Jonas Lie

Jonas Lie () var ein norsk forfattar fødd på Modum. Lie er saman med Bjørnstjerne Bjørnson, Alexander Kielland og Henrik Ibsen, kjend som ein av dei fire store forfattarane frå tidsepoken realismen.

Han debuterte med diktsamlinga Digte i 1866, og gjennom 40 år skreiv han tjue romanar, seks skodespel, fire bind med forteljingar og eventyr og to diktsamlingar.  

Den 21. januar 1904 utnemnde kongen Jonas Lie til storkrossen av St. Olavs Orden for utmerkt verksemd som diktar.

 Utgjevingar 
 Digte (1866)
 Den Fremsynte (1870)
 Tremasteren Fremtiden (1872)
 Fortællinger og Skildringer fra Norge (1872)
 Lodsen og hans Hustru (1874)
 Faustina Strozzi (1875)
 Thomas Ross (1878)
 Adam Schrader (1879)
 Grabows Kat (1880)
 Drammen og vakre historier derfra (1880)
 Rutland (1880)
 Gaa Paa! (1882)
 Livsslaven (1883)
 Familien paa Gilje (1883)
 En Malstrøm (1884)
 Otte Fortællinger (1885)
 Kommandørens Døtre (1886)
 Et Samliv (1887)
 Majsa-Jons (1888)
 Digte (1889)
 Onde Magter (1890)
 Trold (1891)
 Hunnørnen (1892)
 Niobe (1893)
 Lystige Koner (1894)
 Naar Sol gaar ned (1895)
 Dyre Rein (1896)
 Lindelin (1897)
 Faste Forland (1899)
 Wullfie og Compani (1900)
 Naar Jerntæppet falder (1901)
 Ulfvungerne (1903)
 Østenfor Sol, vestenfor Maane og bagom Babylons Taarn! (1905)
 Havets Fantasier (posthum utgjeving, 1909)

Kategori:Norske forfattarar
Kategori:Realistiske forfattarar
Kategori:Folk frå Modum
Kategori:St. Olavs Orden
Kategori:Dei fire store