Malamocco

Malamocco er ein bydel i den søraustlege utkanten av Venezia kommune og var tidlegare ein sjølvstendig by. Han ligg på den italienske øya Lido di Venezia. Malamocco ligg på den smale sørlege delen av Lidoøya, og er omgjeven av Adriahavet i aust og av Venezialagunen i vest . Lige sør for Malamocco ligg Malamocokanalen med flaumbarrieren MOSE som skil Lido frå Pellestrinaøya og blir brukt av djuptgåande skip som seglar over lagunen.

 Historie 
mini|venstre|Småbåthamna i Malamocco og den gamle bykjerna.

Den eldste forgjengaren til byen var ein av dei eldste hamnebusetnadane ved lagunen og fungerte som hamn for Padova allereie frå romarsk tid. Under folkevandringstida kom hunarane under Attila og seinare langobardane under Agilulf til å invadera dagens Nord-Italia, noko som førte til at flyktningar frå fastlandet kom til å slå seg ned i Malamocco. Byen hadde ei stordomstid på denne tida, då eit biskopsete blei grunnlagt her i 600-talet, og staden var sete for dei tidlege dogane av Venezia frå regjeringa til Teodato Ipatos på midten av 700-talet til kring 811 under styret til Obelerio degli Antenoris . Etter at Frankrike under Pippin av Italia omleira og delvis okkuperte dei venetianske busetnadane kom den franskvennlege dogen Obelerio til å bli avsett og erstatta av Agnello Participazio, som lét flytta hovudstaden og setet til dogen til ein meir verna stad, det noverande sentrumet til Venezia på Rialtoøyane.

Under Republikken Venezia utgjorde Malamocco ein busetnad i utkanten av det historiske kjerneområdet til republikken i lagunen. Byen blei styrt av ein podestà som eit av ni distrikt i dogado, dogedømet.

Den gamle hamnebyen blei flytta til den noverande plasseringa si etter at den skiftande sanden i lagunen og ein omfattande flaum på byrjinga av 1100-talet øydela byen og handelen hans. Sjølv om byen kom til å byggjast opp på nytt, tapte han påtakeleg tydinga si. Bispesetet blei flytta til Chioggia, der det blei liggjande. I 1379–1381 blei festningane ved byen bombarderte av Genova under Chioggiakrigen.
mini|Utsyn mot Malamocco i 1904
Fram til 1800-talet var Malamocco den største busetnaden på Lidoøya. Frå 1816 til 1883 var byen sete for ein sjølvstendig kommune som omfatta heile øya. I 1883 blei han del av Venezia bykommune. Frå midten av 1800-talet av har norddelen av øya i høg grad blitt utnytta med strandhotell og bustader, slik at Malamocco i dag er ein eldre småbyliknande forstad i den søraustlege utkanten av Venezia som er omgjeven av meir grisgrendte strender. Det kommersielle sentrumet på øya i dag ligg ved Grann Viale i tettstaden Lido lengre nord på øya. Sidan 2001 har Malamocco statistisk vore rekna som del av byen Lido, som omfattar heile den samanhengjande busetnaden på den nordre og sentrale delen av øya. I seinare år har den historiske bykjernen i Malamocco blitt gjort bilfri og det er anlagt ein kanal over øya med ei småbåtham, med demningar og sluseportar som vernar den gamle busetnaden frå tidsvasskadar.

 Attraksjonar 
mini|Santa Maria Assunta-kyrkja
Den gamle småbybebygginga i bykjernen er godt bevart og er som sentrum av Venezia prega av kanalar, opne plassar og smale gater.

 Den lokale kyrkja, Santa Maria Assunta, ligg ved Piazza Maggiore. Kyrkja blei oppført på 1100-talet i venetiansk-bysantinsk romansk stil og bygd om i 1339 og 1557.
 Ponte Borgo, brua ved festningsruinen i byen.
 Palazzo del Podestà, 1400-talspalass i gotisk stil for byens podestà, i dag eit lokalt kommunehus.
 Monument reist av familien Pisani i 1537

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Malamocco» frå ,  den 20. september 2024.  

Bakgrunnsstoff

Kategori:Venezia