Even Thorsen

Even Thorsen () var ein norsk matros, gardbrukar og eidsvollsmann frå Austre Moland i Aust-Agder.

Thorsen voks opp på småbruket Bjornes i Austre Moland, i fattige kår. Tidleg i livet reiste han til sjøs. Under napoleonskrigane sat han frå 1807 tre-og-eit-halvt år krigsfange i England. Etter heimkomsten i 1810 gjekk han i orlogsteneste. År 1814 var han med orlogsbriggen "Kiel".
miniatyr|venstre|Gravminne ved Flosta kyrkje
I 1814 vart Even Thorsen vald til å representerte 'Søe-Deffensionen' (sjøforsvaret) under riksforsamlinga på Eidsvoll. Han var 4. deputert, dei øvrige var Jens Schou Fabricius, Thomas Konow og Peder Johnsen. 
Thorsen røysta med sjølvstendepartiet. Saman med Peder Johnsen la han fram erklæringa om verneplikta, elles deltok han lite i forhandlingane.
Even Thorsen skreiv under grunnlova med ført Pæn. Han var den einaste av eidsvollmennene som ikkje kunne skrive. 17. mai 1814 var han med i deputasjonen som møtte Kristian Fredrik.

Etter 1814 vart han gardbrukar i Flosta. Thorsen vart seinare arbeidsufør, og Stortinget løyvde han i 1857 ein årleg pensjon. Tre år før han døydde vart han invitert til femtiårsfesten for grunnlova, men han var så skrøpeleg at han ikkje deltok. I 1867 døydde han i Flosta, 89 år gamal.

Kjelder
Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet 1814-1914. Kristiania, 1914 digital utgåve side 888
 Even Thorsen frå Eidsvoll 1814

Kategori:Eidsvollmenn
Kategori:Norske gardbrukarar
Kategori:Folk frå Arendal