Vickers Vimy

Vickers Vimy var eit britisk bombefly under første verdskrig.
Det vart bygd hos Vickers Aeroplane Company og var konstruert av Rex Pierson.

Flyet hadde ei rekkjevidd  på 1 500 km, noko som gjorde det i stand til å nå mål i Tyskland med ein bombelast på vel 1 000 kg. Det flaug første gong 30. november 1917. Straks etter slutten på krigen vart produksjonen av ein sivil versjon  sett igang. Denne vart namngjeven «Vimy-Commercial». Det vart  kalla opp etter Slaget om Vimyhøyden. Flyet var bygd i spant av furu, kledd med duk.

 Etter krigen 
høgre|400x400pk
Vickers Vimy vart brukt av Royal Air Force i Midtausten frå 1919 til 1925, då den vart avløyst av Vickers Virginia

Den første sivile Vimy flaug 13. april 1919, og vart registrert som G-EAAV. Den sivile varianten, Vimy-Commercial, hadde ein større kropp som vart kledd med finér. Den vart produsert mest for eksport.

Vickers Vimy vart brukt i mange førstegangsflyvninger, milom anna i den første atlanterhavsflyvning frå vest til aust, av Alcock og Brown. Dette flyet er verna og står utstilt i London Science Museum.

Ein Vickers Vimy vart òg brukt under den første flyvning frå England til Darwin i Australia med Ross Smith, broren Keith og to mekanikarar som mannskap. Flyet er verna i eit museum i Ross sin fødeby Adelaide. Flytypen vart òg brukt i eit forsøk på å fly frå England til Sør-Afrika, med van Rynevald og Brand som mannskap. Dette flyet havarerte undervegs (flyverne fullførde turen til Cape Town med eit anna fly og fekk difor ikkje den prisen som var sett opp for denne førstegangsflyvningen).

 Vimy-kopien 
Det er bygd ein kopi og ein flyvedyktig kopi av dette flyet.

I 1969 vart ein kopi bygd av Vintage Aircraft Flying Association i Brooklands. Dette er utstilt i RAF Museum, Hendon i London. Den flyvedyktige kopien vart bygd i 1994 av ei Australsk/Amerikansk gruppe og i 1997 vart den første flyvninga til Australia attskapt. I 1999 vart turen til Cape Town kopiert. Ved begge desse flyvningene vart det lagt opp til å fly så nær den opphavlege ruta som mogleg når det gjaldt val av etappar og mellomlandingar.

Den tredje historiske ferda, som vart attskapt i 2005, var den første av dei tre historiske førstegangsflyninger. Ferda over Atlanterhavet frå New Foundland til Irland. Òg her vart den opphavlege ruta følgt, men flyveren Steve Fossett valde å landa på ein golfbane nær beitemarken som Alcoc og Brown havarerte på 85 år tidlegare.

 Flyet er påmalt den opphavlege registreringa G-EAOU.

 Nokre data om flyet 
høgre|mini|Vickers Vimy takeoff i 1919

 Mannskap  3 – Flyver, mekanikar og navigatør (Militærutgåva: Flyver og 2 skyttere)
 Lengd: 13,27 m.
 Vengespenn: 20,75 m
 Høgd: 4,76 m
 Tomvekt: 3 222 kg
 Største startvekt: 4 937 kg
 Motorar: 2× Rolls-Royce Eagle VIII, kvar på 360 hk
 Toppfart: 165 km/h.
 Rekkjevidd 1 448 km
 Marsjhøgde: 2 135 m

Militærutgåva av flyet

 2× 7,7 mm mitraljøser, 1 plassert føre og 1 plassert midt på flykroppen
 Bombelast: 1 123 kg

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Vickers Vimy» frå ,  den 24. september 2018.  

 Bakgrunnsstoff 

 RAF Museum
 Alcock and Brown's aeroplane at the London Science Museum

Kategori:Bombefly