Røntgenstråling

Røntgenstråling er ein type ioniserande elektromagnetisk stråling som har særskilde eigenskapar i høve til biologisk materiale. Strålinga har kortare bølgjelengd enn ultrafiolett stråling, men lengre bølgjelengd enn gammastråling, det vil seie ca. mellom ti nanometer og ti pikometer.

 Bruk 
Strålinga kan mellom anna trenga gjennom mjukt vev i menneskekroppen, men ikkje skjelettet eller tyngre stoff som bly. På grunn av dette blir det mykje brukt mellom anna innan helsevesenet til å ta bilde av innsida av kroppen. Strålinga blir òg brukt innan materialundersøking og krystallografi. 

Strålinga kan òg skada kroppen og aukar risikoen for å få kreft. På den andre sida blir ho òg brukt til å drepa kreftsvulstar i stråleterapi.

 Historie 
Fysikaren Wilhelm Röntgen oppdaga strålinga i 1895, og tok det første røntgnebildet, av handa til kona si. For dette fekk han den første Nobelprisen i fysikk i 1901.

Sjå òg
røntgenastronomi
røntgendiffraksjon
røntgenkrystallografi
røntgenrøyr
 Kjelder 

 Røntgen på fysikknett.no 
 :no:Røntgenstråling
 :sv:Röntgenstrålning
 :da:Røntgenstråling

 Bakgrunnsstoff 
 Korleis skapa røntgenstråling på uio.no  


Kategori:Radiografi
Kategori:Elektromagnetisk spektrum
Kategori:Medisinsk fysikk
Kategori:Oppdagingar i 1895