Eri stavkyrkje

Eri stavkyrkje stod i mellomalderen på storgarden Eri eller Æri i Lærdal. Denne er berre eit par kilometer frå kvar av gardane Hauge og Tønjum, der det òg stod kyrkjer.

Presten («sira Barðe a Æiðrini») er omtala i eit diplom frå 1305, og kyrkja («Kirkian a ædrin») er omtala i Bergens kalvskinn (før 1340). Kyrkja vart omtala som Ædernn kappel i 1535, og i 1565 låg ho i Tønjum sokn. Kyrkja er ikkje omtala i jordeboka for bispedømmet frå rundt 1600, og ein trur difor at ho vart lagd ned i god tid før dette.

Tufta synest ikkje å vere påvist. Over gardsbygningane finst ein liten bakke kalla Turkebakken, noko som av B.E. Bendixen er tolka som ei forvansking av «Kirkebakken». Det skal ha blitt funne knokkelrestar nær riksveg 5.

 Kjelder 

Fotnotar
Diplomatarium Norvegicum VIII:16

Jordebok for Bergen bispedømme ca. 1600

 Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Sogn og Fjordane fylke (Riksantikvaren, 2016), s. 108–109

Denne artikkelen bygger på «Eri stavkirke» frå ,  den 9. januar 2023.

 Bakgrunnsstoff 



Kategori:Tapte stavkyrkjer
Kategori:Kyrkjer i Lærdal
Kategori:Kulturminne i Lærdal
Kategori:Tidlegare kyrkjer i Noreg