Attan

Attan (pashto اتڼ‎) er ei danseform knytt til pasjtunarar i dagens Afghanistan og Pakistan. Dansen oppstod i det som no er Aust-Afghanistan, og spreidde seg til dei pasjtunske delane av Afghanistan og Pakistan gjennom migrasjon. Attan byrja som ein folkedans utført i samband med krig, bryllaup eller andre høve, som trulovingar, nauroz-feiring og uformelle møte. Han er no rekna som nasjonaldans i Afghanistan, og blir dansa av alle afghanske folkegrupper,"attan." Encyclopædia Britannica. 2009. Encyclopædia Britannica Online. 13 okt. 2009 <http://www.britannica.com/EBchecked/topic/42102/attan>  og av pasjtunarar i Pakistan.

 Opphav 
mini|Politifolk dansar rundt ein dohol-trommar i Kandahar

Attan er ein tradisjonell pasjtunardans. Han blir sagt å ha før-islamske røter, og nokon identifiserer attan som ein religiøs seremoni frå tidlie zoroastrianisme.Mangal, Ali Mohammad, (2004), Da Atan Da Naro Hendara, Danish, Kabul. s. 7 Ifølgje folklore dansa kong Jama eller Jamshid, ein figur i iransk mytologi, attan med krigarane sine for å feira nauroz. Nærskylde ringdansar finst i provinsane Khorasan og Sistan og Balutsjistan i Iran. Her er dei vanlegvis kjende som chapi eller torbati. Attan blir vanlegvis dansa til tromming frå dohol, ei stor tofellstromme. The dance can be anywhere from 5 to 30 minutes long. Det finst mange ulike regionale variantar av attan, dei best kjende er wardaki, logari, paktia, lhosti, kandahari og herati. I tillegg til å vera afghansk nasjonaldans er han også ein populær del av høgtider, bryllaup og andre feiringar.

 Rørsler 
Akkompagnert av trommar og fløyter dannar dansarane ein sirkel, tar kvarandre i hendene eller førebur seg på å rotera i sine eigne sirklar. Dansen byrja med sakte trinn som gradvis blir raskare og raskare til det verkar som om utøvarane må gje seg av utmatting. Likevel fortset dansen, nokre gonger i to eller tre timar på rad, utan pausar bortsett frå ein senking av tempo eller endringar i melodiar og songar.Wilber, Donald N., (1962) Afghanistan, Its People, Its Society Its Culture. New Haven: Hraf Press. 

 Instrument 
Det viktigaste instrumentet er sjølvsagt tromma. Denne kan variera i storleik, for nokre typar er storleiken relativt liten. Årsaka til det kan vera geografisk, men skiljet mellom doholar er tydeleg blant dei forskjellige typane attan. Tablah er ei einfellstromme ein slår med hendene som finst i dei fleste arabiske musikkensemble. Den begerforma kroppen (sylindrisk med litt innsnevra midje) blei tradisjonelt laga av fyrt leire, og skinnet av geit-, kalv- eller fiskeskinn, strekt og limt permanent på kroppen. Det nest viktigaste instrumentet er zurna surnay, som er svært vanleg, men ikkje alltid blir brukt til kvar type dans.

Utstyr

Utøvarar ber ofte tradisjonelle klede og pynt når dei tek del i den livlege dansen. Ved nokre festlege høve kan menn òg vera iført dress og slips for ein meir formell utsjånad. Kvinnene kan ha lyse, fargerike kjolar. Desse kjolane kan ha små speglar på. Dei små speglane speglar lyset medan kvinnene rører seg og dansar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Attan» frå ,  den 5. september 2021.  


Kategori:Afghansk dans
Kategori:Pakistansk dans
Kategori:Afghanske nasjonalsymbol
Kategori:Nasjonaldansar