Det ytre øyret

Det ytre øyret består av aurikkelen (sjølve øyret), den ytre øyregangen (lat. meatus acusticus externus) og det ytre laget av trommehinna (lat. membrana tympani).

mini|venstre|Rovpattedyr har auriklar som er støtta opp av brusk og som kan vendast etter lyden. Hos mange tamhundar er denne eigenskapen avla bort.
mini|venstre|Flaggermusa breiøyre er kjenneteikna av sine breie auriklar.
 Anatomi og fysiologi 
Aurikkelen (lat. concha auricularis) består av følgjande delar:
 Øyreflippen (lat. lobulus)
 Den ytre øyrekrumminga (lat. helix)
 Den indre øyrekrumminga (lat. anti-helix)
 Brusktapp føre øyregangen (lat. tragus)
 Brusktapp på nedre del av indre øyrekrumminga (lat. anti-tragus)

Den ytre øyregangen er normalt hårkledd, og her vert det produsert øyrevoks (lat. cerumen) med antimikrobielle eigenskapar. Han vert produsert inst i gangen, og vandrar så utover.

Trommehinna sørgjer for å danne ein fysisk barriere mellom det ytre og mellomøyret. I tillegg har han som funksjon å overføre lydbølgjene frå den ytre øyregangen til øyrebeinskjeda (øyreknoklane) i mellomøret.

 Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Ytre øre» frå ,  den 26. juni 2010.  

Kategori:Øyret