केशरमान ताम्राकार

केशरमान ताम्राकार (𑐎𑐾𑐱𑐬𑐩𑐵𑐣 𑐟𑐵𑐩𑑂𑐬𑐵𑐎𑐵𑐬) नेपालभाषाया छम्ह नांजाःम्ह च्वमि व सम्पादक खः। वय्कः ताःई न्ह्यःनिसें अमेरिकाया शिकागोय् च्वनाः नेपालभाषा साहित्य व पत्रकारिता ख्यलय् तःधंगु योगदान बिया वयाच्वनादीम्ह व्यक्तित्व खः। वय्कलं बाखं, संकिपा च्वखँ व पत्रकारिताया माध्यमं नेवाः समाज व संस्कृति न्ह्यब्वयेगु ज्या यानादीगु दु।

 जीवनी  
केशरमान ताम्राकारया अबुया नां भिक्षु रत्न ताम्राकार व मांया नां हिरादेवी ताम्राकार खः। वय्कःया पुर्ख्यौली छेँ येँय् ला। लिपा वय्कः अमेरिकाया शिकागोय् वनाः बसोबास यानादिल। अन च्वनाः नं वय्कलं थःगु मांभाषाय् च्वसा न्ह्याकातुं च्वनादिल। वय्कलं थःगु मां व अबुया नामं 'भिक्षु हिरा फाउण्डेशन' (Bhikshu Hira Foundation) नीस्वनाः नेपालभाषा साहित्य ख्यलय् योगदान बियादीपिन्त सिरपाः बीगु व सफू पिथनेगु ज्या याना वयाच्वनादीगु दु।

 साहित्यिक यात्रा  
केशरमान ताम्राकारं विद्यार्थी जीवननिसें हे नेपालभाषाय् च्वसा न्ह्याकादीगु खः। वय्कःया साहित्यिक यात्रा थुकथं दु:

न्हापांगु बाखं: 'धर्म यानाः पापं पुं' (ने.सं. १०९४ स 'हलिमलि' लसता पौस पिदंगु)।

बाखं मुना: * 'मिफुति' (ने.सं. १०९७) - वय्कःया न्हापांगु बाखं मुना।

'लागाय् जि...' (ने.सं. ११००)

'जि विश्वास म्वाये' (ने.सं. ११०३)

'पौ बाखं दुवाला' (ने.सं. ११४१) - 'पौ' बाखं व उकिया समीक्षात्मक च्वसु मुना।

'मतिनाया बाखं' (ने.सं. ११४५) - वास्तविक मतिना बाखंतय्गु मुना।

संकिपा च्वज्या: वय्कलं ने.सं. १०९७ स च्वयादीगु 'चिपगु नीलः' चिहासंकिपा ने.सं. ११४४ स पिदंगु खः, गुगु 'नेपाल कल्चर अन्तर्राष्ट्रिय फिल्म फेस्टिभल २०२५' स सेमिफाइनलय् दुथ्याःगु खः।

सम्पादन: वय्कलं ने.सं. ११३६ निसें अमेरिकाय् 'शिकागो नेवाः' (Chicago Newa) पत्रिकाया सम्पादन व पिथना याना वयाच्वनादीगु दु।

 मतिनाया बाखं  
केशरमान ताम्राकारजुया दकलय् लिपांगु कृति 'मतिनाया बाखं' (Matinaya Bakhan) खः, गुगु नेपाल संवत् ११४५ (सन् २०२५) य् पिदंगु खः। थ्व सफू नेपालभाषा साहित्यय् छगू बिस्कं व न्हूगु प्रयोग खः। थ्व बाखं मुनाय् च्वमिं कल्पना यानाः च्वयातःगु काल्पनिक बाखं दुथ्याःगु मखु। थुकी नेपालभाषा साहित्य, कला व संकिपा ख्यलय् नांजाःपिं व सक्रिय व्यक्तित्वपिनिगु वास्तविक जीवनया मतिना (Real Love Stories) यात बाखंया रुप बियाः न्ह्यब्वयातःगु दु।

सफुली दुथ्याःगु बाखंत थुकथं दु:

वास्तविक पात्र: सफुली ९ पु मतिना बाखं दुथ्याः, गुकी जनकवि दुर्गालाल श्रेष्ठ, आख्यानकार मथुरा सा‌य्मि, साहित्यकार पुष्प चित्रकार, बालगोपाल श्रेष्ठ, सुरेन्द्र तुलाधर थें जाःपिं नांजाःपिं स्रष्टापिनिगु जीवनया यथार्थ घटना दु।

घटना विवरण: बाखं च्वमिं थुपिं स्रष्टापिं न्हापां गन नापलात, मतिना गथे न्ह्यात, मतिना पौ (Love Letter) गथे कालबिल जुल, व इहिपाः तक थ्यंतले छु छु पंगः वल धइगु खँयात स्यल्लाःगु भासं बर्णन यानादीगु दु।

सामाजिक सन्देश: सफुति दुथ्याःगु आपालं बाखंतय् अन्तरजातीय इहिपाः (Inter-caste marriage) या खँ दु। दसुया निंतिं, सुवर्णकेशरी व पुष्प चित्रकार, मनदेवी व लक्ष्मणकृष्ण ताम्राकार, विजयरत्न व मीना वज्राचार्य थें जाःपिं जोडीतय्सं समाजया जातिया पंगःयात त्याकाः गथे जीवन न्ह्याकल धइगु प्रेरणादायी खँ थुकी ब्वने दु।

वियोग व संयोग: सफुति दकलय् न्हापांगु बाखं जनकवि दुर्गालाल श्रेष्ठ व पूर्णदेवीया खः। थ्व बाखं न्हापां वियोगान्त (Tragedy) जुइ तर लिपा वनाः संयोगान्त (Happy Ending) य् परिणत जुइ। 

साहित्यिक मतिना: सफुति दुथ्याःपिं अप्वः धैया थें पात्रत साहित्य व कला ख्यःयापिं जूगुलिं, इमिगु मतिनाय् साहित्यया प्रभाव, सफू कालबिल, व मंकाः सृजनाया खँत नं दुथ्याः। दसुया निंतिं, भुवन साय्मि व प्रमिला साय्मिया मतिनाय् बाखं लेखनया भूमिका दु।

थ्व सफू नेपालभाषा ख्यःया इतिहासया छगू महत्त्वपूर्ण दस्तावेज नं खः छाय्धाःसा थुकिं उगु इलय् (४०-५० दँ न्ह्यः) या नेवाः समाज, डेटिङया चलन (गुगु उबलय् 'संकिपा स्वःवनेगु' वा 'जात्रा स्वःवनेगु' जक जुइगु), व सामाजिक मान्यतायात स्पष्ट रुपं क्यं।

स्वयादिसँ
 नेपालभाषा साहित्य

 लिधंसा  

पुचः:नेपालभाषा
पुचः:च्वमि
पुचः:शिकागो