-0536_1998_num_142_3_15899, «La séquence IDICILIN paraît être une indication patronymique. L'existence d'un toponyme Indiciacus, (Ho. II, 40)6, ancien nom de Saint-Flour (Cantal), ...».

Lo nom de Sant Flor ven de Florus, « apòstol » de l'Auvèrnhe Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 598, primièr avesque de Lodeva, que seriá mòrt martirizat vèrs 389. Maugrat la règla generala que ditz que los noms de luòcs, a la diferéncia dels noms de sants, utilizan la fòrma sent, localament se ditz enquera Sant Flor (lo nom es percebut coma una unitat, coma se saguèsse pas un agionime).

 Eraldica 
Blasonament : Partit d'azur e d'aur semenat de lises l'un l'autre, amb la bordura engrelada de gulas.

 Istòria 

 Administracion 

 Demografia 

 Luòcs e monuments 
 Catedrala de Sant Pèire : bastida ('na primièira vegada en 1095, puèi tornada bastir en 1398 après la chasuda de la primièira) amb de pèiras basalticas.

 Personalitats ligadas amb la comuna 
Bernart Amorós, clergue, escrivan e compilator, autor d'un cançonièr al sègle XIV.

 Vejatz tanben 

 Ligams extèrnes 

Nòtas e referéncias
Nòtas

Referéncias

Categoria:Comuna de Cantal
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)