Mott the Hoople av Mott the Hoople

Mott the Hoople er det sjølvoppkalla debutalbumet til bandet med same namn. Det vart produsert av Guy Stevens og kom ut i 1969 på Island Records i Storbritannia (ILPS 9108), og i 1970 på Atlantic Records i USA (SD 8258). Det kom ut på ny på Angel Air i 2003 (SJPCD157).

Bakgrunn
Stevens var den opphavlege mentoren til gruppa og ønskte å skape eit album som skulle lete som om Bob Dylan song med The Rolling Stones. Dette oppnådde dei til dels og albumet inneheld fleire Dylan-aktige coverversjonar av aggressive rockesongar. Fleire år seinare sa vokalisten Ian Hunter - som berre nyleg hadde kome inn i bandet før innspelinga av Mott the Hoople - i eit intervju med Trouser Press i august 1980 at Stones-songen «Bitch» frå 1971 minna kraftig om songen «Rock and Roll Queen» på dette albumet.«Ian Hunter Remembers,» interview with Jon Young, Trouser Press, August 1980. (Begge songane er i A-dur og nyttar ein pentatonisk skala.)

Ein instrumental versjon av The Kinks-songen «You Really Got Me» opnar albumet. Det vart og spelt inn ein versjon med vokal som sidan kom ut på samlealbumet Two Miles From Heaven. Doug Sahm sin «At the Crossroads» (opphavleg spelt inn av bandet til Sahm, Sir Douglas Quintet i 1968) og Sonny Bono sin «Laugh at Me» (opphavleg gjeven ut som ein song av Sonny & Cher på det andre albumet deira i 1966, men utan vokal frå Cher) minnar begge om Bob Dylan, og det same gjer Hunter sin «Backsliding Fearlessly.»

Dei første trykka av det britiske albumet vart trykt feil med songen «The Road to Birmingham,» (B-sida til debutsingelen deira i Storbritannia) på slutten av side ein og med «Backsliding Fearlessly» i staden for «Rock and Roll Queen» på byrjinga av side to.

Plateomslaget var ein fargelagt reproduksjon av M.C. Escher sitt litografi kalla «Reptiles.»  Tilfeldigvis, sidan Guy Stevens ønskte at Mott skulle høyrast ut som The Rolling Stones, hadde Mick Jagger tidleg i 1969 teke kontakt med Escher for å få han ti å måle plateomslaget til det komande Stones-albumet Let It Bleed. Escher avslo tilbodet.Wyman, Bill and Ray Coleman (1990).  Stone Alone: The Story of a Rock 'n' Roll Band, Penguin/Signet, , pp. 617-618.

Mottaking
Stephen Thomas Erlewine i AllMusic, gav albumet fire av fem stjerner og sa:
Robert Christgau gav albumet «C+» og skreiv: «Trass i hypen, slår desse karane meg som eit ordinært hardrockband.»

Innhald

Medverkande
Mott the Hoople
 Ian Hunter – solovokal (alle utanom 9), piano, rytmegitar
 Mick Ralphs – sologitar, korvokal, solovokal (9)
 Pete «Overend» Watts – bass, korvokal
 Dale «Buffin» Griffin – trommer, korvokal
 Verden Allen – orgel, korvokal

Andre medverkande
 Guy Stevens – piano

Teknisk
 Guy Stevens – produsent
 Andy Johns – lydteknikar
 M.C. Escher – teikning på framsida

Salslister
Album

ÅrListePlasseringWeeks on chart1970Billboard 20018521970Official Charts (Storbritannia)661

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Mott the Hoople (album)» frå ,  den 14. mars 2022. 
 oppgav desse kjeldene:

Kategori:Debutalbum frå 1969
Kategori:Island Records-album
Kategori:Mott the Hoople-album
Kategori:Album produserte av Guy Stevens
Kategori:Atlantic Records-album
Kategori:Album spelte inn i Morgan Sound Studios