Lo Bòsc (Erau)

Lo Bòsc  (Le Bosc en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia
La comuna es a Loiraç (nom supausat), lo vilatge mai important e plaçat a un crosament de rotas departamentalas.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
Loiraç ?
Las fòrmas ancianas son : [ecclesiam] de Avoirate en 1162, ecclesia S. Petri de Anoyratio [legir : Avoyratio] en 1252, parrochia de Avoyratio en 1264, ecclesiam S. Petri de Avoyratio, de Avoyracio en 1326, de Avoyratio en 1484, d'Avoyraco, al sègle XVI, Loiras entre 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). Segon Hamlin, Loiraç èra probablament una proprietat galloromana, la de *Avorius, nom d'òme benlèu gallic, amb lo sufixe prelatin [gallic] -atis. Lo nom a conegut l'aferèsi de A- inicial, puòi una confusion grafica entre V- e L- poiriá explicar lo nom actual. Lo nom medieval es continuat pasmens, sense lo sufixe -aç, per los luòcs la Bouire e la Bouiroune (aqueste amb lo sufixe diminutiu -ona), situats al nòrd-oèst de LoiraçFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 219. 
Lo Bòsc
Las fòrmas ancianas son : castrum de Bosco en 1145, 1162, [ecclesiam] de Avoirate cum capella de Bosco en 1162, de Bosco en 1188, capellani dels Bocs (sic) en 1219 (identificacion malsegura), castrum de Bosco en 1264, de Bosco Avoyracii en 1344, de Bosco S. Martialis en 1357, de Bosco Anonacii [legir : Avoiracii], loci de Bosco en 1387, castro de Bosco en 1484, prior de Bosco al sègle XVI, del Bosc en 1529, le Bosc en 1613, 1622, 1643, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). Lo Bòsc ven de l'occitan bòsc, del germanic *bosk-Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 49. 
Salèlas (nom supausat)
Las fòrmas ancianas son : de Salella en 1344, mansi de Sallellis en 1387, ecclesia seu capella de Salellis en 1484, Celles en 1622, l'eglise de Sallelles, Salelles en 1740-60, Salelles en 1770-72 (mapa de Cassini). Salèlas ven de l'occitan sala amb lo sufixe diminutiu -èla. Lo sens es d'« ostal senhoral ». Lo mot sala es d'origina germanica. Una sala es pas necessàriament fortificada; generalament es una abitacion près d'un vilatgeFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 373.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
 Comunas d'Erau
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Lengadòc
Categoria:Comuna d'Erau