Cecenon

Cecenon (Cessenon-sur-Orb en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : castro de Cenceno, alodem meum, quem vocant Cencinnonem, jamdictus Cencenonus, in capella Cencennone cap a 972, Cenceno en 1129, Cencenonem en 1132, Ugo de Cenceno en 1158, in castro de Cencenone en 1169, Bernardi de Cencenone en 1171, Ysarni de Cencenone en 1180, in castro de Cencenone, cap a 1060-1194, castrum Cinfenonis [legir : Cins-], cap a 1182, de Cencenono en 1222, villa Cencenonis en 1247, castri de Cencenone, de Cecennone en 1247-48, de Cessenon en 1262, de Cessenone en 1344, 1351, el castela de Cesseno en 1354, la villa et castel de Cessenon, la castéla et loc de Cecenon en 1363, la conté de Cessenon, cap a 1370, Cessenon en 1395, 1518, la ville de Cessenon en 1586, Cessenon en 1613, 1740-60, 1771, 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 102.

Cecenon vendriá d'un nom d'òme latin *Cincinus, inatestat, de Cincius, e sufixe -onemAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 163. Segon Hamlin, Cecenon ven del nom, gallic puslèu que latin, d'òme *Cincinus, amb lo sufixe -onem (curiosament, Frank R. Hamlin cita lo nom latin Cincinnatus). Cecenon èra una proprietat galloromana.

Delamarre cita pas Cessenon dins los noms d'origina celtica, probablament pr'amor del sufixe, mas accèpta lo nom celtic inatestat *Cincinios, (derivat de cinc, cing-, sense rapòrt amb lo mot cinc, que se disiá pempe), per explicar Sinceny Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 113 e 292.
Lunhan
La prononciacion es [lü'ɲè]. Las fòrmas ancianas son : villa de Lonhano en 1129-1186, manso de Lunhano en 1375-76, al Mas de Lunha, cap a 1500, la Boria de Lugnia, plan de Lunhé, la planne de Lunhé en 1560, Lunian en 1634, Lugnian en 1770-72  (mapa de Cassini). Segon Hamlin, Lunhan ven del nom gallic d'òme Lunus, amb lo sufixe -i-anum (sic). Lunhan èra una proprietat galloromana. Per l'evolucion estranha del sufixe -anum > -è, consultar l'article de Hamlin dins la Revue Internationale d'Onomastique, XXVI, p. 131Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 222https://www.persee.fr/doc/rio_0048-8151_1974_num_26_2_2178.

Istòria
 En 1850, Cecenon pèrd lo territòri de Casadarnas, que ven comuna; ne foguèt aital per Pradas de Vernasòbre en 1900 http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=7561.
alt=La Capèla de Sant Ròc, fòra de l´ancian bàrri|vinheta|La Capèla de Sant Ròc, fòra de l´ancian bàrri

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sanch Inhan; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².
vinheta|Panèu en occitan e a drecha lo castèl del vilatge

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna
 Cristian Laus (1934-2002), nascut a Lugné (nom francés, Lunhan, segon l'autor Cristian Laus, Garriguenc, quatrena de tampa, I.E.O. Edicion, 1996), escrivan e lexicografe occitan

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna d'Erau
Categoria:Comuna de Lengadòc