Semafor

mini|Tysk soldat kommuniserer med semaforflagg med tyske marinefartøy ved kysten av Frankrike, oktober 1940, fra Deutsches Bundesarchiv
Semafor (av gresk  sema, 'teikn',  og ferein, 'å bera') er eit system for kommunikasjon over lengre avstandar med fri sikt, ved hjelp av signalflagg som ein held i hendene. Flagga kan også henge på ein stolpe med rørlege armar. Stillinga til dei to armane står for ulike bokstavar, tal og andre teikn.

Semaforalfabetet er eit av fleire kommunikasjonsmiddel som kom i bruk før telegraf og trådlaus radio overtok. Spesielt jernbanevesen og losvesen såg seg nytte av denne måten å senda meldingar på, og brukte den til korte koda meldingar om venta eller uventa fartøy i eit område. Semafor er framleis i bruk i dei militære styrkane i enkelte land som reservekommunikasjon som ikkje kan avlyttast eller lett forstyrrast. I speidarrørsla er det fortsatt til stades i speidarboka.

På faste signalstasjonar var det mogeleg å bruke lys, slik at ein òg fekk til også å sende om natta, men då vart det heller nytta morse eller blink. 
Bruk av slike signalstasjonar var mykje brukte omkring 1800-talet, med fleire system i bruk.

Utforminga av og fargen på flagga har variert etter kva ein har sett som lettast leseleg. Alfabetet nedanfor er framstilt slik ein ser det når ein mottar ei melding. Sendaren må altså gjere dette spegelvendt. Ein del av tilleggsteikna varierer frå land til land.

Kjelder


Kategori:Alfabet
Kategori:Visuell kommunikasjon
Kategori:Sjøfart
Kategori:Flagg