Canterbury Plains

Geografi 
mini|venstre| Bølgjande sletter på Canterbury Plains.
Canterbury Plains vart danna av moreneavsetjingar i kvartær-tida under istider i den seine pleistocenperioden, for mellom 3 millionar og 10 000 år sidanGage, M., (1969), 'Rocks and Landscape', i The Natural History of Canterbury, redigert av Knox, G. A., Canterbury Branch of the Royal Society of New Zealand, A H & A W Reed, Wellington, side 35.. Grusmassane vart seinare spreidde i vifteform av fleire av dei større elvene, her i første rekkje Waimakariri, Rakaia, Selwyn og Rangitata. Delar av dei tussokgraskledde slettene er høvelege for moderat intenst husdyrhald, men er utsett for tørke, særleg når den dominerande vindretningen er nordvestleg. I slike periodar førekjem vêrfenomenet kjend som Nor'west arch, ein fønvind, over mykje av slettelandet.

 Elver 
Elvene på Canterbury Plains har eit typisk forgreina løp, og skil på denne måten slettelandet i North Otago frå det sørlege - på den andre sida av Waitaki, der elvene vanlegvis har trongare og meir distinkt forma elveløp, heller enn å breia seg ut i vide, grunne nedsenkingar, som i Canterbury.

 Busetnad 

Dei fleste av innbyggjarane på Canterbury Plains er busette i ei rekkje større eller mindre byar som ligg i nordaustleg til sørvestleg retning over slettene, og som er samanbundne ved riksvegen New Zealand State Highway 1 og jarnvegen Main South railway line. Dette er Christchurch, Ashburton og Timaru, og dei mindre Kaiapoi, Dunsandel, Rakaia, Temuka og Glenavy. Andre mindre byar er Rangiora, Leeston, Lincoln, Darfield, Geraldine, Methven og Waimate.

 Fauna 

Den svært sjeldne snutebilla Karocolens tuberculatus er endemisk på slettene.

 Referansar 

 Denne artikkelen bygger på «Canterbury Plains» frå ,  den 13. juni 2010.  


Kategori:Canterbury på New Zealand
Kategori:Sletter på New Zealand