Rabindranath Tagore

Rabindranath Tagore () var ein bengalsk (hinduisk) tenkjar, nasjonalist og forfattar. Han arbeidde for sosial reform og støtta indisk sjølvstende, og skreiv både politiske og meir personlege tekstar. Han er kjend for verk som Gitanjali (Song-offer), Gora ('Lyshuda') og Ghare-Baire ('Heimen og verda'), og har skrive teksten til både den indiske og den bangladeshiske nasjonalsongen: «Jana Gana Mana» og «Amar sonar Bangla». 

Tagore var anerkjent både i heimlandet og i Vesten, der han påverka mange forfattarar. I 1913 blei han den første asiaten som vann ein nobelpris då han fekk Nobelprisen i litteratur. Han grunnla også Visva-Bharati-universitetet.

 Liv 
Tagore var fødd i Calcutta i Bengal i Britisk India som son av Sarada Devi (1830-1875) og religionsgrunnleggjaren Debendranath Tagore (1817-1905). Familien var velståande brahminar med eit herskapshus i Calcutta og eigedommar i Santiniketan og Shilaidaha. Tagore reiste til England i 1878 og studerte juss ved University College London, men vende tilbake til India i 1880 utan å ha fått ei grad. I 1883 gifta han seg med Mrinalini Devi.

Sjå òg
Familien Tagore

 Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Rabindranath Tagore» frå ,  den 7. august 2009.  

 Bakgrunnsstoff 

Kategori:Bengalarar
Kategori:Bengalispråklege forfattarar
Kategori:Indiske forfattarar
Kategori:Folk tilknytte Britisk India
Kategori:Nobelprisen i litteratur
Kategori:Indiske nobelprisvinnarar
Kategori:Folk frå Kolkata