Mit Fried und Freud ich fahr dahin

Mit Fried und Freud ich fahr dahin, BWV 125, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.

Han vart komponert i Leipzig i 1725 for kyndelsmesse. Stykket vart framført på nytt 1735-1740 i Leipzig. 

Teksten er henta frå Martin Luther (første og siste sats), medan resten er skriven av ein ukjend tekstforfattar. 

Koraltemaet er basert på salmen «Mit Fried und Freud ich fahr dahin». Den opphavlege melodien av Martin Luther vart publisert i lag med teksten hans i Geystliche Gesangk Buchleyn (publisert av Johann Walter) i Wittenberg i 1524. 

 Instrumentering og struktur 

Stykket er instrumentert for tverrfløyte, obo d’amore, to fiolinar, bratsj og basso continuo, valthorn (i continuo i opningskoralen), samt tre songsolistar (alt, tenor, bass) og firedelt kor.

Det består av seks satsar:

 «Mit Fried und Freud ich fahr dahin», koral
 «Ich will auch mit gebrochnen Augen», arie for alt
 «O Wunder, daß ein Herz – Das macht Christus, wahr' Gottes Sohn», resitativ og koral for bass
 «Ein unbegreiflich Licht», Arie for tenor & bass
 «O unerschöpfter Schatz der Güte», Resitativ for alt
 «Er ist das Heil und selig Licht», Koral

 Kjelder 



 Bakgrunnsstoff 

 Piano- og songpartitur for BWV 125 på bach-cantatas.com

Kategori:Musikk i 1725