Kringkasting

mini|Kringkastingstårnet Torre de Collserola i Barcelona.

Kringkasting er ei sams nemning for utsending av av informasjon ved hjelp av radiosignal til mange mottakarar. 

Døme på kringkasting er:
 Radiokringkasting
 Fjernsynskringkasting
 Tekst-tv
 Utsending av korte mobiltelefonmeldinger til mange mottakarar
 Utsending av vêrmelding og nyhende for sjøfarande frå kystradiostasjonar og lufttrafikktenesta.
 Utsending av naudmelding eller hastemelding frå hav- eller luftgåande fartøy eller stasjonar på land.

 Om ordet kringkasting 
Ordet «kringkasting» kjem av engelsk «broadcasting». Fram til godt ut i 1920-åra vart den engelske nemninga mykje nytta. Etter kvart kom spørsmålet opp om kva broadcasting skulle heita på norsk. Avisa Aftenposten sitt radiobilag, Radio-Nyt, utlyste ei namnekonkurranse ved juletider 1922. Fleire hundre kreative framlegg kom inn. Mellom framlegga kan nemnast «braadkasting», «vidkasting», «rundkasting», «kringmelding», «kringljoming», «radiofon», «rundtelefonering» og «allemannslyd». Aftenposten valde «rundtelefonering» som det beste framlegget. Etter kvart kom trass i dette «kringkasting» meir og meir i bruk. Telegrafdirektør Niels Nickelsen (1871-1956) er rekna som mannen bak ordet, og det vart nytta innan Telegrafverket.

 Nye omgrep 
Dei siste åra har nye tenester for distrubusjon av lyd og bilete dukka opp. Desse spinn ut frå internett. 

 DAB
 Nettradio
 Nett-TV
 Podcast

 Sjå òg 
 Norske kringkastingsselskap og kanalar
 Kringkastar, som anten tyder eit kringkastingsselskap eller ein stor radiosendar. 
 Norsk Rikskringkasting

 Litteratur 
 Dahl, Hans Fredrik, Hallo-Hallo! : kringkastingen i Norge 1920-1940, Cappelen, Oslo, 1999. ISBN 82-02-18478-9

Kategori:Kringkasting
Kategori:Radio

el:Ραδιοφωνία