Frédéric Passy

Frédéric Passy () var ein fransk økonom, politikar og humanist. Som «Fredens apostel» vart han i 1901 tildelt den fyrste Nobels fredspris saman med Henri Dunant.

 Liv og virke 

 Bakgrunn 
Passy kom frå ein embetsfamilie, der onkelen Hippolyte var regjeringsmedlem i to forskjellige franske regjeringar. Han studerte fyrst jus, og seinare økonomi, og tok eksamen i 1857.

 Økonom, politikar 
Passy vart i 1863 tilbudt eit professorat i økonomi, men takka nei til å ta imot det fordi han forakta det franske keisardømet. Etter monarkiet i Frankrike fall vart han medlem av nasjonalforsamlinga, og 1881-89 av deputertkammeret, men vart ikkje gjenvald i 1889. Som parlamentsmedlem var Passy oppteken av utanrikspolitikk og internasjonal fredsmekling.

Passy var politisk sett liberal og prøvde å fjerna alle hinder for ein harmonisk varehandel. Tvister mellom arbeidsgjevarar og arbeidarar burde ein avgjera ved hjelp av mekling og voldgiftsdom, men endå viktigare var det at mekling og voldgift måtte erstatta krig som metode for å avgjera tvister mellom forskjellige folk. Han stifta i 1867 den fyrste internasjonale fredsorganisasjonen.

I 1877 vart han medlem av Académie des Sciences Morales et Politiques, eit akademi som på same måte som Det franske akademiet er ei avdeling av Institut de France. Han engasjerte seg i fleire politiske spørsmål, som utdanningsreformar og fred mellom Frankrike og Preussen.

Saman med briten Randal Cremer stifta Passy i 1889 Den interparlamentariske union, ein organisasjon som opprinneleg var ein medlemsorganisasjon for individuelle parlamentarikarar, men som i dag har nasjonalforsamlingar som medlemmer. Organisasjonen arbeida for fredsmekling.

 Litteratur 
 Herbert Maza: Frédéric Passy: La Fondation de l'Union Interparlamentaire (1965)
 Mélange économique, Paris, 1857.
 De la propriété intéllectuelle, (medforfatter), Paris, 1859.
 Leçons d'économie politique, Montpellier, 1861.
 La Démocratie et l'instruction, Paris, 1864.
 Les Machines et leur influence sur le développement de l'humanité, Paris, 1866.
 Malthus et sa doctrine, 1868.
 Histoire du travail : leçons faites aux soirées littéraires de la Sorbonne, Paris, 1873.
 Pour la paix, Paris, 1909. "En fredsmeglers tilbakeblikk og selvbiografi"
 Sophismes et truismes, Paris, 1910.

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frédéric Passy» frå ,  den 2. oktober 2017.  

 Bakgrunnsstoff

Kategori:Vinnarar av Nobels fredspris
Kategori:Franske økonomar
Kategori:Franske politikarar
Kategori:Franske humanistar
Kategori:Folk frå Paris