Paddy Killoran

Patrick J. Killoran () var ein irsk felespelar, bandleiar og innspelingsartist. Saman med James Morrison og Michael Coleman blir han rekna som ein av dei fremste framførarane av den sørlege Sligo-felestilen i «gullalderen» til den etniske innspelingsindustrien på 1920- og 1930-talet.

 Tidleg liv i Irland 
Killoran blei fødd 21. september 1903 i Emlaghgissan (også stava «Emlagation»), eit townland i Emlaghfad nær byen Ballymote i County Sligo i Irland. Far hans Patrick spelte på fløyten og mor hans Mary concertina, men den unge Killoran blei òg påvirka av den lokale felemeisteren Philip O'Beirne, som tidlegare hadde undervist Michael Coleman.Barry O'Neill, liner notes to Paddy Killoran's Back in Town, Shanachie Records LP 33033, 1977 Som tenåring var Killoran frivillig i 3. bataljon i den irske republikanske hæren i Sør-Sligo-brigaden under krigen for sjølvstende.Barry O'Neill, liner notes to Paddy Killoran's Back in Town, Shanachie Records LP 33033, 1977

 Utvandring og karriere som dansebandleiar 
mini|Richard Curran (banjo), D. Casey (fiddle), Killoran, Denis Casey (melodeon), ca. 1929. Foto teke ved 116th St. i Harlem i New York.
I 1925 emigrerte Killoran til New York, og kom fram 19. mai med Cunard-skipet «Scythia». Etter nokre månader i landet erklærte han offisielt at han ville bli amerikansk statsborgar, og oppgav ei adresse i Aust-Harlem og yrket sitt som «arbeidar». I ein avisannonse for «Morrisons Orchestra» i 1927 tilbaud det «irsk musikk av P. Killoran og J. Morrison, kjende fiolinistar.» Killoran byrja snart sin eigen karriere som solist og bandleiar. Kring 1929 byrja gruppap til Killoran å spela regelmessig på Pride of Erin Ballrooms som låg på hjørnet av Bedford og Atlantic Avenue i Brooklyn, og kringkasta eit radioprogram kva veke. Han hadde òg andre jobbar - i 1931 skreiv han «musikkhandeleigar» som yrke i søknaden sin om statsborgarskap.

På Pride of Erin, og seinare på Sligo Ballroom ved 125th Street og St. Nicholas Avenue i Harlem, spelte Killoran sitt «Irish Orchestra» musikk til irsk dans, medan Jack Healy, som også var frå Ballymote, leidde ei gruppe for «amerikansk» dans. Healy spelte òg med Killoran si gruppe som songar og tenorsaksofonist. I løpet av 1930-talet inkluderte gruppa felespelaren Paddy Sweeney (også frå Sligo), fele- og klarinettspelaren Paul Ryan, Ryan sin bror Jim på C Melody-sax, pianistane Eileen O'Shea, Edmund Tucker og Jim McGinn, trommespelaren Mickey Murphy, knappetrekkspelarane Tommy Flanagan og William McElligott og tenorbanjo/tenorgitaristen Michael «Whitey» Andrews.
mini|Whitey Andrews, Jack Healy, Mickey Murphy (?), Tommy Flanagan, Paddy Killoran, Jim McGinn, Pauly Ryan, Paddy Sweeney
Gruppa til Killoran blei ved ulike høve kalla «Pride of Erin Orchestra», «Radio Dance Orchestra», «Sligo Ballroom Orchestra», «Lakes of Sligo Orchestra» og «Irish Barn Dance Boys». Gruppa var eit populært val ved tilstellingar for irske fylkesforeiningar, særleg dei knytte til Sligo og Roscommon. I 1932 leidde han eit band som følgde kardinal O'Connell frå Boston til den eukaristiske kongressen i Irland, og ei kort tid kalla han gruppa si «Pride of Erin Eucharistic Congress Orchestra». Han opptredde jamleg på irske feriestader på Rockaway-halvøya og i East Durham i Catskill Mountains.

Til skilnad frå andre kjende irske musikarar i New York før andre verdskrigen, heldt Killoran fram med musikkarrieren sin gjennom 1950-talet. Han gav ut nye opptak, inkludert duettar med fløytespelaren Mike Flynn og nokre fele- og bratsj-stykke med Paul Ryan, og leidde eit aktivt danseband. Alder og sjukdom tvinga han til slutt til å pensjonere seg, og i 1962 overførte han leiarskapen for bandet til trekkspelaren Joe Madden (far til Cherish the Ladies-fløytespelaren Joanie Madden).

