Dødt språk

Dødt språk er eit omgrep ein kan bruka for eit utdøydd språk som framleis blir nytta i visse samanhengar. Språket blir rekna som «dødt» fordi det ikkje blir nytta i spontan tale og dermed ikkje lenger går gjennom den naturlege språkutviklinga ein finn i levande språk.

Døde språk blir nytta fordi dei speler ei rolle i visse samanhengar, til dømes til religionsutøving, som skriftspråk i samband med utdanning, vitskap og liknande, eller som eit fastsett standardspråk brukt til særskilde høve. Ein del slike døde språk blir kalla klassiske språk.

Kjende døde språk
 Språk  Døydde ut  Seinare brukGammalgresk  300-talet f.Kr.  Utdanning fram til våre dagar, brukt i biologisk nomenklaturGammalhebraisk  ca. 200  Liturgisk språk i jødedommen; gjenoppliva rundt 1900 som moderne hebraiskGammalsyrisk  1300-talet  Liturgisk språk i den syriske kyrkjaKlassisk arabisk  800-talet  Liturgisk språk i islam, forløpar for moderne standard arabiskKlassisk kinesisk  ca. 200  Litterært språk i Aust-Asia fram til 1900-taletKoiné   ca. 300  Liturgisk språk i den gresk-ortodokse kyrkja fram til våre dagarKoptisk  ca. 1500-talet  Liturgisk språk i den koptiske kyrkja fram til våre dagarKyrkjeslavisk  Aldri eit talespråk; litterært språk fram til 1700-talet  Liturgisk språk i slaviske ortodokse kyrkjer som den russisk-ortodokse kyrkja fram til våre dagarLatin  ca. 600  Utdanning fram til våre dagar, brukt i biologisk nomenklatur, liturgisk språk i den katolske kyrkja fram til våre dagarPali  ca. 300-talet  Liturgisk språk i theravada-buddhismen fram til våre dagarSanskrit  ca. 1100-talet  Liturgisk språk i hinduismen fram til våre dagarSumerisk  2000 f.Kr.  Brukt av skriftlærde i Assyria og Babylonia fram til ca. 500 f.Kr.

Sjå òg
 diglossia

Kjelder

 døde språk i Store norske leksikon.


Kategori:Sosiolingvistikk

es:Lengua muerta
ru:Степени сохранности языков
uk:Смерть мови