Lengdekontraksjon

Lengdekontraksjon eller Lorentzkontraksjon er eit fysisk fenomen skildra av Hendrik Lorentz der lengda som ein observatør observerer av ein lekam i fart minkar. Denne kontraksjonen, òg kalla Lorentz–FitzGerald-kontraksjon, er vanlegvis først merkbar når lekamen kjem opp i ein vesentleg fart som nærmar seg lysfarten. Effekten kan neglisjerast for snøggleikar ein opplever i kvardagen og kan derfor ignorerast for dei fleste føremål. Effekten vert først viktig i stor fart. Med ein fart på 13 400 000 m/s (0,0447) er lengda 99,9% av lengda til lekamen i ro; med ein fart på 42 300 000 m/s (0,141), er lengda framleis 99%. Etter kvart som farten nærmar seg lysfarten vert effekten meir dominerande, som ein kan sjå av formelen: 

der
 er eigenlengda (lengda til lekamen i ro),
 er lengda ein observatør observerer når dei to er i rørsle i forhold til kvarandre,
 er den relative snøggleiken mellom observatøren og lekamen,
 er lysfarten,

og Lorentzfaktoren, , er definert som

.

I denne likninga seier ein at lekamen er parallell med linja han flyttar seg langs. 

Sjå òg
 Tidsdilatasjon
 Ehrenfest-paradokset
 Stigeparadokset
 Lorentztransformasjon
 Kennedy–Thorndike-eksperimentet
 Trouton–Rankine-eksperimentet
 Michelson–Morley-eksperimentet

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Length contraction» frå ,  den 16. juni 2013. 
 oppgav desse kjeldene:

Kategori:Spesiell relativitet
Kategori:Lengd