Induktans

Induktans er den eigenskapen ved ein elektrisk krins at han gjev opphav til ei elektrisk spenning i krinsen sjølv (retta mot straumretninga) og i andre elektriske krinsar i nærleiken, når den elektriske straumen i krinsen endrar seg. Dette vert kalla «sjølvinduktans», respektivt «gjensidig induktans».

SI-eininga for induktans er weber/ampere, som har fått namnet Henry, med symbolet H. Tidlegare vart denne storleiken kalla «induksjonskoeffisienten» eller berre «induksjon».

 Sjølvinduktans 
Sjølvinduktansen til ein spole er definert som

,

der  er den magnetisk flukskoplinga, i er straumen gjennom spolen, N er talet på vindingar, Φ er den magnetiske fluksen og  er permeabiliteten til kjerna i spolen, der  H/m er permeabilitet i vakuum og  er den relative permeabilitet til kjernematerialet. I ein spole med luftkjerne er .

Når det går ein tidsvarierande straum gjennom ein spole med induktanse L er den induserte motspenninga

.

Den induserte spenninga er retta i motset retning av straumen gjennom spolen og vil difor motverka ei endring av straumen gjennom spolen. Denne eigenskapen vert nytta i elektriske filter.

 Gjensidig induktans 
mini|To spolar med sjølvindusktans  and  og gjensidig induktans .
På grunn av at den magnetiske fluksen spreier seg utover i rommet vert galvanisk skilde spolar kopla til einannan med ein gjensidig induktans M. Når det går ein straum  i den eine krinsen vert det indusert ei spenning

,

i den andre krinsen. Tilsvarande når det går ein straum  i den andre krinsen vert det indusert ei spenning

,

i den fyrste krinsen. Gjensidig induktans ligg til grunn for transformatorar og elektriske generatorar og motorar. Gjensidig induktans kan òg føra til problem, som til dømes interferens mellom elektriske signal i ulike leiarar i elektriske kablar eller banar på kretskort.

 Referansar 
W.H. Hayt og J.A. Buck, Enigneering electromagnetics, 8. utg., McGraw-Hill, 2012.

 Sjå òg 
 Spole
 Transformator
Kategori:Elektrodynamikk
Kategori:Fysiske storleikar