Pierre-Gilles de Gennes

Pierre-Gilles de Gennes () var ein fransk fysikar og nobelprismottakar i fysikk. Han arbeidde hovudsakleg med nøytronspreiing og magnetisme.

Han studerte ved École Normale Supérieure etter å ha fått heimeundervisning i 12 år. Etter studiene jobba han som forskingsingeniør ved Commissariat à l'Energie Atomique.

I 1959 vart han postdoktor ved University of California i Berkeley. Deretter var han dei neste 27 månadane i den franske marinen. I 1961 vart han amanuensis i Orsay. I 1968 byrja han å studere flytande krystall. 

Han var direktør ved École Supérieure de Physique et de Chimie Industrielles de la Ville de Paris (ESPCI) frå 1976 til 2002. Han vart tildelt Lorentzmedaljen og Wolf-prisen i 1989. I 1991 fekk han Nobelprisen i fysikk for «å oppdaga at metodar som er utvikla for å studera andre fenomen i enkle system kan generaliserast til meir komplekse materieformer, særskilt til væske-krystallar og polymerar.».

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Pierre-Gilles de Gennes» frå ,  den 22. februar 2012.  


Kategori:Franske fysikarar
Kategori:Franske nobelprisvinnarar
Kategori:Nobelprisen i fysikk
Kategori:Folk frå Paris
Kategori:Fysikarar på 1900-talet
Kategori:Medlemmar av United States National Academy of Sciences
Kategori:Elevar ved École Normale Supérieure
Kategori:Eksperimentelle fysikarar
Kategori:Medlemmar av Royal Society
Kategori:Medlemmar av Det brasilianske vitskapsakademiet
Kategori:Medlemmar av Det franske vitskapsakademiet
Kategori:Medlemmar av Det australske vitskapsakademiet
Kategori:Lorentz-medaljen
Kategori:Wolfprisen i fysikk