Madeline Bell

Madeline Bell () er ein amerikansk soulsongar som vart kjend i Storbritannia i 1960-åra. 

Ho arbeidde mykje som studiomusikar, mest kjend for arbeidet sitt med Dusty Springfield. Den første solohitten hennar var ein coverversjon av Dee Dee Warwick-singelen «I'm Gonna Make You Love Me», som gjorde det betre i USA enn originalen. 

Madeline vart med i pop-comboen Blue Mink, som hadde fleire hittar i Storbritannia. Bell song korvokal for mange artistar og i 1975 song ho i Eurovision Song Contest i Stockholm i Sverige som korist for den tyske songen «Ein Lied Kann Eine Brücke Sein» av Joy Fleming. Ho song òg i den franske discogruppa Space. 

Solodiskografi
Bell's a Poppin'  (1967)
Doin' Things (1968)
I'm Gonna Make You Love Me (1968)
Madeline Bell (1971)
Comin' Atcha (1973)
This Is One Girl (1976)
Beat out That Rhythm on a Drum (1998)
Blessed (2000)

Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Madeline Bell» frå ,  den 26. oktober 2011. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff

Kategori:Folk frå Newark
Kategori:USA-amerikanske songarar
Kategori:USA-amerikanske soulsongarar