Press to Play

{{Platemeldingar
|kritikk1 = AllMusic
|kritikk1karakter = 
| kritikk2 = Chicago Tribune
| kritikk2karakter = (middels)
|kritikk3 = Encyclopedia of Popular Music
|kritikk3karakter = 
| kritikk4 = The Essential Rock Diskografi
| kritikk4karakter = 4/10
| kritikk5 = Los Angeles Times
| kritikk5karakter = (negativ)
|kritikk6 = Q
|kritikk6karakter = 
| kritikk7 = Rolling Stone
| kritikk7karakter = (positiv)<ref>
Press to Play er det sjette soloalbumet til den engelske musikaren Paul McCartney, utgjeve i august 1986. Det var det første albumet til McCartney med ny musikk sidan Pipes of Peace i 1983, og det første soloalbumet hans som vart gjeve ut internasjonalt på EMI. Etter dårleg kritikk for musikalfilmen Give My Regards to Broad Street i 1984, ønskte McCartney å slå attende, og henta inn produsenten Hugh Padgham, som hadde vore produsent for Peter Gabriel, Phil Collins, Genesis, The Human League, The Police og XTC,  for å gje albumet ein moderne stil. 

Press to Play fekk blanda kritikk då det kom ut og fram til då hadde ingen tidlegare album av McCartney seld så svakt. Det nådde ikkje Topp 20 i Amerika, men klarte ein åttandeplass i Storbritannia på albumlista der. Det selde òg til gullplate i Storbritannia i september 1986.«Paul McCartney: Artist: Official Charts». Official Chart Company. Henta 22. mai 2018. Det vart gjeve ut fire singlar frå Press to Play: «Press», «Pretty Little Head», «Stranglehold» og «Only Love Remains». «Press» vart ein liten hit og nådde 21. plassen i USA. I musikkvideoen kan ein sjå McCartney vandre rundt på Piccadilly Circus stasjon i London, tar undergrunnsbanen og snakkar med folk der. 

Innspeling
Det var fleire gjestemusikarar på albumet, som 10cc-gitaristen Eric Stewart, som var medlåtskrivar på seks av ti songar på albumet. Andre musiakrar var The Who-gitaristen Pete Townshend, Genesis-trommisen og vokalisten Phil Collins og Split Enz-klaverspelaren Eddie Rayner. Carlos Alomar spelte òg gitar på fleire songar.Luca Perasi, Paul McCartney: Recording Sessions (1969–2013), L.I.L.Y. Publishing, 2013, , pp.245–258.

Plateomslaget
På plateomslaget kan ein sjå Paul McCartney og den dåverande kona Linda McCartney. Fotografiet vart teken av George Hurrell med det same bokskameraet han brukte i Hollywood i 1930- og 1940-åra. Hurrell var kjend for å ta bilete av filmstjerner på den tida, som Clark Gable og Greta Garbo, og plateomslaget var meint å hylle desse.http://www.discogs.com/Paul-McCartney-Press-To-Play/release/2571018

Utgjeving
«Press» er ein glatt popsong som kom ut i juli 1986 og vart den einaste hitten frå albumet. Sjølve Press to Play kom ut 25. august i USA og 1. september i Storbritannia. Det fekk lunkne meldingar og selde ikkje særskild godt til å vere McCartney.

Albumet nådde åttandeplassen i Storbritannia, og var berre ei kort stund på lista, medan det berre nådde 30. plassen i USA og berre selde kring 250 000 eksemplar. Dei neste singlane, «Pretty Little Head» og «Only Love Remains», selde dårleg. 

I 1993 vart Press to Play nymastra og gjeve ut på CD som ein del av serien The Paul McCartney Collection. Hitten «Spies Like Us» frå 1985 og ein alternativ miks av «Once Upon a Long Ago» kom med som bonusspor. 

Innhald
Alle songar er skrivne av Paul McCartney og Eric Stewart, utanom der andre er nemnde.

Side ein

Side to

Medverkande
 Paul McCartney – solovokal, bassgitar, akustisk og elektrisk gitar, piano, klaverinstrument, synthesizer
 Neil Jason – bassgitar
 Eric Stewart – akustisk og elektrisk gitar, klaverinstrument, korvokal
 Pete Townshend – elektrisk gitar på «Angry» 
 Carlos Alomar – akustisk og elektrisk gitar
 Eddie Rayner – klaverinstrument
 Nick Glennie-Smith – klaverinstrument
 Simon Chamberlain – piano
 Linda McCartney – korvokal
 Phil Collins – trommer og perkusjon på «Angry»
 Jerry Marotta – trommer, perkusjon
 John Bradbury – fiolin
 Graham Ward – trommer, perkusjon
 Ray Cooper – perkusjon
 Dick Morrissey – tenorsaksofon
 Lenny Pickett – alto and tenorsaksofon
 Gary Barnacle – saksofon
 Gavyn Wright – fiolin
 Kate Robbins – harmonivokal
 Ruby James – harmonivokal
 James McCartney – talte ord
 Steve Jackson – talte ord
 Eddie Klein – talte ord
 John Hammel – talte ord
 Matt Howe – talte ord
 Tony Visconti – orkesterarrangement på «Only Love Remains»
 Anne Dudley – orkesterarrangement på «However Absurd»
Produksjon
 Paul McCartney – produsent
 Hugh Padgham – produsent
 Hugh Padgham – lydteknikar
 Tony Clark – assisterande lydteknikar
 Jon Kelly – assisterande lydteknikar
 Peter Mew – assisterande lydteknikar
 Matt Howe – assisterande lydteknikar
 Steve Jackson – assisterande lydteknikar
 Haydn Bendall – assisterande lydteknikar
 Hugh Padgham – miksing utanom «Press» miksa av Bert Bevans og Steve Forward; og «It's Not True» miksa av Julian Mendelsohn.

Salslister

Vekeslister
Liste (1986)PlasseringAustralske Kent Music Report22Kanadiske RPM-lista28Den nederlandske albumlista21Den italienske albumlista10Den japanske Oricon-lista 11Den norske VG-lista8Den spanske albumlista 12Den svenske albumlista17Den sveitsiske albumlista28UK Albums Chart8US Billboard 20030Den vesttyske Media Control-lista30

Årslister
Liste (1986)PlasseringDen italienske albumlista52

Salstrofé

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Press to Play» frå ,  den 22. mai 2018.  


Bakgrunnsstoff
JPGR's Beatles site: Paul McCartney's Press to Play

Kategori:Musikkalbum frå 1986
Kategori:Paul McCartney-album
Kategori:Parlophone-album
Kategori:Capitol Records-album
Kategori:Musikkalbum produserte av Paul McCartney
Kategori:Album produserte av Hugh Padgham
Kategori:Album produserte av Phil Ramone
Kategori:Engelske synthpopalbum