पोके

thumb

पोके (हवाई भासं 'कुचा कुचा यायेगु' वा 'क्रसवाइज कुचा यायेगु'   )  छगू कचिगु न्याया नसा ख गुकियात मू नसा   वा ल्वसाया कथं नयेगु या।  

 इतिहास 

 हवाईया याकः ई 
हवाईया पिनेया हलिं नाप स्वापू मदूगु अवस्थाय् अप्वः धया थें न्यात तःधंगु न्यापुखूइ लहिनिगु बाय् समुद्रया सिथय् चिजाःगु लः व चट्टानय् ज्वनीगु या।  प्राचीन हवाईया जीवनशैलीयात नियमन याइगु कापु प्रथा कथं गाःवंगु समुद्रय् रिफ चट्टानया पिने न्या लायेगु ज्या प्रमुख(अलिइ)तय्गु निंतिं जक आरक्षित यानातःगु खः। 

पोके ल्वसाया कथं लानाहःगु न्यायात तानाः नयेगु चलन दयाच्वन।   न्या तत्काल नयेगु निंतिं समुद्री चि, इनामोना, व गबलें गबलें न्याया गिलया हि मसलाया कथं तयाः कचिकं नयेगु चलन दयाच्वन।   गंगु  (अक्टोपसया इन्कस्याक),  (न्याया स्येँ), व चि नापं इनामोना ल्वाकछ्यानाः छगू विशिष्ट सवाः दयेकीगु या। लिमु व तग्वःगु बात्चाय्  नापं पोके दयेकीगु या।   

 स्वापू लिपाया ई 
सन् १७७८ य् क्याप्टेन जेम्स कुक हवाई थ्यंबलय् वय्कलं थः नापं प्याजया सि नं हःगु खः ।  वय्कःया लिपा सन् १७९०या दशकय् स्पेनिश हर्तिकल्चरिस्त फ्रान्सिस्को डी पाउला मरिन नापं हवाईय् दकलय् न्हापां गोलभ्यारा सयेकिगु ज्या जुल। डी पाउला मरिनं प्याज सयेकेगु ज्या अझ लोकंह्वाकादिल।  चाकुगु माउइ प्याज धकाः म्हस्यूगु प्याजया जात दँदँ तक विकास थुकिया हे लिच्वः कथं जूगु खः ।

निरन्तर पश्चिमी प्रभावं अन्ततः हवाईया परम्परागत कापू व्यवस्था मदयावन। सन् १८१९ य् छुं प्रकारया न्या नयेगु निषेध चीकूगु खःसा सन् १८३९ तक कामेहामेहा तृतीयं रिफ चट्टानया पिने न्या लायेगु ज्याया अनुमति चायेकाबिल।  थ्व ईलय् हवाईवासीतेत दकलय् न्हापां स्याल्मन न्या म्हसीकल। फर व्यापार व सिँ उद्योगय् प्रशान्त उत्तरपश्चिमय् छ्वयाहःपिं ठेकेदार मजदुरतेसं थन स्याल्मन हःगु ख। स्यालमनयात पोके कथं दकलय् न्ह्यः दयेकूगु जुइमाः गुगु लिपा लोमि स्याल्मनय् विकास जुल। "Steamed Salted Sockeye Salmon - Kaiwakīloumoku - Hawaiian Cultural Center". 

१९गु शताब्दीया मध्यं निसें चीन व जापानं आप्रवासीत बुँज्याया मजदूरया रुपय् टापुइ वल, थः नापं नामेरो, सोइय सस व हाम्वःया चिकं थें न्याःगु नसा ज्वनावल।   

 तुना उद्योग 
प्रशान्त टापु देसय् तुना न्या लायेगु ज्या सदियौं न्ह्यःनिसें महत्त्वपूर्ण जुयाच्वंगु दु, तर सन् १९०० स्वया न्ह्यः थ्व ज्या चिधंगु न्या लायेगु ज्याय् जक सीमित जुयाच्वन। अबिले थ्व ज्या मू कथं रीफया पिनेया जःखः नाउ छ्येला याइगु या।  सन् १९२० व १९३०या दशकया दथुइ हवाईया लःया लगभग फुक्कं न्या लायेगु जहाज जापानीतय्गु जुयाच्वन, मू रुपं अल्बाकोर व स्किपज्याक तुनाया निंतिं लङ्गलाइन न्या लायेगु ज्याय् थ्व ल-जहाजत छ्यलातःगु जुल।  थथे लायाहःगु अप्वः धइथें तुना क्यानय् तया निर्यात याइगु जुल। तर छुं तुना धाःसा स्थानीय बजारया निंतिं ताजा हे छ्यलीगु जुल।  सन् १९७० या दशकय् जापानी उपभोक्तातय्गु अप्वयाच्वंगु सम्पन्नतां साशिमी ग्रेडया तुनाया अप्वः माग दयावल। 

सन् १९७० निसें १९८० या दशकय् येलोफिन तुना व बिगआइ तुनाया माग अप्वःगुलिं ताजा तुना बजारया निंतिं प्रतिस्पर्धा जुल, गुकिलिं स्किपज्याक तुनाया निंतिं उपलब्ध बजार म्हो जुल। निर्यात बजारय् साशिमीया निंतिं स्किपज्याक तुना स्वयां येलोफिन व बिगआइ तुनायात ययेकी । स्किपज्याक तुनाया मू सामान्यतया औसतन म्हो जुइ तर स्थानीय मनूतय्सं थ्व भाः व्यापक रुपं यइकल। १९८५ स, येलोफिन तुनाया औसत मू बिगआइ तुना स्वयां २६% अप्वः जुल व १९९१ तक थ्व ५८% थ्यन । जापानं हवाईइ आयात जुइगु फ्ल्यास फ्रोजन स्किपज्याक व येलोफिन तुना नं स्थानीय बजाःया निंतिं हवाई मत्स्यपालन उद्योगलिसे प्रतिस्पर्धा यानाच्वंगु दु। 

 हवाई क्षेत्रीय नसा 
खाद्य इतिहासकार रेचेल लाउदानया कथं पोकेया वर्तमान रुप सन् १९७०या दशकया आसपास लोकंह्वात।  तर छेँय् दयेकूगु वा समुद्री नसाज्वलंया काउन्टरय् लुयावःगु पोके छगू निगू स्वादय् जक सीमित जुयाच्वन: प्याज वा लिमु । थ्व ई तक लोकंह्वायेधुंकूगु साशिमी जापानी-हवाईयन साशिमी सालाद थेंज्याःगु फ्युजनय् विकसित जुल, गुगु ताताकीलिसे तसकं ज्वःलाः ।

सन् १९९०या दशकया सुरुइ स्थानीय शेफतेगु छगू पुचलं छगू बिस्कं हवाई फ्युजन शैलीया वकालत यात गुकिलि स्थानीय सामग्रीं काःगु नसाज्वलं व जातीय नसा प्रभावया फ्युजन खनेदत।  मास्टर शेफ स्याम चोय, थुगु आन्दोलनया पलिस्थामि शेफ खः, वय्कलं छगू  नखः १९९२ स न्ह्यथनादिल। थ्व नखःबिले ब्यवसायिक शेफ व लय्ता भुतूज्यामिपिनिगु निंतिं रेसिपि धें धें बल्लाः जुल। प्रारम्भिक कासाय् १५,००० डलर स्वयां अप्वः नगद व सिरपाः बिल ।  शेफतेसं यक्व न्हुगु सवाःया संयोजन याना क्यन, व अप्वः सामान्य परिकारयात रेष्टुरेन्टय् छगू अपस्केल आइटम दयेकल। 

लिधंसा