Eurovision Song Contest 1959

Eurovision Song Contest 1959 var den fjerde utgåva av Eurovision Song Contest, den årlege songkonkurransen for medlemmane av organisasjonen EBU. Etter sigeren året før blei konkurransen for fyrste gong arrangert i Frankrike, og av den franske ålmennkringkastaren . Finalen gjekk av stabelen onsdag 11. mars 1959 i  i Cannes. Programleiar var .

Rekordmange elleve land deltok. Monaco debuterte, mens Storbritannia var tilbake etter fråværet året før. Luxembourg vedtok å stå over konkurransen dette året.

Nederland tok sin andre siger i konkurransen med songen «Een beetje», framført av . Storbritannia enda like bak på andreplass – den fyrste av rekordmange 16 andreplassar landet har fått totalt. Vertslandet Frankrike blei nummer tre, mens Sveits og Danmark følgde på de neste plassane. Førehandsfavoritten, italienske Domenico Modugno med «», enda på ein delt sjetteplass, men det italienske bidraget fekk størst kommersiell suksess i etterkant av finalen.

 Bakgrunn 
Frankrike var vertskap etter å ha vunne Eurovision Song Contest 1958 med «Dors, mon amour» og André Claveau. Dette var det fyrste året at fjorårsvinnaren fekk arrangere det påfølgjande året. Riktignok hadde Nederland arrangert i 1958 etter å ha vunne Eurovision Song Contest 1957, men det skjedde fordi den opphavlege arrangøren, britiske BBC, trekte seg.

Arrangør var den franske ålmennkringkasteren , og kringkastaren la konkurransen til  Cannes og , som tidlegare hadde husa Filmfestivalen i Cannes. Den dåverande arenaen låg langs  og skulle også huse Eurovision Song Contest 1961 to år seinare.

 Format 
Reglementet var i stor grad uendra frå dei to føregåande åra. Kvart deltakarland deltok via ein kringkastar som var medlem av EBU. Landa stilte med eitt bidrag kvar, og dette skulle framførast av en solist eller ein duo. Det var med andre ord ikkje tillate med fleire enn to artistar på scena.

Som i dei to føregåande åra hadde kvart land ei jurygruppe med ti jurymedlemmar, der kvar jurymedlem gav eitt poeng til sin favorittsong. Jurymedlemmane kunne ikkje røyste på sitt eige land. Dette året innførte EBU også ein regel om at jurymedlemmane ikkje kunne vere profesjonelle musikarar, utgjevarar eller komponistar.

 Sendinga 
venstre|miniatyr|Teddy Scholten under den nederlandske finalen i februar 1959.
Konkurransen fann stad onsdag 11. mars 1959 frå klokka 21.00–22.13 sentraleuropeisk tid. Konkurransen blei overført direkte til tv- og radiokanalar i alle deltakerlanda og Luxembourg. Noreg, som på denne tida framleis hadde prøvesendingar for fjernsyn, overførte ikkje konkurransen, heller ikkje på radio.

Inne i  var det bygd opp ei scene med orkesteret framfor. Scenedekoren bestod av ein låg vegg med tre svingdører med kvart sitt kroneornament oppå. Svingdørene var pryda med motiv og bilete som reflekterte det aktuelle deltakarlandet.

 Avrøysting 
miniatyr|Teddy Scholten blir tatt imot av ein stor folkemasse heime i Nederland etter sigeren.
Også dette året røysta landa i motsatt rekkjefølgje av startrekkjefølgja. Belgia starta, medan Frankrike avslutta. Avrøystinga var svært spennande, og Sveits og Danmark tok leiinga tidleg. Etter kvart tok også Nederland, Frankrike og Storbritannia innpå. Etter at åtte land hadde røysta, leia Storbritannia med 14 poeng, medan Sveits hadde 12, Danmark 11 og Frankrike og Nederland hadde 10 poeng. Då Italia som niande land gav 7 av sine 10 poeng til Nederland, gjekk Nederland opp i leiinga og beheldt ho til slutt. Storbritannia fekk sin fyrste andreplass – ei plassering landet skulle hamne på i dei påfølgjande to åra og sidan ytterlegare tretten gongar. Vertslandet Frankrike blei nummer tre.

For fyrste og einaste gong i historia til Eurovision Song Contest fekk tredjeplassen, andreplassen og vinneren framføre songane sine på nytt etter avrøystinga. Både før og sidan har berre vinnaren fått opptre på nytt etter avrøystinga.

Dette var den andre sigeren til Nederland i Eurovision Song Contest. Tekstforfatteren til vinnarsongen, Willy van Hemert, skreiv også teksta til den fyrste vinnarsongen til Nederland, «Net als toen». Van Hemert blei fyrste person – og Nederland det fyrste landet – til å vinne Eurovision Song Contest fleire gongar.

