Eurovision Song Contest 1986

Eurovision Song Contest 1986 var den 31. utgåva av Eurovision Song Contest, den årlege songkonkurransen for medlemmane av organisasjonen EBU. Konkurransen blei arrangert av NRK laurdag 3. mai 1986 i Grieghallen i Bergen. Dette var fyrste gongen Eurovision Song Contest blei arrangert i Noreg – takka vere sigeren til Bobbysocks, med «La det swinge», året før. Åse Kleveland var programleiar, og Egil Monn-Iversen var musikalsk leiar for Kringkastingsorkestret. Dette blei også det store gjennombrotet til Sissel Kyrkjebø som artist, då ho opptredde i pausen med «Nystemten».

Til saman deltok 20 land. Island debuterte i konkurransen, mens Nederland og Jugoslavia var tilbake etter fråværet i 1985. Samstundes trekte Hellas og Italia seg.

Førehandsfavoritten Belgia vann en klår siger med 13-årige Sandra Kim og songen «». Dette var den første og hittil einaste sigeren til Belgia i Eurovision Song Contest. Kim er også den yngste som nokon gong har vunne konkurransen. Med den nedre aldersgrensa på 16 år som blei innført i 1990, kan ikkje denne aldersrekorden bli slegen. Fransk dominerte sigerspallen, for også andreplassen Sveits og tredjeplassen Luxembourg hadde franskspråklege bidrag. Irland blei nummer fire, mens Sverige tok femteplassen. Ketil Stokkan representerte Noreg på heimebane med «». Med seg på scena hadde han  og  frå Great Garlic Girls, og dette var fyrste gongen  deltok i Eurovision Song Contest. Det norske bidraget fekk 44 poeng og blei nummer 12 av 20 bidrag.

 Bakgrunn 
venstre|miniatyr|Grieghallen i Bergen.

 Bergen blir vertsby 
Då Bobbysocks vann Eurovision Song Contest i 1985 med «La det swinge», følgde nærmast ein nasjonal folkefest i Noreg. Dette var den første seier til Noreg i konkurransen, og dimed fekk Noreg også arrangere konkurransen for fyrste gang året etter. Men midt i sigersrusen oppstod det også raskt ein lokaliseringsdebatt om kor finalen i 1986 skulle haldast. Fleire byar kom raskt på banen, blant andre Oslo, Bergen, Trondheim og Stavanger. Etter lange sonderingar falt valet på Bergen og Grieghallen, og vedtaket blei offentleggjort av kringkastningssjef Bjartmar Gjerde direkte på Dagsrevyen sommaren 1985. Arenaen Grieghallen ligg sentralt i Bergen og stod ferdig i mai 1978. Hovudkonsertsalen til Grieghallen, Griegsalen, har 1610 sitjeplassar. Dette var langt lågare enn året før, då rundt 7500 publikummarar var på plass i Scandinavium.  hadde vore den hardaste konkurrenten til Grieghallen, og NRK la den norske finalen i 1986 til Stavanger som eit slags plaster på såret.

 Island debuterer 
Finalen blei lagd til laurdag 3. mai, og 20 land stilte til start – ein tangering av rekorden frå 1978, 1981 og 1983. Island debuterte i Eurovision Song Contest, etter å ha fått på plass en fast satellittforbindelse med resten av Europa. Island hadde riktignok sendt konkurransen i opptak sidan 1970, og direkte frå og med 1983. Men den islandske kringkastaren RÚV hadde heldt tilbake ei deltaking i frykt for å måtte ta på seg kostnadane ved ein eventuell sigerr. Men i 1986 var teknikken og økonomien god nok til at sagaøya kunne stille i Eurovision Song Contest for fyrste gang. Dimed deltok heile Norden for fyrste gong i konkurransen.

Nederland og Jugoslavia var tilbake etter fråværet året før, mens Italia trekte seg av ukjende grunner. Hellas var opphavleg blant deltakarane, men trekte seg kort tid før finalen – etter som det vert sagt var på grunn av at finalen kolliderte med den gresk-ortodokse påska. Hellas hadde til og med arrangert ein nasjonal finale, som Polína og låten «Vangón-li» (gresk transkripsjon av det franske ordet for sovevogn, wagon-lit) hadde vunne. Songen skulle ha vore nummer 18 ut i finalen i Bergen. Dimed sank deltakartalet frå 21 til 20.

