Pérotin

Pérotin (Perotinus), òg kjend som Magister Perotinus eller Perotinus magnus (fødd mellom 1150 og 1165, død mellom 1200 og 1225) var magister ved klosterkyrkja og katedralen Notre-Dame i Paris og den viktigaste komponisten i Notre Dame-skolen.

Alt ein veit om han er basert på utsegner frå Johannes de Garlandia (kring 1240) og Anonymus IV (etter 1279) og  ifølgje Anonymus IV er Pérotins musikkhistorisk viktig på grunn av  vidareutviklinga av tostemt organum frå forgjengaren Léonin til organum triplum og organum quadruplum (tre og fire stemmer).

Eit viktig trekk ved komposisjonsstilen hans er å ta ein enkel og velkjent melodi og strekke han ut i tid til kvar staving vert hundrevis av sekunder lange og så bruke kvar note av melodien (tenoren, latin for «halde» eller cantus firmus) som eit grunnlag for rytmisk komplekse, samanvevne linjer over cantus firmus. Resultatet var at ein eller fleire vokalstemmer song frie linjer (diskant) som flytta seg raskt over den langsame, flytande bordunen. 

Verka til Pérotin er bevarte i Magnus Liber Organi.

 Kjelder 
Denne artikkelen bygger på «Pérotin» frå ,  den 30. mars 2010. 
 oppgav desse kjeldene:
hovudsakleg basert på engelsk Wikipedia-artikkel

Kategori:Franske komponistar
Kategori:Mellomalderkomponistar
Kategori:Fødde på 1100-talet
Kategori:Døde på 1200-talet