J

J (j) er den tiande bokstaven i det latinske alfabetet. Han var ukjend i det eldste latinske alfabetet. Teiknet for j, som er ein forlenga i, vart nytta alt på 1300-talet, og på 1600-talet var skiljet mellom det vokaliske i-teiknet og det konsonantiske j-teiknet stort sett gjennomført. J (på norsk kalla jodd eller je) er i språket vårt teiknet for ein stemd, palatal approksimant. Sambindingane gj og hj vert uttalte som j (til dømes gjeng, hjørne). Bokstaven vert på engelsk uttalt [dʒ], på fransk [ʒ] og på spansk [x].

På esperanto skil ein mellom J og Ĵ (J cirkumfleks).  Den første vert uttala som norsk 'J', den andre som stemd (fransk) 'J'(zj), eller russisk 'Ж'.

J kan stå for
 SI-eininga joule for energi
 kortet Knekt i kortspel
 på bilar, nasjonalitetsmerket til Japan
 på tyske bilskilt: Jena
 på spanske bilskilt før 2000: Jaén

Kjelder

Bakgrunnsstoff

Kategori:Det latinske alfabetet