 Sendinga 
miniatyr|Åse Kleveland leia sendinga frå Grieghallen.
Finalen var den største tv-produksjonen til NRK til då, og showet blei en stor moglegheit for kringkastaren og Noreg å vise seg fram for eit større internasjonalt publikum. I innleiinga til showet, og i postkort-filmane før kvart bidrag, viste NRK bilete av Bergen og vakker, norsk natur. «Det skulle se litt storslått ut, litt nært og menneskelig, og da har du en sending som går inn hos publikum, stort sett», sa showets produsent  i eit intervju med NRK i 2015.

Sendinga starta med ein kortfilm av norsk natur, nordlys, fjordar, sjø og hav. Underveis i filmen blei det vist akvarellar av norsk natur, ført i penselen av målaren Kåre Tveter. Mot slutten av filmen kom Bergen by til syne, filmet frå Ulriken. Deretter dukka Grieghallen opp, som «opna» seg og tok sjåarane med inn i Griegsalen og dens 1600 tilskodarar. I salen sat blant andre kronprinsfamilien: dåverande kronprins Harald, kronprinsesse Sonja, prinsesse Märtha Louise og prins Haakon Magnus.

Scenedekoren etterlikna norsk vintermiljø, med store gjennomsiktige «iskrystallar» som kunne dreies, flyttes og lyssettes – alt etter behov. Scenedekoren var laga av scenograf , og lyssettinga blei utført av lysmester Asbjørn W. Hagen. Til venstre på scena sat Kringkastingsorkestret, med rundt 60 musikarar kledde i kvitt. Orkesteret var under leiing av Egil Monn-Iversen, i tillegg hadde dei fleste deltakarlanda eigne dirigentar som leia orkesteret under sitt respektive bidrag. Midt på scena var det en stor trapp opp til bakrommet og green room-et til artistane.

 Kjolespekulasjonar 
Ned den store trappa kom programleiar Åse Kleveland gåande i ein fotsid kjole i «sølvskimrende silke, overbrodert med perler, stener og paljetter, med syrinfarget skjørt under», ifølgje kommentator Knut Bjørnsen. På førehand hadde pressa spekulert intenst på kva slags kjole Kleveland skulle ha på seg under sendinga. Kjolespekulasjonane var så omfattande at Kleveland sjølv blei overraska. I eit intervju med NRK i 2007 sa ho: «Hysteriet omkring hva jeg skulle ha på meg, var ikke til å tro. Det var dager da jeg trodde det skulle kom opp ukebladjournalister av undertøysskuffen min».

Kleveland opna showet med å ønskje velkommen på ei rekkje språk, før ho sang musikkstykket «Welcome to Europe», komponert for anledningen av Egil Monn-Iversen. På slutten av stykket hadde Monn-Iversen komponert inn eurovisjons-fanfaren «Te Deum» og element frå «I Dovregubbens hall». I teksten song blant anna Kleveland «Soon we will know who'll be the best – in the Eurovision Song Contest» (norsk: snart får vi vite kven som blir den beste – i Eurovision Song Contest).

Deretter heldt Kleveland ein introduksjon på engelsk og fransk, der ho uttrykte stor glede over at Noreg omsider hadde æra av å arrangere finalen. Blant anna sa Kleveland at vegen til Noreg i Eurovision Song Contest har «vært ganske tornefull, faktisk. Så du kan se for deg hvor glade vi ble da vi omsider vant i fjor». Heile sendinga frå Grieghallen varte i 2 timar og 43 minutt og hadde eit potensielt publikum på 700 millionar sjåarar i 33 land.

Startrekkefølgja var avgjort ved loddtrekking hausten før. Luxembourg opna sendinga som det 500. bidraget i historia til Eurovision Song Contest, mens Portugal avslutta sendinga. Noreg fekk startnummer fire. Kvart land blei introduserte av ein kort postkort-film med bilete frå ulike stader i Noreg, og deretter med bilete av landets deltakar. Postkort-filmen blei avslutta med eit postkort der det stod «Helsingar frå Noreg» på språket til deltakarlandet.

 Det norske bidraget 
miniatyr|Ketil Stokkan og Great Garlic Girls framfører «» under den norske finalen. 
Den norske finalen var den største til då og blei for fyrste gong arrangert utanfor Oslo. Finalen blei lagd til , og finalen blei arrangert laurdag 22. mars med Jarl Goli som programleiar. I konkurranse med ni andre låtar, vann Ketil Stokkan med sin eigenkomponerte song, «». Songen fekk ingen stor kommersiell suksess i Noreg, men låg fire veker på den norske singellisten med femteplass som beste notering. Albumet Romeo selde berre 7500 eksemplar, og plateselskapet  tapte rundt 750 000 kroner på lanseringa. Selskapets Audun Tylden innrømmet seinare at dei hadde forrekna seg: «Vi trodde vi skulle få mer igjen efter alle pengene og all innsatsen vi la ned i Bergen. Det har aldri skjedd at en norsk Grand Prix-artist har solgt så dårlig.» hevdet Tylden.

