Karl Alexander Müller

Karl Alexander Müller () var ein sveitsisk fysikar. Müller mottok Nobelprisen i fysikk i 1987, saman med Johannes Georg Bednorz, «for oppdaginga deira av eit superleiande oksid i keramisk materiale».

Müller vart utdanna frå Eidgenössische Technische Hochschule Zürich, og var lektor ved Universität Zurich fram til han i 1963 vart tilsett ved IBMs forskingssenter i Rüschlikon. Her jobba han fram til han gjekk av med pensjon, og dreiv spesielt med låge temperaturar, mellom anna varmeleiingseigenskane til oksidsambindingar.

 Verk 
 (med J.G. Bednorz): Possible High Tc Superconductivity in the Ba-La-Cu-O System. I: Zeitschrift für Physik. B: Condensed matter bind 64 (1986) s. 189–193. . (Volltext).
 Paramagnetische Resonanz von Fe3+ in SrTiO3 Einkristallen. Diss. ETH Zürich 1958. (Abstract).

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Karl Alexander Müller» frå ,  den 22. februar 2012.  


Kategori:Sveitsiske fysikarar
Kategori:Nobelprisen i fysikk
Kategori:Æresdoktorar ved NTNU
Kategori:Jødiske nobelprisvinnarar
Kategori:Sveitsiske nobelprisvinnarar
Kategori:Medlemmar av United States National Academy of Sciences
Kategori:Medlemmar av Det russiske vitskapsakademiet
Kategori:Fysikarar på 1900-talet