Giosuè Carducci

Giosuè Carducci () var ein italiensk forfattar, av mange rekna som nasjonalskalden til det moderne Italia, og den første italienaren som fekk Nobelprisen i litteratur i 1906. Medan Carducci er best kjend for dikta sine, skreiv han også prosa, og omsette fleire store verk.

Carducci vart fødd i Valdicastello i den italienske småbyen Pietrasanta nordvest i Toscana. Faren var lege og medlem i den hemmelege Carbonari-rørsla, og familien måtte flytta fleire gonger av politiske grunnar. I 1849 slo familien seg ned i nær Firenze. Kommunen Castagneto, der Carducci budde, fekk seinare namnet Castagneto Carducci til ære for han.

Carducci tok doktorgraden ved Scuola Normale Superiore di Pisa i 1856 og arbeidde som lærar og førelesar, mellom anna som professor i italiensk ved universitetet i Bologna. Han var ein mykje likt førelesar, og var kjend som ein sterk kritikar av litteratur og samfunn. Han var imot kristendommen, særleg den sterke verdslege makta til den katolske kyrkja.

I 1859 gifta Carducci seg med kusina Elvira Menicucci. Dei fekk fem barn saman, ein son døydde få dagar gammal.

I 1890 blei han utnemnd til senator i kongeriket Italia.

 Verk 
Carducci hadde stor interesse for antikk gresk og romersk kultur. Som ung omsette han ein del av Iliaden til italiensk. Seinare brukte han gjerne klassiske verseformer lik Horats og Vergil og ein enkel, «klassisk» stil i dikta sine. 

Protestdiktet «Inno a Satana», 'Hymne til Satan', vart eit revolusjonært og inspirerande dikt i 1860-åra, då den italienske republikanske rørsla pressa på for å enda Vatikanet sitt styre over Pavestatane. Medan diktet fekk stor utbreiing og innverknad, finn ein dei viktigaste dikta hans i dei seinare samlingane Rime Nuove og Odi Barbare.

Carducci omsette mykje frå fransk og tysk, mellom anna verk av Goethe og Heine.

 Verkliste 
 1863 - Inno a Satana
 1866-1867 - Della varia fortuna di Dante
 1867 - Idillio maremmano
 1868 - Levia Gravia
 1868 - Dello svolgimento della letteratura nazionale 
 1871 - Pianto antico
 1871 - Poesie
 1872 - Primavere elleniche
 1873 - Nuove poesie di Enotrio Romano
 1874 - Davanti a San Guido og Nostalgia
 1875 - Faida di comune, Tedio invernale, Alla stazione in una mattina d'autunno, Mors - nell'epidemia difterica
 1876 - Alle fonti del Clitumno
 1877 - Odi barbare
 1878 - Alla regina d'Italia
 1880 - Sogno d'estate
 1881 - Nevicata
 1882 - Nuove odi barbare, Giambi ed epodi, Confessioni e battaglie
 1883 - San Martino, Visione, Ça ira
 1885 - Il comune rustico
 1887 - Rime nuove
 1888 - Jaufré Rudel
 1889 - Terze odi barbare
 1890 - Piemonte
 1892 - Storia del giorno di Giuseppe Parini
 1893 - Odi barbare
 1899 - Rime e ritmi
 1902 - Dello svolgimento dell'ode in Italia

 Kjelder 
 Denne artikkelen bygger på «Giosuè Carducci» frå , og «Giosuè Carducci» frå  den 14. juni 2009. 

 Bakgrunnsstoff 

Kategori:Italienske forfattarar
Kategori:Italienske nobelprisvinnarar
Kategori:Nobelprisen i litteratur
Kategori:Italienskspråklege forfattarar
Kategori:Folk frå Toscana