Russland i Eurovision Song Contest

Russland debuterte i Eurovision Song Contest i 1994 i Dublin i Irland med songen «Vetsjnyj strannik», framført på russisk av Judif, og har sidan delteke 21 gongar. Sidan debuten har Russland vunne tevlinga ein gong, kome på andreplass fire gongar og tredjeplass tre gongar. Russland har stått over tevlinga ved fem høve, seinast i 2022 då Russland vart utestengt frå tevlinga som følgje av den russiske invasjonen av Ukraina.

Etter år 2000 er Russland eit av dei mest suksessrike landa i Eurovision Song Contest med éin siger, fire andreplassar og fire tredjeplassar. Etter innføringa av semifinalar i 2004, kvalifiserte Russland seg til finalen kvart einaste år fram til 2018, då landet mista ein finale for fyrste og hittil einaste gong.

 Historikk 
Etter oppløysinga av Sovjetunionen i byrjinga av 1990-åra kom Aust-Europa for fullt med i Eurovision Song Contest. i 1993 vart Russland medlem av Den europeiske kringkastingsunionen, noko som bana veg for debuten i tevlinga i Dublin året etter. Russland kom på ein respektabel niandeplass, men hadde varierande resultat dei følgjande åra. Då tevlinga vart arrangert i Oslo i 1996, skjedde det utan russisk deltaking. Russlands bidrag, «Ja eto ja», vart nemleg slått ut i forhandskvalifiseringa.

 Svingande resultat 
I 1998, var heller ikkje Russland kvalifisert, grunna dårlege resultat åra før. Russisk fjernsyn syna heller ikkje tevlinga i Birmingham, noko som var eit krav for å få deltake året etter. Dermed måtte Russland stå over tevlinga i 1999 også.

Russland kom tilbake for fullt, då artisten Alsou sang landet inn til ein andreplass med låta «Solo», berre slått av danske Olsen Brothers. Etter nokre år med resultat midt på resultatlista, fekk Russland ein ny andreplass med Dima Bilan og «Never Let You Go». Deretter fylgde ein tredjeplass, før Dima Bilan kom tilbake og sikra Russland si fyrste siger i Eurovision Song Contest med låta «Believe». Russland arrangerte tevlinga i Moskva året etter.

 Blant dei beste 
Sidan 2012 har Russland enda på topp ti kvart einaste år, og landet har vunnet si semifinale tre gongar. I 2016 fekk Russland flest røyster frå TV-sjåarane, men vart berre nummer fem hos juryane. Dermed enda Sergej Lazarev på tredjeplass, bak Australia og vinnarlandet Ukraina.

Sidan debuten i 1994 har Russland delteke 22 gongar. Ansvaret med å velje artist og song har vore på rundgang mellom dei to statlege tv-kanalane Rossija 1 og Pervyj kanal. Sju gongar har Russland vald både artist og song gjennom ei nasjonal uttaking, til liks med norske Melodi Grand Prix. Den vanlegaste framgangsmåten har likevel vore intern utveljing, der TV-kanalen sjølve har vald ut artist og song. Sist gong Russland hadde ei nasjonal uttaking, var i 2012.

 Strid med Ukraina 
 Krangel etter ukrainsk siger i 2016 
I den nervepirrande avrøystinga i Eurovision Song Contest 2016 stod det til slutt mellom Ukraina og Russland. Til slutt vann Ukraina, sjølv om Russland hadde fått flest poeng frå tv-sjåarane i Europa. Russiske medier meinte sigeren var både «provoserande og politisk», og også utanlandske og norske media meinte tevlinga hadde mista uskylda då songen «1944» vann.

Sigeren førte til at Ukraina fekk arrangere Eurovision Song Contest i 2017. Hausten 2016 braut det igjen ut krangel mellom dei to nabolanda då ukrainske myndigheiter uttala at dei ikkje ønskte russiske artistar som hadde støtta dei pro-russiske separatistane aust i Ukraina, i tevlinga. Heller ikkje russiske artistar som hadde besøkt Krimhalvøya, fekk innreise til Ukraina. Bakgrunnen låg i den russiske annekteringa av ukrainske Krim i 2014, og Ukraina ser på Krim som ukrainsk territorium. Russisk musikkbransje kalla fråsegna frå Ukraina for «ikkje haldbar».

