Frank Fields

Frank Nomer Fields () var ein USA-amerikansk kontrabassist som spelte på mange R&B-, rock and roll- og jazz-innspelingar i New Orleans.

I 1930-åra spelte han med lokale jazzgrupper og med bandleiaren Claiborne Williams.«Preservation Hall Jazz Band to perform», The Rockmart Journal., November 9, 1994, p.7  Etter å ha tent i US Navy under andre verdskrigen, vart han med i bandet til Dave Bartholomew som bassist, og vart ein av dei viktige studiomusikarane i Cosimo Matassa sitt J&M Studios i New Orleans, i lag med gitaristen Ernest McLean, trommeslagaren Earl Palmer, pianisten Salvador Doucette og saksofonistane Lee Allen og Red Tyler.  Fields spelte på mange tidlege rhythm and blues- og rock and roll-innspelingar i New Orleans, som Fats Domino sin «The Fat Man» (innspelt i 1949), og mange av dei seinare hittane til Domino; Little Richard sin «Tutti Frutti» (1955) og dei seinare innspelingane hans for Specialty; og innspelingar av Professor Longhair, Smiley Lewis, Shirley & Lee, Lloyd Price, Huey «Piano» Smith, Ray Charles og mange andre. Fields var fleire år eldre enn dei fleste musikarane han spelte med. 

Han fortsette å arbeide som studiomusikar i New Orleans fram til tidleg i 1990-åra. Tom Lord, The Jazz Discography. Henta 16 October 2015  Han spelte òg med Preservation Hall Jazz Band fram til minst 1994. Bill Kohlhaasse, «Taking Bourbon Street on Road», Los Angeles Times, February 26, 1993. Henta 16 October 2015

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Frank Fields» frå ,  den 19. juli 2017. 
 oppgav desse kjeldene:

Kategori:Folk frå Plaquemine i Louisiana
Kategori:Jazzmusikarar frå New Orleans
Kategori:USA-amerikanske kontrabassistar
Kategori:USA-amerikanske studiomusikarar