B

B (b) er den andre bokstaven i det latinske alfabetet. Til liks med dei kyrilliske bokstavane be (Б) og ve (В) har han opphav i den greske bokstaven beta (Β).

B er ein leppelyd. Det semittiske namnet på bokstaven tyder 'hus' (hebraisk beth, jamfør Betlehem som tyder 'brødhus'). I den opphavlege biletskrifta har teiknet vore eit riss av eit hus. Grekarane omdanna namnet til betâ. Etruskarane og etter dei romarane kalla bokstaven be. I fleire språk (spansk, russisk, nygresk) kan bokstaven vise til anten ein bilabial (b) eller ein labiodental (ein mellomting mellom norsk b og v). I den eldre runerekka var B det 18. teiknet. I den yngre runerekka var B det 13. Den greske bokstaven beta har saman med den føregåande alfa gjeve namn til alfabetet.

 Versalen 'B' kan stå for: 

 nasjonalitetsmerke på bilar frå Belgia
 det kjemiske symbolet for grunnstoffet bor
 symbol for bel, eininga for effektforhold, sjå desibel.
 tonen B
 ein blodtype
 informasjonseininga byte (eller oktett) i datavitskapen
 eit vitamin
 den nest beste karakteren i høgare utdanning
 Programmeringsspråket B
 På tyske bilskilt: Berlin
 På austerrikske bilskilt: Bregenz
 På rumenske bilskilt: Bucuresti
 På norske biskilt frå før 1971: Østfold
 På islandske bilskilt frå før 1989:Barðastrandarsýsla
 På spanske bilskilt frå før 2000: Barcelona
 på mynter kan B stå for at dei er prega på eit det andre utmyntingsstaden til eit land (til dømes Hannover, Rouen).

 Minuskelen 'b' kan stå for: 
 informasjonseininga bit i datavitskapen
 symbol for arealeininga barn
 forkorting for beatus, som tyder «salig». I latinske innskrifter er det forkorting for bonus i tydinga «god» eller bene i tydinga «godt».
 ♭, i musikken teikn for senking med eit halvt tonetrinn.

Kjelder

Kategori:Det latinske alfabetet