Alf Torp

Alf Torp () var ein norsk filolog fødd i Stryn.

Han vart student i 1871, cand.philol. 1877, professor i sanskrit og samanliknande språkvitskap i 1894. Han var elev av Sophus Bugge og under eit opphald i Leipzig 1878–80 av G. Curtius og Windisch. I 1881 fekk han doktorgraden ved universitetet i Leipzig med avhandlinga «Die Flexion des Pali in ihrem Verhältnis zum Sanskrit».

Tidleg på 1890-talet tok Torp under påverknad av Bugge fatt på løysinga av dei mange vanskelege problema som knytte seg til tolkinga av dei bevarte restane av visse italiske og vesleasiatiske språk: messapisk, venetisk, frygisk og lykisk.

Saman med Hjalmar Falk gav han ut Etymologisk Ordbog over det norske og det danske Sprog (1901–06).

Torp var formann i rettskrivingskomiteen av 1913, som førebudde 1917-rettskrivinga. Han var medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi frå 1886 og var òg medlem av vitskapsakademi i Danmark, Sverige og Italia. I 1906 vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.

Torp døydde i Kristiania.

 Bibliografi 

 1889 - Vokal- og Konsonantstammer

 1894 - Zu den phrygischen Inschriften aus römischer Zeit
 1897 - Zum Phrygischen
 1897 - Indogermanische Forschungen

 1902 - Etruskische Monatsdaten

 1905 - Bemerkungen zu der etruskischen Inschrift von S. Maria di Capua

 Litteratur 
 Gran, Gerhard (1919): «Alf Torp», i Norsk aandsliv i hundrede aar III. Kristiania: Aschehoug.

 Bakgrunnsstoff 

 Digitaliserte bøker av Torp hos Nasjonalbiblioteket.
 Søkbar digitalkopi av Etymologisk ordbog over det norske og det danske sprog af Hjalmar Falk og Alf Torp (originalutgave fra  1903-06, faksimileutgave utgitt av Bjørn Ringstrøms antikvariat 1991)

 Kjelder 

 Denne artikkelen bygger på «Alf Torp» frå , den 11. juni 2007. 


Kategori:Norske språkforskarar
Kategori:Folk frå Stryn
Kategori:Filologar
Kategori:Forfattarar frå Stryn
Kategori:Norske sakprosaforfattarar