Carnot-syklus

Carnot-syklus er ein idealisert prosess innan termodynamikken der ein varmekraftmaskin, ein Carnot-maskin, utfører arbeid ved å ta opp varme i eit reservoar ved ein temperatur T1 og avgje varme til eit reservoar med ein lågare temperatur T2. Maskinen er tenkt å bestå av ein lukka sylinder med eit bevegeleg stempel og ei gassmengd innstengd i sylinderen. 

Krinsprosessen vart skildra av og kalla opp etter Nicolas Léonard Sadi Carnot i 1824 og utvida av Benoit Paul Émile Clapeyron i 1830- og 1840-åra. Det kan visast at dette er den mest effektive krinsprosessen for å omforme ei mengd varmeenergi til arbeid, og motsett. 

Alle termodynamiske system har ein særskild termodynamisk tilstand. Når eit system går gjennom ei rekkje tilstandar og til slutt endar opp i utgangstilstanden, seier ein at det har skjedd ein termodynamisk syklus. I prosessen med å gjennom denne syklusen kan systemet utføre arbeid på omgjevnadane, og slik fungere som ein varmekraftmaskin. Eit system som går gjennom ein Carnot-syklus vert kalla ein Carno-maskin. Ein perfekt maskin av dette slaget er derimot berre teoretisk og kan ikkje lagast i praksis. 

Kjelder
Carnots kretsprosess. (15.03.2012) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Carnots_kretsprosess
Denne artikkelen bygger på «Carnot cycle» frå ,  den 15. juli 2012.  


Bakgrunnsstoff
Hyperphysics om Carnot-syklus.
Interaktivt Japva-program som syner korleis ein Carnot-maskin fungerer. 

Kategori:Termodynamiske syklusar
Kategori:Atmosfærisk termodynamikk