Pau Loís Granier

Pau Loís Granier (1879-1954) es un poeta occitan, lemosin (de Cruesa), qu'a escrich 93 poemas remarcables, recampats dins los recuelhs  La chançon de Combralha (1927), La Dama a l'Unicòrn (1933), Imatges (1939),  Vielh Lemòtges (1940) e Païsatges (1948). L'ensemble fuguet estampat per las Edicions dau Chamin de Sent Jaume (Meusac) en 2001. Escriguet dins un lemosin fòrça literari, trabalhat, ornat daus uns còps de torns occitans conservators, sus daus temas fantastics, mitologics, sus la miraudiosa natura lemosina e mai particularment sus la capitala regionala Lemòtges, vila d'istòria e d'identitat.
Granier fuguet tanben longtemps lo conservator de la bibliotèca de Lemòtges e trabalhèt un temps a la Bibliotèca Nacionala de França.

Sos poèmas foguèron meses en musica per mai d'un cantaire occitan, coma Jan dau Melhau e Bernard Combi.

                                                                                                         Categoria:Literatura occitana                                                                       Categoria:Escrivan occitan                                                                          Categoria:Majorau dau Felibritge                                                                      Categoria:Literatura lemosina                                                                      Categoria:Escrivan lemosin                                                                                Categoria:Cartista
Categoria:Bibliotecari
Categoria:Naissença en 1879
Categoria:Decès en 1954