Eight Miles High

«Eight Miles High» er ein song av det amerikanske rockebandet The Byrds, skriven av Gene Clark, Jim McGuinn og David Crosby og først gjeven ut som singel i mars 1966. Singelen nådde Topp 20 i USA og Topp 30 i Storbritannia. Songen kom òg ut på det tredje albumet deira, Fifth Dimension, som kom ut 18. juli 1966.

Songen vart bannlyst av amerikansk radio kort tid etter han kom ut, etter påstandar om at teksten omhandla narkotikabruk. Bandet prøvde å nekte for skuldingane, men i seinare år har både Clark og Crosby innrømd at songen i det minste delvis var inspirert av deira eige narkotikabruk. Musikalsk var songen påverka av Ravi Shankar og John Coltrane, og i lag med B-sida «Why» var han viktig i utviklinga av dei musikalske retningane psykedelisk rock og ragarock.

 Historie 
Den uklåre teksten omhandlar i hovudsak ein flytur bandet hadde til London i august 1965 og den påfølgjande turneen, noko ein kan høyre i opningslinjene: «Eight miles high and when you touch down, you'll find that it's stranger than known.». Sjølv om kommersielle fly fyk i høgder på seks til sju miles, så følte ein at det var meir poetisk med «eight miles high», samt at det minte om The Beatles-songen «Eight Days a Week»".  I følgje Clark skreiv han det meste av teksten, med små bidrag frå David Crosby. 

Sjølv om grunnideen for songen vart diskutert under flyturen til England, tok ikkje songen form før turneen deira i USA i november 1965. Crosby hadde teke med seg ein kassett med musikken til Ravi Shankar og John Coltrane-albuma Impressions og Africa/Brass, som vart spelt konstant på turnebussen. Påverknaden frå desse innspelingane kom til syne både i «Eight Miles High» og på B-sida «Why».

McGuinn var inspirert av saksofonspelinga til Coltrane og særleg songen «India» frå Impressions er tydeleg å høyre att i «Eight Miles High». I tillegg til det øyrefallande gitarriffet er songen prega av basslinja til Chris Hillman, rytmegitaren til Crosby og den overjordiske harmonivokalen. 

Tidlegare utgåver av «Eight Miles High» og «Why» vart spelte inn i RCA Studios i Los Angeles den 22. desember 1965, men Columbia Records nekta å gje ut desse sidan dei ikkje var spelte inn i Columbia sine eigne studio.  McGuinn har sidan sagt at han meinte at RCA-utgåva av «Eight Miles High» var meir spontan og betre enn den meir kjende Columbia-utgåva.  Det same meinte Crosby, som meinte utgåva var både sterkare og hadde meir flyt.  Desse tidlegare utgåvene vart gjevne ut på albumet Never Before i 1987, og sidan på Columbia/Legacy-utgåva av Fifth Dimension i 1996.

Same månaden som «Eight Miles High» kom ut på singel, forlet den viktigaste låtskrivaren i bandet, Gene Clark, dei. Han hadde flyskrekk og kunne ikkje lenger turnere med bandet, samt at han i aukande grad hadde isolert seg frå resten av gruppa.. Etter «Eight Miles High» og Clark forlet bandet, klarte aldri The Byrds å få ein singel inn på Topp 20 igjen i USA.

 Utgjeving og ettermæle
«Eight Miles High» kom ut 14. mars 1966 og nådde 14. plass på singellista i USA og 24. plass i Storbritannia.  

Bruken av element frå indisk musikk og frijazz, og den impresjonistiske teksten, fekk med ein gong stor påverknad på den psykedeliske rocken som var i ferd med å bryte fram. Songen var òg ansvarleg for å namngje heile sjangeren ragarock, så journalist Sally Kempton i meldinga hennar om singelen for Village Voice, først nytta uttrykket for å skildre blandinga av austleg og vestleg musikk. 

Singelen fekk god kritikk nesten alle stader då han kom ut.  Music Echo i Storbritannia skreiv at med «Eight Miles High» så hadde The Byrds gått forbi The Beatles når det kom til kreativitet, og at ved å få ut singelen då han kom ut, så var dei før The Beatles, for Paul McCartney innrømde at dei arbeidde med ein liknande stil på det nye albumet deira. Richie Unterberger i Allmusic har skildra songen som ein av dei største singlane i 1960-åra. 

Songen er gjeven ut på mange samlealbum av The Byrds. Ein 16 minuttar lang konsertversjon finst på Byrds-plata (Untitled) frå 1970, samt konsertalbumet Live at Royal Albert Hall 1971 som kom i 2008.

I 2004 rangerte Rolling Stone songen på 150. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene og i mars 2005 plasserte Q songen på 50. plass på lista deira over dei 100 største gitarsongane.

Andre utgåver
Mange band og artistar har spelt inn sine utgåver av songen, som The Ventures, Leathercoated Minds, Lighthouse, Leo Kottke, Roxy Music, Ride, Stewart/Gaskin, Robyn Hitchcock, Rockfour, Les Fradkin, The Postmarks og Hüsker Dü. Golden Earring spelte inn ein 19 minuttar lang versjon av songen på albumet deira Eight Miles High i 1969. 

Don McLean-songen «American Pie» har ein referanse til «Eight Miles High» med linjene «The Birds flew off with a fall-out shelter/Eight miles high and falling fast».  

Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Eight Miles High» frå ,  den 17. oktober 2010. 
 oppgav desse kjeldene:

Bakgrunnsstoff
BBC - Radio 2 Sold on Song

Kategori:Songar frå 1966
Kategori:Singlar frå 1966
Kategori:The Byrds-songar
Kategori:Songar skrivne av Gene Clark
Kategori:Songar skrivne av Roger McGuinn
Kategori:Songar skrivne av David Crosby
Kategori:Psykedeliske rockesongar
Kategori:Ragarock-songar
Kategori:Grammy Hall of Fame Award
Kategori:Columbia Records-singlar
 151
Kategori:Songar om narkotika
Kategori:Songar om luftfart
Kategori:The Ventures-songar
Kategori:Roxy Music-songar
Kategori:Robyn Hitchcock-songar
Kategori:Dave Stewart-songar
Kategori:Crowded House-songar
Kategori:Hüsker Dü-songar
Kategori:Golden Earring-songar