I Eurovision Song Contest dirigerte Egil Monn-Iversen det norske bidraget. Saman med artist Ketil Stokkan var koristane , Sigvart Dagsland og  på scena. I tillegg deltok  og  frå Great Garlic Girls. Dei var utkledde som Romeo og Julie i pantomime-stil og utførte eit dansenummer kreert av koreografen Simen Sand. Dette var fyrste gongen  deltok i Melodi Grand Prix og Eurovision Song Contest.

Trass i den originale og livlege framføringa fekk det norske bidraget berre 44 poeng og ein tolvteplass. Stokkan representerte Noreg på nytt i Eurovision Song Contest 1990 med «», mens to artistar frå Great Garlic Girls deltok i Melodi Grand Prix 2006 under namnet .

Knut Bjørnsen kommenterte sendinga for NRK Fjernsynet og NRK P1 og P2. Sendinga blei send i stereo på radio. Den norske juryen sat i Oslo, og journalist  las opp dei norske poenga under avrøystinga. 
miniatyr|Sissel Kyrkjebø fekk sitt store gjennombrot då ho opptredde i pausa i Eurovision Song Contest.

 Pausenummeret 
Før avrøystinga viste NRK ein film som var filma i Bergen og omegn veka før finalen. I filmen dukka songaren Sissel Kyrkjebø og fløytist Steinar Ofsdal opp og framførte ulike songar med tilknytning til Bergen. Egil Monn-Iversen stod for arrangementet. På slutten av pausenummeret blei sjåarane tatt tilbake til Grieghallen, der ein bunadskledd Sissel Kyrkjebø (då knapt 17 år gammal) gjekk på scena og song «Udsigter fra Ulrikken» – også kjend som «Bergensiana» og «Nystemten» – akkompagnert av Kringkastingsorkestret. Eit patriotisk bergenspublikum reiste seg og stod under heile framføringa, noko som kom overraskande på produksjonsteamet i NRK og tilreisande. For Sissel Kyrkjebø blei framsyninga i Eurovision Song Contest hennar store, karrieremessige gjennombrot.

 Avrøystinga 
Før avrøystinga starta kom programleiar Åse Kleveland med eit hint om telefonavrøysting som framtidig metode for å kåre vinnaren. «Eg ville gladeleg ha invitert dykk alle til å delta i avrøystinga, men så langt har ikkje den teknologiske utviklinga kommen endå», sa programleiar Kleveland til sjåarane. Fyrst elleve år seinare gjorde EBU eit forsøk med telefonavrøysting, og i 1998 blei telefonavrøysting tatt i bruk i full skala for å kåre vinnaren av Eurovision Song Contest.

I staden blei vinnaren kåra med nasjonale jurygrupper. Kvart deltakerland hadde ei jurygruppe med elleve  mellom 16 og 60 år, som bedømte dei andre landa sine songar med poeng frå 1 til 5. Deretter summerte jurysekretæren saman røystene. Songen som fekk flest jurypoeng, blei tildelt 12 poeng frå den nasjonale juryen. Andreplassen fekk 10, tredjeplassen 8, fjerdeplassen 7 og så vidare ned til tiandeplassen som fekk 1 poeng. Altså gav kvar jurygruppe 12, 10 og 8–1 poeng til sine ti favorittsongar. Det var ikkje lov å røyste på bidraget frå sitt eige land. Oppsynsmann for avrøystinga var Frank Naef frå EBU. Kvart land hadde ein representant som las opp poenga frå den nasjonale jurygruppa via telefon på direkten under avrøystinga. 

Det fyrste landet til å røyste, var Luxembourg. 20 år tidlegare hadde programleiar Åse Kleveland deltatt i konkurransen i nettopp Luxembourg. Der enda ho på ein tredjeplass med «Intet er nytt under solen» av Arne Bendiksen – noko også Frank Naef påpeikte like før han sette i gong avrøystinga. Fram til 1996 var tredjeplassen til Kleveland den beste plasseringa til Noreg, sett bort frå sigrane i 1985 og 1995.

