Ernest Lawrence

Ernest Orlando Lawrence () var ein amerikansk fysikar med norske anar (Lavrants i Seljord). I 1929 utvikla han syklotronen, ein type partikkelakselerator. For denne oppfinninga vart han tildelt Nobelprisen i fysikk i 1939. 

Han var frå 1930 professor i fysikk ved University of California og frå 1936 òg direktør for The Radiation Laboratory i Berkeley, no kalla The Lawrence Radiation Laboratory. Lawrence var ein av dei første fysikarar som byrja å interessere seg for kjernefysiske akseleratorar. Mest kjend er han for oppfinninga av syklotronen i 1931. For denne oppfinninga, for bidrag til den vidare utviklinga av syklotronen og produksjonen av radioaktive isotopar, fekk han 1939 Nobelprisen i fysikk.

Han bidrog òg til utviklinga av lineærakseleratoren. Under den andre verdskrigen arbeidde han med prosjekt for separasjon av uranisotopen 235U, noko som hadde stor tyding for utviklinga av kjernefysiske bombar. Etter krigen var han engasjert med utviklinga av større akseleratortyper: synkrosyklotron og synkrotron, og stod mellom anna for bygginga av ein 6 GeV synkrotron, den såkalla bevatronen, på den tida den største akseleratoren i verda.

Grunnstoff nummer 103, lawrencium, er kalla opp etter han.

 Prisar (utval) 
 – Faradaymedaljen
 – Nobelprisen i fysikk
 – Hughesmedaljen

Kjelder

Ernest Orlando Lawrence i Store norske leksikon.

Denne artikkelen bygger på «Ernest Lawrence» frå ,  den 21. februar 2012. 
 oppgav desse kjeldene:

 Bakgrunnsstoff 

Kategori:USA-amerikanske fysikarar
Kategori:Nobelprisvinnarar frå USA
Kategori:Nobelprisen i fysikk
Kategori:Folk tilknytte Manhattanprosjektet
Kategori:Norsk-amerikanarar
Kategori:Folk frå Lincoln County i Sør-Dakota
Kategori:Akseleratorfysikarar
Kategori:USA-amerikanske kjernefysikarar
Kategori:Eksperimentelle fysikarar
Kategori:National Inventors Hall of Fame
Kategori:Medlemmar av American Academy of Arts and Sciences
Kategori:Elliott Cresson Medal
Kategori:Comstock-prisen i fysikk
Kategori:Fysikarar på 1900-talet