Skytia

I antikken var Skytia (gresk Σκυθία) området i Eurasia folkesett av skytarane, frå det 8. hundreåret f.Kr. til det 2. hundreåret e.Kr. Plassering og omfang varierte over tid, men var vanlegvis strekt lenger mot vest enn det som er vist i kartskissa til høgre.Giovanni Boccaccio’s Famous Women translated by Virginia Brown 2001, p. 25; Cambridge and London, Harvard University Press; ISBN 0-674-01130-9 ".....extending from the Black Sea in a northerly direction towards Ocean." In Boccaccio's time the Baltic Sea was known also as Oceanus Sarmaticus. Det som dei klassiske forfattarane tok med i Skytia var:

 Den pontisk-kaspiske steppa: Kasakhstan, sørlege Russland og Ukraina, frå minst det 8. hundreåret f.Kr.
 Den nordlege Kaukasus-området, inkludert Georgia og moderne Aserbajdsjan.
 Sarmatia, tilsvarande det moderne Ukraina og delar av Kviterussland og PolenHarry Thurston Peck, Harpers Dictionary of Classical Antiquities (1898) Oceanus Sarmaticus
 Litle-Skytia, som svarar til det sørlege Ukraina med nedre Donau-området og ein del av det moderne Romania, tidlegare bulgarsk territorium.

Saka, indo-skytarar, utvida til Sistan og Indus-dalen frå det 1. hundreåret f.Kr.

 Kjelder 
 Første versjon av denne artikkelen byggjer på innleiinga i «Scythia» frå , den 17. november 2011

 Referansar 

Kategori:Antikken etter land
Kategori:Ukrainsk historie
Kategori:Russisk historie
Kategori:Kasakhstansk historie
Kategori:Jarnalderen i Europa