भारतीय वास्तुकला

भारतीय वास्तुकला हलिंया दकलय् प्राचीन, समृद्ध व विविध वास्तुकला परम्परामध्ये छगू खः। थ्व वास्तुकलां भारतया धार्मिक, सांस्कृतिक व भौगोलिक विविधतायात प्रतिविम्बित याइ। सिन्धु स्वनिगः लहनाया नगर योजना निसें कयाः भव्य हिन्दू देगः, बौद्ध स्तूप, मुगल दरबार व आधुनिक संरचनातय्सं भारतीय वास्तुकलाया विकासक्रम क्यनी। थ्व वास्तुकलाय् भारतीय उपमहाद्वीपया इतिहास, तजिलजि, व धर्म नाप स्वानाच्वंगु प्राचीन व विविध वास्तुकला दुथ्याः। थुकिया सुरुवात सिन्धु स्वनिगः लहना (Indus Valley Civilization) निसें जूगु खः, गन "हडप्पा" व "मोहेन्जो-दारो" थें न्याःगु योजनाबद्ध शहरत (Planned cities) विकास जूगु खः। भारतीय वास्तुकलायात मू कथं हिन्दु, बौद्ध, व इस्लामिक वास्तुकलाय् ब्वथले छिं। हिन्दु मन्दिर वास्तुकलायात निगू मू शैलीइ ब्वथलातःगु दु: उत्तर भारतया "नागर" शैली व दक्षिण भारतया "द्रविड" शैली। नागर शैलीया देगःया च्वका बाय् शिखर दयाच्वनि, धाःसा द्रविड शैलीया देगःया च्वका (विमान) पिरामिड आकारया जुइ। "खजुराहो" व "कोनार्क" नागर शैलीया दसु खःसा, "तन्जावुर" या देगः द्रविड शैलीया दसु खः। बुद्ध धर्मया वास्तुकलाय् "स्तुप", "चैत्य", व "विहार" मू संरचना खः। "सांचीया स्तुप" व "अजन्ताया गुफा" थुकिया उत्कृष्ट दसु खः। मध्यकालय्, इस्लामिक शासकतय्सं (विशेष यानाः मुगलतय्सं) भारतय् "इन्डो-इस्लामिक" (Indo-Islamic) शैलीया विकास यात। थ्व शैलीइ भारतीय ल्वहँ कला व फारसी गुम्बज व आर्कया मिश्रण खनेदु। ताज महल, "कुतुब मीनार", व "लाल किला" थ्व शैलीया विश्वप्रसिद्ध दसु खः। भारतीय वास्तुकलाय् ल्वहँय् ज्या यानाः (Stone carving) दयेकातःगु जटिल मूर्ति व जालीया ज्या (Lattice work) तसकं नांजाः। आधुनिक भारतय्, "चण्डीगढ" थें न्याःगु शहरतय्सं आधुनिक वास्तुकलायात नालाकाःगु दु।

 मू कालखण्ड व शैलीत 
भारतीय वास्तुकलायात मुख्यतया क्वय् बियाकथंया कालखण्डय् बाये फइ:

 १. प्राचीन व शास्त्रीय काल  
 सिन्धु स्वनिगः लहना: थ्व हलिंया न्हापांगु व्यवस्थित नगर योजना (Urban planning) खः, गन बुका अपा, धः निकास (drainage), व 'ग्रिड' प्रणालीया प्रयोग जूगु खतः।
 बौद्ध वास्तुकला: सम्राट अशोकया पालय् 'स्तूप', 'चैत्य', व 'विहार' या विकास जुल। साञ्चीया स्तूप थुकिया दकलय् बांलाःगु दसु खः।
 गुफा वास्तुकला: अजन्ता व एलोराया गुफात, गन ल्वहँ हे खनाः भव्य देगः व मूर्ति दयेकातःगु दु, गुकिं हलिं न्यंकं नांजाः।

 २. देग: वास्तुकला  
हिन्दू देगः निर्माणया स्वंगू मू शैलीत दु:
 नगर शैली: उत्तर भारतय् प्रचलित, गन देगःया च्वका 'शिखर' जूगु दइ।
 द्रविड शैली: दक्षिण भारतय् प्रचलित, गन देगः न्ह्यःने 'गोपुरम' व तःधंगु प्राङ्गण दइ।
 वेसर शैली: नगर व द्रविड निगुलिं शैलीया सम्मिश्रण।

+ भारतीय देगः वास्तुकलाया शैली शैली  क्षेत्र  विशेषता नागर   उत्तर भारत  "शिखर", "आमलक" - च्वय् च्वंगु ल्वहँया चक्का। द्रविड   दक्षिण भारत  "विमान" - पिरामिड आकारया च्वका, "गोपुरम" - तःजाःगु प्रवेशद्वार। वेसर   दक्खन (Deccan)  नागर व द्रविड शैलीया मिश्रण।

 ३. भारतीय-इस्लामिक वास्तुकला  
मध्यकालय् इस्लामया आगमन नाप 'आर्च', 'डोम' (गुम्बज), व 'मिनार' या प्रयोग सुरु जुल:
 मुगल शैली: ताजमहल, लाल किला, व हुमायुँया समाधि थुकिया उत्कृष्ट दसु खः। थुकी 'चारबाग' (Persian style garden) व तुयु मर्मर थें न्याःगु ज्वलंया छ्यलाबुलां तःधंगु प्रभाव लाकल।

 ४. औपनिवेशिक व आधुनिक काल 
 इन्डो-सारासेनिक (Indo-Saracenic): ब्रिटिश शासनया पालय् युरोपीय व भारतीय शैली ल्वाकछ्यानाः दयेकूगु भवनत (दसु: भिक्टोरिया मेमोरियल, मुम्बईया छत्रपति शिवाजी महाराज टर्मिनस)।
 आधुनिक वास्तुकला: चण्डीगढ सहर (ली कोर्बुजियरजुं डिजाइन याःगु) व लोटस टेम्पल आधुनिक भारतीय इन्जिनियरिङया प्रतीक खः।

 वास्तुकलाया सिद्धान्त 
भारतीय वास्तुकलाय् 'वास्तु शास्त्र' या तःधंगु महत्त्व दु। थुकिं दिशा, पञ्चतत्व (फय्, लः, मि, जः, चा), व उर्जाया प्रवाहयात ध्यानय् तयाः भवन निर्माण यायेगु विधि स्यनी।

 हलिमय् प्रभाव 

भारतीय वास्तुकलाया प्रभाव दक्षिण-पूर्वी एसियाय् स्पष्ट खनेदु:
 कम्बोडियाया अङ्कोर वाट व इण्डोनेसियाया बोरोबुदुर (Borobudur) भारतीय वास्तुकला व धार्मिक चिन्तनया हे विस्तार खः।

 लिधंसा 

 Brown, Percy (1942). Indian Architecture (Buddhist and Hindu periods).
 Fergusson, James (1910). History of Indian and Eastern Architecture.
 Grover, Satish (1980). The Architecture of India: Islamic.

Category:वास्तुकला
Category:भारतया इतिहास
Category:संस्कृति
पुचः:आर्किटेक्चर