Kumansk

Kumansk  var eit nordvest-tyrkisk språk tala av kumanar (Polovtsy, Folban, Vallany, Kun) og kiptsjakar; det likna ulike språk i dagens kiptsjak-kumanske språkgrein. Kumansk er dokumentert i mellomalderverk, som Codex Cumanicus, og i tidlegmoderne manuskript, som notisboka til benediktinarmunken Johannes ex Grafing. Språket blei eit hovudspråk (lingua franca) for Den gylne horden, og blei utbreidd som skriftspråk i Sentral- og Aust-Europa.

Historie
mini|Codex Cumanicus
Kumanarane var eit nomadisk folkeslag som budde på steppene i Aust-Europa, nord for Svartehavet, før utviklinga av Den gylne horden.
Kumansk døydde ut tidleg på 1700-talet i regionen Kumania i Kongeriket Ungarn, som var det siste utbreiingsområdet det hadde. Etter tradisjonen skal den siste talaren av kumansk ha vore István Varró, ein innbyggjar i Karcag i Ungarn som døydde i 1770.

Kumansk-kiptsjakiske folk hadde ei viktig rolle i historiene til Kasakhstan, Ukraina, Russland, Georgia, Hungary, Romania (t.d. det besarabiske dynastiet), Moldavia, Bessarabia og Bulgaria.

Døme

Fader vår på kumansk, frå Codex Cumanicus:

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Cuman language» frå ,  den 9. desember 2022. 
 oppgav desse kjeldene: 
 Güner, Galip  (2013), Kıpçak Türkçesi Grameri, Kesit Press, İstanbul.
 Mustafa Argunşah, Galip Güner (2015), Codex Cumanicus, Kesit Yayınları, İstanbul.

Bakgrunnsstoff
 Kipchak Middle Age literature

Kategori:Agglutinative språk
Kategori:Utdøydde språk
Kategori:Tyrkiske språk