 Innreiseforbodet mot Julija Samojlova i 2017 
Trass det anstrengde forholdet mellom landa, valde Russland å deltake i Eurovision Song Contest 2017 i Ukraina. 12. mars 2017 offentleggjorde den russiske kringkastaren Pervyj kanal at Julija Samojlova skulle representere Russland med songen «Flame Is Burning». Samojlova var blant finalistane i russiske X Factor i 2013, og ho er kraftig lamma og sit i rullestol på grunn av den arvelege, nevrologiske sjukdommen spinal muskelatrofi. Men kort tid etter kunngjeringa oppstod det kontroversar omkring deltakinga til Samojlova. Det viste seg at ho hadde heldt konsert på Krim i 2015, og den ukrainske sikkerheitstenesta SBU meinte difor at Samojlova hadde teke seg ulovleg inn på ukrainsk territorium. 22. mars vedtok ukrainske sikkerheitsmyndigheiter å ileggje den russiske artisten eit innreiseforbod på tre år til Ukraina.

Avgjerda vekte sterke reaksjonar både i Russland og andre stadar i Europa. Den europeiske kringkastingsunionen uttala at dei var «djupt skuffa over denne avgjerda, fordi vi følar dette strid mot både ånda for tevlinga og den inkluderande tankegangen som er ein grunnstein i verdiane til tevlinga». Pro-russiske Bjørn Nistad, som har doktorgrad i russisk idéhistorie, kalla utestenginga til Ukraina for «hårreisande». Nistad meinte også at det var «absurd at Ukraina gjer dette i politisk augneméd. Dei som sjølv vann med ein politisk låt» – og sikta til den kontroversielle vinnarlåten til Ukraina «1944».

Andre igjen meinte at det russiske artistvalet var ein bevisst russisk provokasjon, sidan russisk fjernsyn visste – eller burde ha visst – at Julija Samojlova hadde besøkt Krim etter annekteringa i 2014. Som ei kriseløysning tilbaud EBU Samojlova å framføre sitt bidrag direkte frå Russland via satellitt under semifinalen og eventuelt i finalen. Noko slikt har aldri skjedd tidlegare i Eurovision Song Contest si historie. Men russisk fjernsyn avviste løysinga og kalla det for «eit merkeleg forslag». TV-kanalen stod fast på at Julija Samojlova var Russland sin artist, og at ho måtte få deltake på like vilkår som dei andre deltakarane i Eurovision Song Contest.

EBU vart kraftig irritert over innreiseforbodet, og unionen meinte Ukraina prøvde å slå politisk mynt på tevlinga. EBU-direktør Ingrid Deltenre brukte sterke ord i eit brev til statsministeren i Ukraina: «Vi er både sinte og frustrerte over at årets tevling vert brukt som eit verktøy i den pågåande konflikten mellom Russland og Ukraina», skreiv Deltenre i brevet og varsla samstundes at det kunne bli aktuelt med reaksjonar ovanfor Ukraina. Men ukrainske myndigheiter stod fast på vedtaket om innreiseforbodet, og ukrainsk TV ba EBU om å respektere Ukraina sin suverenitet.

Russisk fjernsyn avviste forslaget til EBU om å deltake via satellitt og opplyste at dei heller ikkje ville overføre sendingane frå Kyiv. 13. april 2017 vart Russland til slutt tvinga til å trekkje seg frå tevlinga. Dette var fyrste gongen sidan 1999 at Russland ikkje deltok i Eurovision Song Contest. Avgjerda var sterkt beklaga av EBU, som fordømde det ukrainske innreiseforbodet og meinte det «undergrev integriteten og den ikkje-politiske naturen» til tevlinga.

Som eit plaster på såret for Samojlova, vedtok russisk fjernsyn at ho i staden fekk representere Russland ved Eurovision Song Contest i 2018. Men Samojlova og songen hennar «I Won't Break» vart slått ut i semifinalen i 2018. Dette var fyrste gongen Russland ikkje kvalifiserte seg til finalen etter at semifinalar vart innførte i 2004.

 Utestenginga i 2022 
I Eurovision Song Contest 2022 var Russland påmeldt til å delta. Etter ein langvarig strid med nabolandet Ukraina, valde Russland å invadere Ukraina 24. februar 2022. Hendinga vart møtt med massiv fordømming frå land og organisasjonar over heile verda. Den ukrainske kringkastaren Suspilne bad same dag EBU om å suspendere dei russiske medlemskringkastarane VGTRK og Pervyj kanal. Suspilne hevda kanalane hadde fungert som talerøyr for russiske myndigheitar sidan den russiske intervensjonen i Ukraina i 2014. Suspensjonen ville samtidig utestengje Russland frå Eurovision Song Contest, sidan eit land må være medlem av EBU for å kunne delta. Ei tilsvarande hending skjedde i 2021, då EBU utestengte kviterussiske BTRK fra unionen.

