Bassisten Richard Davis

Richard Davis () er ein USA-amerikansk jazzbassist. Blant dei mest kjende bidraga hans er mellom anna Eric Dolphy sitt Out to Lunch!, Andrew Hill sitt Point of Departure og Van Morrison sitt Astral Weeks, som kritikaren Greil Marcus (i The Rolling Stone Illustrated History of Rock and Roll) skreiv om «Richard Davis spelte den beste bassen som nokon gong er høyrt på eit rockealbum.»Marcus, Greil. The Rolling Stone Illustrated History of Rock and Roll.

Davis byrja den musikalske karrieren sin med brørne sine og song bass i ein familietrio. Han var medlem av Chicago Youth Symphony Orchestras og spelte i den første framføringa til orkesteret i Chicago den 14. november 1947. 

I 1957 flytta han og pianisten Don Shirley til New York City der dei spelte i lag fram til 1956, då Davis byrja å spele med Sauter-Finegan Orchestra. I 1957 vart han ein del av rytmeseksjonen til Sarah Vaughan og spelte med ho fram til 1960. 

I 1960-åra var Davis etterspurt i forskjellige musikkrinsar. Han arbeidde med mange små jazzgrupper på denne tida, inkludert dei leia av Eric Dolphy, Jaki Byard, Booker Ervin, Andrew Hill, Elvin Jones og Cal Tjader. Frå 1966 til 1972 var han medlem av The Thad Jones/Mel Lewis Orchestra. Han har òg spelt med Don Sebesky, Oliver Nelson, Frank Sinatra, Miles Davis, Dexter Gordon og Ahmad Jamal.

Davis spelte med pop- og rockemusikarar i 1970-åra, og spelte på Laura Nyro sitt Smile, Van Morrison sitt Astral Weeks og Bruce Springsteen sine Greetings From Asbury Park, N.J. og Born to Run. Davis har òg spelt klassisk musikk me ddirigentane Igor Stravinsky, Leonard Bernstein, Pierre Boulez, Leopold Stokowski og Gunther Schuller.

I 1977 flytta Davis til Wisconsin og vart professor ved University of Wisconsin–Madison, der han lærte bass, jazzhistorie og improvisasjon. Av studentane hans finn ein William Parker, David Ephross, Sandor Ostlund, Hans Sturm og Karl E H. Seigfried.

Diskografi
 Heavy Sounds (Impulse!, 1967) med Elvin Jones
 Muses for Richard Davis (MPS, 1969)
 The Philosophy of the Spiritual (Cobblestone, 1971)
 Epistrophy & Now's the Time (Muse, 1972)
 Dealin' (Muse, 1973)
 As One (Muse, 1976)
 Fancy Free (Galaxy, 1977)
 Divine Gemini (SteepleChase, 1978) med Walt Dickerson
 Harvest (Muse, 1977 [1979])
 Way Out West (Muse, 1977 [1980])
 Tenderness (SteepleChase, 1977 [1985]) med Walt Dickerson
 Persia My Dear (DIW, 1987)
 Body and Soul (Enja, 1989 [1991]) med Archie Shepp
 The Bassist: Homage to Diversity (Palmetto, 2001)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Richard Davis (bassist)» frå ,  den 29. september 2020. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

Kategori:Musikarar frå New York City
Kategori:Folk frå Madison i Wisconsin
Kategori:Hard bop-kontrabassistar
Kategori:Jazzfusion-kontrabassistar
Kategori:Mainstream jazz-kontrabassistar
Kategori:Post-bop-kontrabassistar
Kategori:Tilsette ved University of Wisconsin–Madison
Kategori:USA-amerikanske jazzkontrabassistar
Kategori:Jazzmusikarar frå New York
Kategori:Mingus Dynasty-medlemmar
Kategori:The Thad Jones/Mel Lewis Orchestra-medlemmar
Kategori:Creative Construction Company-medlemmar
Kategori:Orchestra U.S.A.-medlemmar