Herman Scheel

Herman Carsten Johannes Scheel () var ein norsk jurist, høgsterettsjustitiarius 1920-1929, og justisminister 1910–1912.Herman Scheel i Store norske leksikon.Scheel, Herman i Merkantilt biografisk leksikon.

Liv
Scheel var fødd på Hamar. Han blei student i 1876 og cand. jur. i 1881. Etter studieopphald i Berlin og London blei han i 1887 universitetsstipendiat og dosent i rettsvitskap ved universitetet i Kristiania. I 1892 blei han dr. jur., og 1893–1898 var han konstituert som professor medan professor Francis Hagerup var statsråd. 1898–1910 og frå 1912 var han høgsterettsassessor. Han var statsråd og sjef for justisdepartementet (justisminister) i Wollert Konow si regjering frå 1. februar 1910 til 15. februar 1912, for Høgre. Frå 1912 var han dommar i Høgsterett, og frå 1920-1929 Høgsterettsjustitiarius.

Han var gift med Sara Leonore Sandberg og hadde fem born.

Scheel blei utnemnd til kommandør med stjerne av St. Olavs Orden. Han blei også tildelt storkross av Italias kroneorden.Verdens Gang, 1. oktober 1956.

 Bibliografi 
 Om egtefællers formuesforhold (1892)
 Forelesninger over norsk tingsræt (1901, 1905)

 Kjelder 

Denne artikkelen bygger på «» frå ,  den 4. oktober 2010, som oppgav:  

 Illustreret norsk konversationsleksikon, bd. VI. Aschehoug, 1913

 Fotnotar 

Kategori:Norske justisministrar
Kategori:Statsrådar i Regjeringa Konow
Kategori:Høgrestatsrådar
Kategori:Norske høgsterettsjustitiariusar
Kategori:St. Olavs Orden
Kategori:Folk frå Hamar