Avrøystinga blei raskt ein parademarsj for førehandsfavoritten Sandra Kim frå Belgia. Alle landa i fyrste halvdel av avrøystinga hadde Belgia i sin topp tre, og Belgia tok ei klår leiing med Sveits på andreplass. Den norske jurygruppa hadde Luxembourg på topp, Danmark som nummer to og vinnarlandet Belgia på tredjeplass. Til slutt vann Belgia med 176 poeng – heile 36 poeng foran Sveits på andreplass. Fyrst i 1993 blei poengrekorden til Belgia slått, då irske Niamh Kavanagh fekk 187 poeng for «In Your Eyes».

 Reaksjonar på showet 
Showet frå Bergen blei teknisk sett avvikla prikkfritt og utan nokon større problem. Sendinga fekk også ros og godord frå ei rekkje hald, blant anna frå tv-folk i Noreg og utlandet. Samanlikna med finalen i Göteborg året før, blei produksjonen til NRK likevel ei heller dempa og roleg sending.  kalte sendinga «en relativt trist finale midt i den plastikkpregede jappetiden». Turistsjef i Bergen, Ola Hiis Berg, meinte det blei «for mye is og kulde» i filmane under sendinga. Berg meinte også at scenekulissane også «understreket myten om et kjølig nord – en myte vi ønsket å ta livet av ved å vise en mykere og varmere side av Norge enn snøkledte vidder og fjell.»

Trass i dei blanda tilbakemeldingane frå presse og meldarar, samla finalen frå Bergen dei fleste norske sjåarar. Eurovision Song Contest blei det mest sette programmet på norsk fjernsyn i 1986, og 89 prosent av nordmenn over 15 år så finalen, ifølgje ei -undersøking utført blant 200 nordmenn. Undersøkinga blei gjort på oppdrag for avisa VG.

Sjefregissør for Eurovision Song Contest 1986 var , som tidlegare hadde stått bak ei rekkje store norske underholdningsprogram sidan 1960-åra.  var , mens  var . Sjefdirigent og musikalsk ansvarleg var Egil Monn-Iversen.  var assisterande musikalsk ansvarleg, mens Pete Knutsen var musikkprodusent.

 Deltakarar 
Liste over deltakarane og det offisielle resultatet. Tabellen er rangert etter startrekkjefølgje, plasseringa og poengsummen er i kolonnene til høgre.
Startnr.LandArtistSongSpråkPlassPoeng01  Sherisse Stevens  «L'amour de ma vie» Fransk  3  11702  Doris Dragović  «Željo moja» (Жељо моја)Serbokroatisk 11  4903    Cocktail Chic  «Européennes»  Fransk  17  1304  Ketil Stokkan  «»  Norsk  12  4405  Ryder  «Runner in the Night»  Engelsk  7  7206   ICY  «»  Islandsk  16  1907   Frizzle Sizzle  «Alles heeft ritme»  Nederlandsk  13  4008   Klips ve Onlar  «Halley»  Tyrkisk  9  5309   Cadillac  «Valentino»  Spansk 10  51 10    Daniela Simons  «Pas pour moi»  Fransk  2  140 11   Moti Giladi og Sarai Tzuriel  «Yavo Yom» (יבוא יום) Hebraisk  19  7 12     Luv Bug  «You Can Count On Me»  Engelsk  4  9613   Sandra Kim  «» Fransk 1 176 14    Ingrid Peters  «Über die Brücke geh'n»  Tysk  8  62 15  Elpida  «Tóra zo» (Τώρα ζω)  Gresk  20  4 16   Timna Brauer  «Die Zeit ist einsam»  Tysk  18  12 17     og   «»  Svensk  5  78 18    Lise Haavik  «Du er fuld af løgn»  Dansk  6  77 19    Kari Kuivalainen  «Never the End» Finsk  15 22 20   Dora  «Não sejas mau para mim»  Portugisisk  14  28

 Artistar som hadde deltatt tidlegare 
ArtistLandDeltok iMerknaderElpida1979Representerte Hellas

 Poengtavle 
Tavla er ordna etter røysterekkjefølgja i finalen.
DeltakarlandPoenggjevande landSumPlass Luxembourg58128182471012810102461173 Jugoslavia27573313412114911 Frankrike3731317 Noreg4426656654412 Storbritannia4106624252388102727 Island526421916 Nederland12718101374013 Tyrkia6122683682539 Spania74612815373135110 Sveits126755312104121012541247101402 Israel115719 Irland38328512621271288964 Belgia1010128101010121010512110661012121761 Tyskland81128785724628 Kypros31420 Austerrike212611218 Sverige572731237124565785 Danmark510674531047745776 Finland6118332215 Portugal4448712814

 12 poeng 
Kvart land gav 12 poeng til sin favoritt. Under er ein oversikt over alle 12-poengarane som blei gjevne under avrøystinga.
TalMottakarland12 poeng frå5 BelgiaFinland, Frankrike, Irland, Portugal, TyrkiaBelgia, Israel, Luxembourg, Nederland, Sverige3Austerrike, Danmark, Spania2Noreg, TysklandIsland, Sveits1KyprosJugoslaviaStorbritannia

 Hendingar 
 Folkefest i Bergen 
I forkant av finalen arrangerte vertsbyen Bergen ei rekkje større og mindre fester for å markere Eurovision Song Contest. Blant anna arrangerte Bergen fjordturar med skuleskipa «Statsraad Lehmkuhl» og SS «Christian Radich». Byen laga også eit skihopp i bakken opp til Johanneskyrkja, midt i Bergen sentrum. Rennet blei omtala som «verdas største i en bygate», og Roger Ruud vann med eit hopp på vel 21 meter. Snøen til skihoppet var frakta med tog frå Finse.

På  blei det laga eit langt laksebord med  kanapear, og etter finalen 3. mai blei det tent vardar på dei sju fjella i byen. Arrangementet blei deretter avslutta med eit fyrverkeri. Også i Oslo var det fleire markeringar i høve Eurovision Song Contest.

 Strid om alderen på vinnaren 
miniatyr|Sandra Kim var berre 13 år då ho vann.
Størst merksemd fekk naturleg nok vinnaren Sandra Kim. Ho var den store favoritten i forkant av konkurransen og blei følgd tett av norsk og utanlandsk presse. Under ein pressetur med Fløibanen, måtte vogna stoppe ved det nest siste stoppet før  på grunn eit tryggleiksproblem. Vogna skled eit par meter bakover, før passasjerane måtte klatre ut. Norsk presse mora seg også over at Sandra Kim berre ønskte seg iskrem dersom ho skulle vinne.

Sandra Kim vann også, og hadde før sigeren fortald presse og produsentar at ho var 14 år. Men etter sigeren blei det kjend at ho berre var 13 år. Det var inga aldersavgrensing på denne tida, men Sveits, som blei nummer to, kravde at Belgia skulle bli diskvalifisert. Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) tok ikkje protesten til følgje. Dette var andre gongen Sveits protesterte mot vinnaren. Fyrste gongen var i 1963, då Danmark vann like føre Sveits etter at den norske juryen endra på poenga sine. Heller ikkje då blei den sveitsiske protesten tatt til følgje.

Frå og med 1990 innførte EBU 16-års aldersgrense for å delta, og dimed vil Sandra Kim forbli den yngste vinnaren av Eurovision Song Contest gjennom tidane.

 Åtaket mot kronprinsesse Sonja 
Den mest dramatiske hendinga skjedde like før starten av finalen, då kronprinsfamilien kom til Grieghallen. Då dei kongelege var på veg opp den raude løparen, klarte ei sinnsforvirra, lokal kvinne å ta seg forbi sperringane og kaste ei illeluktande væske over kronprinsesse Sonja. Kvinna blei raskt pågripen og ført bort frå området. Det viste seg også at væska ikkje var farleg, men ei blanding av vatn, olje og pepra. Kronprinsessa fortsette inn i Grieghallen og blei vaska og stelt av sminkørar og kostymepersonellet til NRK. Hendinga fekk ingen konsekvensar for sendinga, og kronprinsfamilien sat som planlagt i salen gjennom heile finalen.

Politiet i Bergen stadfesta kort tid etter at den åtakande kvinna hadde handla på eiga hand, utan noko form for politiske eller religiøse motiv. Ho blei seinare framstilt for ein psykiater.

 Bombetrugselen mot finalen 
I fleire år etter Eurovision Song Contest heldt leiinga i politiet og Grieghallen skjult for ålmenta at det blei ringt inn ein bombetrugsel under sendinga. Innringjaren hevda at det var plassert ei bombe i Griegsalen, og at bomba ville detonere under sendinga. Med kronprinsfamilien i salen og åtaket mot kronprinsesse Sonja like før, var beredskapen ekstra skjerpa. Ei stund vurderte politiet om sendinga skulle brytast av, og evakuere salen. Men før sendinga hadde politiet gått grundig gjennom salen og scena med , og trugselen blei difor raskt vurdert som falsk. Den dåverande politimeistaren i Bergen, , vedtok at sendinga skulle fortsette, og showet blei halden utan problem.

 Dirigentar 
Mens Egil Monn-Iversen var sjefdirigent, hadde dei fleste landa med sin eigen dirigent. Under er ei liste over dirigentane til deltakarlanda, lista etter startrekkjefølga.

 Rolf Soja
 Nikica Kalogjera
 Jean-Claude Petit
 Egil Monn-Iversen
 Ingen dirigent
 Gunnar Þórdarsson

 Melih Kibar
 Eduardo Leiva
 Atilla Şereftuğ
 Yoram Zadok
 Noel Kelehan
 Jo Carlier
 Hans Blum
 Martyn Ford
 Richard Österreicher

 Egil Monn-Iversen

 Colin Frechter

 Kommentatorar og poengopplesarar 
 Poengopplesarar 
Kvart land hadde ein talsperson som annonserte sitt lands poeng på engelsk eller fransk over telefon. Under er talspersonane i same rekkjefølgje som under avrøystinga:

 Frédérique Ries
 Enver Petrovci 
 Patricia Lesieur

 Colin Berry
 Guðrún Skúladóttir
 Joop van Zijl
 Ümit Tunçağ
 Matilde Jarrín
 Michel StockerBaumann, Peter Ramón (OGAE Switzerland)
 Yitzhak Shim'oni 
 John Skehan
 Jacques Olivier
 Christoph Deumling
 Anna Partelidou
 Tilia Herold

 Bent Henius
 Solveig Herlin
 Margarida Andrade

 Kommentatorar og sendingar 
33 land sende finalen, og dei fleste hadde kommentatorar som formidla informasjon og hendingar direkte til sjåarane. Oversikt over kommentatorar og poengopplesarar under Eurovision Song Contest 1986:
LandKringkastarKanalKommentator AusterrikeErnst GrissemannMutavdzic, Sascha (OGAE Austria) BelgiaNederlandsk: Luc AppermontAdriaens, Manu & Loeckx-Van Cauwenberge, Joken. Blijven kiken!. Lannoo, Belgium. 2003 Fransk: Patrick Duhamel DanmarkDanmarks RadioDR TV FinlandYle, Heikki Harma og Kari Lumikero FrankrikePatrice Laffont IrlandBrendan Balfe IslandRÚVÞorgeir Ástvaldsson IsraelIngen kommentatorYigal Ravid JugoslaviaSerbisk: Mladen PopovićTV Koper-CapodistriaItaliensk: UkjendRadiotelevizija Slovenija|TVLJ1]]Slovensk: Miša MolkBosnisk: UkjendKroatisk: Ksenija Urličić KyprosNeophytos TaliotisSavvidis, Christos (OGAE Cyprus) LuxembourgFransk: Valérie SarnTysk: Ukjend  NederlandLeo van der Goot NoregNRKNRK FjernsynetKnut BjørnsenNRK P1NRK P2 PortugalFialho Gouveia  SpaniaAntonio Gómez Rufo  StorbritanniaBBCBBC1Terry WoganRay Moore SveitsSRG SSRTysk: Fransk: Serge MoissonItaliensk: Ezio Guidi SverigeSVTUlf ElfvingJacob Dahlin TyrkiaGülgün Baysal TysklandARDErstes Deutsches FernsehenAdo Schlier
+Kommentatorar og sendingar i ikkje-deltakande landLandKringkastarKanalKommentator AustraliaSBS TVBrukte BBC-kommentaren til Terry Wogan. Vist i opptak dagen etter HellasMako Jeorjádou PolenUkjend, vist i opptak 24. mai RusslandProgram 1Ukjend, vist i opptak 30. mai TsjekkoslovakiaUkjend, vist i opptak 2. juni UngarnUkjend

 Notar 

 Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Eurovision Song Contest 1986» frå , den 15. mai 2024, og VG.no, den 10. april 2011. 

 Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside for Eurovision Song Contest 1986
 Heile finalen på NRK TV
 Bergen 3. mai – bak kulissene-dokumentar om Eurovision Song Contest Tilgjengeleg på NRK TV

Kategori:Eurovision Song Contest 1986
Kategori:1986 i Noreg
Kategori:Musikk i 1986