Wer sich selbst erhöhet, der soll erniedriget werden

Wer sich selbst erhöhet, der soll erniedriget werden, BWV 47, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.

Han vart komponert i Leipzig i 1726 for den syttande søndagen etter treeiningssundag. Han vart framført første gong 13. oktober dette året, og igjen i perioden 1735-1740, og ein siste gong kring 1742, medan Bach levde. 

Teksten er ei blanding av bibelvers, evangeliet etter Lukas 11 & 18: 14 (første sats) og tekstar skriven av Johann Friedrich Helbig (sats 2-4). Den siste satsen har ukjend tekstforfattar. 

Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert med to oboar, to fiolinar, bratsj og bass continuo, samt to songsolistar (sopran, bass) og firedelt kor. 

Det består av fem satsar:
 «Wer sich selbst erhöhet, der soll erniedriget werden», Koral
 «Wer ein wahrer Christ will heißen», Arie for sopran
 «Der Mensch ist Kot, Stank, Asch und Erde», Resitativ for bass
 «Jesu, beuge, doch meine Herze», Arie for bass
 «Der zeitlichen Ehrn will ich gern entbehrn», Koral

Kjelder 


Bakgrunnsstoff
Piano- og songpartitur for BWV på bach-cantatas.com

Kategori:Musikk i 1726