Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester

Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester i Ess-dur, K. 364 (320d), vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart. 

På tida då han vart komponert i 1779, var Mozart på reise i Europa, mellom anna i Mannheim og Paris. Den kompliserte orkesterdynamikken syner at dei europeiske orkestra på denne tida hadde vorte meir teknisk kompetente og var sterkt påverka av besøket Mozart gjorde i Mannheim i under reisa. Mozart hadde eksperimentert med sjangeren Sinfonia concertante og dette verket vert rekna som hans mest suksessfulle innan sjangeren, i overgangen mellom symfoni og solokonsert.

Instrumentering

Stykket er skriven i tre satsar for solo fiolin, solo bratsj, to oboar, to horn og strykarar, sistnemnde med to bratsjar.

Partiet for solobratsj er skriven i D-dur i staden for Ess-dur, og instrumentet er stemd opp ein halvtone (scordaturateknikk) for å gje ein klårare tone. Denne teknikken er uvanleg når ein spelar dette på ein moderne bratsj. 

Det har òg vorte arrangert for cello i staden for bratsj.

Satsar

I. Allegro maestoso, 4/4
II. Andante, 3/4, i c-moll
III. Presto, 2/4

Kjelder 
Mordden, Ethan.  A Guide To Orkesterl Music: A Handbook for Non-Musikars (Oxford, 1980).
Smith, Erik. Notes to Mozart Sinfonia Concertante K364 (L.P. DECCA 1964)

Denne artikkelen bygger på «Sinfonia Concertante for Violin, Viola and Orchestra (Mozart)» frå ,  den 16. juni 2011.  

Bakgrunnsstoff

Viola in music - Sinfonia concertante for violin, viola and orchestra 

Kategori:Solokonsertar av Wolfgang Amadeus Mozart
Mozart
Kategori:Musikk i 1779
Kategori:Bratsjverk