Semiac

Semiac (Séméac en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia
Autes vilatges e quartièrs : Lo Cap deu Pont, lo Bualar, la Palanca.

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [sé'myak] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : villam opulentissimam Semeiacum nominatam en 1022 (Marca), de Semeaco, en latin, cap a 1060 e en 1080, Raymundus Guilhelmi de Seminiaco, en latin, cap a 1110, Semeag en 1285, de Semead en 1292, de Semeaco, en latin, en 1292 e 1313le XVIII)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1235&titre=semeac.

Segon Dauzat e Rostaing, Aurelhan que vien probablament deu nom latin d'òme Semius, dab lo sufixe -acumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 651.

Segon Rohlfs e Negre, Semiac que vien deu nom aquitan d'òmi Semeno, dab lo sufixe gallic -acos.

Segon Miquèu Grosclaude, lo radicau qu'ei Semen (de preferéncia), Semeno o Sembe, donc un nom aquitan d'òmi qui seré aparentat  au basco seme, « hilh ». Lo nom Semen que sembla pro espandit en Gasconha pendent la Hauta Edat Mejana; la data de fixacion deu nom que pòt estar discutida. Grosclaude que conclutz pr'aquò sus ua proprietat antica, deu nom « basco-aquitan » Semen dab lo sufixe -acum > gascon -ac.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Gasconha
Categoria:Comuna de Bigòrra
Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus