Blom

Sos abitants s'apelan los blonauds.

Geografia

vignette|upright=1.6|centre|Mapa de la comuna e de las comunas vesinas.

Perimètre dau territòri

Toponimia
 Las fòrmas ancianas son : Blatomago, Blatomo (sus las monedas merovingianas), au segle VII; Blahonium, en 1177, en latin; Blaonium, en 1233, en latin; Blonium, en latin, Blon, Blason, las tres au segle XV; Blom entre lo segle XVI e la Revolucion. La prononciacion es [blu~] René Morichon, RenéL'église de Blond Histoire et description, ed. Bulletin de la Société Archéologique et Historique du Limousin, 1967Lecler André, Dictionnaire historique et géographique de la Haute-Vienne, 1920 / 1926Yves Lavalade, Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne, n° 18, ed. Lucien Souny, 2000.
 Comentaris sus las atestacions. Au segle VII, las sordas intervocalicas s'èran dejà sonorizadas dins las lengas romanas occidentalas https://books.google.fr/books?id=mP4JUXoFLBoC&pg=PA170&lpg=PA170&dq=sonorisation+sourdes+intervocaliques+latin+vulgaire&source=bl&ots=gM4JGCj_aE&sig=64pQEkw7O7MyD4GT2AVf4_Ps8e4&hl=fr&sa=X&ved=0ahUKEwjd9sfAy7jOAhXIbhQKHT-TDmUQ6AEIIjAB#v=onepage&q=sonorisation%20sourdes%20intervocaliques%20latin%20vulgaire&f=false. Las fòrmas Blatomago e Blatomo, puristas dins lor intencion, representan donc probablament Bladomo. Aqueu -d- intervocalic dispareguèt après, çò qu'explica Blahonium e Blaonium, que mòstran tanben que -m finau s'èra dejà confondut emb -n; -h- materializa un iatus. « Blaon » tardèt pas a se prononciar quauqua ren coma [blɔun] e se simplifiquèt en [blun] (-n finala se nasalizèt pauc a pauc). Blason es una fantasia faussament etimologica.
 Puslèu que d'un nom gallic d'òme, *Blatos (Blattus per Negre), e dau gallic magos, « champ », puei « merchat » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 89Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, n° 3049Marcel Villoutreix, Noms de Lieux du Limousin, ed. Bonneton, 1995 (cerchatz a l'index), *Blatomagos se compren, siá coma « champ de flors », siá coma « merchat de la farina » e lo segond es plan segur lo pus probable; en gallic, *blāto-, « flor » e *blāto- « farina » èran omonimes Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 78. L'evolucion posteriora s'explica, perqué dins *Blatomagos, -magos èra pòsttonic (en realitat, en gallic, i aviá de las lonjas e de las brèvas coma en latin; mas en latin tardiu, qu'es a l'origina dau nom actuau, aquò donet un accent tonic sus lo prumier -o-). Entau, de -magos demorèt que l'iniciala, estachada a la vocala tonica.

 Istòria 

 Administracion 
Lista daus maires

 A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Belac, i demorèt.
Intercomunalitat

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

 Particularitats dau parlar comunau 
 Articles definits : lo [lu], la [la], los [luː], las [laː]
 Prononciacion : Ch- /ʃ/ ; g-, j- /ʒ/ ; Una partida de la comuna fai los femenins pluraus en /ɛː/. 
 Morfologia verbala : i'aguí per aguei , comprenguí per compreguei, t'obludetes per obluderes, comprengueten per compregueren.

 Luecs e monuments 
 Rochier de Pueg-aut.
 Personalitats liadas a la comuna 

Veire tanben
Liams connexes
 Comunas de la Nauta Vinhana

Liams externes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna de Lemosin (Occitània)
Categoria:Comuna de la Nauta Vinhana