Bartolomé Mitre

Bartolomé Mitre () var ein argentinsk statsmann, militærkarakter, journalist og forfattar. Han var president i Argentina frå 1862 til 1868.

 Liv og virke 
 Bakgrunn 
Mitre var fødd i Buenos Aires. Han stamma frå ein familie som på farssida nedstamma frå greske innvandrarar frå 1600-tallet, med namnet Mitropoulos.

mini|venstre|Offisielt portrett av Mitre frå 1861.

 Politisk engasjement 
Som liberalar var Mitre motstandar av den konservative Juan Manuel de Rosas, og han blei tvinga til eksil i Uruguay, Bolivia, Peru og Chile, der han verka som soldat og journalist.

Mitre vende tilbake til Argentina etter at Rosas blei styrta. Han var leiar under opptøyane i Buenos Aires mot Justo José de Urquiza sitt føderale styre, og blei utnemnd til viktige verv i provinsregjeringa etter at Buenos Aires trakk seg ut av den argentinske konføderasjonen.

Under borgarkrigen i 1859 blei Mitre slått av Urquiza, og Buenos Aires blei igjen med i den argentinske konføderasjonen. I oktober 1862 blei Mitre vald til president i republikken og ein oppnådde endeleg nasjonal sameining, etterfølgd av ein periode med interne reformer og framgang. Under trippelalliansekrigen var Mitre i byrjinga leiar for styrkane til Trippelalliansen.

mini|venstre|Mitre vitjar Historiemuseet i  1901.

I protest mot autonomistpartiet til Adolfo Alsina, som han såg på som ein tynt forkledd separatist for Buenos Aires, stilte Mitre til val som president att i 1874. 
Alsina sin kandidat Nicolás Avellaneda vann valet. Mitre tok til våpen att for å hindra innsetjinga av Avellaneda. Han tok kontroll over ein kanonbåt, men blei nedkjempa. Berre president Avellaneda si avgjerd om å gje han nåde redda livet hans.

Journalisme og forfattarskap
Mitre grunnla La Nación, ei av dei leiande avisene i Sør-Amerika, i 1870.
Han skreiv utførlege historieverk om dei søramerikanske sjølvstendekrigane, og er blitt ein viktig søramerikansk historiograf. Nokre av historieverka hans er Historia de Belgrano y de la independencia argentin] (1857), Historia de San Martín y de la emancipación sudamericana (1869) og
Ulrich Schmidl, primer historiador del Rio de la Plata (1890).

Han skreiv også poesi og skjønnlitteratur, og han omsette Dante sin La divina commedia (Den guddommelige komedie) og Horats sine oder til spansk.

Etter at han døydde i 1906 blei Mitre gravlagd i La Recoleta-gravlunden i Buenos Aires.

 Bibliografi  
Utval:
 Armonías de la Pampa (1854) 
 Las ruinas de Tiahuanaco (1879)
 Rimas (1854, )
 Soledad (1847)
 Memorias de un botón de rosa (1848)
 Lenguas americanas (1894, Talleres de Publicaciones del Museo, Internet Archive)
 El mije y el zoque (1896, )

 Biografiar 
 El General Las Heras
 Estudios sobre la vida y escritos de D. José Rivera Indarte. (Buenos Aires, 1853)

 Andre historieverk 
 Historia de Belgrano y de la Independencia Argentina 
 Historia de San Martín y de la Emancipación Sudamericana
 Páginas de historia

 Sakprosa
 Educación primaria y secundaria en la República Argentina
 Teoría del traductor (forord til omsetjing av La Divina Comedia)

 Omsetjingar
 La Divina Comedia (1897)
 Odas de Horacio (1895)

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bartolomé Mitre» frå ,  den 5. januar 2018.  


Bakgrunnsstoff

Kategori:Argentinske forfattarar
Kategori:Argentinske presidentar
Kategori:Spanskspråklege forfattarar
Kategori:Folk frå Buenos Aires