Kong Karls Land

Kong Karls Land er ei øygruppe som utgjer ein del av Svalbard. Øygruppa ligg i Barentshavet søraust for Nordaustlandet. Øygruppa består av dei fem øyane Svenskøya, Kongsøya, Abeløya, Helgolandøya og Tirpitzøya, samt ei rekke mindre øyar, holmar og skjer. Det samla arealet er 341,2 km². Den største av øyane er Kongsøya på 191 km² (Svenskøya 137 km², Abeløya 13,2 km²) .

Kong Karls Land vart oppdaga under ein ekspedisjon av Moskovskaja Kompanja i 1617, truleg frå eit høgt punkt på Barentsøya. Dei kalla gruppa Wicheøyane. Erik Eriksen gjenoppdaga øygruppa i 1853 frå eit fjell på Edgeøya. Eriksen gjekk i land på øygruppa som første mann den 27. juli 1859. Kong Karls Land er eit viktig hiområde for isbjørn. Øyane er ein del av Nordaust-Svalbard naturreservat. Det er forbode å gå på og nær øyane heile året.

Mellom Svenskeøya og Kongsøya går Rivalensundet.

 Bakgrunnsstoff 
 Kong Karls Land  hos Svalbard Images
 Forskrift om ferdselsforbud på Kong Karls Land

Kategori:Øyar på Svalbard