Bransfieldsundet

Bransfieldsundet er eit sund som går frå nordaust til sørvest mellom Sør-Shetlandsøyane og Den antarktiske halvøya og er kring 110 km breitt og 370 km langt. Det vart namngjeve kring 1825 av James Weddell, som var kaptein i Royal Navy, etter Edward Bransfield, som òg var kaptein i Royal Navy og som kartla Sør-Shetlandsøyane i 1820. Det vert kalla Mar de la Flota av Argentina.

Ei undersjøisk kløft går gjennom sundet og vert kalla Bransfield Trough. Heile bassenget er kring 400 km lang og ned mot 2000 meter djupt, mellom bogen i Sør-Shetlandsøyane og Den antarktiske halvøya. Kløfta vart danna kring fire millionar år sidan.Yi, S., Batten, D. J., Lee, S. J. (21 Nov 2005). Provenance of recycled palynomorph assemblages recovered frå surficial glaciomarine sediments in Bransfieldsundet, offshore Den Antarctic Peninsula. Cretatous Research, 26, 906-919 Denne riftinga har ført til jordskjelv og vulkanisme langs Bransfieldsundet. Det ligg fleire undersjøisk fjell i sundet med vulkansk opphav, mellom anna den inaktive Orca Seamount.Hatzky, Jörn (2005): The Orca Seamount Region i Antarktis (Sect. 5.5.2). I: Peter C. Wille (ed.), Sound Images av Ocean in Research and Monitoring, Springer-Verlag Berlin.

23. november 2007 gjekk MS «Explorer» på eit isfjell og sokk i Bransfieldsundet. Alle dei 154 passasjerane ombord vart redda og det vart ikkje rapportert om personskadar.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Bransfield Strait» frå ,  den 8. januar 2013. 
 oppgav desse kjeldene: 


Kategori:Sund i Graham Land
Kategori:Geografi på Trinityhalvøya