Castèthnau de Manhoac

Castèthnau de Manhoac (Castelnau-Magnoac en francés) qu'ei ua comuna gascona de Manhoac situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.


 Geografia 
Autes vilatges e quartièrs : La Castanhèra, Prat Vesiau, Caròla, Semparròs.

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Castèthnau de Manhoac
La prononciacion qu'ei [kas'tèn'naw dé magnouak] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : in mercatorio Castellinovi, en latin, cap a 1170-1180, capellanus Castrinovi, en latin, en 1237, de Castellonovo, en latin, en 1239, Archipresbiter Castri Novi Manhoacii, en latin, en 1383-1384, 1405 e au sègle XV, Castetnau de Maignouac en 1614, Castelnau de Magnoac en 1790Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=991&titre=castelnau-magnoac.

Dab castèl/castèth, mot vengut deu latin castellum (e abans de castrum), nòu, de novum, e las soas fòrmas mei evolucionadas nau e nuèu, qu'ei l'adjectiu qui se tròba pus sovent en toponimia Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 154. Mes la formacion castelnau a un sens autre que çò qui marca l'evidéncia : dens l'oèst occitan, se refereish a petitas aglomeracions emparadas per un castèth, borgs castraus medievaus (sègles XI a XIII) Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 226 estudiats per exemple per Benoît Cursentehttp://www.persee.fr/doc/ccmed_0007-9731_1984_num_27_105_2261_t1_0166_0000_3, sens qui es pas contradictòri dab lo sens literau.

Segon Negre,  castèthnau que vien deu gascon castèth, « borg fortificat » e de nau. Manhoac que vien deth nom latin Magnon- (derivat de Magnus), dab lo sufixe -acum, puish tombada de n intervocalica.

Segon Miquèu Grosclaude, l'explicacion de Negre sus Manhoac que sembla justa : Magnonem + sufixe d'apertenéncia -acum > Manhonac > Manhoac. Manhoac qu'ei un petit país desmembrat de l'Astarac au sègle IX.
Aulon
La prononciacion qu'ei [aw'lounn] (grafia fonetica deus autors). Lo nom qu'ei grafiat Haulong sus la mapa de Cassini e la mapa IGN actuala, mes i a pas d'h aspirat dens la prononciacion, donc, cau pas compréner « hau (fagus) long ». Non saben pas s'ei un equivalent d'Aulon (Vath d'Aura) (nom latin d'òme Aulus, dab lo sufixe -onem); lo nom que demòra escur. Benlhèu un transferiment.

 Istòria 

Administracion

 Demografia 

 En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

Lòcs e monuments
 Memoriau deu Còs Franc Pomièrs e deu 49au Regiment d'Infanteria
 Musèu deth Còs Franc Pomièrs
 Collegiada e Musèu d'Art Religiós
 Plaça dera Porcau


Personalitats ligadas a la comuna
 Arnaut d'Ossat 
 Maxime Dastugue
 Jean Melchior Dabadie de Bernet
 Familha dera Marca-La Marca, anciana familha nòbla de Bigòrra, installada despuish eth sègle XIV en Castèthnau de Manhoac, en castèth dera Marca e en castèth vesin de Manent (Gers). Familha extinta ens mascles ara debuta deth sègle XIX.

Vida locau
Espòrt
 Manhoac FC Club de rugbi

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véser tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes
 Eth site oficiau

Nòtas

Categoria:Comuna de Manhoac
Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus
Categoria:Comuna de Gasconha
Categoria:Castèthnau