Pierre Moerlen

Pierre Moerlen () var ein fransk trommeslagar og perkusjonist, mest kjend for arbeidet sitt med Gong og Mike Oldfield, i tillegg til Pierre Moerlen's Gong.

Biografi
Pierre Moerlen vart fødd i Colmar (Haut-Rhin) den 23. oktober 1952, som det tredje av fem barn. Faren var organist og mora var musikklærar. Alle fem syskena lærte musikk med foreldra og vart musikarar. Den yngre broren til Pierre, Benoît Moerlen, er òg perkusjonist og har òg arbeidd med Gong og Mike Oldfield).

Pierre reiste til Strasbourg for å lære perkusjon hos Jean Batigne, som skipa Les Percussions de Strasbourg. Han var òg medlem av to jazzrokband, mellom anna Hasm Congélateur (med den framtidige Magma-gitaristen Gabriel Federow).

I januar 1973 vart Moerlen med i Daevid Allen sitt Gong, og debuterte på albumet Angel's Egg (1973). I juni 1973 vart han spurt av sjefen i Virgin Records, Richard Branson om å spele perkusjon med Mike Oldfield for premieren av Tubular Bells (1973), og erstatta Robert Wyatt. Steve Hillage, gitarist i Gong, tok òg del. Mellom 1975 og 1987, frå og med Ommadawn (1975), spelte Moerlen perkusjon for Oldfield. 

Moerlen slutta og kom attende til Gong fleire gonger for å turnere med Les Percussions de Strasbourg, og sjølv om han spelte inn You (1974) med gong slutta han like før turneen for albumet byrja. 

Sommaren 1975, då Daevid Allen hadde slutta, vart han spurt å kome attende å leie bandet i lag med Didier Malherbe og Steve Hillage, som sjølv slutta kort tid etter og berre var med på eit par spor på det neste albumet Shamal (1976). Ei rekkje bessetningsendringar førte til Gazeuse! (1976) med Allan Holdsworth på gitar, før Malherbe slutta, og Moerlen vart den einaste som var attende frå den «klassiske» Gong-besetninga. Han brukte namnet på det neste albumet Expresso II (1978), men for å unngå forveksling med bandet sine konsertar vart dei ofte annonserte som Gong-Expresso. Sidan dette framleis ikkje var tydeleg nok, vart namnet Pierre Moerlen's Gong (PMG) nytta frå 1978. På dette tidspunktet spelte bandet jazzfusion og ikkje lenger Canterbury scene-påverka psykedelia. PMG gav ut Downwind (1979), Time is the Key (1979), Pierre Moerlen's Gong Live (1980) og Leave It Open (1980). I denne perioden turnerte Moerlen òg mykje med Mike Oldfield.

PMG gav seg i 1981. Seinare det året vart Moerlen ei kort stund med i Magma som trommeslagar nummer to. Etter 10-årsjubileumsturneen til Mike Oldfield i 1983, vart han med i det svenske progressive og symfoniske bandet Tribute (1985–87).

PMG kom saman att for to album og turnear seint i 1980-åra. Etter fleire år som musikar i orkestergrava på ymse musikalar, kom Moerlen attende i aktiv teneste i 1997, då han vart med den britiske jazzrockgruppa Brand X for ein internasjonal turné. Seinare det året vart han spurt om å bli med i Gong att og turnnerte med bandet til 1999. Han sete så saman ei ny besetning PMG. Dei gav ut konsertalbumet Pentanine (2004), spelt inn i Moskva i 2002.

Pierre Moerlen døydde brått 3. mai 2005, berre 52 år gammal, av naturlege årsaker. 

Diskografi

Med Gong
 1973: Angel's Egg 
 1974: You 
 1976: Shamal
 1977: Gong est Mort, Vive Gong (fransk konsertalbum)
 1977: Gong Live Etc (britisk konsertalbum)

Med Pierre Moerlen's Gong
 1976: Gazeuse! (Expresso i Nord-Amerika) (gjeve ut som Gong)
 1978: Expresso II (gjeve ut som Gong)
 1979: Downwind
 1979: Time is the Key
 1980: Pierre Moerlen's Gong Live
 1981: Leave It Open
 1986: Breakthrough
 1988: Second Wind
 1998: Full Circle Live '88
 2004: Pentanine

Med Mike Oldfield
 1975: Ommadawn
 1978: Incantations
 1979: Exposed
 1979: Platinum
 1983: Crises
 1985: The Complete Mike Oldfield
 1987: Islands

Med andre
 1975: Steve Hillage – Fish Rising
 1975: Slapp Happy – Desperate Straights
 1977: Pekka Pohjola – Mathematician's Air Display
 1979: Mick Taylor – Mick Taylor
 1980: Sally Oldfield – Celebration
 1982: Philip Lynott – The Philip Lynott Album
 1983: Sally Oldfield – Strange Day in Berlin
 1983: Jean-Yves Lievaux – Transformances
 1988: Biréli Lagrène – Inferno
 1995: Project Lo – Dabblings in the Darkness
 1995: Tribute – Breaking Barriers

Kjelder

<div class="references-small">
Denne artikkelen bygger på «Pierre Moerlen» frå ,  den 17. november 2019. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
 Pierre Moerlen-biografi på Calyx

Kategori:Folk frå Colmar
Kategori:Jazzfusion-trommeslagarar
Kategori:Canterbury scene
Kategori:Franske trommeslagarar
Kategori:Gong-medlemmar
Kategori:Brand X-medlemmar