 Innspelingar, plateselskap og kabareteigar 
Frå 1931 gjorde Killoran dusinvis opptak som solist, i duettar med Paddy Sweeney, og med ulike ensemble for Crown, Decca og andre plateselskap. Han heldt fram med å spela inn i 1950-talet, då han spela inn EP-ar med Paul Ryan og gitaristen Jack McKenna, og nokre spor med fløytespelaren Mike Flynn frå Sligo. Nokre av opptaka til Killoran blei seinare gjevne ut att på LP eller CD.

Killoran blei sagt å vera komponisten av irske dansmelodiar, mellom anna «The Maid of Mount Kisco», ein reel som framleis er populær og som han spelte inn i 1937.

Trass i populariteten sin som musikar, livnærte Killoran seg også gjennom andre syslar. På militærtenestekortet sitt frå 1942 var arbeidsgjevaren hans lista opp som «80 John Street Corp.», noko som tyder at han var tilsett ved eit reiseforsikringsbyår i Financial District. Same året opna han Killoran's Tavern, ein bar/restaurant på 42 West 60th Street i Manhattan, og tok då over ei verksemd som var grunnlagd av medmusikarane Jim Clark og George White. Etter andre verdskrigen dreiv han ein «kabaret» i lag med Jim Cleary ved 370 East 138th Street nær Willis Avenue sør  i Bronx, nær bustaden sin på 149th Street.

I 1956 var Killoran ein av grunnleggjarane av Dublin Recording Company, seinare kjent som Dublin Records, som blei skipa for å spela inn nye irske plater i New York.

Killoran var med på å grunnleggja Emerald Irish Musicians Benevolent Society, eit selskap som organiserte «Night of Shamrocks»-konserter for å samla inna pengar til hjelp for sjuke og avdøde irske musikarar i New York. Han var òg medlem av Irish Musicians Association of America, og ei New York-grein av denne organisasjonen (som seinare fusjonerte med Comhaltas Ceoltóirí Éireann) blei kalla opp etter han.Barry O'Neill, liner notes to Paddy Killoran's Back in Town, Shanachie Records LP 33033, 1977
mini|Gravsteinen til Paddy Killoran i St. Raymond's cemetery i Bronx.
mini|Minnestein for Paddy Killoran i Ballymote i County Sligo.
I tillegg til reisa med den eukaristiske kongressen i 1932, drog Killoran tilbake til Irland minst to gonger. I 1949 opptredde han på eit Radio Éireann-program leia av sekkepipespelaren og folkloristen Séamus Ennis. Nokre utval frå dette programmet blei tekne opp på ei privat plate og blei seinare gjevne ut på CD. På eit besøk i 1960 vitja han Sligo og Clare, og opptredde på ein konsert i County Longford. 

Killoran var gift to gonger. Den fyrste kona hans, Anna Gorman, som var fødd i Derrylahan, Roscommon County, døydde i barsel den 15. januar 1935. Den andre kona hans var Betty (Bridget) Hayes, ein innvandrar frå Shanaway West i County Clare, som overlevde han. Paddy Killoran døydde i New York den 24. april 1965.

«Paddy Killoran Traditional Festival» blir feira den tredje veka i juni i Ballymote, der det blei reist eit minnesmerke til ære for Killoran i 2012.Barry O'Neill, liner notes to Paddy Killoran's Back in Town, Shanachie Records LP 33033, 1977

 Diskografi 

 Paddy Killoran's Back in Town (Shanachie LP 33003, 1977). 

Samlingar som inkluderer innspelingar av Killoran:

 Old-Country Music in a New Land (New World LP NW264, 1977).
 From Galway to Dublin: Early Recordings of Irish Traditional Music (Rounder CD 1087, 1993).
 Milestone at the Garden: Irish Fiddle Masters from the 78 RPM Era (Rounder CD 1123, 1996).
 The Wheels of the World: Early Irish-American Music, vol. 1 and vol. 2 (Yazoo CD 7008, 1996 og 1997).
 A Farewell to Ireland (Proper Records CDs, Properbox3, 1999).
 Past Masters of Irish Dance Music (Topic CD TSCD604, 2000).
 Past Masters of Irish Fiddle Music (Topic CD TSCD605, 2001).
 Round the House and Mind the Dresser (Topic CD TSCD606, 2001).
 Traditional Irish Recordings from 1923 to 1947: Vol. 1 U.S. Recordings (Oldtime Records CD, OTR 101, 2006).
 Traditional Irish Recordings from the 1920s and 1930s: Vol. 2. U.S. Recordings (Oldtime Records CD, OTR 102, 2007).
 The Fiddler's Delight: Rare 78rpm Irish Fiddle Recordings 1921-1945 (Oldtime Records CD OTR 107, 2016).

 Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Paddy Killoran» frå ,  den 16. desember 2025.  

 Bakgrunnsstoff 

 Coleman Heritage Centre

Kategori:Irske felespelarar
Kategori:Irsk-amerikanarar