Bing Crosby

Harry Lillis «Bing» Crosby () var ein amerikansk songar og filmskodespelar. 

Liv
Crosby var fødd 3. mai 1903 i Tacoma i Washington, men trudde alltid sjølv at fødedatoen var 2. mai 1904.Grudens, 2002, s. 236. "Bing was born on May 3, 1903. He always believed he was born on May 2, 1904." 
I 1906 flytta familien til Spokane, der han voks opp.

Crosby fortalde sjølv om korleis han fekk tilnamnet «Bing» i eit radiointervju i 1937. Han skal ha leika politi og røvar som liten, og stadig vekk «skote» folk med ordet «bing».

I 1917 hadde Crosby ein sommarjobb ved Auditorium i Spokane, der han såg framståande utøvarar som Al Jolson. Han skildra seinare  Jolson si framføring som «electric».

Crosby gjekk  ut frå Gonzaga High School i 1920 og byrja studera ved Gonzaga University. Her blei han verande i tre år, men oppnådde ingen grad. I 1937 blei han gjeven eit æresdoktorat av universitet. I dag huser Gonzaga University ei stor samling fotografi, korrespondense og anna materiale knytt til Crosby.

Virke
Bing Crosby blei kjend frå slutten av 1920-åra gjennom samarbeid med mellom anna Paul Whiteman og Bix Beiderbecke.
Han var svært populær på 1930- og 1940-talet, og er ofte rekna som den første popstjerna i musikkhistoria. Ein avslappa, lett innsmigrande syngestil som crooner og plystrar blei stilskapande for neste generasjon populærsongarar.  
Grammofonplater av Crosby blei selde i millionar av eksemplar, og han heldt på populariteten inn i etterkrigstida.

Crosby si innspeling av Irving Berlin-songen «White Christmas» (1942) var fram til 1977 verdas mest selde grammofonplate. 

Crosby var også ein dyktig filmskodespelar. Han debuterte med King of Jazz (Jazzkongen, 1930) og vann stor popularitet i Road-filmane (1940–52) saman med Bob Hope og Dorothy Lamour. Han vann ein oscarpris for Going My Way (Vandre min vei, 1944). andre filmar han spelte i var White Christmas (1954), The Country Girl (Bak kulissene, 1955) og High Society (Fint folk flørter, 1956), i sistnemnde saman med Louis Armstrong og Frank Sinatra. 

I 1953 gav han ut sjølvbiografien Call Me Lucky.

Ein av Crosby sine siste opptredendar var på Momarkedet på Mysen i 1977.

Posthumt fekk han ein stor hit i 1982 med «Peace on Earth/Little Drummer Boy», i ein duett med David Bowie.

 Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Bing Crosby» frå ,  den 3. januar 2019. 
 oppgav desse kjeldene:  




 Osterholm, J. Roger. Bing Crosby: A Bio-Bibliography. Greenwood Press, 1994.
 Prigozy, R. & Raubicheck, W., ed. Going My Way: Bing Crosby and American Culture. The Boydell Press, 2007.


Kategori:USA-amerikanske skodespelarar
Kategori:USA-amerikanske songarar
Kategori:Hollywood Walk of Fame
Kategori:Folk frå Tacoma
Kategori:Folk frå Spokane