Juranson

JuransonMichel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 116 (Jurançon en francés) qu'ei ua vila de Bearn, en Occitània, situada au ras de Pau e qui da lo son nom au mei famós deus vins de Bearn : lo juranson. 
Qu'ei situada dens lo departament francés deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia
La prononciacion qu'ei [jyran'sun]. Las fòrmas ancianas que son Jurenco, en 1263, Juransoo au sègle XIIIau, Duransoo/Duranson en 1376, Juranssoo en 1385, Juranson en 1484, Guranso/Guiranso en 1538, Juranson en 1540, Jurançon (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Dauzat qu'interprèta Juranson per un nom galloroman d'òmi (donc d'origina gallica) *Jurantius (inatestat), tirat deu gallic Jurius, dab lo sufixe -onemAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 372. 

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, que pensa Juranson es un apax toponimic, probablament format d'ua derivacion a partir deu substrat aquitan.

Lo diccionari Simin Palay, citat per Grosclaude, a l'article Jurançoû, p. 596, qu'escriu Juranson qu'ei atestat Durançon e los abitants Durancets, o Guiransò, Guranso; a l'article Durancet, p. 358, abitant de Juranson, nom de persona; Durançoù qu'ei lo nom primitiu de Juranson Simin Palay, Dictionnaire du Béarnais et du Gascon modernes, CNRS (traduccion deu tèxte francés).

Segon Miquèu Grosclaude, Juranson que vien de Duranson, fòrma ipocoristica de Duran(d). Lo nom qu'ei donc a l'origina un nom de persona. Lo passatge de d- a j- davant ua consonanta palatala qu'ei un fenomèn corrent.

A prepaus deu sufixe, Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, qu'escriu Miquèu Grosclaude constata la relativa frequéncia deu sufixe -on e l'absencia deu sufixe -an (deu latin -anum) shens botar los dus hèits en relacion. Boisgontier que pensa, a data desconeishuda, qu'i avó substitucion d'un sufixe per un aute. Aquí perqué en Bearn i a los adjectius Suson, Sobiron, Juson, contra Susan, Sobiran, Jusan, en gascon comun. Lo sufixe -on n'ei pas un diminutiu entà formar [[ipocoristic][s dens aqueth cashttps://www.persee.fr/doc/onoma_0755-7752_1992_num_19_1_1146_t1_0264_0000_2.

Loís Alibèrt dins sa Gramatica e lo CLO (annèxe C2b) recomandan la reparticion grafica
entre s et ç segon l'etimologia. En toponimia exigís donc de conéisser l'etimologia amb una certitud absoluta, çò que non es pas totjorn possible. Totun, lo CLO admet de desviacions a aquesta règla quand son tras que sedimentadas.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion qu'èra de  abitants.

Embessonatge

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics
Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics
Categoria:Comuna de Bearn