Nevill Francis Mott

Nevill Francis Mott () var ein britisk fysikar som fekk Nobelprisen i fysikk i 1977 saman med John H. van Vleck og Philip Warren Anderson for arbeidet deira med magnetiske og elektroniske element.

Mott vart i 1962 slått til riddarLondon Gazette, 29. desember 1961. og fekk då rett til å føre tiltaleforma Sir føre namnet sitt. I 1995 vart han utnemnd til Order of the Companions of Honour.

Mott var professor i teoretisk fysikk i Bristol frå 1933 til 1954, og frå då og fram til 1971 professor i eksperimentell fysikk og styrer av Cavendish-laboratoriet i Cambridge. Frå 1971 til 1978 var han seniorforskar ved Imperial College i London. Mott gjorde seg merka i 1930 for ein kvantemekanisk handsaming av spreiing av alfapartiklar mot heliumkjerner. Han påviste at det på grunn av bølgjenaturen til partiklane ville det bli interferens mellom identiske partiklar. Den eksperimentelle påvisinga av dette tilhøve, som umiddelbart følgde, var ein av dei tidlege triumfane til kvantemekanikken. Dei seinare arbeida til Mott var særleg i tilknyting til rørsla til elektron i metall og halvleiarar. 

Mott er òg kjent som forfattar av lærebøker i kvantefysikk.

 Prisar (utval) 
 – Faradaymedaljen
 – Copleymedaljen
 – Hughesmedaljen

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Nevill Francis Mott» frå ,  den 22. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

Nevill , Sir Mott. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Nevill_%2C_sir_mott

Kategori:Engelske fysikarar
Kategori:Britiske nobelprisvinnarar
Kategori:Nobelprisen i fysikk
Kategori:Folk frå Leeds
Kategori:Order of the Companions of Honour
Kategori:Medlemmar av Royal Society
Kategori:Royal Medal
Kategori:Copleymedaljen
Kategori:Fysikarar på 1900-talet