 Vinnarar og slagarar 
miniatyr| sørga for den fyrste andreplassen til  Storbritannia. Her fotografert i 1962.
Vinnarsongen «Een beetje» fekk relativt begrensa kommersiell suksess etter sigeren, medan andreplassen «Sing, Little Birdie» fekk ein viss suksess. Songen blei framført av ekteparet , og duoen nådde blant anna sjuandeplass i Nederland og tolvteplass på den britiske singellista. Noreg sende ikkje finalen korkje i radio eller fjernsyn, men gruppa  spelte inn vinnarbidraget og andreplassen på norsk. «Een beetje» fekk tittelen «Det kommer en sommer», medan «Sing, Little Birdie» blei omsett til «Syng, lille sangfugl».

Den største kommersielle suksessen kom også dette året frå Italia. Artisten Domenico Modugno var storfavoritt til å vinne konkurransen, etter å ha fått ein verdssuksess med «Volare» året før. Trass favorittstempelet fekk Italia berre ni poeng og enda opp på ein delt sjetteplass. Songen «» blei likevel ein stor hit rundt om i Europa, og han toppa listene i Italia, Nederland, Flandern og Vallonia. Han gjekk også inn på singellistene i Frankrike, Tyskland og Storbritannia. I Noreg låg songen ti veker på den offisielle singellista, men då med  som artist. I USA nådde «Piove (Ciao, ciao bambina)» plass 97 på Billboard-lista, som eit av få Eurovision-bidrag gjennom historia til konkurransen.

 Deltakande land og bidrag 
Elleve land stilte til start i konkurransen, noko som var rekord. Monaco debuterte, medan Storbritannia kom tilbake etter eitt års pause. Luxembourg stod over konkurransen dette året, uvisst kvifor. Truleg hadde Luxembourg intensjon om å delta, men må ha trekt seg kort tid før konkurransen, siden landet var lista som deltakarland i fleire radio- og tv-program.

Under er deltakarane og resultatet:
Startnr.LandArtistSongSpråkPlassPoeng01Jean Philippe«»Fransk31502Birthe Wilke«»Dansk51203Domenico Modugno«»Italiensk6904«»Fransk11105«Een beetje»Nederlandsk12106 og «»Tysk8507«»Svensk9408«»Tysk41409«»Tysk9410«»Engelsk21611«»Nederlandsk69

Artistar som har delteke tidlegare
 Artist  Land  Tidlegare år  Merknad Birthe Wilke    1957  Deltok saman med Gustav Winckler Domenico Modugno    1958  

 Poengtavle 
Tavla er ordna i same rekkefølgje som landa røysta i.
 DeltakarlandPoenggjevande landSumPlass21142141532214111125131139611113132174211111258314915131121441214922352111622311296

 Dirigentar 
Medan Franck Pourcel var sjefdirigent, hadde fleire av landa med sin eigen dirigent. Under er ei liste over dirigentane til deltakarlanda, lista etter startrekkjefølgja.

Franck Pourcel
Kai Mortensen
William Galassini
Franck Pourcel
Dolf van der Linden
Franck Pourcel
Franck Pourcel
Franck Pourcel
Franck Pourcel
Eric Robinson
Francis Bay

 Kommentatorar og poengopplesarar 
 Poengopplesarar 
miniatyr|Deler av poengtavla fotografert frå ein tv-skjerm.
Kvart land hadde ein talsperson som las opp poenga frå sitt lands jurygruppe over telefon på engelsk eller fransk. Under er talspersonane i same rekkefølgje som under avrøystinga.  

Bert Leysen
Pete Murray
Karl Bruck
Boris Acquadro
Roland Eiworth
Ukjend
Siebe van der Zee
Ukjend
Enzo Tortora
Svend Pedersen
Marianne Lecène

 Kommentatorar og kringkastarar 
Alle deltakerlanda kringkasta finalen. Under er ei oversikt over kommentatorar under Eurovision Song Contest 1959:
LandKringkastarKanalKommentatorKjelde AusterrikeORFElena Gerhard (brukte kommenteringa til ARD) BelgiaINRPaule HerremanNIR TVNic Bal DanmarkDRDanmarks Radio TV FrankrikeRTF TélévisionClaude Darget Ukjend ItaliaProgramma NazionaleRenato Tagliani  MonacoClaude DargetUkjend NederlandNTSPiet te Nuyl jr. StorbritanniaBBCBBC Television ServiceTom Sloan SverigeJan Gabrielsson SveitsTheodor HallerClaude DargetUkjendUkjendUkjendUkjend Vest-TysklandARDDeutsches FernsehenElena Gerhard

 Kommentatorar og overføringar i ikkje-deltakande land 
LandKringkastarKanalKommentatorKjelde LuxembourgTélé-LuxembourgClaude Darget

 Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «Eurovision Song Contest 1959» frå , den 16. august 2024, og VG.no, den 1. februar 2011. 

 Bakgrunnsstoff 
 Offisiell nettside for Eurovision Song Contest 1959

Kategori:Eurovision Song Contest 1959
Kategori:1959 i Frankrike
Kategori:Musikk i 1959