Ferdinand II av Det tysk-romerske riket

Ferdinand II () var var tysk-romersk keisar frå 1619 til 1637.  Han var også konge av Böhmen i tidsromma 1617–1619 og 1620–1627, og konge av Ungarn frå 1618 til 1625.

Liv og virke
Ferdinand var fødd i Graz som son av Karl II av Indre Austerrike og Maria av Bayern. Han var soneson til Ferdinand I. Sjølv var han far til Ferdinand III.

Frå han var åtte år gammal vart han oppseda av jesuittar, og derav ein ivrig antiprotestant. 
Faren døydde uventa i juli 1590, og Ferdinand II vart monark over Indre Austerrike med regentar.
Han vart innsett som regent av dei provinsane i Indre Austerrike då han vart myndig i 1596. 
Trass motstand frå protestantiske fyrstar vart Ferdinand i 1617 utpeikt til konge av Böhmen og i 1618 av Ungarn. I 1619 valde likevel Böhmen protestanten Fredrik av Pfalz til ny konge. Same året kom Ferdinand til keisarmakt då brorsonen, keisar Matthias, døydde utan arvingar. Protestantiske Böhmen nekta å godta han utan lovnad om politisk og religiøs fridom.

Ved hjelp av den katolske ligaen erobra Ferdinand Böhmen i 1620, der protestantane vart knust i Slaget ved det kvite berg. Dermed var Trettiårskrigen i full gang. Ferdinand hadde stor framgang i mange år og for fram med råskap mot protestantar. Forsøka på å slå ned dei nordtyske protestantiske fyrstane stranda då kurfyrstane vende seg mot han, i frykt for den aukande makta til Ferdinand. Då også Sverige og Frankrike greip sterkt inn i striden, makta ikkje Ferdinand å avslutte krigføringa innan han døydde.

Kjelder

Bibliografi




Kategori:Tysk-romerske keisarar