Zipper Catches Skin

Zipper Catches Skin er det 14. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 1982.

Albumet var produsert av Cooper og bassisten hans på den tida, Erik Scott, Zipper Catches Skin er musikalsk kjend for den tørre og energetiske poprockstilen med innslag av punkrock og post-punk og mindre vekt på harde riff, i liknande stil som det føregåande Special Forces. Tekstane til Cooper legg meir vekt på komisk sarkasme. Gitaristen Dick Wagner var tilbake i bandet til Cooper på dette albumet, men det vert generelt ikkje rekna for å ha same standard som dei tidlegare verka hans. 

Trass i at singelen «I Am the Future» vart sleppt over heile verda, gjekk albumet berre inn på listene i nokre få land. Det gjekk ikkje inn på lista i USA som det første Cooper-albumet sidan Easy Action. 

Zipper Catches Skin og det påfølgjande albumet DaDa, er to album Alice Cooper visstnok ikkje hugsa å ha spelt inn på grunn av stort alkoholmisbruk. Dick Wagner skildra Zipper Catches Skin som særs raskt innspelt og eit «dop-framkalt mareritt».. Det var ingen turne etter albumet, og ingen av songane er framførte på konsertane til Cooper. 

Innhald

Medverkande
Alice Cooper – vokal, synthesizer
Erik Scott – bass
Duane Hitchings – synthesizer, gitar
John Nitzinger – gitar
Mike Pinera – gitar
Dick Wagner – gitar
Billy Steele – gitar
Jan Uvena – trommer, perkusjon
Jeanne Harris – korvokal
Franne Golde – korvokal
Flo & Eddie – korvokal
Patty Donahue – «vokal & sarkasme»

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Zipper Catches Skin» frå ,  den 24. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Kategori:Alice Cooper-album
Kategori:Musikkalbum frå 1982