Markuspasjonen av Bach

Markuspasjonen (tysk Markuspassion), BWV 247, er ein tapt pasjon av Johann Sebastian Bach. Sjølv om musikken til Bach er tapt finst libretto til Picander og ut frå denne har det til ein viss grad vore mogeleg å rekonstruere musikken. I motsetnad til dei andre pasjonane til Bach, var Markuspasjonen truleg ein parodi - der eksisterande satsar frå andre verk er nytta om att. Markuspasjonen ser ut til å nytte nesten heile Trauer Ode (BWV 198) i lag med to ariar frå BWV 54. I tillegg vart to koralar frå Markuspasjonen nytta i Bachs juleoratorium. Dermed manglar berre eit par ariar, som er tekne frå andre Bach-verk når ein prøver å rekonstruere verket. Sidan resitativa til Bach er tapt, nyttar dei fleste utgåvene i dag resitativ komponerte av Reinhard Keiser, eit verk Bach sjølv framførte minst to gonger. 
Bachs Markuspasjonen vart først framført i Leipzig på langfredag 23. mars 1731. Teksten er skriven av Picander, Christian Friedrich Henrici, og finst i ei poesisamling frå 1732. I tillegg til kapittel 14 og 15 i Evangeliet etter Markus er det berre åtte fri ariar og 16 salmesatsar i tillegg.

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «St Mark Passion (Bach)» frå ,  den 22. april 2010.  

Bakgrunnsstoff
Markuspasjonen BWV 247

Kategori:Pasjonar og oratorium av Johann Sebastian Bach
Kategori:Pasjonar
Kategori:Musikk i 1731