Den augsburgske vedkjenninga

Den augsburgske vedkjenninga, eller Confessio Augustana, er eit sentralt luthersk vedkjenningsskrift utarbeidd på riksdagen i Augsburg i 1530.

Vedkjenningsskriftet høyrer med til læregrunnlaget for Den norske kyrkja.

 Bakgrunn 
Keisar Karl V kalla 21. januar 1530 fyrstane inn til riksdag i Augsburg, med håp om å bilegge religionsstridane. Vedkjenningsskriftet er formulert som ein del av førebuingane til denne riksdagen. Det er ført i pennen av Wittenberg–teologen Philipp Melanchthon i mai og juni 1530. Det er skrive parallelt på tysk og latin, slik at stundom den eine, stundom den andre teksten først var ferdig. 25. juni 1530 vart den tyske teksten lesen opp for keisaren. Dei pavelege teologane på riksdagen forfatta eit motskrift, men keisaren nekta å ta imot det, og let konfutasjonen vere siste ordet i saka.

Både den tyske og den latinske originalteksen er gått tapt, men dei er kjende i avskrifter. Avskriftene er ikkje identiske. Melanchthon sytte i 1531 for at det vart trykt ei offisiell utgåve. Tittel, motto og kaptteloverskrifter er sett til av Melanchton.

Det har vore vanleg å ta utgangspunkt i den latinske teksten når konfesjonen har vore omsett til norsk.

 Innhald 
Salme 119,46 er sett til motto for vedkjenningskriftet: Eg vil tala for kongar om dine lovbod, og eg skal ikkje verta til skammar.

Etter ein fortale følgjer ein bolk med artiklane om trua:
 I Om Gud
 II Om arvesynda
 III Om Guds son
 IV Om rettferdiggjeringa
 V Om det kristne embetet
 VI Om den nye lydnad
 VII Om kyrkja
 VIII Kva kyrkja er
 IX Om dåpen
 X Om Herrens nattverd
 XI Om skriftemålet
 XII Om bota
 XIII Om bruken av sakramenta
 XIV Om den geistlege stand
 XV Om kyrkjeskikkane
 XVI Om statsordninga og det verdslege styret
 XVII Om Kristi atterkome til dom
 XVIII Om den fri viljen
 XIX Om opphavet til synda
 XX Om trua og dei gode gjerningane
 XXI Om helgendyrkinga

Så følgjer artiklar der ein tar for seg misbruk som har komme til i kyrkja:
 XXII Om nattverda under båe skapnader
 XXIII Om presteekteskap
 XXIV Om messa
 XXV Om skriftemålet
 XXVI Om skilnad på mat
 XXVII Om munkelovnadene
 XXVIII Om kyrkjemakta
Til sist følgjer eit kort etterskrift.

Konfesjonen er underteikna med ein dedikasjon til keisaren av
 Kurfyrste Johann av Sachsen
 Markgreve Georg av Brandenburg
 (Hertug) Ernst (av Lüneburg)
 Landgreve Philip av Hessen
 Hertug Frantz av Lüneburg
 Fyrste Wolfgang av Anhalt
 Rådet og bystyret i Nürnberg
 Rådet i Reutlingen

 Kjelder 
 Sigurd Normann: Den norske kirkes bekjennelsesskrifter Oslo, Lutherstiftelsens forlag 1930.
 Arve Brunvoll: Den norske kirkes bekjennelsesskrifer Lunde forlag 1972 ISBN 82-520-4026-8

 Bakgrunnsstoff 
Tysk-latin synoptisk utgåve 

Kategori:Kristendom
Kategori:Kristne skrifter
Kategori:Reformasjonen