Dick Heckstall-Smith

Richard Malden Heckstall-Smith () var ein engelsk jazz- og bluessaksofonist. Han spelte med somme av dei mest innverknadstunge engelske bluesrock- og jazzfusionbanda i 1960- og 1970-åra. 

Biografi
Heckstall-Smith var eit aktivt medlem i jazzmiljøet i London frå seint i 1950-åra (inkludert ein seks månader lang periode frå desember 1957 med bandet til klartinettisten Sandy Brown).«Dick Heckstall-Smith» (obituary), The Telegraph, 21. desember 2004. Han vart medlem av Blues Incorporated, det banebrytande bluesbandet til Alexis Korner, i 1962 og spelte på R&B from the Marquee. Året etter var han med å skipe ein avleggjar av dette bandet, The Graham Bond Organisation. Denne besetninga inneheldt òg to framtidige medlemmar frå supergruppa Cream: bassisten Jack Bruce og trommeslagaren Ginger Baker.

I 1967 vart Heckstall-Smith medlem av bluesrockbandet til John Mayall, Bluesbreakers. Denne jazz-orienterte utgåva av bandet inkluderte òg trommeslagaren Jon Hiseman, bassisten Tony Reeves og den framtidige Rolling Stones-gitaristen Mick Taylor. Dei gav ut albumet Bare Wires i 1968.

Frå 1968 til 1971 spelte Heckstall-Smith, Hiseman og Reeves i lag i det banebrytande jazzrockbandet Colosseum. Her fekk Heckstall-Smith høvet til å vise seg fram som ein virtuos saksofonist, og spelte til dømes på to saksofonar samstundes.

Etter å ha slutta i Colosseum, spelte Heckstall-Smith inn soloalbum og fronta og spelte i fleire andre fusion-grupper, som Manchild, Sweet Pain, Big Chief, Tough Tenors, The Famous Bluesblasters, Mainsqueeze og DHSS. Blant musikarar som gjekk igjen i desse gruppene finn ein mellom andre Victor Brox, Keith Tillman og munnspelspelaren John O'Leary, som var med å skipe Savoy Brown. 

Heckstall-Smith deltok i eit gjenforeint Colosseum i 1990-åra og spelte i det hardtarbeidande Hamburg Blues Band. I 2001 spelte han på prosjektet Blues and Beyond, i lag med Mayall, Bruce, Taylor, og Fleetwood Mac-gitaristen Peter Green. 

Heckstall-Smith publiserte ein sjølvbiografi, The Safest Place in the World, i 1984; og ei utvida utgåve kalla Blowing the Blues, kom ut i 2004. Han døydde 70 år gammal i 2004, på grunn av akutt leversvikt.«Jon Hiseman’s Tribute to Dick Heckstall-Smith», Temple Music.

Diskografi
 Blues and Beyond (2001)
 Obsession Fees, with John Etheridge group (R&M (Tyskland), 1998)
 Celtic Steppes (33 Jazz)
 On the Corner/Mingus in Newcastle (33 Jazz, 1998)
 Bird in Widnes, with John Stevens (Konnex, 1995)
 This That, with Jack Bruce and John Stevens (Atonal, 1995)
 Celtic Steppes (Twentythree, 1995)
 Where One Is (1991)
 Live 1990, with John Etheridge, Rainer Glas, Joe Nay (L+R, 1991)
 Woza Nasu (Aura, 1991)
 A Story Ended (Bronze, 1972)
 Solid Bond with Graham Bond Organisation (Warner Bros, double album, May 1970)

Bibliografi
 The Safest Place in the World: A Personal History of British Rhythm and Blues (Quartet, 1984, )
 Blowing the Blues: Fifty Years Playing the British Blues, with Pete Grant (Clear Books, 2004, )

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Dick Heckstall-Smith» frå ,  den 12. juni 2018. 
 oppgav desse kjeldene:

Kategori:Engelske saksofonistar
Kategori:Engelske bluesmusikarar
Kategori:John Mayall & the Bluesbreakers-medlemmar
Kategori:Britiske jazzsaksofonistar
Kategori:Folk frå Ludlow
Kategori:Britiske rhythm and blues boom-musikarar
Kategori:Britiske bluesmusikarar
Kategori:Colosseum-medlemmar