Symfoni nr. 12 av Mozart

Symfoni nr. 12 i G-dur, K. 110/75b, av Wolfgang Amadeus Mozart, vart komponert i Salzburg sommaren 1771. Symfonien vart visstnok førebudd i vente av den andre reisa til Mozart til Italia, som fann stad mellom august og desember 1771.Zaslaw, s. 209–12 Symfonien er i fire satsar, og opninga allegro var den lengste satsen Mozart hadde skrive til då. Han er den «første av ei gruppe verk måla på eit større lerret og med større individualitet enn dei tidlegare musikkverka hans.»Kenyon, s. 156

Satsar og instrumentering
Instrumenteringar var: strykarar, 2 oboar, 2 horn, 2 fagottar, 2 fløytear, 2 fagottar, continuo

1. Allegro, 3/4
2. Andante, 2/2
3. Menuett og Trio, 3/4 
4. Allegro, 2/4

Menuetten inneheld ein kanon mellom høge og låge strykarar med eit intervall på ein enkelt takt. Mozart lærte truleg denne teknikken frå Joseph Haydn sin 23. symfoni frå 1764 (òg i G-dur).H. C. Robbins Landon, Haydn: Chronicle and Works, 5 vols, (Bloomington and London: Indiana University Press, 1976-) v. 1, Haydn: the Early Years, 1732-1765

Framføring
Ein kjenner ikkje til når verket vart framført første gong. Det er mogeleg at symfonien først vart spelt på ein konsert i Milano den 22. eller 23. november 1771.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Symphony No. 12 (Mozart)» frå ,  den 27. desember 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
Kenyon, Nicholas: The Pegasus Pocket Guide to Mozart Pegasus Books, New York 2006 ISBN 1-933648-23-6
Zaslaw, Neal:Mozart's Symphonies: Context, Performance Practice, Reception OUP, Oxford 1991 ISBN 0-19-816286-3

 Bakgrunnsstoff 

12
Kategori:Musikk i 1771