Ishamn

Ei ishamn er ei meir eller mindre permanent bukt i fronten av ein isbrem som kan nyttast som ei naturleg hamn. Sjølv om dei er nyttige er dei ikkje alltid pålitelege sidan kalving frå isbremmen kan gjere ishamna ustabil eller ubrukeleg. 

Ishamner har spelt ei viktig rolle i utforskinga av Antarktis. Hvalbukta, som vart oppdaga og namngjeven (Bay of Whales) av Ernest Shackleton på «Nimrod» i 1908, var base for fleire viktige  Antarktiskekspedisjonar, som:
 1910-1912: Sørpolekspedisjonen til Amundsen, leia av Roald Amundsen
 1928-1930: Richard Evelyn Byrd - Den første ekspedisjonen
 1933-1935: Richard Evelyn Byrd - Den andre ekspedisjonen
 1939-1941: US Antarctic Service Expedition, leia av Richard Evelyn Byrd

Norselbukta vart nytta av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) til å losse utstyr og forsyningar frå ekspedisjonsskipet «Norsel» i 1949. NBSAE oppretta Maudheim kring 1,5 km sør for hamna. 

Omgrepet ishamn (iceport) vart først nytta av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1956.

Ingeniørar frå U.S. Navy bygde den første flytande iskaien ved McMurdo-basen, som er den sørlegaste hamna i Antarktis, i 1973.U.S. Polar Programs National Science Foundation FY2000.«Unique ice pier harbor for ships," Antarctic Sun. 8. januar 2006; McMurdo-basen i Antarktis. 

Ishamner i Antarktis
 Atkabukta ()
 Erskinebukta ()
 Godelbukta ()
 Norselbukta ()
 Hvalbukta ()

Sjå òg
 Iskai

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Iceport» frå ,  den 19. mars 2014. 
 oppgav desse kjeldene:

Kategori:Hamner i Antarktis