I ein e-post til svenske SVT same dag skreiv EBU at Russland fortsatt var velkommen til å delta i tevlinga, siden Eurovision Song Contest er ei ikkje-politisk tevlinga. Fråsegna møtte sterk kritikk frå kringkastarar over heile Europa, og fleire kravde at EBU måtte utestenge Russland frå unionen. Den finske kringkastaren Yle truga med å trekkje Finland frå tevlinga dersom Russland fekk delta, og ei tilsvarende fråsegn kom frå estiske ERR. Norske NRK meinte også at Russland måtte utestengjast: «Vi ser ikke for oss at Russland kan delta i årets Eurovision Song Contest», sa kringkastingssjef Thor Gjermund Eriksen til NRK.

Den 25. februar hadde kringkastarar i ni land bedd EBU om å suspendere Russland frå unionen: Danmarks DR, Estlands ERR, Finlands Yle, Islands RÚV, Litauens LRT, Nederlands AVROTROS, Noregs NRK, Sveriges SVT og Ukrainas Suspilne. Same dag vart Russland utestengt fra Europarådet, men dette fekk ingen direkte konsekvensar for EBU-medlemskapet til Russland. Men kort tid etter kunngjorde EBU at Russland var utestengt frå Eurovision Song Contest.

 Deltakarar 
 År  Artist  Song  Språk  Finalen  Semifinalen Plass  Poeng  Plass  Poeng 1994Judif«Vetsjnyj strannik» (Вечный странник)Russisk 9 70 colspan="2" rowspan="2"  1995Filipp Kirkorov«Kolybelnaja dlja vulkana» (Колыбельная для вулкана)Russisk 17 17 1996Andrej Kosinskij«Ja eto ja» (Я это я)Russisk colspan="2"  26 14 1997Alla Pugatsjova«Primadonna» (Примадонна)Russisk 15 33 colspan="2" rowspan="6"  colspan="6"  2000Alsou«Solo»Engelsk 2 155 2001Mumij Troll«Lady Alpine Blue»Engelsk 12 37 2002Prime Minister«Northern Girl»Engelsk 10 55 2003t.A.T.u.«Ne ver, ne bojsia» (Не верь, не бойся)Russisk 3 164 2004Julija Savitsjeva«Believe Me»Engelsk 11 67 colspan="2" rowspan="2"  2005Natalja Podolskaja«Nobody Hurt No One»Engelsk 15 57 2006Dima Bilan«Never Let You Go»Engelsk 2 2483217 2007Serebro«Song #1»Engelsk 3 207 colspan="2"  2008Dima Bilan«Believe»Engelsk 1 2723135 2009Anastasija Prikhodko«Mamo» (Мамо)Russisk og ukrainsk 11 91 colspan="2"  2010Pjotr Nalitsj og venar«Lost and Forgotten»Engelsk 11 90 7 74 2011Aleksej Vorobjov«Get You»Engelsk 16 77 9 64 2012Buranovskije Babusjki«Party for Everybody»Udmurtisk og engelsk2 259 1 152 2013Dina Garipova«What If»Engelsk 5 174 2 156 2014Tolmatsjova-systrene«Shine»Engelsk 7 89 6 63 2015Polina Gagarina«A Million Voices»Engelsk 2 303 1 182 2016Sergej Lazarev«You Are the Only One»Engelsk3 491 1 342 Julija Samojlova«Flame Is Burning»Engelsk colspan="4"  2018«I Won't Break»Engelsk colspan="2" 1565 2019Sergej Lazarev«Scream»Engelsk3370 6 217   Little Big  «Uno»  Engelsk og spansk colspan="4"  2021 Manizja «Russian Woman» (Русская женщина) Russisk og engelsk 9 204 3 225   colspan="7" 
Merk at namn og titlar er transkribert frå russisk-kyrillisk i samsvar med Språkrådets tilrådingar. Namna vil difor være stava annleis enn på engelsk.

 Røystehistorikk 
 Finalane 

+ Russland har gjeve flest poeng til #  Land  Poeng 1    124 2    108 3    91 4    79 5    76

+ Russland har fått flest poeng frå #  Land  Poeng 1    187 2    175 3    166 4    151 5    148

Semifinalane

+ Russland har gjeve flest poeng til #  Land  Poeng 1    106 2    96 3    89 4    64 5    49

+ Russland har fått flest poeng frå #  Land  Poeng 1    119 2    99 3    91 4    65 5    64 

 Galleri 

 Eurovision Song Contest i Russland 
ÅrStadArenaProgramleiarar2009 MoskvaOlimpijskijFinalen: Alsou og Ivan UrgantSemifinalane: Natalja Vodjanova og Andrej Malakhov

Sjå òg
 Russland i Junior Eurovision Song Contest
 Sovjetunionen i Eurovision Song Contest

Kjelder

Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
Russland i Eurovision Song Contest
Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen «Russland i Eurovision Song Contest» frå ,  den 17. oktober 2020.  



Kategori:Land i Eurovision Song Contest
Kategori:Eurovision Song Contest
Kategori:Russisk musikk